رفتن به محتوای اصلی

تهاجم فرهنگیاصطلاح

نام‌های دیگر: تهاجم فکری، جنگ فرهنگی، جنگ فکری، کارزار فرهنگی، کارزار فکری

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

هجوم برنامه‌ریزی‌شده برای دگرگون کردن باورها و فرهنگ یک ملت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:گفتگو پیرامون شهادت استاد مطهری— ۱۳۶۳/۰۲/۱۰

سیر زمانی

از ۱۳۶۳ تا ۱۴۰۲
۱۳۶۳۱۴۰۲

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

تهاجم فرهنگی این است که یک مجموعه -سیاسی یا اقتصادی- برای مقاصد سیاسی خود و برای اسیرکردن یک ملت، به بنیانهای فرهنگی آن ملّت هجوم می‌برد. چنین مجموعه‌ای هم چیزهای تازه‌ای را وارد آن کشور و آن ملت میکند؛ امابه زور؛ امّا به قصد جایگزین کردن آنهابا فرهنگ و باورهای ملی. این، اسمش تهاجم است. در تبادل فرهنگی، هدف، بارورکردن فرهنگ ملی و کامل کردن آن است. اما در تهاجم فرهنگی، هدف، ریشه‌کن کردن فرهنگ ملی و ازبین بردن آن است. در تبادل فرهنگی، آن ملتی که از ملتهای دیگر چیزی میگیرد، میگردد چیزهای مطبوع و دلنشین و خوب و مورد علاقه را میگیرد. فرض بفرمایید، دانش را از آنها تعلیم میگیرد. فرض کنید، ملت ایران به اروپا میرود و میبیند آنها مردمی اهل سختکوشی و خطر کردنند. اگر این را از آنها یاد بگیرد، خیلی خوب است. به اقصای شرق آسیا میرود و میبیند که آنها مردمی هستند دارای وجدان کار، علاقه‌مند به کار، مشتاق کار. اگر این را از آنها یاد بگیرد، خیلی خوب است. به فلان کشور میرود و میبیند مردم آن کشور، وقت شناس، دارای نظم و انضباط، دارای محبّت، دارای حسِ‌ّ ادب و حسِّ احترامند. اگر یاد بگیرد، اینها چیزهای خوبیست.
در تهاجم فرهنگی، دشمن میگردد آن نقطه‌ای از فرهنگ خود را به این ملت میدهد و وارد این ملت میکند که خودش میخواهد. معلوم است که دشمن چه میخواهد! اگر در تبادل فرهنگی، ملتی که از فرهنگ بیگانه چیزی میگیرد، تشبیه به آدمی شود که در کوچه و بازار، غذا و دوای مناسب میخرد که مصرف کند؛ در تهاجم فرهنگی، ملتی را که تحت تهاجم قرار گرفته است، باید به بیماری که افتاده و خودش کاری نمیتواند بکند، تشبیه کنیم. آن وقت دشمن، آمپولی به او تزریق میکند و معلوم است آمپولی که دشمن تزریق کند، چیست! این، فرق دارد با آن دارو و درمانی که خود شما بروید و آن را با میل انتخاب و وارد بدنتان کنید. این، تهاجم فرهنگی است.
پس، تبادل فرهنگی به انتخاب ماست؛ اما تهاجم فرهنگی به انتخاب دشمن است. تبادل فرهنگی انجام میدهیم تا کامل شویم؛ یعنی فرهنگ خودی را کامل کنیم. اما تهاجم فرهنگی انجام میگیرد تا فرهنگ خودی را ریشه‌کن کند. تبادل فرهنگی از چیزهای خوب است؛ تهاجم فرهنگی از چیزهای بد است. تبادل فرهنگی در هنگام قوّت و روزگار توانایی یک ملت انجام میگیرد؛ ولی تهاجم فرهنگی در دوران ضعف یک ملت است. لذا دیدید که استعمارگران، در آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، هر جا خواستند وارد شوند، قبل از آن‌که سیاستمداران و سربازان و قزّاقهایشان وارد شوند، میسیونهای مسیحی و هیأتهای تبشیری مسیحی شان وارد شدند! سرخپوستان و سیاهپوستان را اوّل مسیحی کردند، بعد طناب استعمار به گردنشان انداختند. بعد هم از خانه و کاشانه‌شان، آواره‌شان کردند و پدرشان را در آوردند!

