رفتن به محتوای اصلی

تحریم

نام‌های دیگر: محاصرهٔ اقتصادی، تحریم تسلیحاتی، تحریم‌های ثانویه

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

فشار و محاصرهٔ اقتصادی و تسلیحاتی علیه ایران و راه‌های مواجهه با آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع فرستاده پاپ و آقای بنی صدر (انتظار از پاپ- محاصره اقتصادی)— ۱۳۵۸/۰۸/۱۹

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۷
۱۳۵۸۱۳۶۷

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۴۳ پاراگراف)

تلاش آمریکا برای حصر اقتصادی ایران و لزوم احتیاط در برابر آن

… این رشته اقتصاد که نان مردم هست در این احتیاج به خارج پیدا بکند، و یک احتیاج مبرمی که نتواند خودش اداره کند خودش را، و باید دیگران او را اداره کنند، این وابستگی اقتصادی، آن هم در این رشته، موجب این می‌شود که ملت ایران، مملکت ایران، تسلیم بشود به دیگران. اگر امریکا موفق بشود در این مطلبی که الآن پیش آورده است که همه قدرتها را دور خودش جمع کند و حصر اقتصادی بکند نسبت به ایران، ان شاء الله موفق نمی‌شود. لکن ما باید طرف احتیاط را بگیریم. اگر خدای نخواسته، موفق بشود و ایران را در حصر اقتصادی از جهات مختلفه قرار بدهد که یک جهتش هم همین قضیه خواربارهایی است که ما احتیاج به آن داریم، خوب، ما قاعدتاً نمی‌توانیم دیگر مقاومت کنیم، و این یک ضربه‌ای است که به نهضت ما می‌خورد که ضربه به اسلام است. پس تکلیف همه ماها هست که هر کس به هر مقداری که قدرت دارد در این امر کوشش کند. در امر زراعت، در امر دامداری، هم دولت باید کمک کند و هم مردم باید به هم کمک کنند و هم کار بکنند مردم. مردم باید مشغول کار بشوند. یک مملکتی است که احتیاج به نیروی کار دارد اگر این …

تهدید به حصر اقتصادی و لزوم چاره‌اندیشی

امروز می‌دانید که ما را دارند تهدید می‌کنند به حصر اقتصادی. خوب، ما باید فکر بکنیم برای این کار. فکر این است که کشاورزها مشغول کشاورزی بشوند، مشغول کشت بشوند. آنهایی که شلوغکاری می‌کنند در کشاورزی و خرابکاری می‌کنند، آنها باید کنار بروند. به اسمهای مختلف می‌روند نمی‌گذارند کشاورزها مشغول کارشان بشوند. آنها را باید خود مردم کنار بزنند، و قوای انتظامی هم …

بی‌اعتنایی به تهدید محاصرهٔ اقتصادی و تأمین روزی از زمین خدا

… و همه دنیا هم. ما عقیده‌مان مثلًا این است که تا ایشان بگویند که «محاصره اقتصادی» در دنیا به روی ما بسته می‌شود. این هم از آن خیالاتی است که ایشان کردند پیش خودشان. در آن کاخ سفید قهوه خوردند و یا اگر می‌خوردند و پاهایشان را روی هم انداختند این فکر را کردند. ما پیشمان این حرفها مطرح نیست. ما این را گفتیم که ما خودمان از این زمین خدا، روزی خودمان را در می‌آوریم. و علاوه کی گوش می‌دهند مردم به این حرفها؟ دولت خودشان هم در یکی دو دفعه تا حالا دو سه دفعه تا حالا گفته‌اند که این حرف صحیح نیست، محاصره اقتصادی صحیح نیست، بکلی نمی‌شود. ممالک دیگر هم که تابع ایشان نیستند. بلی آقای سادات تبعیت دارد، تابع است. او چشم و گوش بسته مثل شاه ما تسلیم است. و من چقدر باید تاسف بخورم که یکی که در یک مملکت اسلامی دارد می‌گوید «من راس این مملکت هستم» با دو نفر که هر دو دشمن اسلام هستند، دشمن اسلام هستند …

تهدید ملت ایران به فشار اقتصادی برای حمایت از یک جانی

… از یک جای دیگر نیامده. این هم یک نفر از این افراد اینجاست. شما برای این یک نفر جانی، سی و پنج سال جنایت کن، به اسم دوستی انسان و انساندوستی! سی و پنج میلیون جمعیت از همین جمعیت، نمی‌توانم بگویم از این قماش، قماش اینها فرق دارد با او. قماش [او] انسانی نیست. سی و پنج میلیون را می‌خواهی در فشار اقتصادی قرار بدهی که بمیرند. اگر زورتان برسد، می‌کنید. اما همچو قدرتی ندارید. شمایی که می‌گویید ما انساندوستیم، سی و پنج میلیون انسان اینجا هست. این سی و پنج میلیون انسان بمیرند برای یک نفر که شما جنایاتتان معلوم نشود! آقای انساندوست! پنجاه نفر ما، پنجاه هزار نفر ما انسان در امریکا داریم که این دانشجوهای عزیز است. پنجاه هزار نفر دانشجو …

