رفتن به محتوای اصلی

جریان‌های فکری

نام‌های دیگر: جریان‌های فکری جهان، جریان‌های فکری و عقیدتی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

گرایش‌های فکری و عقیدتی در تاریخ اسلام و جهان امروز.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به سوّمین کنگره‌ی جهانى حضرت امام رضا (علیه السّلام)— ۱۳۶۸/۰۷/۲۶

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۸
۱۳۶۸۱۳۷۸

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

لزوم آشنایی حوزه‌ها با جریان‌های فکری عالم برای تبلیغ

آشنایی با جریانهای فکری عالم، از جمله مقولاتی است که در حوزه‌ها لازم و ضروری است؛ بدون آن، آنچه را که برای تبلیغ تصمیم میگیریم و عمل میکنیم، نمیتوانیم اطمینان داشته باشیم که بجا واقع خواهد شد. اگر مخاطبان خودمان را انتخاب نکنیم و آنها را نشناسیم و جریانهای فکری محیط بر آنها را نشناسیم، ممکن است چیزی بگوییم که در ذهنشان قرار ندارد و مورد استفهام و استبصارشان نیست؛ یعنی کار بیهوده‌ای انجام داده‌ایم! مخاطبان را باید شناخت و آنها را انتخاب کرد. ایبسا …

ابزار قدرت‌مداران و آفت هوشیاری اسلامی و سیاسی مردم در عصر عباسی

جریان‌های فکری و عقیدتی در این دوران، برخی به اوج رسیده و برخی زاده شده و فضای ذهنی را از تعارضات، انباشته و حربه‌ای در دست قدرت‌مداران، و آفتی در هوشیاری اسلامی و سیاسی مردم گشته و میدان را بر عَلَم‌دارانِ صحنۀ معارف اصیل اسلامی و صاحبان دعوت علوی، تنگ و دشوار ساخته بود.

تعارضات فکری، حربهٔ قدرت‌مداران و آفت هوشیاری اسلامی و سیاسی مردم

… ۱۸۳ [هجرى])، یعنى دوران امامت حضرت ابی‌الحسن موسی‌بن‌جعفر (علیهما السّلام)، یکى از مهم‌ترین مقاطع زندگینامه‌ی ائمّه (علیهم السّلام) است. دو تن مقتدرترین سلاطین بنی‌عبّاس ‌- منصور و هارون ‌- و دو تن از جبّارترین آنان ‌- مهدى و هادى ‌- در آن حکومت میکرده‌اند. بسى از قیامها و شورشها و شورشگرها در خراسان، در افریقیّه، در جزیره و موصل، در دیلمان و جرجان، در شام، در نصیبین، در مصر، در آذربایجان و ارمنستان و در اقطارى[5] دیگر، سرکوب و مُنقاد[6] گردیدند و در ناحیه‌ی شرق و غرب و شمال قلمرو وسیع اسلامى، فتوحات تازه و غنائم و اموال وافر، بر قدرت و استحکام تخت عبّاسیان افزود.جریانهاى فکرى و عقیدتى در این دوران، برخى به اوج رسیده و برخى زاده شده و فضاى ذهنى را از تعارضات، انباشته و حربه‌اى در دست قدرت‌مداران و آفتى در هوشیارى اسلامى و سیاسى مردم گشته و میدان را بر عَلَم‌داران صحنه‌ی معارف اصیل اسلامى و صاحبان دعوت علوى، تنگ و دشوار ساخته است.