شاهدها (۲۵۰ پاراگراف)

تمسک به فرهنگ خودی و حاکم کردن عفت در ورزش برای مقابله با تهاجم فرهنگی

برخلاف تصور خیلیها، دنیا از این بیبندوباری و ولنگاری و هرزه‌گری خوشش نمی‌آید؛ خسته شده است. این حالت عفّت و نجابت و سلامت و حیا و این چیزی که طبیعىِ ایرانیها هم هست، اسلام هم همین را توصیه کرده است. این را ما هم باید در محیط ورزش و در محیطهای دیگر حاکم کنیم. این، فضای معنوی - فرهنگی ورزش خواهد شد؛ همان چیزی خواهد شد که شما میگویید برای رفتن به مصاف تهاجم فرهنگی، بایستی متمسّک به فرهنگ خودی شویم و کاملاً درست است.

نفوذ دشمن در جوانان با رادیوها و جزوه‌ها و ابزارهای متناسب با شهوات

دوم این‌که دشمنان این کشور، دشمنان این انقلاب و دشمنان دین، با توجّه به همین حقیقت، مدّتهاست که برای مخاطبین جوان برنامه‌ریزی میکنند. ممکن است ما غفلت کرده باشیم؛ اما دشمن ما غفلت نکرده است! سعی دارند به وسیله رادیوها، جزوه‌ها، ابزارها و روشهایی که متناسب با طبیعت جوان و شهوات قشرهایی از جوانان هم هست، دلها و فکرهای آنها را متوجّه و تسخیر کنند و در آنها اعمال نفوذ نمایند. این هم دلیل دیگری است که باید توجّه بیشترِ شما به جوانان باشد.

تهاجم به مقدسات اسلامی از مقولات فرهنگی مورد توجه کنفرانس اسلامی

وجهه‌ی فرهنگی کنفرانس اسلامی دارای اهمّیّت است. موضوع تهاجم فرهنگی به مقدّسات اسلامی، بحث در خصوص احساس حقارت برخی از کشورها در برابر سیطره‌ی غرب و نیز مسئله‌ی احساس عزّت در مسلمین، مقولات فرهنگی محسوب می‌شوند؛ بنابر‌این، کنفرانس اسلامی صرفاً ماهیّت سیاسی ندارد و مفهوم فرهنگی آن بر مفهوم سیاسی کنفرانس غلبه دارد.

جنگ اعلام‌نشدهٔ ترویج افکار باطل در محیط‌های دانشجویی

… حالت تهاجم وارد بشوید. اصلاً این کار شما مبارزه است. این کار، کارى نیست که بشود با آن [مسامحه داشت]؛ روحیه‌ى مبارزه‌اى لازم است، روحیه‌ى مبارزه‌جویانه لازم است؛ در این کار اگر روحیه‌ى مبارزه نباشد، اصلاً پیش نمیرود، چون این کار شما اصلاً یک کار معمولى نیست. امروز طرف مقابل شما، کسانى که مى‌آیند این سیل افکار باطل را در محیط‌هاى دانشجویى میبرند، با مسالمت که نمیبرند! دارند میجنگند؛ یک جنگ است منتها خب اعلان نمیکنند جنگ است؛ مثل همه‌ى کارهاى دیگرى که امروز در دنیاى استکبارى علیه ما هست، و یک قالبها و لعابهاى دیگرى دارد.

عبادت عامل آسیب‌ناپذیری جوانان در برابر نفوذ دشمن و تهاجم فرهنگی

ما عبادات فردی، عبادات اجتماعی و عبادات سیاسی داریم؛ عبادات ناب و خالص داریم که مربوط به نیمه‌شبهاست، مال هنگام دعا و مناجات و هنگام سخن گفتن با خدا و تضرّع است. هر کدام از اینها یک درجه است. هر کدام از اینها، شما را مثل پولاد آبدیده محکم میکند؛ این جوانان را مستحکم میکند؛ آنها را خلل‌ناپذیر و در مقابل نفوذ شیطان، نفوذ دشمن، نفوذ عوامل فساد و در مقابل تهاجم فرهنگی، آسیب‌ناپذیر میکند.