نقد محاصرهٔ اقتصادی ملت برای حفظ یک فرد

… آن بوده به اقرار خودشان. بعد هم که خودش آمده، نه تجارت و نه کسب و نه چیزی داشته، و شده است این طوری. و این اموالی که از این ملت برده است، ما اینها را می‌خواهیم می‌گوییم بررسی کنند. ببینند اگر از ما طلب دارد به او می‌دهیم. اگر ما از او طلب داریم به ما بدهد. به فشار اقتصادی از بین ببرد برای یک مفلوکی حس انساندوستی این است که سی و پنج میلیون جمعیت بمیرند، یک مفلوک زنده بماند. آن خیال کرده که ما را محاصره اقتصادی بکند و ما دیگر از گرسنگی چه بشویم. او نمی‌داند اینها که نه نمی‌شود یک همچو چیزی.

تلاش آمریکا برای انزوای اقتصادی ایران و گرسنگی ملت

… قضیه‌ای که طرح می‌کند، و اینها خوب لابد شنیدید، در روزنامه‌ها بود که وزیر خارجه‌اش را فرستاد دوره‌گردی، این آقای انساندوست! این آقایی که برای انساندوستی، محمد رضای جانی را برده آنجا نگه داشته، یا توطئه‌گری را می‌خواهد از آنجا شروع بکند. این آدم انساندوست! وزیر خارجه‌اش را دوره‌گردی فرستاد برای اینکه ما را در اقتصاد در انزوا بنشاند و محاصره اقتصادی بکند. این آقای انساندوست همه دنیا را می‌خواهد بسیج کند که ما از گرسنگی بمیریم! خیال هم می‌کند می‌تواند. مع الاسف یا آقای کارتر که این وزیر خارجه‌اش که گردید دور، کسی به او اعتنا نکرد. دست رد به سینه‌اش زدند. گفت نمی‌شود این. و همان مملکت خودش هم- آن که می‌گفت که باید ما حصر اقتصادی‌ بکنیم، در مملکت خودش هم مواجه شد با مخالفت. بعضی وزرای …

محاصرهٔ اقتصادی ایران به معنای کشتن ملت از گرسنگی

… بود، کی بود- که محاصره اقتصادی ایران، حصر اقتصادی در دست طرح است. ایشان می‌خواهد که مملکتی را، ملتی را از گرسنگی بکشد از باب انساندوستی‌اش! از بس انساندوست است! آن جانی که این قدر انسانها را کشته و آن قدر انسانها را از همه چیز ساقط کرده، برده نگه داشته. حالا یک مملکت را یک روز می‌گوید ما محاصره اقتصادی می‌کنیم. معناش این است که ما همچه محاصره می‌کنیم که شما از گرسنگی بمیرید. از بشر دوستی‌اش! یک روز هم می‌گوید که ما می‌آییم دخالت نظامی می‌کنیم که بکشیم و بزنیم و [از بین ببریم‌] و از بس که انساندوست است! ویتنام هم همین بود. انساندوستی ایشان بود، و سایر جاها هم همین مسائل است. اینها باورشان نمی‌آید که انسان را باید دوست داشت. …

همراهی نکردن کشورهای دیگر با محاصرهٔ اقتصادی ایران

ما یک ملت ضعیفی هستیم، اما منطقمان قوی هست. ما با منطق قوی داریم صحبت می‌کنیم. تفنگ می‌خواهند بکشند، ما هم تا آخر جانمان می‌زنیم. محاصره اقتصادی می‌کنند، ما هم می‌توانیم مقاومت کنیم. علاوه [دیگر کشورها] گوش به حرفشان نمی‌دهند. خود مملکت امریکا هم گوش به این حرف نمی‌دهند. می‌گویند این صحیح‌ نیست که ما محاصره اقتصادی بکنیم. ممالک دیگر هم که نوکر آقای کارتر نیستند. آقای کارتر همچه باد به دماغش افکنده که خیال می‌کند به مجرد اینکه یک کلمه گفت دیگر در عالم همه تابع هستند. خیر، اشتباه می‌فرمایند. و ایشان در ریاست جمهورشان راجع به این قضیه ایران شکست خواهند خورد و باید تجدید نظر بکنند.

