هدف قرار دادن اشخاص برجسته و مؤثر از سوی دشمن و شهادت ائمهٔ جمعه
… دارید ــ بنده هم آن را میدانم ــ بلاشک در حدّ آن محدودیّتها باید رعایت بشود. بعضىها البتّه این محدودیّتهایشان بیشتر است؛ اشخاصى هستند که مورد توجّه دشمنند، مورد طمع دشمنند و دشمن میخواهد به اینها ضربه بزند؛ اینها بیشتر باید مراقبت کنند، مواظبت کنند. یکى از کارهاى دشمن این بوده است که اشخاص برجسته را، نافع را، مفید را، مؤثّر در حرکت عمومى را آسیب بزند، تهدید کند، براى آنها خطر ایجاد کند؛ کمااینکه ما شهداى بزرگوارى از ائمّهى جمعه داشتهایم؛ علاوهى بر آن شهدا، کسانى مورد طعن دشمن و سوءنیّت دشمن و سوءقصد دشمن قرار گرفتهاند. البتّه اینها را باید رعایت کرد امّا به اندازه، نه بیشتر از مقدار ضرورت؛ چون یک ضرورتى است دیگر؛ «والضّرورات تُقدَّر بقدَرها».[22] این هم نکتهى سوّم است.