لزوم علاج فرهنگی و نه سیاسی و پلیسی برای برنامه‌های دشمن

… لازم است. این مرکز باید نسبت به همه‌ی دستگاههای مسؤول در زمینه‌های فرهنگی کشور، نقش هدایت کننده و تغذیه کننده داشته باشد. تفکّرات صحیح و فکر درست، جریانات فرهنگ صحیح را کمک و هدایت کند. آن کسانی را که واقعاً محتاج دستگیری و هدایت هستند، دستگیری و هدایت کند. آن جایی که دشمن برنامه‌ریزی کرده است، آن را بفهمد و علاج فرهنگی - نه علاج سیاسی و به طریق اولی نه علاج پلیسی - کند.

ترویج فساد و تحمیل فرهنگ غربی در کشورهای اسلامی با کمک رژیم‌های وابسته

محیط اسلامی - چه افراد و چه ملتها - همواره در معرض این دو گونه تهدید قرار داشته و امروز بیش از همیشه قرار دارد. ترویج متعمدانه‌‌ی فساد در کشورهای اسلامی و تحمیل فرهنگ غربی که از سوی برخی رژیم‌‌های وابسته نیز به آن کمک میشود و از رفتار فردی تا شکل شهرسازی و محیط عمومی زندگی و مطبوعات و غیره را در بر میگیرد، از یکسو و فشارهای نظامی و سیاسی و اقتصادی بر بعض ملتهای مسلمان و کشتارهای لبنان و فلسطین و بوسنی و کشمیر و چچنستان و افغانستان و غیره از سوی دیگر، شاهد بارز وجود این دو گونه تهدید در محیطهای اسلامی است.

تلاش غرب برای صدور فساد و بی‌بندوباری به کشورهای اسلامی

… شکل فضاحت‌آمیزی که بعضی از زنان در بسیاری از کشورهای غربی دارند، بحمدالله در خودِ غرب نیز همه‌گیر نیست. این، کاری است که بر اثر تبلیغاتِ غلطِ خودِ آنها، روزبه‌روز افزایش پیدا میکند. و الاّ حتی تا چهل، پنجاه سال پیش، در خودِ کشورهای غربی، به این شدّت نبود. آنها میخواهند همان فساد و بیبندوباری را که خودشان گرفتارش شده‌اند، به کشورهای اسلامی هم صادر کنند. ولی ما این را نمیخواهیم. این، برای زندگی اجتماعی مضرّ است و برای آنها هم مضرّ است. هر جا باشد، مضرّ است. روش اسلامی برای ما بهترین است. زنان ما در طول حوادث انقلاب و بعد از انقلاب تا امروز، نشان داده‌اند که در آن چیزهایی که معیار واقعی زندگی و ارزش و برجستگی آنهاست، در سطوح عالی قرار …

پاسخ آگاهانه و سنجیدهٔ خطیب جمعه، راه مقابله با تهاجم فرهنگی

… به مقابله با او کنید، صد نفر مثل او، جواب یکی مثل شما را نمیتواند بدهد. چون مردم به شما ایمان، و نسبت به شما پیشداوری دارند: «آقاست. امام است. پشت سرش نماز میخوانیم. عادل است. نماینده‌ی نظام اسلامی است، که مردم دوستش دارند.» مردم حرف شما را قبول میکنند؛ به شرطی که بدانید او چه گفته است و جواب را مناسب حال او و سنجیده بدهید. اگر این کار شد، این میشود مقابله با تهاجم فرهنگی.

سلب حساسیت به طاغوت و هجوم به نسلی که آن را لمس نکرده

… الوقت المعلوم» است. مبارزه برجاست. مبارزه با طاغوت، فرهنگ این جامعه بوده است و باید حفظ شود. دشمن میخواهد جلوِ این را بگیرد؛ لذا در دل و فکر شما تردید ایجاد میکند. «شما» که عرض میکنم، منظورم شما آقایان نیستید که البته شأنتان اجلّ است؛ بلکه مخاطبین دشمن است. دشمن میخواهد حسّاسیت در مقابل طاغوت را از شما سلب کند. حسّاسیت را که از شما سلب کرد، نتیجه چه میشود؟ نتیجه این میشود که نسلی که می‌آید و طاغوت را لمس نکرده است، مورد تهاجمِ دشمن قرار میگیرد. چون نمیداند که در زمان طاغوت چه پدری از این مردم در میآوردند. نمیداند که در زمان طاغوت چه کارهایی میکردند. نمیداند که در زمان طاغوت، لوازم التّحریری نبود. در جاهایی از این کشور، اصلاً خبری از علم و مدرسه و شاگرد مدرسه و کتاب و دفتر، اصلاً وجود نداشت. در بین …