ناکامی تهدید به تحریم گندم و بی‌نیازی ایران از گندم آمریکا

کارتر گاهی ما را از نظامی، گاهی ما را از جهات اقتصادی می‌ترساند. و خودش هم می‌داند که این طبل میان تهی است که دارد می‌زند. و نه همچو عرضه نظامی دارد و نه از او گوش می‌کنند. باز این اشتباه روی همان بیماری که این ابرقدرتها دارند، این باز یک اشتباه است که گمان می‌کند که تمام کشورها مثل یک انگشتر در دست اوست که اگر یک وقت گفت که مثلًا گندم نفروشید به ایران، تمام کشورها دستشان را به سینه می‌گذارند و تعظیم می‌کنند و می‌گویند چشم! و ایشان فهمید این را که حتی در کشور خودش هم از او اطاعت نکردند. وزیر کشاورزی خودش هم گفت که امری است غیر صحیح. و ما چه احتیاجی داریم به گندم امریکا. ما نفت داریم. ما آن را داریم که آن سیاستمدار بزرگ انگلستان در زمان جنگ- چرچیل- وقتی که مواجه بودند با آلمان، و تقریباً از ترس اینکه حالا دیگر باید شکست بخورند، وقتی که آمد در مجلس انگلستان ظاهراً صحبت کرد و مصیبتهای خودش را که ما چه شدیم، چه شدیم، کجا شکست …

قرار داشتن کشور در محاصرهٔ اقتصادی

ما در حال محاصره اقتصادی هستیم. ما در حالی هستیم که امریکا علناً دارد مخالفت می‌کند و جنگ‌افروزی دارد می‌کند با ما، و ما اعتنا هم به او نداریم. باید بفهمیم که وضعیت ما امروز این است که این وضعیت مشکلات دارد. این وضعیت به این زودی درست نمی‌شود. لکن می‌شود، صبر می‌خواهد. آنی که تا حالا شده …

نترسیدن از محاصرهٔ اقتصادی و دخالت نظامی

… گذاشته‌اند بالای سر ملت و ملت را خفه کردند. بترسید از آن روزی که باز یک دیکتاتور را بیاورند و بالای سر شما بگذارند و من امیدوارم که نشود یک همچو روزی. باید ما غفلت نکنیم. هیچ این طور نباشد که ما هی غرور پیدا بکنیم که نه دیگر کسی به ما کاری نمی‌تواند بکند. البته محاصره اقتصادی را خیلی ازش نترسید و دخالت نظامی هم ازش، اینها را نترسید. یک غلطی کرد و حالا شاید پشیمان هم باشد. اما از این وسوسه‌ها بترسید. از این شیاطینی که توی جمعیتها می‌آیند و بیخ گوشها وسوسه می‌کنند، از اینها بترسید. از اینها که می‌آیند بیخ گوش شما می‌گویند که جمهوری اسلامی هم مثل زمان رژیم سابق، از اینها بترسید. رژیم سابق، …

پیش‌بینی ناکامی حصر اقتصادی احتمالی آمریکا

خداوند شما جوانها را که متعهد به اسلام و در خدمت اسلام هستید، حفظ کند و توفیق شما را هر چه بیشتر برای رسیدن به هدفهای اسلامی [افزون کند]. آنچه که من می‌فهمم و احتمال زیاد می‌دهم این است که امریکا نه دخالت نظامی در ایران می‌خواهد بکند و نه حصر اقتصادی. اگر هم حصر اقتصادی بکند، ناجح[2] نمی‌شود. خودش هم می‌داند. لکن از راه اساسی‌تر پیش آمده، و آن راه این است که ما را از باطن خودمان آسیب‌پذیر کند و ما را بگنداند از باطن خودمان. از اول هم اینها بناشان بر همین معناست. شاید در انقلابهایی که واقع می‌شود آنهایی که می‌خواهند نفع ببرند یا ضرری کشیدند که …

انتقاد ملت‌ها و دولت‌ها از محاصرهٔ اقتصادی آمریکا

… نبود که ملت امریکا با ما باشد. حالا بسیاری از آنها با ما شدند- حالا وقتی که خودشان اقرار کردند که وقتی که آرای ملت را شمارش کردند، به یک ارزیابی فهمیدند که پنجاه و پنج درصد اجازه نمی‌دهند که امریکا دخالت نظامی بکند، و شاید اجازه ندهند که دخالت اقتصادی بکند. حصر اقتصادی را که او خیال می‌کرد بر ضرر ملت ماست، ملتهای دیگر همه از او انتقاد کردند، بلکه بسیاری از دولتها هم.