پندار غرب دربارهٔ انصراف ایران از اجرای حکم خدا با طرح بازار مشترک و حصر اقتصادی
استکبار غرب شاید تصور کرده است از اینکه اسم بازار مشترک و حصر اقتصادی را به میان بیاورد ما درجا میزنیم و از اجرای حکم خداوند بزرگ صرف نظر مینماییم.نامهای دیگر: محاصرهٔ اقتصادی، تحریم تسلیحاتی، تحریمهای ثانویه
فشار و محاصرهٔ اقتصادی و تسلیحاتی علیه ایران و راههای مواجهه با آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع فرستاده پاپ و آقای بنی صدر (انتظار از پاپ- محاصره اقتصادی)— ۱۳۵۸/۰۸/۱۹
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
استکبار غرب شاید تصور کرده است از اینکه اسم بازار مشترک و حصر اقتصادی را به میان بیاورد ما درجا میزنیم و از اجرای حکم خداوند بزرگ صرف نظر مینماییم.… در مقابل امریکا یک عبد ذلیل بودیم، ولی ایران این ذلت را شُست و عزت پیدا کرد. شکم و نان و آب میزان نیست، عمده شرافت انسانی است، و شرافت به این نیست که انسان دستش را روی سینه بگذارد تا چند شاهی به او بدهند. بلکه شرافت انسانی به این است که در مقابل زور بایستند. و جوانان ما ایستادند و در مقابل، آنها حصر اقتصادی کردند، که همین حصر اقتصادی جوانان ما را بیدار کرد و فهمیدند که خودشان باید کار کنند و زحمت بکشند تا احتیاجی به خارج نداشته باشند. خداوند به شما توفیق دهد تا در کارهای فرهنگی و تبلیغی موفق باشید.… نخواهد شد. و به خوبی و عینیت دیدید که در این مدت کوتاه پس از تحریم اقتصادی همانها که از ساختن هر چیز خود را عاجز میدیدند و از راه انداختن کارخانهها آنان را مایوس مینمودند، افکار خود را به کار بستند و بسیاری از احتیاجات ارتش و کارخانهها را خود رفع نمودند. و این جنگ و تحریم اقتصادی و اخراج کارشناسان خارجی، تحفهای الهی بود که ما از آن غافل بودیم. اکنون اگر دولت و ارتش کالاهای جهانخواران را خود تحریم کنند و به کوشش و سعی در راه ابتکار بیفزایند، امید است که کشور خودکفا شود و از دریوزگی از دشمن نجات یابد.دست برومند شما و قدرت ایمانی شما آنها را به جای خود نشاند و به جهنم فرستاد. و شما امروز خودتان بحمد الله قدرت در دست دارید و خودتان تمام رشتهها را در دست دارید و با همه توطئههایی که آنها کردند، همه را خود شماها خنثی کردید. و همین تحریم اقتصادی برای شما یک تحفه آسمانی بود که فکرهای متفکران ما را به راه انداخت و بحمد الله رو به خودکفایی میروند. من دیگر کوتاه میکنم و دعا میکنم به شما که خداوند تبارک و تعالی، این قدرت اسلامی را حفظ کند. و خداوند تبارک و تعالی هوشیاری شما را حفظ کند و خداوند تعالی دشمنهای ملت ما را از بین ببرد و کیدهای آنها را خنثی کند و سعادت و سلامت و عزت و عظمت نصیب شما دوستان و …مهم این است که امروز همه، همه چیز را بر روی ما بستهاند و این خود، نعمتی برای ما بوده است. وقتی همه درها بسته شد و فکرها باز، میبینید که فعالیتها آغاز شد و همه جا کانون فعالیت است. مردم همچنان در کنار دولت ایستادهاند و هیچ گاه دولت را تنها نگذاشتهاند و میبینید قریب دو سال است که جنگ را به خوبی به پیش میبرند. فتح خرمشهر یک مساله عادی نبود. اینکه پانزده الی بیست هزار نفر به صف، برای اسارت بیایند و تسلیم شوند، مساله عادی نیست، بلکه ما …من اعتقادم است که اگر ما در محاصره اقتصادی یک ده سال، پانزده سال واقع بشویم شخصیت خودمان را پیدا میکنیم؛ یعنی همه مغزهایی که راکد بودند در آن وقت و نمیتوانستند فعالیت بکنند به فعالیت میافتند. این