رفتن به محتوای اصلی

تهاجم فرهنگیاصطلاح

نام‌های دیگر: تهاجم فکری، جنگ فرهنگی، جنگ فکری، کارزار فرهنگی، کارزار فکری

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

هجوم برنامه‌ریزی‌شده برای دگرگون کردن باورها و فرهنگ یک ملت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:گفتگو پیرامون شهادت استاد مطهری— ۱۳۶۳/۰۲/۱۰

سیر زمانی

از ۱۳۶۳ تا ۱۴۰۲
۱۳۶۳۱۴۰۲

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

تهاجم فرهنگی این است که یک مجموعه -سیاسی یا اقتصادی- برای مقاصد سیاسی خود و برای اسیرکردن یک ملت، به بنیانهای فرهنگی آن ملّت هجوم می‌برد. چنین مجموعه‌ای هم چیزهای تازه‌ای را وارد آن کشور و آن ملت میکند؛ امابه زور؛ امّا به قصد جایگزین کردن آنهابا فرهنگ و باورهای ملی. این، اسمش تهاجم است. در تبادل فرهنگی، هدف، بارورکردن فرهنگ ملی و کامل کردن آن است. اما در تهاجم فرهنگی، هدف، ریشه‌کن کردن فرهنگ ملی و ازبین بردن آن است. در تبادل فرهنگی، آن ملتی که از ملتهای دیگر چیزی میگیرد، میگردد چیزهای مطبوع و دلنشین و خوب و مورد علاقه را میگیرد. فرض بفرمایید، دانش را از آنها تعلیم میگیرد. فرض کنید، ملت ایران به اروپا میرود و میبیند آنها مردمی اهل سختکوشی و خطر کردنند. اگر این را از آنها یاد بگیرد، خیلی خوب است. به اقصای شرق آسیا میرود و میبیند که آنها مردمی هستند دارای وجدان کار، علاقه‌مند به کار، مشتاق کار. اگر این را از آنها یاد بگیرد، خیلی خوب است. به فلان کشور میرود و میبیند مردم آن کشور، وقت شناس، دارای نظم و انضباط، دارای محبّت، دارای حسِ‌ّ ادب و حسِّ احترامند. اگر یاد بگیرد، اینها چیزهای خوبیست.
در تهاجم فرهنگی، دشمن میگردد آن نقطه‌ای از فرهنگ خود را به این ملت میدهد و وارد این ملت میکند که خودش میخواهد. معلوم است که دشمن چه میخواهد! اگر در تبادل فرهنگی، ملتی که از فرهنگ بیگانه چیزی میگیرد، تشبیه به آدمی شود که در کوچه و بازار، غذا و دوای مناسب میخرد که مصرف کند؛ در تهاجم فرهنگی، ملتی را که تحت تهاجم قرار گرفته است، باید به بیماری که افتاده و خودش کاری نمیتواند بکند، تشبیه کنیم. آن وقت دشمن، آمپولی به او تزریق میکند و معلوم است آمپولی که دشمن تزریق کند، چیست! این، فرق دارد با آن دارو و درمانی که خود شما بروید و آن را با میل انتخاب و وارد بدنتان کنید. این، تهاجم فرهنگی است.
پس، تبادل فرهنگی به انتخاب ماست؛ اما تهاجم فرهنگی به انتخاب دشمن است. تبادل فرهنگی انجام میدهیم تا کامل شویم؛ یعنی فرهنگ خودی را کامل کنیم. اما تهاجم فرهنگی انجام میگیرد تا فرهنگ خودی را ریشه‌کن کند. تبادل فرهنگی از چیزهای خوب است؛ تهاجم فرهنگی از چیزهای بد است. تبادل فرهنگی در هنگام قوّت و روزگار توانایی یک ملت انجام میگیرد؛ ولی تهاجم فرهنگی در دوران ضعف یک ملت است. لذا دیدید که استعمارگران، در آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، هر جا خواستند وارد شوند، قبل از آن‌که سیاستمداران و سربازان و قزّاقهایشان وارد شوند، میسیونهای مسیحی و هیأتهای تبشیری مسیحی شان وارد شدند! سرخپوستان و سیاهپوستان را اوّل مسیحی کردند، بعد طناب استعمار به گردنشان انداختند. بعد هم از خانه و کاشانه‌شان، آواره‌شان کردند و پدرشان را در آوردند!

