رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

جدایی و اختلاف‌افکنی میان ملت، گروه‌ها و مسلمانان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم به‌مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت‌الله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۸۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۴۲۵ پاراگراف)

روسیاهی دست‌های تفرقه‌افکن در پی این جنایت

… خلوص و پاک‌دامنى او در فعّالیّتها و تلاشهاى صادقانه‌اش مشهود است ــ خود را و اربابان پلید خود را رسوا کردند و اثبات نمودند که دستگاه استکبار و ایادى و نوکرانش در راه دشمنى با نظام اسلامى و عناصر شریف خدمتگزار آن، از این‌ گونه جنایات وحشیانه نیز دریغ ندارند. این حادثه به روسیاهىِ هر چه بیشترِ دشمنان و دستهاى تفرقه‌افکن خواهد انجامید و دشمنان اسلام از این‌ گونه جنایات طرْفى نخواهند بست. عناصر مؤمن و متعهّد و خدوم، مخصوصاً در مناطق محروم ــ مانند آن استان مظلوم ــ با مشاهده‌ى جنایات دشمن که از روى سراسیمگى و به‌ خاطر دشمنى با مردم و خدمتگزاران مردم است، با انگیزه‌ى قوى‌تر و پیگیرى بیشتر، خدمات الهى خود را انجام خواهند داد.

ناکامی خواستاران تفرقه و نومیدی ملت

جاى بسى خوشوقتى است که نهادهاى مردمى و دلها و زبانها و حنجره‌هاى انقلابى و مجلس شوراى اسلامى که تجلّیگاه حضور مردم و مظهر آراء آنان است، یک بار دیگر دلبستگى و وفادارى خود را به اصل ولایت فقیه و پشتیبانى خود را از دولت و کارگزارانِ مورد اعتماد مردم ابراز کردند و مشت محکمى بر دهان آنان که ملّت ما را دچار تفرقه و اضطراب و نومیدى می‌پسندند زدند.

مبارزه با عوامل تفرقه در رأس برنامهٔ گردهمایی‌های وحدت

امیدوارم که این گردهمائی‌ها، مبارزه با عوامل تفرقه و ایجاد و تقویت عوامل وحدت را در رأس برنامه‌های خود قرار دهند و در کشف و ایجاد راههای عملی وحدت کوشا باشند و مسؤولان امر تا رسیدن به هدف، که نیل به وحدت واقعی است، از پای ننشینند.

بیم اختلاف میان مسلمانان، علت قیام نکردن پیشین امیرالمؤمنین (ع)

… این‌طور گفتند: «لَو لا حُضورُ الحاضِرِ وَ قیامُ الحُجَّةِ بِوُجودِ النّاصِرِ»[1] یعنی تاکنون اگر بلند نمی‌شدم، ادعای حق نمی‌کردم، برای در دست گرفتن قدرتِ به‌حق و عادلانه تلاش و مبارزه نمی‌کردم، چون مطمئن نبودم که نیرو خواهم داشت و کسی مرا یاوری خواهد کرد. فکر می‌کردم که شَقّ عصای[2] مسلمین می‌شود، اختلاف به‌وجود می‌آید؛ اما آن روز ـ یعنی روزِ بعد از مرگ عثمان ـ دیدم نه، اجتماع خوب است. مردم خواست دارند، در چهره‌های مردم پیداست که علی‌جو هستند و علی‌خواه؛ این بود که زمام حکومت را در دست گرفتم.

سستی و جنگ‌های داخلی مسلمانان در دوران خلافت امام حسن

… علم دسترسی ندارم. فلانی باتقواست، من توفیق کسب این‌همه تقوا را نیافته‌ام. فلانی دارای نسب ارجمند و والایی است، من از آن محرومم. اینها چیزی نیست که من بتوانم از آن تقلید کنم، هرگاه و به هر کیفیتی که بخواهم. اما عملکردهایی وجود دارد که برای من قابل تقلید است. در آن بلبشوی دوران خلافت امام حسن و در آن جبهه‌گیری‌هایی که میان مسلمین وجود داشت و مسلمان‌ها با سستی، با تغافل، با جنگ‌های داخلی، با میدان‌دادن به رذالت‌ها و دنائت‌ها، داشتند خودشان و اسلام را از بین می‌بردند؛ در یک‌چنین اوضاعی، اگر کسی بخواهد علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام را با نمودهای خارجیِ زندگی او بشناسد و از او الهام بگیرد، سه نکتۀ مهم وجود دارد. و این سه نکته در بیان امام حسن به‌طور وضوح نمایان است.