واقعاً ما براى کار در زمینهى فرهنگ عمومى، ]یک[ میدان باز داریم. اگر ما بخواهیم توسعهى اقتصادى را به معناى صحیح کلمه در جامعه راه بیندازیم، احتیاج به تلاش فرهنگى داریم. مادامىکه حتّى محقّق ما و جستجوگر علمى ما، آن فرهنگ کار و وجدان کار و عشق به کار را آنچنان که در یک فرهنگ سالم که مظهر عالىاش هم [فرهنگ] اسلامى است نداشته باشد، وجود این محقّق بىفایده خواهد بود. گیرم ما محقّقین بزرگى ]هم[ تولید کردیم، به وجود آوردیم، …
ناممکن بودن توسعهٔ اقتصادی بدون تقویت مسائل کار
… دشمنان ما در محیطهای کارگری فاجعه میآفریدند. الان هم تلاش میکنند، اما اینها قویند. کارگران ما - این قشر نجیب، این قشر مؤمن، این قشر زحمتکش - بحمداللَّه هوشیار و متوجّهند و زیربار توطئههای آنها نمیروند. باید این تلاشهایی که میشود، ادامه پیدا کند و تقویت شود. توسعه اقتصادی، بدون تقویت مسائل کار و نگاه به کار، امکانپذیر نیست. این انسانی که خودش را صرف این کار میکند، باید بداند که نظام پشتیبان اوست.
اجرای طرحهای مادر اساس آبادی و ریشهکنی فقر و بیکاری
مسأله محسوس داخلی در سال گذشته، تلاش دولت و مسؤولین برای بازسازی کشور بود. در طول این یک سال، یا کارهای زیربنایی خوبی را شروع کردند و یا طرحهای عمدهای را به بهرهداری رساندند. طبیعی است که برای آبادی و توسعه اقتصادی کشور و نیز برای ریشهکن شدن فقر و بیکاری، اساس قضیه این است که طرحهای عمده و مادر، در کشور اجرا و راهاندازی شود. این، کاری است که بحمداللَّه در سالی که گذشت انجام گرفت. یعنی بخش مهمی از طرحهای مورد نظر شروع شد و یا اینکه در مرحله طرّاحی، اجرا و بهرهبرداری است که البته ادامه آن، به فضل الهی، در سالهای آینده هم خواهد بود.
وسیله بودن توسعهٔ اقتصادی و محور نبودن آن در جامعهٔ اسلامی
… توسعهى اقتصادى خودمان در نظر بگیریم، بدون اینکه فرهنگ عمومى جامعه را بالا ببریم و فرهنگ کار را، وجدان کار را، معلومات مربوط به کار را به آنها تزریق کنیم؟ خب، [مىبینیم] به فرهنگ برگشت. ما ]اگر[ روى فرهنگ عمومى کار نکنیم، در توسعهى اقتصادى هم خواهیم ماند؛ این تازه در صورتى است که ما محور را توسعهى اقتصادى بگیریم که البتّه در جامعهى اسلامى محور این نیست؛ توسعهى اقتصادى وسیله است. به هر حال، از هر طرف که ما حرکت میکنیم، مىبینیم که به فرهنگ میرسیم و راهها واقعاً به فرهنگ ختم میشود. براى فرهنگ باید کار کرد.