شاهدها (۲۵۰ پاراگراف)

غفلت‌ناپذیری تهاجم دشمنان به دین و استقلال و ارزش‌های ملی با ابزار فرهنگی

من میخواهم عرض بکنم که در کار فرهنگى در کشور ما، یکى از چیزهایى که لحظه‌اى نمیشود از آن غفلت کرد این مسئله‌ى تهاجم فرهنگى است. البتّه میشود این دعوتى را که ما به [مقابله با] تهاجم فرهنگى میکنیم معناى دیگرى کرد، جور دیگرى فهمید، جور دیگرى تحلیل کرد، لکن این که دارم عرض میکنم حقیقت قضیّه است. نمیشود ما امروز سرمان را در زمینه‌ى مسائل فرهنگى کشور [پایین] بیندازیم، به خیال خودمان کار سازنده بکنیم، مملکتمان را بسازیم و توجّه نکنیم که دشمنانى وجود دارند که دین ما، استقلال ما، حتّى ارزشهاى ملّى ما، یعنى حتّى ارزشهاى غیر دینى ما را با ابزارهاى فرهنگى هدف قرار میدهند و اینها را با همان ابزارهاى فرهنگى که ابزارهاى تبلیغى است ــ فیلم هست، سینما هست، خبرسازى هست، جریان‌سازى جهانى هست، بحث هست، استدلال هست ــ مورد تهاجم قرار میدهند و پایه‌هاى اینها را در داخل کشور سست میکنند. ما [اگر] بخواهیم کشورمان را به سمت همان هدفهایى که تعریف شده و ترسیم شده پیش ببریم بدون اینکه به این نکته توجّه بکنیم، به ‌نظر من نه کار شدنى‌ای است، نه کار حکیمانه‌اى است، نه کار عاقلانه‌اى است؛ به این باید توجّه بشود. انتظار من این است و خواهشم از شوراى …

معارضهٔ فرهنگی عمیق و بلندمدت غرب با جمهوری اسلامی، بخش مهم‌تر دشمنی

حالا این یک قلم است. در قضایای مختلف، در محاصره اقتصادی و در کارهای گوناگون و تهدیدهای مختلف هم این گونه است. البته معارضه سیاسی و فرهنگی دولتها، بخش کوچک معارضه با جمهوری اسلامی است. بخش مهمتر، معارضه فرهنگی غرب با نظام جمهوری اسلامی است که یک معارضه عمیق و بلند مدّت است. ایستادگی در مقابل اینها روح حسینی میخواهد. آن کسانی که امروز در مقابل تهاجم و توطئه آفرینیهای دشمنان ما در جبهه استکبار، در کار جهادی وسیاسی ایستادگی میکنند، کار حسین‌بن‌علی علیه السّلام را میکنند. پس عظمت حرکت حسین‌بن‌علی علیه السّلام، این‌جاست.

واقعی بودن تهاجم فرهنگی و هدف‌گیری باورهای سیاسی و دینی و عادات حسنهٔ ملت

ما دشمنان فرهنگىِ زیادی داریم، مبارزه با اسلام و انقلاب به صورت فرهنگی، یک امر جدّی است. این چیزی که ما به آن تهاجم فرهنگی میگوییم، یک امر واقعی و حقیقی است. الان باورهای سیاسی ما، با ابزارهای فرهنگی دشمنان هدفگیری میشود. باورهای دینی ما هدفگیری میشود. عادات حسنه‌ی ملت ما مورد تهاجم قرار میگیرد و هدفگیری میشود. این کار خیلی هم دقیق انجام میگیرد. خلاصه آن چیزی که انقلاب بر پایه‌ی آن به وجود آمده است - یعنی فرهنگ اسلام ناب و فرهنگ انقلابی - دقیقاً مورد تهاجم دشمنان است.

