ایجاد یک جامعه یعنی چه؟ جامعه چیست که ببینیم ایجاد آن چه میخواهد؟ جامعه و اجتماع بشری به مفهوم سیاسیاش عبارت است از عدّهای از مردم که با قوانین و مقرّرات خاصّی زندگی میکنند و از یک قدرت فرماندهی مرکزی اطاعت میکنند و به سمت هدفهای خودشان با هدایت او حرکت میکنند و با دشمنهای مجموعهی خودشان و هدفهای خودشان مبارزه میکنند؛ این معنای جامعه است. پس وقتی میگوییم پیغمبر میخواست یک جامعهی الهی و توحیدی به سبک خودش به وجود بیاورد، اوّلین معنایش این است که پیغمبر میخواست قدرت را در آن جامعه در دست بگیرد و همین نکته بود که دشمنها را متوجّه پیغمبر کرد و خصومتها را به سمت پیغمبر سرازیر کرد. البتّه مادامی که دعوت پنهان بود و کسی اطّلاع نداشت که پیغمبر به چه چیزی دعوت میکند، دشمنیای هم نبود. پیغمبر در مکّه زندگی معمولیاش را میکرد، مخفیانه کسانی را رسول خدا میآورد، آنها را آگاه میکرد، آشنا میکرد، به منظور اینکه آن جمعیّت مورد نظر خودش را برای یک مبارزهی عمومی و یک حرکت عمومی درست کند و به وجود بیاورد و زمینه را برای تشکیل جامعهی اسلامی و الهی مورد نظر خودش آماده کند. این دعوت کردن و یکییکی با افراد صحبت کردن و اینکه ملاحظه میکنید رسول خدا یکنفریکنفر افراد را میخواست، با آنها صحبت میکرد، دعوت میکرد و آنها را هدایت میکرد، نه از باب آن کاری است که گفتیم معلّمین و مصلحین و حکما و کسانی که میخواهند دانهدانه مردم را ارشاد کنند انجام میدهند؛ نه، [بلکه] زمینه را آماده میکرد برای یک حرکت عمومی. البتّه این حرکت عمومی در آغاز احتیاج به یک پایههای محکم و متینی داشت که این پایهها را پیغمبر اوّل بایست یکییکی میچید و آنها را مستحکم میکرد؛ دعوت افراد در آغاز بعثت به این منظور بود. البتّه بحث مفصّل دربارهی این موضوعاتی که حالا همین طور خلاصه اشاره میکنم، یک بحث شورانگیز و جالبی است در زمینهی نبوّتها که حالا وارد آن مباحث نمیخواهیم بشویم، فقط زندگی رسول اکرم را بیان میکنیم.توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
مفهوم جامعه، هویت جمعی آن و اجزای تشکیلدهندهاش.
تعریف در کلام رهبر
یک جامعه، یعنی مثلاً فرض کنید که پنجاههزار آدم، پانصدهزار آدم، پنجاهمیلیون جمعیت، فرق نمیکند، یک جامعه یعنی آن عده مردمی که دور هم زندگی میکنند با یک خطمشی، با یک برنامۀ عمومی، اگرچه صدر و ذیل دارد، اما راه، بهطورکلی یک راه و در یک مسیر است، این را میگویند یک جامعه، یک واحد اجتماعیِ به هم بسته. این جامعهای که عبارت است از پنجاههزار، پانصدهزار، پنجمیلیون، پنجاهمیلیون آدم، این، دوجور ممکن است ساخته بشود ـ درست دقت کنید ـ دوجور که میگویم، بهطورکلی دوجور ممکن است ساخته بشود، انواع و اقسامی باز در همین دوجور هست.نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در شب رحلت پیامبر اعظم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) در کانون توحید تهران— ۱۳۶۵/۰۸/۱۰
سیر زمانی
از ۱۳۶۵ تا ۱۳۹۷۱۳۶۵۱۳۹۷
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
شاهدها (۶ پاراگراف)
مفهوم سیاسی جامعه: مردمی با قانون، قدرت مرکزی، هدف و دشمن مشترک
ایجاد یک جامعه یعنی چه؟ جامعه چیست که ببینیم ایجاد آن چه میخواهد؟ جامعه و اجتماع بشری به مفهوم سیاسیاش عبارت است از عدّهای از مردم که با قوانین و مقرّرات خاصّی زندگی میکنند و از یک قدرت فرماندهی مرکزی اطاعت میکنند و به سمت هدفهای خودشان با هدایت او حرکت میکنند و با دشمنهای مجموعهی خودشان و هدفهای خودشان مبارزه میکنند؛ این معنای جامعه است. پس وقتی میگوییم پیغمبر میخواست یک جامعهی الهی و توحیدی به سبک خودش به وجود بیاورد، اوّلین معنایش این است که پیغمبر میخواست قدرت را در آن جامعه در دست بگیرد و همین نکته بود که دشمنها را متوجّه پیغمبر کرد و خصومتها را به سمت پیغمبر سرازیر کرد. البتّه مادامی …تعریف جامعه بهعنوان واحد اجتماعی با خطمشی مشترک و دو گونهٔ ساخت آن