کوبیدن روحیهٔ جهاد و پشیمان کردن مجاهدان از جهاد گذشته

… گذاشت. میدانِ کار بود. حالا بعد از جنگ است و روحیه‌ی جهاد و مبارزه، میدانِ عملی ندارد. اگر این روحیه، به سمت سازندگی کشور، به سمت امربه‌معروف و نهی از منکر و به سمت حضور در صحنه‌های انقلاب هدایت شود، خوب است. اگر نشد، به یک روحیه‌ی ضدّ جهادی تبدیل خواهد شد. این، از آن جاهایی است که نقطه‌ی حمله‌ی دشمن است: روحیه‌ی جهاد را بکوبد و سعی کند که مجاهد فی‌سبیل‌اللَّه را از جهاد گذشته‌ی خود پشیمان کند. این قبیل کارها که دشمن میکند، تهاجم اوست.

آراستن میدان پیکار رسانه‌ها برای مقابله با تهاجم تبلیغاتی و فرهنگی استکبار

اکنون که به فضل الهى ملّت ایران پانزدهمین سالگرد فرخنده‌ى انقلاب را با سربلندى و احساس پیروزى به سر برده و دولت و ملّت هماهنگ و استوار، راهى طولانى، پُرماجرا و مشحون از توفیقها و نیز دشوارى‌ها را پشت سر نهاده‌اند و دولت خدمتگزار با مجاهدتى عظیم و ابتکارآمیز، موانع عمده‌ى پیشرفت اقتصادى و رشد و توسعه‌ى ملّى را از میان برداشته و راه به سوى سازندگى و رفاه عمومى را با شتابى متناسب با شرایط انقلاب طى مىکند، شرایط عامّ کشور نیازمند آن است که دستگاه تبلیغاتى صداوسیما نیز سیاستى نوین و متناسب با پیشرفتهاى همه‌‌جانبه‌ى کشور در پیش گیرد و فضاى فرهنگى جامعه را از یک ‌سو همگام با سیر شتابنده‌ى سازندگى و رشد و توسعه‌ى عمومى، و از سوى دیگر همخوان با اصول انقلاب و مبانى اساسى اسلام تجهیز کند و نیز به اقتضاى مقابله با تهاجم تبلیغاتى و فرهنگى استکبار و ایادى‌اش، میدان پیکار رسانه‌ها را، هم در جبهه‌ى تبیین و تعمیق و تکریم اصول شورانگیز انقلاب اسلامى و هم در جبهه‌ى توزیع تلاش فداکارانه‌ى مسئولان کشور و قواى سه‌گانه بخصوص قوّه‌ى مجریّه‌ى سخت‌کوش و خستگى‌نشناس، با روشهاى نوین و پیشرفته و خردمندانه با جهادى بزرگ و هوشیارانه بیاراید.

ادامهٔ زیرکانه و شدید جنگ فرهنگی علیه ملت ایران

فشارهای‌ نظامی‌، اقتصادی‌، فرهنگی‌ و سیاسی، ابزار قدرت‌های‌ استکباری‌ در مواجهه‌ با ملّت‌ها و دولت‌های‌ مستقل‌ است. دشمنان‌ انقلاب‌ اسلامی، از جمله‌ آمریکا، ابزارهای‌ مختلف‌ خود را علیه‌ ملّت‌ ایران‌ به کار گرفتند و امروز نیز یک‌ محاصره‌ی شدید را که شدّت آن رو به فزونی است، علیه ایران به اجرا گذاشته‌اند و با روش‌های بسیار زیرکانه، جنگ فرهنگی را با شدّت هرچه‌ تمام‌تر ادامه‌ می‌دهند؛ امّا به رغم تمام این توطئه‌ها، ملّت ایران امروز از ده سال پیش قوی‌تر است‌، امید و اعتماد بیشتری به قدرت خود دارد و حیله‌های‌ دشمن نیز اکنون در مقابل‌ ما افشا شده است.

