واقعاً ما براى کار در زمینهى فرهنگ عمومى، ]یک[ میدان باز داریم. اگر ما بخواهیم توسعهى اقتصادى را به معناى صحیح کلمه در جامعه راه بیندازیم، احتیاج به تلاش فرهنگى داریم. مادامىکه حتّى محقّق ما و جستجوگر علمى ما، آن فرهنگ کار و وجدان کار و عشق به کار را آنچنان که در یک فرهنگ سالم که مظهر عالىاش هم [فرهنگ] اسلامى است نداشته باشد، وجود این محقّق بىفایده خواهد بود. گیرم ما محقّقین بزرگى ]هم[ تولید کردیم، به وجود آوردیم، …
وسیله بودن توسعهٔ اقتصادی و محور نبودن آن در جامعهٔ اسلامی
… توسعهى اقتصادى خودمان در نظر بگیریم، بدون اینکه فرهنگ عمومى جامعه را بالا ببریم و فرهنگ کار را، وجدان کار را، معلومات مربوط به کار را به آنها تزریق کنیم؟ خب، [مىبینیم] به فرهنگ برگشت. ما ]اگر[ روى فرهنگ عمومى کار نکنیم، در توسعهى اقتصادى هم خواهیم ماند؛ این تازه در صورتى است که ما محور را توسعهى اقتصادى بگیریم که البتّه در جامعهى اسلامى محور این نیست؛ توسعهى اقتصادى وسیله است. به هر حال، از هر طرف که ما حرکت میکنیم، مىبینیم که به فرهنگ میرسیم و راهها واقعاً به فرهنگ ختم میشود. براى فرهنگ باید کار کرد.