لزوم آگاهی متخصصان از علوم فراتر از تخصص خود بدون تعطیل تخصصها
… را میشکافند، یک تخصّص کوچکتری، دائرهی محدودتری بهوجود میآید؛ به یک معنا بهخاطر رسیدگی به وضع زندگی انسان در آن تخصّص خاصْ چیز خوبی است، امّا به یک معنا محدود کردن انسان است- چون ظرفیّت ذهن انسان خیلی وسیع است و میتواند در همهی این امور صاحبنظر باشد. اینجور نباشد که کسی که پزشک است، مثلاً در زمینهی علوم دینی یا در زمینهی فلسفه، یک آدم عامیای محسوب بشود؛ نه، چقدر خوب است که یک پزشک، در زمینهی علوم دیگر -در زمینهی علوم عقلی، در زمینهی علوم دقیقه، مسائل گوناگون طبیعی- حدّاقل صاحبِ اطّلاع باشد و این کار را ما بتوانیم در کشورمان پیش ببریم. البتّه به معنای تعطیل کردن تخصّصها بههیچوجه نیست، بلکه به معنای بهرهمند کردن ذهن متخصّصین از محیطهای فراتر از حدّ تخصّص آنها است.