تکریم نیم قرن تلاش مخلصانه و استمرار مجاهدت در اختناق و پس از انقلاب
بزرگداشت «جامعهی مدرسین حوزهی علمیهی قم» اقدام شایستهای است در تکریم نیم قرن تلاش مخلصانهی این نهاد حوزوی مبارک و متشکل از علمای فرزانه و بصیر؛ نهادی که در یکی از سختترین دورانهای عمر این حوزهی عظیمالشأن، بر اثر احساس نیازی مبرم، پایهگذاری شد و در شرایط گوناگون، چه در دوران مرارتبار اختناق و چه در دوران استقرار نظام جمهوری اسلامی، مجاهدت مقدس و دشوار خود را استمرار بخشید.
ایستادگی در مبارزه با رژیم طاغوت و حضور اعضا در عرصههای سیاسی و علمی
جامعهی مدرسین تجسم پنجاه سال تلاش و مجاهدت است. در سالهای دشوار مبارزه با رژیم طاغوت، صدای رسا و سخن شجاعانهی حوزهی قم را بیمحابا به گوش همه رسانید و تهدید و فشار و زندان و تبعید، نتوانست علمای مجاهد این تشکل روحانی را که با امضای صریح خود بیانههای روشنگر این نهاد مقدس را اعتبار میبخشیدند، مردّد و به عقبنشینی وادار سازد. پس از پیروزی انقلاب و استقرار نظام جمهوری اسلامی نیز حضور اعضای این جامعه در بسیاری از عرصههای سیاسی و جهادی و علمی و تحقیقی، نقش برجستهی حوزهی علمیه را در این عرصهها نمایان ساخت و چهرههای برجستهای از این مجموعهی بابرکت، در جایگاه والای مرجعیت و دیگر مسئولیتهای بزرگ روحانی و سیاسی درخشیدند و بخش عظیمی از ملت ایران، سخن آنان را در امر دین و سیاست، همچون حجت شرعی و معتمَد سیاسی، با جان و دل پذیرفتند.
رویارویی با نیازهای تازه و عرصههای نوین پس از نیم قرن تجربه
اکنون این مجموعهی امین، با نیم قرن تجربهی سیاسی و انقلابی، با نیازهای تازه و عرصههای نوین روبهرو است.
روحیهٔ تلاش و ابتکار و اخلاص، مایهٔ استواری گامهای آن
روحیهی تلاش و ابتکار و اقدام شجاعانه در همهی عرصهها، همراه با اخلاص و صفایی که همواره در آن آشکار بوده است، خواهد توانست گامهای این رهرو پنجاه ساله را باز هم استوارتر سازد.
بهرهگیری از فرصت و امید برای جریان دینی و انقلابی و ساختن فردایی روشنتر
فرصت و امید، سرمایههای خدادادی است که جهاد دشوار ملت ایران، لیاقت دریافت آن از فیض الهی را به این ملت بزرگ عطا کرده است. هنر بزرگِ بزرگان و پیشکسوتان حوزه و از جمله، نهادِ کهن و ریشهدار جامعهی مدرسین، در آن است که از این سرمایهی گرانقدر، بیشترین بهرهمندی را نصیب جریان دینی و انقلابی در این میهن خدایی کند و با داشتههای امروز، فردایی روشنتر را تدارک ببینند و سخن و وعدهی الهی را تحقق بخشند که فرمود: أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاء تُؤْتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا.
لزوم حفظ و تضعیف نکردن آن بهعنوان نهادی ریشهدار و مستمر
… را بکنند. ممکن است کسی به یک چیزی، به یک حرفی، به یک اقدامی اعتراض داشته باشد؛ بسیار خب، اعتراض را میشود منتقل کرد، میشود اصلاح کرد. مراقب باشید مدیریت تضعیف نشود؛ همچنان که مراقب باشید جامعهی مدرسین تضعیف نشود. نهادهای عمقی و ریشه دار حوزه را تضعیف نکنید. جامعهی مدرسین چیز مغتنمی است، جامعهی مدرسین فقط اشخاص نیست؛ این هیئت اجتماعیه است، این عنوان است که مستمر است؛ از چهل و چند سال قبل تا امروز در عرصههای مختلف و در میدانهای مختلف حضور داشته؛ آن را باید حفظ کرد.
