فرض کنیم کسی در آمدهای مالی بسیار کلانی داشته باشد، اما در زندگی دل خوشی نداشته باشد. این، زندگی نیست که دارد! تفریح، از باب تفعیل است؛ یعنی فرح آوردن؛ یعنی ایجاد فرح. اگر فرح و شادمانی در انسانی نباشد، ولو خیلی هم در آمد داشته باشد؛ مقام بسیار عالی داشته باشد یا نفوذ اجتماعی داشته باشد، این اصلاً برای او زندگی نیست و حتی نمیشود با او زندگی کرد. شما همتتان این است که آن فرح و شادمانی را به انسانها ببخشید و مردم را - از بالاترین مقام اجتماعی تا مردم عادی کوچه و بازار؛ از فقیر و غنی و قشرهای مختلف - شادمان کنید. این امر بسیار مهمی است.تفریح
نامهای دیگر: تفریح سالم، تفریحات
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
سرگرمی و شادی و جایگاه آن در زندگی فرد و جامعه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار گروه «ورزش و سرگرمى» صدا— ۱۳۷۱/۱۰/۰۱
سیر زمانی
از ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۳۱۳۷۱۱۳۸۳
فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
آلوده بودن مراکز تفریحی عمومی در دوران نوجوانی گوینده
… سرگرمیهاى خیلى کمى داشتیم؛ اینجور سرگرمیها آن وقت نبود. البتّه پارک بود، کم [بود]، خیلى محدود؛ مثلاً آن وقت فقط یک پارک بود داخل شهر و محیطهایش چون محیطهاى بدى بود، ماها هم خانوادههایى بودیم که پدرها و مادرها مقیّد بودند، نمیتوانستیم اصلاً برویم. [برای] امثال من در دورهى جوانى امکان اینکه بتوانند از این مراکز عمومىِ تفریحى استفاده کنند وجود نداشت؛ به خاطر اینکه مراکز، مراکز خوبى نبود و مراکز غالباً آلودهاى بود. یک خُرده هم دستگاههاى آن روز سعى داشتند که مراکز عمومى را آلودهى به شهوات و فساد بکنند؛ تعمّداً این کار انجام میشد، واقعاً با برنامهریزى این کار انجام میشد. آن وقتها ما حدس میزدیم، بعدها که قرائن بیشتر و اطّلاعات بیشترى پیدا کردیم، معلوم شد که واقعاً …کوهپیمایی و پیادهروی طولانی بیرون شهر، تفریحی خوب در نوجوانی
البتّه ورزش میکردم؛ من از آن وقت ورزش میکردم، الان هم من ورزش میکنم. متأسّفانه میبینم بعضى جوانهاى ما در ورزش سستى میکنند که این خیلى خطا است؛ آن وقت ما کوه میرفتیم، محیطهاى خارج از شهر میرفتیم، پیادهرویهاى طولانى میکردیم. چند بار من با دوستان خودم، در کوههاى اطراف مشهد همینطور کوهبهکوه، روستابهروستا، چند شبانه روز حرکت کردیم، راه رفتیم و از اینجور ورزشها داشتیم. اینها هم البتّه تفریح بود، تفریحهاى خیلى خوب و سرگرمکنندهاى بود که خارج از محیط شهر محسوب میشد. من میبینم حالا در تهران این دامنهى زیباى البرز و ارتفاعات به این قشنگى و به این خوبى را؛ بنده خودم هم میروم، زیاد میروم؛ هفتهاى چند بار به این ارتفاعات میروم و متأسّفانه میبینم نسبت به جمعیّت تهران، کسانى که آنجا مىآیند و از این محیط بسیار خوب، پاک، باصفا …