نشر سخنان متزلزل‌کنندهٔ ایمان مردم به دست عوامل دشمن

… وَ الأخِرَة» هستند؛ بله، درست است؛ آن کسى که این را میگوید، حقیقتاً «خَسِرَ الدُّنیا وَ الأخِرَة» است؛ نه دنیا دارند و نه آخرت؛ دنیایشان دنیاى نکبت، آخرتشان هم بلاشک قهر و عذاب الهى. نسبت به مردم این حرفها را میزنند، پخش هم میکنند؛ براى چه پخش میکنند؟ براى اینکه مردم را متزلزل کنند، براى اینکه ایمان مردم را عوض کنند؛ کارِ کیست؟ کار همان دشمنى که استقلال اقتصادى به ضرر او است، استقلال سیاسى به ضرر او است، استقلال فرهنگى به ضرر او است؛ اینها عوامل دشمنند. این تهاجم فرهنگى است، این مبارزه‌ى با ملّت ایران است که دشمنها دارند انجام میدهند؛ مخصوص ما هم نیست، اینها با اسلام بدند، با اسلام دارند دشمنى میکنند و در جاهاى مختلف دنیا مشاهده میکنید.

سرمایه‌گذاری دشمن در هنر برای وادار کردن به پیروی از خود

… بود و من هم صددرصد تأیید می‌کنم. مبادا بگذارید دشمن، که حالا به هر دلیل از امکاناتی برخوردار است - یا خودی بد عمل کرده یا دشمن سرمایه گذاری زیادتری در این مقوله می‌کند؛ والّا آن چرب و چیلی که شما در سفره‌ی آنها می‌بینید، از کجاست؟ چگونه ممکن است تأمین شود؟ لابد جناحی، روی آن سرمایه‌گذاری می‌کند. حالا هرکه هست، این خودش نشان‌دهنده‌ی اهمیت بیشتر قضیه است - فضا را طوری برای ما بسازد که ما هم احساس کنیم گویا ناچاریم دنبال او حرکت کنیم!

هدایت حرکت سازمان‌یافته برای مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن

شورایعالی انقلاب فرهنگی که از مواریث و یادگارهای ارزشمند امام راحل بزرگوار(طاب ثراه) و یکی از مفیدترین نهادهای عالیرتبه‌ی انقلاب است،‌ اکنون در مقطع حساسی از عمر خویش است. سیاستگذاری مسائل فرهنگی در آستانه‌ی تدوین برنامه‌ی پنج ساله دوم و بخصوص هدایت حرکت سازمان یافته برای مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن و نیز ادامه‌ی گستردن کمی و کیفی دانشگاهها و مراکز تحقیق ازجمله چیزهایی است که شأن و نقش این شورایعالی را حساس‌تر می‌سازد و تقویت آن با نیروهای تازه‌نفس را الزام می کند. از اینرو جنابعالی را که بحمدالله خود عنصری فرهنگی و معتقد و علاقمند به تلاشهای اصولی در عرصه‌ی فرهنگ و دارای سوابق روشنی در این عرصه می‌باشید، به عضویت آن شورا منصوب می‌کنم. انتظار از جنابعالی و دیگر اعضاء محترم آن است که فرهنگ انقلاب و تحول فرهنگی را …

گستردگی شاخه‌های مبارزهٔ فرهنگی با تفکر اسلامی و جمهوری اسلامی

این تهاجم و مبارزه‌ای که در میدان فرهنگی با تفکر اسلامی و جمهوری اسلامی می‌شود، دارای شاخه‌ها و شعبه‌های متعددی است که اگر واقعاً انسان بخواهد آنها را بررسی و احصا کند، خواهد دید که عرصه‌ی بسیار وسیع و عظیمی است. فرض بفرمایید دیده می‌شود که تفکر سیاسی اسلام، در مطبوعات، در کتابهای مختلف، در ترجمه‌ها و حتی در تاریخ نویسی، زیر سؤال می‌رود! بالاخره این انقلاب بر مبنای یک تفکر سیاسی اسلامی بنا شده است. اگر اسلام یک تفکر سیاسی نداشت، که یک انقلاب بر مبنای اسلام شکل …

تلاش اروپاییان برای رواج عیاشی و هرزگی در ایران

… مخصوص اشراف و پادشاهان و شاهزاده‌ها و ملکزاده خانمها و امثال اینها بود، که عیّاشی کنند و شب تا صبح بیدار بمانند. اروپاییها، میخانه‌هایشان در طول مدّت شب وروز و دوران سال و همه تاریخ همیشه روبه‌راه بود. این، تاریخ اروپاست. هرکس میخواهد، برود بخواند و ببیند. این را خواستند وارد کشور ما بکنند و تا آن‌جا که توانستند، کردند.