توصیهٔ امام به طلاب جوان انقلابی برای جذب شدن در جامعهٔ مدرسین
میآییم سراغ مدرّسین و بهطور خاص جامعهی مدرّسین؛ امام، جامعهی مدرّسین را هم در همین پیام ذکر کردند. خطاب کردند به طلّاب -تعبیر امام (رضوان الله علیه) این است- که شما جذب جامعهی مدرّسین بشوید. مسئلهی جذب شدن است. این به چه معنا است؟ همه میتوانند این را بفهمند. یک جهتى را امام مشخّص کردند؛ امام خواستند در این بیان، با این حرفى و فکرى که آنوقتها در حوزه رایج بود و دامن هم زده میشد که جامعهی مدرّسین را بکلّى «مسلوب الاعتبار و الاختیار» از همهی …
مغز متفکر و چشم بینای دستگاه ادارهٔ کشور و دارای نقش اول در حوزه
بنده جامعهی مدرّسین را -همانطور که فرمودید- هم بخوبى میشناسم هم به اعضاى این جامعه و مجموعهی این جامعه ارادت دارم؛ و این مربوط به امروز نیست، همیشگى است؛ جامعه را مغز متفکّرى و چشم بینایى و وجدان سالم و حسّاسى میدانم براى دستگاه ادارهکنندهی کشور؛ و معتقدم اگر ما براى حوزهی علمیّه بهعنوان یک قاعدهی اصلى و اساسى براى انقلابمان و جمهورى اسلامیمان نقشى و ارزشى قائلیم که البتّه قائلیم، ناگزیر در حوزهی علمیّه [براى] جامعهی مدرّسین -این مجموعه، با آن سوابق، با آن تاریخ درخشان و با استعداد قویاى که در درون این جامعه هست و مایهی قوىّ فقاهتى که در آن هست و علم و تقوایى که در آن هست- بایستى نقش اوّل را قائل بشویم. من یک وقتى عرض کردم اگر ما جامعهی مدرّسین را نمیداشتیم و میخواستیم براى حوزهی قم یک دستگاه نمادین و سمبلیک به وجود بیاوریم، بایست یک چیزى مثل جامعهی مدرّسین به وجود میآوردیم؛ منتها در آن صورت آن جامعهی مدرّسین، دیگر آن تاریخ را، آن سابقه را، آن پروندهی …
تشکر از ابتکار عمل در تحول مدیریت حوزه
اینجانب ضمن تأیید انتخابی که برای شورای سیاستگذاری و نیز برای مدیریت حوزه انجام گرفته است وظیفه ی خود میدانم که از همه ی دست اندر کاران این حرکت جدید : از شورای محترم مدیریت سابق که با وجود و فعالیت خود، زمینه ی رسیدن به این نقطه ی تاریخی را فراهم کردند،از جامعه ی محترم مدرسین که ابتکار عمل را در اینکار مهم بدست گرفتند، و از مراجع معظم تقلید که با قبول و تأیید خود، پشتوانه ی معنوی ارزشمند آنرا تأمین فرمودند، صمیمانه تشکر کنم و اجر الهی را برای آنان مسئلت نمایم و به همه ی فضلای جوان و روشنفکر حوزه که همت بلند و دل گرم و پر امیدشان. آسانگیر سختیهای روزگار است، صمیمانه تبریک بگویم. اکنون با استفاده از این فرصت، تذکراتی را به حضرات دست اندر کار و به عموم روحانیون محترم حوزه ی علمیه قم به خصوص طلاب و فضلای جوان که دلی لبریز از امید و نیروئی سرشار از طراوت و آمادگی دارند، عرض میکنم:
بهترین کار در احیای آثار فقهی شیعه
… که مشتمل بر همین مواردی است که عرض کردم - یعنی معرفی اهلبیت(علیهمالسّلام) - بخش عظیمی است که احتیاج به مجموعهی بزرگی دارد. آن وقت در کنار آن و در ضمن آن، همان بخشهای فقهی لازم است. الان بحمداللَّه در جهت احیای آثار فقهی شیعه، واقعاً نهضتی شروع شده است؛ هم آنچه که در قم از طرف جامعهی مدرّسین انجام میشود - که بهترینش آن است - و هم آنچه که در بعضی جاهای دیگر - مثل اصفهان، قم، مشهد - به صورت متفرق دارد پخش میشود و خیلی خوب است؛ لیکن به اعتقاد من اگر آقایان در آن مسائل یک نوع اشراف داشته باشند - نه اشراف دخالتی؛ اشراف به عنوان نظر دادن و کمک کردن - خیلی خوب است. از جملهی کارهایی که باید بکنید، این است.
ارکان کشور و مایهٔ امید مردم متدین
صمیمانه متشکّرم از اظهار لطف آقایان و اساتید و بزرگان که حقیقتاً ارکانالبلاد و مایهی امید مردم هستید؛ مردم متدیّن، کسانى که هویّت اسلامى این انقلاب را پذیرفتند و به عشق آن خون دادند.