پرهیز از ابزار پلیسی، نظامی و سیاسی در علاج کار دشمنان و اتکا به ابزار فرهنگی

اگر ما بخواهیم کار پلیسی یا نظامی بکنیم، احتیاج به این‌جا نداریم. انسان در جای خود کار نظامی میکند. تشکیل این مرکز برای این است که ما در علاج کارهای دشمنان، به ابزارهای پلیسی متوسّل نشویم؛ به ابزارهای نظامی و حتّی سیاسی هم متوسّل نشویم. ابزار فرهنگی مورد توجّه باشد. امروز در این کشور تعداد زیادی نیروی فرهنگی وجود دارد که منتظر یک اشاره‌اند تا به میدان بیایند و کار و تلاش کنند. درختانی هستند که باید آبیاری شوند و میوه‌ی فرهنگی بدهند. البته این کارها میشود. عناصر و افراد فرهنگی و خیلی از شما که این‌جا تشریف دارید - شخصاً …

آشکار بودن خط و نشان دشمنان انقلاب در صحنهٔ تهاجم فرهنگی

در بخش دیگر و گسترده‌‌تر مسائل فرهنگی یعنی فرهنگ عمومی، وظایف مسؤولان کشور سنگین‌‌‌‌‌‌تر و حساستر است. امروز حتی دیرباورترین اشخاص نیز خط و نشان دشمنان سوگندخورده‌ی انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی را در صحنه‌‌‌‌‌ی پرماجرای تهاجم فرهنگی، بوضوح مشاهده می‌کنند.

هدف گرفتن ارزش‌های اسلامی و فرهنگ ملی با رسانه‌ها و عوامل جبههٔ استکبار

در این تهاجم خطرناک، نه فقط ارزشهای اسلامی بلکه فرهنگ اصیل ملی مردم، و بیشتر باورهای راه‌‌‌‌‌‌‌‌‌گشا و مبارک آنان، آماج تیرهای زهرآگین دشمنان قرار گرفته است و صدها رسانه‌ی گفتاری و تصویری و نوشتاری و انبوهی از نویسندگان و پژوهشگران و گویندگان و هنرمندان و پشت سر آنان، سیاست بازان و سرمایه داران و مزدورانشان از چهار گوشه‌ی جبهه‌ی استکبار، ایران اسلامی و ملت سرافراز آن و بویژه نسل جوان نام‌آور و شجاع آن را هدف گرفته‌اند .

تلاش دشمن برای تسخیر ذهن جوانان با امواج رادیو و تلویزیون

عزیزان من! دشمنان مایلند که ذهن و فکر و روح جوانان را - که در طول این هفده سالِ انقلاب، معجزه آفریده است - به وسیله امواج مسموم و خطرناک تلویزیون و رادیو تسخیر کنند. جوانان باید هوشیار باشند. جوانان باید بدانند با آنچه از ورای مرزها، به وسیله کسانی که هیچ به سر نوشت این ملت علاقه ندارند، میرسد، باید بااحتیاط برخورد کرد. نمیشود بیقید و شرط، هر چه را که از آن سوی مرزها میفرستند - اعمّ از کالای فرهنگی و همچنین امواج تبلیغی و فرهنگی - پذیرفت. دشمن در کمین است؛ بخصوص در کمین جوانان. شما در این تبلیغاتی که میکنند، نگاه کنید! یک کلمه در جهت رشد و ترقىِ اندیشه مردم حرفی زده نمیشود. تبلیغات دشمن در جهت ویرانگری و فاسد کردن است. در جهت معطّل کردن نیروی کار و فکر و جسم جوانان است. باید با احتیاط با آن …

ساخت و پخش فیلم، نوار، شعر و داستان بد میان جوانان از سوی عوامل استکبار

عوامل استکبار، امروز فیلم بد درست میکنند، نوار بد درست میکنند، حرفهای بد درست میکنند، شعر بد میگویند، داستان بد مینویسند و این همه را، در داخل کشور، بین نوجوانان، جوانان و مردم عادّی پخش و منتشر میکنند و یا از طریق ماهواره، رواج میدهند. این مورد اخیر - ماهواره - واقعاً گنداب فسادی است که تیرهای زهرآگین خود را به سمت ملتها و کشورها هدفگیری میکند. بحمداللَّه سال گذشته، مجلس شورای اسلامی، با حسن فهم قضیه، ماهواره را ممنوع کرد. با این همه، اگر در جامعه، به دستور اسلام و فرموده قرآن عمل شود، هیچ‌کدام از ابزار و عوامل فساد، نمیتواند کمترین اثری بکند. به معنای دقیقتر، توجّه از جوانب مختلف و امر به معروف و …