شکل‌های خطرناک‌تر تهاجم در دو سه دههٔ آخر حکومت پهلوی

این، ربطی به آحاد مردم غرب نداشت. افکار عمومی غرب، از همه این حرفها بی‌اطّلاعند. این، کارِ همان سیاستمداران بود. تهاجم از آن‌جا شروع شد واین تهاجم در دوران جدیدِ پهلوی، شکلهای گوناگونی پیدا کرد. یعنی در دوران بیست؛ سی سال آخر حکومت پهلویها، این تهاجم، شکلهای خطرناکتری یافت که حالا مجالش نیست همه اینها را عرض کنم.

فراهم شدن زمینهٔ تهاجم گسترده با پایان جنگ

بعد از جنگ، محیط هم مناسب بود. چون کوره گداخته جنگ، جوان را به خود مشغول میکرد؛ به خود جذب میکرد و گوشش به‌این حرفها بدهکار نبود. وقتی آن کوره خاموش شد، محیط مناسبی پیش آمد و به طور وسیع شروع به برنامه‌ریزی کردند و ابزارهای متعدّدی را به‌کار گرفتند.

منزوی کردن عناصر انقلابی در مجامع هنری جهانی، مصداق تهاجم فرهنگی

… ما نمایشنامه انقلابی نداریم؟! این همه فرآورده‌های انقلابی که جوانان ما درست کردند، هیچ کدام ارزش هنری ندارد؟! بنده احتمال میدهم اگر رویشان بشود، جایزه نوبل را هم حاضرند به یکی از همین عناصر ضدّاسلامی و ضدّانقلابی بدهند؛ برای این‌که آنها را در دنیا بزرگ کنند؛ برای این‌که عناصر انقلابی را منزوی کنند! این، تهاجم فرهنگی نیست؟!

مقایسهٔ رویارویی فرهنگی با دشمن با میدان جنگ و پیش‌بینی پدافند

ببینید، این اصطکاکی که منجر به انحلال فرهنگی میشود، فقط در آن شرایطی وجود دارد که موضعگیری قاطعی در این طرف نباشد؛ والّا آن اصطکاکی که شما فرمودید، در مبارزه وجود دارد. الان راه حلی که به ذهن شما میرسد، همان راه حل به ذهن جبهه‌ی مقابل شما هم رسیده است. درست مثل یک میدان جنگ است؛ طرف حمله‌یی میکند، بعد شما پدافند آن را طراحی میکنید. او چون خودش اهل کار است، متوجه است که شما در مقابل این حرکت، فلان حرکت را خواهید کرد؛ مثل یک صفحه‌ی شطرنج. او یا از پیش طرح پدافند شما را در آفند خودش میگنجاند، یا به صورت عملیات جانبی آن را ادامه میدهد. بنابراین، اگر شما الان میبینید که از بچه‌مسلمانها به بیهنری، به تعصب، به دگم بودن، به پُرتوقع بودن و از این قبیل چیزها انتقاد میشود، این جزیی …

رویارویی قلم‌های متعهد مطبوعات با تهاجمات ضدفرهنگی استکبار

نقش رسانه‌هاى عمومى و بویژه مطبوعات در دنیاى امروز بر کسى پوشیده نیست؛ ولى افزون بر این، مطبوعات در نظام اسلامى انقلابى به خاطر مسئولیّتهاى خطیر انقلابى، شأن و منزلت ویژه‌اى یافته‌اند. صفحات مطبوعاتِ مسئولیّت‌شناس در این چند سال همواره عرصه‌ى رویارویى هوشمندانه‌ى قلمهاى متعهّد و دردآشنا با تهاجمات ضدّ فرهنگى استکبار و عناصر مسخ‌شده و بى‌هویّت بوده است.

