برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیساختن و نشر حدیث دروغ در تاریخ اسلام، بهویژه در دورهٔ امویان.
امام خمینی
رد انتساب حدیث ولادت در عهد سلطان عادل به پیامبر (ص)
انوشیروان به خلاف آن چیزهایی که به واسطه شعرا و به واسطه درباریهای آن وقت و موبدان درباری آن وقت درست کردند، یکی از ظالمهای ساسانیان است، و دنبال او یک حدیثی هم جعل شده است، و به حضرت رسول- صلی الله علیه و آله و سلم- نسبت داده شده که «من متولد شدم در عهد سلطان عادل انوشیروان!» این اولًا سند ندارد و مُرْسَل[3] است، و ثانیاً کسانی که اهل تفتیش در امور هستند، تکذیب کردند این را و معلوم است که یک دروغی است که بستند. انوشیروان ظالم باید گفت، نه عادل. در زمان انوشیروان چهار طبقه یا پنج طبقه ممتاز بودند، یعنی از هم ممتاز، علاوه بر خود دستگاه سلطنت با آن بساطی که داشته است؛ یک دسته هم شاهزادگان بودند و درباریها، اینها یک طبقه علی حده ممتاز؛ یک دسته هم کسانی بودند که دارای …
امام شهید سید علی خامنهای
لزوم پرهیز مطلق از نقل روایات نادرست تضعیفکنندهٔ روحیهٔ شیعه
… باشد، چه خطر کشته شدن نباشد؛ هر چه؛ امام اصلاً اینجوری حرف نمیزند. راوی [این حرف] کیست؟ ربیع؛ راویاش ربیع خادم است! ربیع، خادم منصور است، یعنی همهکارهی منصور است؛ یک فرد درباریِ دروغگوی مثلاً اینجوری. این [شخص] آمده نقل کرده که امام صادق اینجوری گفت. خب این برای از بین بردن روحیهی شیعه ابزار خوبی است دیگر؛ لذا از نقل اینها مطلقا باید اجتناب کرد. بعضیها بیخودی نقل میکنند، در حالی که این روایات، روایات درستی نیست. ائمّه درس استقامت و درس ایستادگی و درس منطق [میدادند]؛ و در سخن گفتن با منطق، استدلال، طرف را گیر انداختن.
وادار کردن قاریان و محدثان به جعل حدیث در مذمت اهلبیت به دست دستگاه معاویه
در تاریخ خواندم که هیچ قاری و محدث و راوی دین در دنیای اسلام باقی نماند مگر اینکه دستگاه حکومت معاویه و جانشینان معاویه، آنها را وادار کردند که در مذمت اهلبیت و در مدح دشمنان اهلبیت حدیث درست کنند و آیه تفسیر کنند و امثال اینها. همین سَمُرَةبنجُندَب معروف ـ که روایت معروف «لاضَرَرَ و لاضِرارَ»[30] مربوط به اوست ـ که یکی از اصحاب پیغمبر است منتها آن صحابیای است که پیغمبر نسبت به او غضب کردند. بهخاطر آن داستان معروفی که یک درختی داشت در زمینی متعلق به یک خانوادهای و میرفت مزاحم …
استفادهٔ خلفای جور از محدثان برای جعل حدیث به میل خود
… ظالم شایستۀ خلافت رسولالله (ص) نیست، بدون شک تسلیم او نمیشدند. اگر این مطلب را نسبت به همۀ مردم نپذیریم، مطمئناً در جامعۀ اسلامی افراد زیادی بودند که از روی ایمان قلبی، وضع غیر اسلامی دستگاه خلفا را تحمل میکردند؛ یعنی تصور میکردند که این وضع اسلامی است. به همین جهت بود که خلفای جور، حداکثر استفاده را از محدثین و علمای دینی آن زمان میکردند، و آنها را به آنچه که خود مایل بودند وادار میساختند، و از آنها میخواستند، احادیثی را از زبان پیامبر و صحابۀ بزرگ آن حضرت طبق میل و خواستۀ آنها جعل کنند. در این زمینه مواردی داریم که خیلی تکاندهنده است. بهعنوان نمونه این حدیث را نقل میکنیم:
جعل روایات ثواب خواندن سورهها برای ترغیب مردم به قرآن
… شده که از بزرگترینِ صحابۀ پیغمبر و از حواریین امیرالمؤمنین بود. راوی این روایتهایی که دربارۀ فضایل قرآن هست، یک مردی است با نام نوحبنابیمریم[4]. یکوقتی به او گفتند این فضایلی که تو نقل میکنی دربارۀ این سُوَر قرآنی، از کجاست؟ از چه طریقی و چه کسی است؟ گفت اینها را من جعل کردم! گفتند چرا جعل کردی؟ گفت چون دیدم که مردم به قرآن بیرغبت شدند؛ برای اینکه به قرآن رغبت بیشتری پیدا کنند، این ثوابها را جعل کردم![5] خب، این طرز فکر یک آدمی است. این مسلّم غرض بدی هم ندارد. غرضش این است که مردم قرآن بخوانند، منتها عقلش به همین اندازه است که برای ترغیب مردم به قرآنخواندن، بهجای اینکه بر فرهنگ اسلام، معرفت اسلامی و معرفت قرآنی و فرهنگ قرآنی، و دهها و صدها نقطۀ درخشندهای که در قرآن میشود پیدا کرد؛ …
نقل ساختگی ربیع، خادم منصور، و راه یافتن آن به کتابها از طریق نوهاش
… ما منصور، و اینطور تواضع کرد، اینطور دستش را بوسید، اینطور تملق کرد. از ربیع چه توقعی دارید؟ توقع دارید ربیع بیاید بگوید امام صادق علیهالسلام در مجلس منصور علیه او شعار داد؟ خب ربیع اینطوری حرف میزند دیگر. ربیع خادم منصور است، باید اینطور حرف بزند. بعد پسر ربیع از قول ربیع نقل میکند، نوۀ او از قول او نقل میکند؛ باز یک نفر از شیعیانِ سادهلوحِ سادهدل هم از قول نوۀ ربیع نقل میکند! نتیجه این میشود که در کتاب مینویسند: عن عبداللهبنفضل بن ربیع، یکی از چهرههای خیلی شناسای موجّهِ خوبِ نجیبِ شیعۀ واقعی، وَ کانَ مُتَشَیِّعاً ـ نوۀ ربیع شیعه بود؛ بعد هم گفتند چون نوۀ ربیع شیعه بود، این قضیه را برای ما نقل کرد؛ ولی اگر سنّی بود، نقل نمیکرد! ـ عَن اَبیه، عَن اَبیه، که ربیعِ معروف است؛ گفت در مجلس منصور بودم که امام صادق علیهالسلام وارد شد، خیلی تملق کرد و گفت: «یا امیرالمؤمنین! من را ببخش، تو بزرگی؛ تو به شیوۀ ـ ایوب، یوسف، و سلیمان ـ عمل کن!»[17]