تهاجم فرهنگی خطر جدی و جای گرفتن تبلیغات در آن

… دولت کنونی امریکا - نشان دادند که بی‌تجربه و خامند. از کارهایشان این گونه پیداست. حالا روی بی‌تجربگی و بی‌عقلی نیز ممکن است خدای ناکرده یک وقت این کار را هم بکنند. امّا اگر کردند بلاشک به ضرر خودشان تمام خواهد شد. چیزی نیست که ما از آن احساس خطر جدّی بکنیم. آن چیزی که خطر جدّی است، تهاجم فرهنگی است. پارسال هم گفتم و مفصّل شرح دادم. سخنان سال گذشته را نمی‌خواهیم تکرار کنیم؛ لکن در خلال تهاجم فرهنگی، مسأله‌ی تبلیغات قرار می‌گیرد.

تفاوت گزینش آگاهانه با تزریق اجباری فرهنگ به ملت غافل

گاهی انسانی هوشمند و عاقل، به اختیارِ خود، چیزی را گزینش میکند و میپذیرد و گاهی بعکس، به یک انسانِ مست و غافل و بیهوش، بِزور، چیزی را تزریق و تحمیل میکنند. مسلّماً این دو، یکسان نیستند. در کشور ما، تحمیل فرهنگی کردند؛ یعنی آمدند و بدون اینکه گزینش صحیحی در کار باشد، چیزی را در کالبد فرهنگ و ذهنیّات این مردم تزریق کردند.

پیگیری شدید تهاجم فرهنگی دشمن و تلاش برای تصرف ذهن جوانان

اگر میبینید که مسأله تهاجم فرهنگی یا شبیخون فرهنگی یا قتل عام فرهنگی در این کشور به‌شدّت از طرف دشمن دنبال میشود؛ اگر میبینید که تبلیغات دشمن در همه جای دنیا روی جمهوری اسلامی بیش از جاهای دیگر متمرکز است و اگر میبینید که دائم تلاش میکنند ذهن ملت - بخصوص جوانان و مؤمنین - را در داخل جمهوری اسلامی تصرّف کنند، به همین سبب است. دشمن و نهادهای دشمن، بر اثر تجربه فهمیده‌اند که انسان، آسیب‌پذیر است. میگویند: «هر انسانی، قابل فاسد شدن است. هر کس باشد، میتوان فاسدش کرد.» البته راست میگویند؛ با یک استثنا: «الّاالمتّقین». متّقین را نمیتوان فاسد کرد. آنها این را؛ یعنی معنای تقوا را دیگر …

نقد انکار آن و تأکید بر جدی‌تر بودنش از برداشت‌های سطحی

من یک روز در باب مسأله‌ی تهاجم فرهنگی صحبت خواهم کرد. امروز نمیخواهم در آن باب صحبت کنم. اما متأسّفانه میبینم بعضی افراد در قضیه‌ی تهاجم فرهنگی هم بی‌انصافی میکنند. قضیه‌ی به این مهمّی را اصلاً به کلّی منکر میشوند و یا تفسیرها و تعبیرهایی میکنند که مورد نظر ما نیست. آن تفسیرها و تعبیرها برای هوچیگری خوب است. حال بماند که میآیند در رادیو و تلویزیون هم میگویند! من یک روز ان‌شاءاللَّه درباره‌ی آن هم صحبت خواهم کرد و مجدّداً خواهم گفت که قضیه‌ی تهاجم فرهنگی، جدّیتر از این حرفهاست. قضیه‌ی تهاجم فرهنگی مهمتر از این حرفهاست که بخواهیم به این یک ذرّه، دو ذرّه‌ها اکتفا کنیم، یا بخواهیم به خاطر حرف این و آن، از آن منصرف شویم. بنده به مناسبتهایی عرض کرده‌ام که انسانِ عاقل و آگاه و بااراده، کسی است که از مجموعه‌ی آنچه در اختیار اوست - از غذاها …

