شیوهٔ دشمن در تجزیهٔ آرمان عمومی ملت با طرح خواستههای صنفی و منطقهای
دشمن در اینجا شیوهی شناختهشدهی روشنی دارد؛ میآید آرمان عمومی ملّت را که بارها و بارها آن را بر زبان آورده و تکرار کرده ــ آزادی، استقلال، جمهوری اسلامی ــ تجزیه میکند، آرمانهای کوچک، موضعی و منطقهای را در معرض دید و خواست انسانهایی که کوچک میاندیشند قرار میدهد؛ آرمانهای صنفی را وارد معرکه میکند: به کاسب میگوید به فلان دلیل فلان چیز یا فلان حق مال تو است، داد بکش؛ به کارگر میگوید به فلان دلیل فلان حق از آنِ تو است، فریاد بکش؛ به دانشجو و محصّل میگوید به فلان دلیل فلان چیز حقّ تو است، تظاهرات کن؛ برای همه یک چیزی دارد؛ برای هر قشری و هر گروهی یک آرمانی کوچک ــ اگرچه آرمان ممکن است در حدّ خود بزرگ باشد امّا در مقابل آرمان عظیم و عمومی این ملّت کوچک است ــ آرمانی محدود، آرمانی منطقهای، موضعی و صنفی در آستین دارد و در مقابل او قرار میدهد. آنها که فریب …
تفرقهافکنی و تخریب چهرههای موجه، بخشی از توطئهٔ دشمن
اینهمه انگیزه های مخالف به وجود آوردن، اینهمه صفوف را از یکدیگر جدا کردن، اینهمه چهرههای موجّه را در تودهی مردم از اعتبار و حیثیت انداختن یا برای این کار کوشیدن، بی گمان جزئی و گوشهای از توطئهی عظیم دشمن ما است. ملّت ما باید این توطئه را بشناسد؛ ملّت ما باید بداند برای او چه خوابی دیدهاند؛ ملّت ما باید بفهمد که آمریکا چه میخواهد و چه میکند و امروز در صف مقابل ما فقط آمریکا هم نیست، همهی ابرقدرتها و همهی آنهایی که میدانند که یک جنبش اسلامی چون به خدا وابسته و پیوسته است، با هیچ قدرت بزرگی همراه و …
تلاش دشمن برای گشودن مشت گرهکردهٔ ملت یکپارچه
… هنوز مبارزه کنیم. وقتی یک ملّت میخواهد مبارزه کند، باید متّحد باشد؛ سعی کنید این اتّحاد را از بین نبرید؛ سعی کنید خواستهها را یک خواسته کنید، آرمانها را یک آرمان کنید؛ آرمانهای کوچک، آرمانهای موضعی، آرمانهای منطقهای، آرمانهای صنفی را وارد ماجرا نکنید. دشمن بخوبی میداند که اگر این ملّت یکپارچه باشد، اگر این مُشت همچنان گرهکرده بماند، بر سر دشمن چه خواهد آمد؛ میخواهد این مُشت را باز کند. چگونه باز کند؟ آیا بیایند به یک ملّتی که جان داده و خون داده بگویند انقلاب بس است؟ او این را خواهد پذیرفت؟ بیایند به یک ملّت بگویند انقلاب بد است، برای اینکه ملّت را تجزیه کنند؟ آیا ملّت این را خواهد پذیرفت؟ معلوم است که نه.
نقد تفرقهافکنی به نام امام و لزوم دادن بینش سیاسی به مردم
… خود را بشناسیم، جریانهای سیاسی حاکم بر زمان را بشناسیم، آنوقت توطئهها را خواهیم شناخت. دشمنها را در هر لباس ولو در لباس دوست خواهیم دید و خواهیم شناخت. این وظیفهی ملّت ایران است؛ این وظیفه رهبران است؛ این وظیفهی روحانیّت است؛ این وظیفهی روشنفکران است. به جای حرفهای یاوه و بیهوده، به جای به هم پریدنها، به جای یکدیگر را تخطئه کردنها، به جای اینکه با بردن نام امام عملاً در خطّ مقابل امام قرار بگیرند و علیرغم آنکه امام این همه، همه را به وحدت کلمه و وحدت صفوف توصیه کردهاند، صفوف را از یکدیگر جدا کنند، تفرقه ایجاد بکنند، به جای اینهمه، سعی کنند به مردم، به ذهن مردم، به دل مردم، به بینش مردم، عمق سیاسی بدهند، به مردم بفهمانند در دنیا چه خبر است تا مردم گمان نکنند که مبارزه تمام شد. به خدا مبارزه تمام نشده است! بنده تردید دارم که سختترین میدانهای مبارزهی این ملّت در طول پانزده سال اخیر در آینده نباشد؛ بنده تردید دارم که «لیلةَ الهریر»[8] این جنگ طولانی گذشته باشد. ملّت مسلمان ایران اگر میخواهد از اسلامش، از آرمانهایش، از دینش، از شرفش، …