هدف دائمی جبههٔ دشمن به سرکردگی آمریکا و ناکامی آن
یکی از هدفهای دائمی جبههی دشمن -که در رأسش هم آمریکا است- از اوّل انقلاب تا امروز این بوده است که یک دوقطبیِ خطرناک بین مردم و نظام بهوجود بیاورد؛ درست عکس آن چیزی که جمهوری اسلامی بر اساس آن بنا شده است؛ یعنی آمیختگی کامل نظام با مردم. آنها خواستهاند این شکاف را بهوجود بیاورند؛ البتّه موفّق نشدهاند. انتخابات از جملهی مواردی است که دشمن را در این عرصه مأیوس میکند؛ یعنی نشاندهندهی ارتباط مستحکم نظام با مردم است و این دوقطبی مورد علاقهی دشمن را بکلّی از بین میبرد. به این اعتبار، انتخابات مصداق «اِن تَنصُرُوا الله» است.
آفت حکومتهای جهان اسلام حتی با وجود انتخابات صوری
امروز دو آفت در سطح جهان اسلام مشاهده میشودکه یکی مربوط به دولتها و حکومتها و رژیمهای حاکم است و دیگری به مردم مربوط میشود. آن آفتی که به دولتها و رژیمها مربوط میشود، این است که غالباً در دنیای اسلام، حکومتها از مردم منقطعند. ممکن است انتخاباتی انجام گیرد و اکثریّتی - واقعی و یا صوری - رأی هم بدهند و مثلاً فردی هم رئیس جمهور شود؛ ولی اکثریت مردمدر صحنه نیستند و رابطه آنها با نظام قطع است. بعضی از کشورها همین انتخابات صوری را هم ندارند و مثلاً رئیس جمهور و یا پادشاهِ مادام العمر، بر آنها حکومت میکند و نظر و اراده مردم، نقشی در سرنوشت کشور ندارد. مردم، کار خودشان را میکنند؛ حکومتها هم راه خودشان را میروند!
کودتاهای پیاپی در کشورهای اسلامی و بیتفاوتی مردم نشانهٔ آن
شما نگاه کنید در این سی، چهل سال اخیر، چقدر کودتا در کشورهای اسلامی انجام گرفته است! عدّهای آمدهاند و عدّه قبلی را از بین بردهاند و خودشان سر جای آنها نشستهاند و مردم هم اصلاً بدون این که بر آن گذشتگان بگریند یا برای آیندگان جشن بگیرند، فقط وضعیت را تماشا کردهاند! این، جدایی ملتها از حکومتهاست.
بیگانگی حاکمان و مردم در کشورهای اسلامی و در گذشتهٔ ایران
اگر شما به زندگی چنین حکومتها و رؤسایی نگاه کنید، میبینید که شبیه مردمشان نیستند و اگر به مردم نگاه کنید، میبینید از وضع حکّامشان اصلاً خبر ندارند! گذشته کشور خودمان نیز همین گونه بود و هیچ ارتباط و پیوند عاطفی و عملی، میان مردم و رؤسای کشور وجود نداشت. مردم منتظر حرف و دستور آنها نبودند و اگر حرف و دستوری هم میدادند، گوش نمیکردند و در مواقعی از روی ترس، دستورات را اجرا میکردند.
پناه بردن حکومتهای بریده از ملت به آمریکا و قدرتهای دیگر
نتیجه این آفت و عیب بزرگ، این شده است که حکومتهای بریده از ملتها، چون موقعیّت خودشان را متزلزل و پشتشان را خالی میبینند، به دامن قدرتها پناه میبرند. یعنی یا به دامن امریکا میچسبند یا دیروز که شوروی بود، به سراغ آن کشور میرفتند و یا به یکی دیگر از دولتهایی که سرشان به تنشان میارزد، تکیه میکنند!
نبود رابطهٔ اغلب دولتهای اسلامی با مردم و پناه بردن به قدرتها
متأسّفانه اغلب دولتهای اسلامی با مردم خودشان رابطه ندارند و نتیجتاً به آغوش قدرتها پناه میبرند. اگر امریکا دستوری داد و فرمانی صادر کرد، فوراً اطاعت میکنند و دست به سینه در مقابل او میایستند! حال شما نگاه کنید و ببینید که امروز کدامیک از کشورهای اسلامی، این گونه نیستند!