نگرانی رهبری از پناه بردن دشمن به مبارزهٔ فرهنگی با نظام

بنده میخواهم عرض کنم که من از مقوله‌ی فرهنگی نگرانم. آن چیزی که بنده را امروز دچار دغدغه میکند، مسأله‌ی فرهنگی است. چرا؟ به‌خاطر این‌که دشمن در این برهه از زمان به سنگر مبارزات فرهنگی با نظام جمهوری اسلامی پناه برده است. دشمن هم ابزار زیادی دارد. بله؛ دشمن ایمان ندارد، یقین در قلبش نیست، متّکی به سنن الهی نیست، کیدش کید شیطان است و لذا ضعیف است؛ اما تلاشش انبوه است، ابزارش مدرن و پولش زیاد است. ما اگر در مقابل این حمله بایستیم، دشمن قطعاً ناکام خواهد شد؛ چون «انّ کید الشّیطان …

نفی گرفتن و بستن به‌عنوان راه مقابله و کمک آن به تهاجم

شما اگر امروز نگاه کنید، در بین این صدها مجلّه و روزنامه‌ای که در کشور وجود دارد، برخی در همین سمت و سو قلم میزنند. البته مجلّه‌ها و روزنامه‌ها، باید وجود داشته باشند. «باید» که میگویم، یعنی ما هرگز به دولت نمیگوییم که «برو جلوِ اینها را بگیر، چون اینها تهاجم میکنند.» برای این‌که راه جلوگیری از تهاجم فرهنگی، گرفتن و بستن و زدن نیست؛ بلکه گاهی گرفتن و بستن و زدن، کمک به تهاجم است. طرف از خدا میخواهد که او را بگیرند؛ بگوید: «دیدید حرف حق زدیم، جلوِ ما را گرفتند!» یک عدّه آدم مستضعف و بیچاره هم باور کنند و بگویند: «لابد حرفش حق بوده که او را گرفته‌اند!» پس، گرفتن و بستن، راهِ مقابله با حرف باطل نیست؛ بلکه راه مقابله با حرف باطل، گفتن حرف …

لزوم سنگر و ابزار فرهنگی برای مقابله با آن

کسی که زبانِ باز و دلِ روشن و مغزِ فعّال دارد، میتواند مقابل تهاجم فرهنگی را بگیرد. با چه؟ با سنگر فرهنگی، با حصار فرهنگی و با سلاحِ دور زنِ فرهنگی. ابزار فرهنگی لازم است.

خدشه‌دار کردن فرهنگ مبارزه با طاغوت با زیر سؤال بردن اقدامات انقلاب

حالا وقت آن است که دشمن به آن مبارزه با طاغوتی که قولاً، فعلاً، احساساً و عاطفتاً در زندگی روزمرّه از سوی همه‌ی مردم انجام میگرفت، حمله کند و آن را خدشه‌دار کند. شروع میکنند به گفتن این‌که چرا؟ مگر چه کار کردند؟ چرا باید اسم فلان خیابان را فلان چیز نمیگذاشتیم؟ چرا باید اسم فلان میدان را عوض میکردیم؟ مگر چه عیبی داشت؟ دشمن این‌طور وارد میشود.

علت اصرار بر طرح تهاجم فرهنگی: مشاهدهٔ بهره‌برداری دشمن از ضعف‌های نظام

این‌که شما میبینید بنده مسأله‌ی تهاجم فرهنگی را مطرح کردم و گفتم؛ روی آن اصرار ورزیدم؛ راجع به آن حقیقتاً غصّه خوردم و تلاش کردم و باز هم به فضل الهی تلاش میکنم؛ گاهی در ریزِ مسائل وارد شدم و اگر کسی در این زمینه به من اشکالی کرد، در یک سخنرانی به اشکال او جواب دادم، همه به خاطر این است که چنین میدان و صحنه‌ای را به طور واضح مشاهده میکنم و میبینم که اینها چطور با استفاده از همان توانی که در خودشان هست، از ضعفهای جمهوری اسلامی استفاده میکنند. عمده‌ی نظر اینها هم سست کردن ایمانها، کور کردن امیدها، متشتّت کردن جبهه‌ها و جذب کردن سرمایه‌هاست. چند نکته‌ای که گفتم، اساس کار اینهاست.

اهداف معارضان: سست کردن ایمان‌ها، کور کردن امیدها، جذب سرمایه‌ها و تفرقه

همین است که گفتم! میخواهند ایمانها را سست و امیدها را کور کنند. میخواهند اگر سرمایه‌ای هست، جذب و تصرّف کنند. میخواهند در جمعها، اختلاف و تشتّت ایجاد کنند. اینها این شیوه‌ی کار را دنبال میکنند.