یک جامعه، یعنی مثلاً فرض کنید که پنجاههزار آدم، پانصدهزار آدم، پنجاهمیلیون جمعیت، فرق نمیکند، یک جامعه یعنی آن عده مردمی که دور هم زندگی میکنند با یک خطمشی، با یک برنامۀ عمومی، اگرچه صدر و ذیل دارد، اما راه، بهطورکلی یک راه و در یک مسیر است، این را میگویند یک جامعه، یک واحد اجتماعیِ به هم بسته. این جامعهای که عبارت است از پنجاههزار، پانصدهزار، پنجمیلیون، پنجاهمیلیون آدم، این، دوجور ممکن است ساخته بشود ـ درست دقت کنید ـ دوجور که میگویم، بهطورکلی دوجور ممکن است ساخته بشود، انواع و اقسامی باز در همین دوجور هست.جهتدهی جامعه به افراد بدون نفی هویت و اختیار فردی
- جامعه بهعنوان بستر تعامل و مشارکت در جهت تأمین انواع نیازها و شکوفایی استعدادها، نافی هویت فردی، اختیار و مسئولیت اعضا نیست ولی میتواند به بینش، گرایش، منش، توانش و کنش ارادی آنها جهت دهد و از افراد بهویژه نخبگان اثر پذیرد.جامعه مانند انسانی واحد با هویتی مستقل از هویت افراد
مرحوم علّامهی طباطبائی (رضواناللهعلیه) در تفسیر این آیهی شریفهی سورهی نساء که «مآ اَصابَکَ مِن حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ مآ اَصابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَفسِکَ»[6] یک بیانی دارند؛ میفرمایند که جوامع بشری، جامعهی کشور، یک جامعهی خاصّ یک محدوده، یک هویّت مستقلّی دارد، یک هویّت وحدانی دارد غیر از هویّت افراد؛ یعنی جامعهی یک کشور با یک نگاه مثل یک انسان واحد است؛ همچنانکه در انسان واحد یک عضو ممکن است عملی انجام بدهد که بقیّهی اعضا را درگیر کند، در جامعه هم همینجور است، یک عضو ممکن است کاری بکند که همه را درگیر بکند. حوادثی برای جامعه پیش میآید، عدّهای بیگناهند در آن حادثه؛ [پس] چطور میشود گفت که «مآ اَصابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَفسِکَ»، ایشان میفرمایند نه، همین درست است، همین جا هم «فَمِن نَفسِکَ» است، منتها نفْس یک موجود وسیعی به نام جامعه است که یک جزئی از او …وجود آدمهای خوب و بد در هر جامعه، میان مسئولان و مردم
… است که در وجود شما بهعنوان یک جوان، شاید یک نقطهی قوّت و یک نقطهی ضعف هست. نقطهی ضعف این است که این حوادث را ندیدهاید. غالباً با حوادث اینچنینی، برای بار اوّل که مواجه میشوید، برایتان عجیب، باور نکردنی و احیاناً دهشتناک است و موجب سراسیمگی شما میشود؛ لیکن انشاءالله چند سالی که بر عمرتان افزوده شود و با این مسائل برخورد کنید، خواهید دید که نه، در هر جامعهای آدمهای بد و آدمهای خوب هستند. در بین مسؤولان کشور و در بین مردم عادّی، همهگونه آدمی هست. از لحاظ اخلاق، مردم یکدست نیستند؛ کسانی هم واقعاً در دور و برِ شما و با شما هستند که اینها همانطور که شما را از دروغ نهی کردند، حقیقتاً خودشان از دروغ منهیند؛ یعنی عمل نمیکنند و دروغ نمیگویند. آنها را هم باید دید، که جلوههای روشن زندگی و جامعهاند و بقیهی …وجود هر دو گونهٔ جامعهٔ طبقاتی و بیطبقه در طول تاریخ
دوجور جامعه تصور میشود. این دوجور جامعهای که بیان کردیم و تشریح کردیم برای شما، در طول تاریخ، هر دوجورش را داشتیم. (باید مطالب را کوتاه و خالصه کنم؛ چون بحث از آن بحثهای پرُ هایوهوی ِپرُمطلب اجتماعی و مذهبیست، و اگر بخواهد یک نفر آدم ِ گویندهای، این مطلب را بیان کند، و تفصیال ًو تشریحا؛ً آنهم مخصوصا ً در مثل ِیکچنین محفل و مجلسی که سطح افکار بهشدت باهم متفاوت است، …