رفتن به محتوای اصلی

توابینگروه و سازمان

نام‌های دیگر: قیام توابین

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

گروهی از شیعیان کوفه که پس از عاشورا برای جبران یاری نکردن امام حسین (ع) قیام کردند.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:گزیده‌ای از بیانات در مسجد امام حسن مجتبی (علیه‌السلام)— ۱۳۵۲/۱۲/۲۴

سیر زمانی

از ۱۳۵۲ تا ۱۴۰۳
۱۳۵۲۱۴۰۳

فقط سال ۱۴۰۲همهٔ سال‌ها

بی‌اثری قیام دیرهنگام آنان در تاریخ پس از غیبت در کربلا

… قیام کردند، که من یک بار دیگر در همین جلسه به این معنا اشاره کردم.[2] اهمّیّت قضیّه این است که ما یک وظیفه‌ای را که احساس میکنیم، اوّلاً در وقت خودش احساس کنیم و نگذاریم بگذرد، بعد، همان وقتی که احساس کردیم، به وظیفه قیام کنیم؛ مثل ماجرای توّابین نشود؛ توّابین به کربلا نیامدند، بعد قیام کردند، همه‌ی آنها هم به شهادت رسیدند، امّا کو؟ تأثیری در تاریخ نگذاشتند، چون بوقت قیام نکردند؛ آن وقتی که باید می‌آمدند، نیامدند؛ باید روز عاشورا در کربلا میبودند، نبودند. حادثه‌ی تبریز با احساس وظیفه‌، بهنگام و در لحظه اتّفاق افتاد و قیام هم در لحظه اتّفاق افتاد، این بود که خدا برکت داد؛ وقتی این‌جور قیام کنیم ــ اَن تَقوموا لِلَّهِ مَثنیٰ‌ وَ فُرادىٰ[3] ــ این قیام برکت دارد، خدای متعال به این قیام برکت میدهد، و برکت داد و …