روانه کردن فساد و فحشای غربی برای نابودی ایمان مذهبی مردم

باری؛ آقایان و خانمها! دشمنان ما که مبارزه دویست ساله‌ای را ادامه میدهند، سعیشان این است تا نقطه‌های قوّتی را که قادر به از بین بردن آنها هستند، از بین ببرند. مثلاً خیال میکنند ایمانِ مذهبی مردم را میشود از بین برد. با همین تصوّر، سیل فساد غربی و گنداب فحشا و شهوت‌رانی و شهوتگرایی را روانه کشورهای جهان سوم کرده‌اند و میخواهند آن را به داخل کشور ما هم هدایت کنند. البته این کار را مدّتی است که شروع کرده‌اند. اگر امروز قضیه قاچاقچیهایی که نوارهای ویدیویی مبتذل، نوارهای مستهجن جنسی و مجلاّت و کتابهای حاوی تصاویر عریان و شهوت‌انگیز را می‌آورند، دنبال کنید، میبینید اگر بنا باشد بعضی از این افراد، از توزیع چنین محصولاتی نان …

لزوم مبارزه با نفوذ فرهنگ غرب و استکبار در افکار مسلمانان

أیّها المؤمنون و المؤمنات! المسلمون الیوم یتحمّلون مسئولیّة بذّل الجهد فى ساحتین الأولى ساحة بناء النّفس و الکفاح الجادّ ضدّ نفوذ عوامل ثقافة الغرب والاستکبار فى افکار ونفوس المسلمین وجمیع شعوب العالم. الإعلام الغربیّ الاستکباریّ لایفتأً یدین فکرة الجهاد والتّحرّک والمقاومة بین المسلمین الواعین والنّاهضین، مدّعیاً انّ الفصائل الإسلامیّة الواعیة الیقظة لاتنهج طریق السّلام والاستقرار، بل تنحوا دائماً منحى الخصام والعداء. هذه فریةٌ خبیثةٌ خادعة. انّهم هم …

جهت‌گیری همهٔ برنامه‌ها به‌ویژه نمایش و سرگرمی به مقابله با تهاجم استکبار

در همه‌ى برنامه‌ها جهت کلّى، مقابله با تهاجم تبلیغاتى و فرهنگى و خبرى استکبار باشد؛ این اصل مهم نه‌تنها در خبر، که در گزارشها، برنامه‌هاى علمى و اجتماعى و سیاسى و بخصوص در برنامه‌هاى هنرى و سرگرم‌کننده مانند نمایش و داستانهاى یکّه یا دنباله‌دار باید رعایت شود. این نکته بدرستى براى همه‌ى کارکنان روشن گردد که فرهنگ مهاجم بیگانه، از راه نمایشها و برنامه‌هاى سرگرم‌کننده بیش از گفتگوى رویاروى، بر ذهن و عمل مردم اثر میگذارد؛ و از این اثر‌گذارىِ ناخواسته، هوشیارانه و خردمندانه جلوگیرى شود.

عیب اساسی فرهنگ و هنر ایران در دوران قاجار و پهلوی

خب، عیب عمده‌ى کارهاى فرهنگى و هنرى ما در دوران قبل از انقلاب ببینیم چه بوده. رجال فرهنگى ما همانهایى که امروز هستند، دیروز هم همانها بودند؛ یعنى از آن نوع هستند؛ مردمِ همین ملّت بودند، درس‌خوانده بودند، فرزانه بودند. چیست آن عیب اساسى‌ای که ما در دوران پهلوى و دوران قاجار ــ بخصوص اواخر قاجار ــ این‌جور خشک شدیم، پوک شدیم، بى‌بُروز شدیم؟ این عیب اساسى را واقعاً [باید] پیدا کرد. به نظر مى‌آید عیبش همین است که ما مکرّر به زبان مى‌آوریم: مسئله‌ى «تهاجم فرهنگى». ما شبیخون‌زده شدیم؛ یعنى از یک غفلت ما و غفلت سردمداران و فرمانروایان این کشور استفاده شده؛ یک عدّه مردمى با یک فرهنگ تازه‌اى، با یک نیروى جدیدى که بر اثر رنسانس دنیا را به جوش آورده بودند و خودشان در جوش‌ و خروش بودند، ریختند سر ما. گفت «اوّلین دشمنى که بر ایشان تاخت، خواب …

