لزوم شناسایی و تشویق مالی و آبرویی کارکنان پرتلاش قوه
… را عرض کردیم، تشویق هم باید بشوند. ببینید واقعاً بعضیها هستند، آدم میبیند ــ یعنی میداند؛ میبیند که حالا [درست نیست چون] ما از دور اطّلاع پیدا میکنیم ــ واقعاً تلاش میکنند، واقعاً زحمت میکشند، در مواردی وقت استراحتشان را هم به رسیدگیهای قضائی صرف میکنند؛ خب اینها شناسایی بشوند، تشویق بشوند؛ حالا با انواع تشویق. تشویق فقط تشویق مالی نیست؛ تشویق آبرویی هست، تشویق معرّفی کردن و مانند اینها هست؛ [بالاخره] تشویق بشوند. این هم نکتهی بعدی.
لزوم تشویق مدیران خوشعمل در کنار برخورد با عملکرد ضعیف
خوب حالا چند نکته را عرض میکنم. خوشبختانه ارزیابی یک ساله را دولت شروع کرده و خود آقای رئیسجمهور در این زمینه پیشقدم شدند؛ این کار بسیار خوبی است. نقاط قوّت و ضعفتان را بسنجید و بدون تعصب داوری کنید. از نظرات افراد دلسوز در این داوری حتماً استفاده کنید. آن کسانی را که دچار ضعف یا عملکرد نامطلوب هستند، به طور طبیعی به شکلهای مختلف مورد تعرض قرار میدهید؛ اما در کنار آن، مدیری را هم که خوب عمل کرده، حتماً تشویق کنید؛ یعنی آن چیزی را که من اینجا میخواهم توصیه کنم، این است که، اخم به ضعفها و عملکردهای ضعیف را ما در عملکرد مسئولان و رئیسجمهور و بعضی دیگر مشاهده میکنیم؛ اما لبخند و تشویق و توجه به آن کسانی هم که خوب عمل کردهاند، این هم باید حتماً در کنارش باشد. پس ارزیابی و مترتب بر ارزیابی و تقویم عملکردها، باید برخورد متناسب با نوع و سطح عملکرد باشد.
اهمیت و اثر فراگیر یک کلمه تشویق از تلویزیون
… چشمش یا اشارهی دستش، معنایی دیگر پیدا میکند. من یک وقت از آقای نوذری - به وسیله یکی از مدیران سیما - برای خاطر حرکت خیلی زیبایی که ایشان کردند، تشکر کردم. ایشان چند نفر را که در مسابقه، خوب جواب داده بودند، تشویق خیلی خوبی کردند و من، واقعاً دلم آرام گرفت. تشویق، یک کلمه حرف است و در حالت عادی، این قدر اهمیت ندارد. اما آنجا میبینید چقدر اهمیت پیدا میکند! گویی سیلابهای تشویق از تلویزیون به هر خانهای، به سمت انسانهای مستعد و توانا سرازیر میشود؛ آن هم به خاطر یک کلمه تشویق. ببینید این یک کلمه، چقدر قیمت پیدا میکند!
لزوم جدی گرفتن تشویق و تنبیه از سوی فرماندهان
یک اصل دیگر هم، اصل رعایت ارزشهای بینسازمانی در درون خودتان است؛ یعنی مسألهی تشویق و تنبیه. برادران! تشویق و تنبیه را باید جدی گرفت. شماها فرمانده هستید؛ نسبت به زیردستانتان اینگونه برخورد کنید. امیرالمؤمنین، مرد شاعر مخلص خودش - یعنی «حسانبنثابت» - را که معاویهییها از او میخواستند به طرف آنها برود و او نمیرفت، به خاطر گناهی که کرده بود، خواباند و شلاق زد. گفت: یا امیرالمؤمنین! من را که اینقدر به شما خدمت کردهام، اینقدر شعر برایت گفتهام، …
مجازات خطا حتی از افراد خوب، مایهٔ قوت سپاه
اگر کار خوبی کردیم، ثواب ما را خدا باید بدهد. برطبق این ارزش، در دنیا اگر مقابلی وجود دارد، بایستی آن مقابل به ما داده بشود. اگر کار بدی هم کردیم، نبایستی بگویند چون فلانی آدم خوبی است، این کار بد او بدون مجازات بماند. این دقتها، بنیهی سپاه را قوی خواهد کرد. وقتی اینطور برخوردها نشد، درون سپاه، خودش را میخورد.
اهمیت آن برای مدیران بخشهای صداوسیما و برخورد با متخلفان
مدیران بخشهاى مختلف به مراقبت به محوطهى کار خودشان و تشویق و تنبیه خیلى باید اهمّیّت بدهند. حالا تنبیه که عرض میکنیم، منظورمان تنبیه از نوع کار قضائى نیست؛ بالاخره ترتیب اثر داده بشود. اگر کسى خوب کار میکند، صحیح کار میکند، مطابق برنامه کار میکند، [تشویق بشود و] با آن کسى که تخطّى میکند، کارِ بد انجام میدهد و رعایت مصلحت نظام و مفاهیم مطلوب براى نظام را نمیکند، بر خلاف اسلام، بر خلاف مفاهیم انقلاب یک چیزى را میگنجاند، باید برخورد بشود. خب حالا مثلاً من براى همین برنامههاى ایّام اوّل فروردین امسال دو سه تذکّر دادم؛ هنوز فرصت نکردم بپرسم از آقاى هاشمى که چه شد؛ رسیدگى شد یا نشد. نمیشود که یک ملّت منتظر بنشینند، بعد یک نفر بر خلاف میل یک ملّت، بر خلاف خواست یک انقلاب، بیاید یک چیزى را …
لزوم تشویق کشاورز، برنامهریز و مسئول کوشا
… رحمت الهی و با زحمت کشاورزان و با برنامه ریزی مسؤولان مربوط در جهاد کشاورزی و غیره، ما نه فقط احتیاج نداریم گندم وارد کنیم، بلکه در آستانه ی این تحول قرار گرفته ایم که گندم صادر کنیم. این یک میلیارد دلار را چه کسانی برای این کشور تولید و صرفه جویی کردند؟ آنها باید تشویق شوند. کشاورز باید تشویق شود؛ برنامه ریزِ خوب باید تشویق شود؛ مسؤولی که با علاقه مندی یک مسأله ی اساسی را دنبال می کند، باید تشویق شود؛ ارزشها باید گرامی داشته شود؛ این، کشور را به پیش می برد.
اثرگذاری قدردانی از کار خوب
… میشنوم، بلافاصله به مسؤولین دفتر سفارش میکنم تا با صدا و سیما تماس بگیرند و بگویند که برنامههای خوبی بود و استفاده کردیم. به هر حال خود ما نیز اهل منبریم. ما هم آن وقتها که منبر میرفتیم، بعد از پایین آمدن از منبر و ختم سخنرانی، بدمان نمیآمد یکی بگوید: «آقا؛ طیّب اللَّه انفاسکم!» برخی وقتها منبری یک ساعت نفس میزد، ولی یک نفر از اینکه «طیّباللَّهِ» خشک و خالیای به او بگوید، ابا داشت! لذا چون میفهمیم که «طیّباللَّه» خیلی مؤثّر است، خواستیم طیّباللّهی به آقایان گفته باشیم.