اصل توطئهٔ فرهنگی فراتر از مظاهر کوچکی چون بدحجابی

… تلاش نمیکنى؟ چرا فعّالیّت نمیکنى؟ مثال واضح آن هم بدحجابى است، یا در بعضى از شهرها و نقاط دورافتاده، رواج این سازودهل‌هاى قدیمى و از این چیزهایى که حالا گاهى آقایان مینویسند براى ما یا گزارش مى‌آید براى ما و مطّلع میشویم که بعضى آقایان گله‌مند و ناراحتند. اینها البتّه ظواهر بدى است، شکّى نیست، امّا مسئله‌ى توطئه‌ى فرهنگى اینها نیست. اینها یک ظاهره‌ى[10] کوچکى است؛ نسبت به آن توطئه یک مسئله‌ى خیلى کم‌اهمّیّتى است.

مسئلهٔ حجاب تنها گوشه‌ای از خطر فرهنگی دشمن

… نمانده بود؛ آن روز چیزى به نام حرمت و حجاب و حفاظ و قداست و طهارت زن نگذاشته بودند باقى بماند؛ بخصوص در شهرهاى بزرگ. امروز وضعیّت قابل مقایسه‌ى با آن روز نیست؛ البتّه باید بهتر از این بشود؛ شکّى نیست، امّا آنچه امروز هست، قابل مقایسه‌ى با آن روزگار نیست. این نیست آن ‌چیزى که ما به عنوان ضایعه‌ى فرهنگى و پوسیدگى جامعه‌ى خودمان به عنوان خطر دشمن و حمله‌ى دشمن باید به آن توجّه بکنیم؛ چیز دیگرى است که این هم یکى از گوشه‌هاى آن است؛ در مواردى یکى از مظاهر آن است.

سیل فرهنگ مهاجم غربی در بستر حکومت‌های فاسد و مستبد

… مستقیم، از اواخر قرن هجدهم میلادى به این طرف بوده ــ به‌ طور طبیعى ایجاب میکرد که احساس غرور و شخصیّت ملل مسلمان شکسته شود و آنها از گذشته‌ى پُرشُکوه کاملاً منقطع شوند و بدین‌گونه فرهنگ و اخلاق خود را رها کرده، آماده‌ى پذیرش فرهنگ غرب و تعالیم استعمارى شوند. و این حیله، در زمینه‌ى کاملاً مساعدى که تسلّط حکومتهاى فاسد و مستبد در کشورهاى اسلامى فراهم آورده بود، کارگر افتاد و سیل فرهنگ مهاجم غربى و همه‌ى مفاهیمى که استعمار رواج آن را در میان ملل مسلمان براى تأمین سلطه‌ى سیاسى و اقتصادى خود بر آن ملّتها ضرورى میشمرد، به راه افتاد و نتیجه آن شد که در طول دویست سال کشورهاى اسلامى یکسره به سفره‌ى گسترده و بى ‌مانع و رادعى[17] براى غارتگران غربى تبدیل شد و آنان از حاکمیّت مستقیم گرفته تا مالکیّت ثروتهاى زیرزمینى و تغییر خط یا زبان و حتّى تصرّف کامل یک کشور اسلامى مانند فلسطین و تحقیر مقدّسات اسلامى و غیره، در این کشورها پیش رفتند و مسلمین را از همه‌ى برکات استقلال سیاسى و اقتصادى و فرهنگى ــ که از جمله‌ى آن، رشد علمى و فرهنگى است ــ بازداشتند.

تهاجم به وجود مقدس پیامبر در کتاب شیطانی

… وجود مقدّس پیغمبر خاتم و نبىّ اکرم، حضرت محمّدبن‌عبدا‌لله‌ (صلّى ا‌لله‌ علیه و آله و سلّم) است. این نقطه را باید بزرگ شمرد؛ این محبّت را باید روزبه‌روز بیشتر کرد؛ این گرایش معنوى و روحى به این وجود مقدّس را در ذهن مسلمین و در دل آحاد مردم باید تشدید کرد. و شما می‌بینید که در تهاجم فرهنگى به اسلام و در توطئه‌ی فرهنگى، یکى از آن قسمتهایى که مورد توطئه‌ی خباثت‌آمیز دشمن قرار میگیرد، همین وجود مقدّس آن بزرگوار است که در این کتاب شیطانى[4] مورد تهاجم قرار گرفت؛ و نشان داد که توطئه‌ی دشمن در مجموعه‌ی عقاید و عواطف ملّت مسلمان، به کجاها ناظر است.