تزریق تحمیلی فرهنگ بیگانه به ملت تا پایان دوران پهلوی

… دست ما را بالا میزند و یک آمپولى فرومیکند و یک چیزى فرومیکند در بدن ما؛ نمیدانیم چه هم هست؛ [نمیدانیم] آیا لازم بود، آیا لازم نبود، آیا به اندازه بود، آیا کم بود، آیا زیاد بود، آیا مضر بود، آیا مخدّر بود، آیا مسموم [بود]؛ اینها را انسان بایستى توجّه کند. آن زمان این‌جورى به ما تزریق کردند، هر چه تزریق کردند؛ تا این آخرِ دوران پهلوى همین‌طور دائم تزریق کردند به این ملّت. اینکه فایده‌اى ندارد؛ اینکه اخذ فرهنگ بیگانه به ‌عنوان تکمیل نیست؛ این غرق شدن و معمول و مفعول فرهنگ بیگانه قرار گرفتن است؛ اینکه ارزشى ندارد. بله، [اصل این است که] انسان برود با اختیار خودش انتخاب بکند.

ازدست‌رفتن ملتی که فرهنگ ملی‌اش پایمال فرهنگ بیگانه شود

در زمینه‌هاى فرهنگى هم من عرض بکنم، این دیگر مخصوص ما نیست [بلکه] همه‌ى ملّتهاى زنده‌ى دنیا بر این متّفقند که اگر ملّتى اجازه داد که فرهنگ ملّى او پایمال تهاجم فرهنگهاى بیگانه بشود، آن ملّت ازدست‌رفته است و پدرش درآمده است. ملّت غالب، آن ملّتى است که فرهنگش غالب است. غلبه‌ى فرهنگى است که میتواند غلبه‌ى اقتصادى و سیاسى و امنیّتى و نظامى و همه‌چیز را هم با خود به دنبال بیاورد. مى‌بینید کشورهاى مقتدر دنیا چه تلاشى میکنند براى اینکه زبان خودشان را در دنیا رایج کنند! چون زبان …

تحمیل فرهنگ بیگانه با تکرار مفاهیم در رسانه‌ها طی پنجاه سال

… وسط است که همه دورش را پروانه‌وار میگیرند. غربى‌ها خیلى اعتنائى به پدربزرگ و مادربزرگ ندارند؛ نسلى را که به قول آنها به گذشته نگاه میکند، داخل آدم نمیدانند؛ ولو یک مختصر احترامى یا مراعاتى هم ظاهراً بکنند، [ولی] به حساب نمى‌آورند؛ ما نه، ما به حساب مى‌آوریم. بتدریج با یک فرهنگ تحمیلى زورکى، منتها از نوع جدید ــ یک وقت زورکى [این] است که تفنگ بالاى سر یکى میگیرند میگویند این کار را بکن؛ یک وقت هست که نه، زورکى به این صورت است که آن‌چنان با وسایل ارتباط جمعى و مکالماتى که در سطح جامعه پخش میشود، یک شیئى را، یک تعبیرى را، یک مفهومى را تکرار میکنند تا این مفهوم به ذهنهاى انسان میرود؛ بخواهند یا نخواهند در ذهنشان و در زبانشان و در عملشان منعکس میشود ــ در طول این پنجاه سال این کار را با ما کردند. آن اوّلى‌[8] که سوادى نداشت، درکى نداشت، معرفتى نداشت؛ نه قدر شعر را میدانست، نه قدر هنر را میدانست، نه قدر خطّ خوش را میدانست، نه قدر سنّت‌ها را میدانست؛ یک سرباز هیچ‌چیزنفهمى [بود که] فقط قلدرى‌اش خوب بود؛ آدم قلدرى بود؛ براى آن جاهایى که قلدرى لازم بود، …

تأکید بر واقعیت شبیخون فرهنگی و غفلت برخی از آن

و سوّمى که از همه سخت‌تر است، «استقلال فرهنگى» است؛ این خیلى سخت است، این خیلى خونِ دل دارد. مبارزه‌ى براى «استقلال فرهنگى» از همه‌ى اینها سخت‌تر است. من یک وقتى گفتم که اینها دارند شبیخون فرهنگى میزنند.[7] این راست است؛ خدا میداند که این راست است. امّا بعضى‌ها نمیفهمند، خب صحنه را نمى‌بینند. آن که صحنه را میبیند و ملتفت است که دشمن دارد چه‌ کار میکند، میفهمد که شبیخون است؛ چه شبیخونى هم هست! و از راه‌هاى مختلف.

