رفتن به محتوای اصلی

تقرب به خدا

نام‌های دیگر: قرب الهی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

نزدیک شدن به خدا از راه عبادت و کار نیک.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع مسئولان نظام (وظیفه بشر، نزدیک شدن به آرمانهای وحی)— ۱۳۶۴/۰۱/۲۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۶
۱۳۶۴۱۳۶۶

فقط سال ۱۳۶۶همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

محبوبیت نزد بارگاه احدی را کدام فیلسوف توانا یا عارف علمی بزرگ دانا می‌تواند درک کند تا از آن سخن گوید و یا به سخن قلم درآورد؟ آیا این حب نافله است که در نتیجه تقرب به آن بنده خاکی پا بر سر ملک و ملکوت اعلا نهد و حق- جل و علا- با جاذبه غیبی خویش سمع و بصر و قلب او شود و آنچه بشنود یا ببیند یا ذوق عرفانی کند با سمع و بصر و قلب حق- جل و علا- باشد و نبیند جز به بصر حق و نشنود جز به سمع حق و نداند جز به علم حق و حجابها مرتفع شود و جهان را آنچه که هست مشاهده کند که اللهُمَّ اَرِنِی الْاَ شْیاءَ کَما هِیَ،[3] یا قرب فریضه است که در آن شخص و شخصیت محو شود و صعق[4] رخ دهد و خود و خودی از میان برود و کثرت به تمام معنی رخت بربندد و نه‌ چشمی باشد و نه گوشی و نه باطنی و نه ظاهری؛ هُوَ الاوَّلُ وَ الآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ.[5]

پرسش از اجر مجاهدان: قرب نافله یا قرب فریضه و فنا

محبوبیت نزد بارگاه احدی را کدام فیلسوف توانا یا عارف علمی بزرگ دانا می‌تواند درک کند تا از آن سخن گوید و یا به سخن قلم درآورد؟ آیا این حب نافله است که در نتیجه تقرب به آن بنده خاکی پا بر سر ملک و ملکوت اعلا نهد و حق- جل و علا- با جاذبه غیبی خویش سمع و بصر و قلب او شود و آنچه بشنود یا ببیند یا ذوق عرفانی کند با سمع و بصر و قلب حق- جل و علا- باشد و نبیند جز به بصر حق و نشنود جز به سمع حق و نداند جز به علم حق و حجابها مرتفع شود و جهان را آنچه که هست مشاهده کند که اللهُمَّ اَرِنِی الْاَ شْیاءَ کَما هِیَ،[3] یا قرب فریضه است که در آن شخص و شخصیت محو شود و صعق[4] رخ دهد و خود و خودی از میان برود و کثرت به تمام معنی رخت بربندد و نه‌ چشمی باشد و نه گوشی و نه باطنی و نه ظاهری؛ هُوَ الاوَّلُ وَ الآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ.[5]

رسیدن به جایی که عقل انسان به آن نمی‌رسد

… حسنه در دنیا هست و حسنه واحد است بر آخرت و همه عبارت از این است که ما به مقام قرب خدا برسیم. ما بفهمیم که چه بکنیم! اگر مقامی ما را توجه به دنیا داد، به عالم ماده داد، این حسنه نیست. اگر نماز بخوانیم برای رسیدن به یک مآربی[2]- و لو در آخرت- این هم حسنه نیست. حسنه عبارت از این است که ما را برساند به آنجایی که عقل ما نمی‌رسد.