لزوم جلوگیری از هجوم فرهنگ مبتذل غرب با گسترش معارف اسلامی

… نقوی[2] واصل شد؛ مردی که عمر خود را در اعتلاء اسلام، بسط معارف و فرهنگ اسلامی و دفاع از حریم اهل‌بیت (علیهم السّلام) و انقلاب اسلامی گذراند. اینجانب نیز متقابلاً این مصیبت را به جنابعالی، علمای محترم پاکستان و عموم شیعیان و مسلمانان پاکستان تسلیت میگویم. بی‌شک فقدان این قبیل عالمان متعهّد و متخلّق و تلاشگر برای جامعه‌ی اسلامی و وحدت مسلمانان، ثُلمه‌ای[3] جبران‌ناپذیر است و لازم است که حوزه‌های علمیّه، طلّاب و علما و جوانان غیور مسلمان، با شناخت دقیق از توطئه‌ها و شگردهای پیچیده‌ی استکبار جهانی در محو فرهنگ و آرمانهای اسلام ناب محمّدی (ص) و وحدت صفوف مسلمین، با تلاش مجدّانه کمر همّت ببندند و با فعّالیّت مستمرّ خود در جهت رشد و توسعه‌ی اندیشه، فرهنگ و معارف اسلامی به پا خیزند و از هجوم فرهنگ مبتذل غرب در بین توده‌های مسلمان، جلوگیری به عمل آورند.

اهانت آشکار به شخصیت پیامبر در هجوم فرهنگی علیه اسلام

… و کذلک ذکری ولادة ولده الإمام جعفر بن محمّدٍ الصّادق (علیه و علی آبائه السّلام) حامل لواء رسالته و العمل فی سبیله، و من هنا فإنّی أبارک لکلّ المسلمین فی العالم و أرجو لهم من ا‌لله‌ تعالی توفیق التّأسّی بالرّسول الأکرم و التّحرّک باتّجاه أهدافه السّامیة. و لقد کان (صلّی ا‌لله‌ علیه و آله و سلّم) مظهراً للإسلام و لذا کانت معرفته و حبّه و إکرام ذکراه مؤدّیةً لعظمة الإسلام، و من هنا رأینا أعداء الإسلام سواءً منهم من کان فی القرون الوسطی، قرون الکتّاب الصّلیبیّین العاملین علی تشویه صورة نبیّ الإسلام أو من کان فی زماننا هذا یقود الهجوم الثّقافیّ ضدّ الإسلام موجّهاً الإهانة بشکلٍ علنیّ لشخصیة رسول ا‌لله‌ و کذلک ما نراه فی کتابات المستشرقین و دراساتهم شبه العلمیّة فی القرن التّاسع عشر و القرن العشرین، رأینا هؤلاء جمیعاً یعملون علی تشویه الصّورة الحقیقیّة لنبیّ الإسلام (صلّی ا‌لله‌ علیه و آله و سلّم) بهدف ضرب الإسلام نفسه. هذا و من جهةٍ أخری فإنّ علینا نحن المسلمین لکی یعرف الإسلام معرفةً حقیقیّةً أن نعرف الرّسول معرفةً حقیقیّةً. إنّنا نری هذه الفریضة واجباً مؤکّداً حتّی فی زماننا هذا، حیث تتّسع المعارف الإسلامیّة و نحسّ بالفراغ الکبیر فی مجالها، و ها أنا أشیر إلی بعض الأمثلة …

اهانت به پیامبر پس از ناکامی استکبار در جبهه‌های نظامی و سیاسی

شما در همین اواخر ملاحظه کردید که وقتى استکبار جهانى، با رشد معنوى اسلام به برکت انقلاب اسلامى مواجه شد، وقتى دیدند در جبهه‌ی نظامى و در جبهه‌ی سیاسى نتوانستند انقلاب اسلامى را و جمهورى اسلامى را ‌-که امروز مظهر و نمودار اسلام عملى است- بکوبند و شکست بدهند و خواستند دست بزنند به تهاجم فرهنگى، مزدور خودشان را وادار کردند تا به شخصیّت رسول اکرم و نبىّ معظّم اهانت بکند و آن کتاب شیطانى را شیطان‌صفتى به دستور شیاطین زر و زور عالم بنویسد که البتّه با پاسخ و عکس‌العمل قاطع مسلمین عالم و در مقدّم آنان، امام بزرگوار و رهبر عظیم‌الشّأن و فقید ما مواجه شدند که به هدر بودن خون آن شیطان‌صفت و به اعدام او حکم کردند.[5]