کانون اصلی و پنهان آن در خانه‌ها و مدارس جوانان

… است که دارند میکنند. یک عدّه‌اى خیال کردند که ما که به تهاجم فرهنگى غرب حمله میکنیم، مسئله فقط این است که یک نفر در خیابان مثلاً یک خرده‌اى حجابش را به طور درست رعایت نکرده؛ نه، مردم بحمدالله‌ حجابشان را رعایت میکنند، الّا عدّه‌ى قلیلى؛ مسئله اینها نیست. این که در خیابان است، [قضیّه‌ى] فرعى است؛ اصل قضیّه آن است که داخل خانه‌ها است، از مدارس و مجامع جوانها سرچشمه میگیرد و دشمنان آنجا دارند کار میکنند. آنچه آشکار نیست، آنچه پنهان است، خطر آنجا است.

انتقام دشمن از جوانان با پخش رایگان عکس و فیلم شهوت‌انگیز

جوانهاى ما شهوات را انداختند دور، راحتى و لذّت را انداختند دور، رفتند در میدان مبارزه، توانستند دشمن را به زانو دربیاورند؛ حالا دشمن دارد از جوانهاى ما انتقام میگیرد؛ انتقامش چیست؟ انتقام این است که جوانهاى ما را سرگرم کند به لذّات و شهوات: عکس چاپ میکنند، پول خرج میکنند، مجّانى منتشر میکنند بین جوانها؛ مجّانى منتشر میکنند، ویدئو درست میکنند، فیلم‌هاى مهیّج شهوت را مجّانى میدهند به این و آن که نگاه کنند، تماشا کنند. البتّه یک عدّه‌اى از این طریق پول هم به دست مى‌آورند امّا آنهایى که سرمایه‌گذارى میکنند، براى پول سرمایه‌گذارى نمیکنند. پول [بخواهند] که خب، همه‌جا میتوانند بروند آنها را آزادانه پخش کنند در کشورهاى دیگر و به دست بیاورند؛ اینجا میخواهند نسل جوان را ضایع کنند …

هدف: تغییر ذهن مردم، انصراف از اسلام و ناامیدی از مبارزه

… او مناسب‌تر از همه است؟ مجازات کسى که هزاران جوان این مملکت را ــ جوان پاک و پاکیزه‌ى ما را ــ بچّه‌هاى معصوم ما را میکشاند به وادى فساد و شهوت‌رانى، چیست؟ به ‌نظر من اینها باید به شدیدترین وجه مجازات بشوند؛ و راه‌هاى دیگر و راه‌هاى دیگر. برادران، خواهران! هدف تهاجم فرهنگى دشمن، این است که ذهن مردم را عوض کند، از راه اسلام منصرف کند، از مبارزه ناامید کند.

واقعی و جدی بودن تهاجم فرهنگی و لزوم برنامه‌ریزی در سطوح مختلف برای مقابله

نکته‌ی دوم، مربوط به مقوله‌ی «تهاجم فرهنگی» است که مکرراً از همه‌ی مسؤولین فرهنگی و غیرفرهنگی، نسبت به این قضیه اظهار نظرها و مطالبی شنیده و گفته شده است. بنده می‌خواهم عرض کنم که مقوله‌ی تهاجم فرهنگی را باید یک مقوله‌ی حقیقی و جدی به حساب آوریم. یعنی نباید آن را چیز کمی محسوب کنیم. باید بر اساس این‌که حرکت و مبارزه‌ی فرهنگی‌ای علیه جمهوری اسلامی، در ساحتها و عرصه‌های مختلف وجود دارد، برنامه‌ریزی کنیم و این برنامه‌ریزی باید در سطوح مختلف انجام شود. یکی از سطوح، «شورای عالی انقلاب فرهنگی» است. یکی از سطوح، وزارتخانه‌های مربوط به این امور است. یکی از سطوح، مطبوعاتی است که منتشر می‌شود.