طبیعی است که اگر یک نفر آدم یک جایی نشسته و همه چیز او را میآورند تقدیمش میکنند این فکرش به کار نمیافتد، حتی کاسب هم نمیتواند بشود! اگر یک آدمی بود که اول صبح چایش را و نانش را بیاورند، ظهر هم همین طور. شب هم همین طور، هر احتیاجی هم داشت، هر چیزی …چنانچه میبینید که کارخانهها را راه انداختهاند- خودشان. در تلویزیون هم گاهی دیده میشود که خود راه انداختهاند، و یا ابتکاراتی کردهاند اینها. این ابتکارات از برکات این محاصره اقتصادی بود. اگر ما هر چیزی میخواستیم میفرستادند، جوانهای ما دیگر نمیرفتند دنبال اینکه خودمان بکنیم. هست دیگر! میخواهیم چه کنیم. این محاصره اقتصادی را که خیلی از آن میترسند، من یک هدیهای میدانم برای کشور خودمان، برای اینکه محاصره اقتصادی معنایش این است که «ما یَحْتاج»[1] ما را به ما نمیدهند. وقتی که ما یحتاج را به ما ندادند، خودمان میرویم دنبالش. ممکن است یک ده سالی زحمت بکشیم، ده سالی گرفتاری داشته باشیم، اما نتیجه آخرش این است که بعد از ده سال خودمان هستیم؛ دیگر احتیاج به اینکه دست دراز کنیم طرف این موسسه یا آن موسسه یا آن کشور و این کشور …… معطّل بودند و با زحمت تهیه میکردند. و بعد هم که از مکه هجرت فرمودند و به مدینه تشریف آوردند، آن طور هجومهای نظام بر اینها شد، و آن طور هَجْمَههای مشرکین و قدرتهای آن زمان بر حضرت رسول- صلی الله علیه و آله و سلم- و یاورانشان شد برای ما تا کنون نشده است. و ملت ما در عین حالی که در فشار اقتصادی از طرف امریکا و وابستگان او هست، و همه ملتهای غیر مسلم و همه دولتها، ملت ما و دولت ما را در فشار از همه اطراف گذاشتند، مع ذلک چون یک امری است که خود ملت قیام کرده است برای آن، و ملت اوْلایِ از همه است برای حفظ آن. این حصر اقتصادی و این هجمههای نظامی برای ملت ما آن طور ناگوار نیست. و بحمد الله همه قشرهای ملت، و همه انسانهایی که در ایران هستند، همه- زن و مرد، بچه و بزرگ- برای حفظ نهضت اسلامی خودشان کوشا هستند. و همه خودشان را در حال جنگ میبینند. و جوانهای برومند ما از همه اطراف ایران داوطلب هستند برای جنگ با آن اشخاصی که گول خوردهاند …چند وقت است که الآن ما را حصر اقتصادی کردهاند، چه شد- مثلًا؟ ما کجایمان گیر کرده است که حصر اقتصادی، حصر اقتصادی؟ خیال میکنند اشخاص که ما اگر چنانچه از امریکا- مثلًا، فرض کنید که- فلان چیز را نخریم، دیگر نمیتوانیم. نخیر، ما داریم زیاد، امریکا اینجا برایمان ذخیره کرده اینها را! بدانید کارهای خدایی است اینها، کارهای خدایی است که پنجاه سال آن یا کمتر یک قدری، این مرد بیست و چند سال- این دومی[2]- زحمت کشید و امریکا هم به خیال اینکه خوب، مملکت خودش است دیگر، هر چه هست مال خودش است- نفتهای ما را البته گرفتند و خوردند و بردند و- اسلحههای …… اکبر» غلبه کرد؛ و امروز بحمد الله تعالی جوانان رزمنده از خواهران و برادران دارد که با تعلیمات نظامی در سرتاسر کشور قدرت تفکر را از دشمنان ایران و اسلام سلب و با اعتماد به قدرت الهی و فداکاری در راه اسلام بر همه مشکلات و همه قدرتهای شیطانی غلبه خواهد کرد. ملتی که 15 خرداد، روز خون و 17 شهریور، روز نوید پیروزی خون و جمعه سیاه روزی که رژیم را با افتخار و پیروزی پشت سر گذاشته است، از این محاصرات اقتصادی و نظامی باک ندارد. آنان باک دارند که اقتصاد را زیربنا و شکم را قبله گاه و دنیا را مقصد و مقصود میدانند.… با هم ازدواج کردند، بعد آن زن یک کاغذی به من داد خواندم. دیدم میگوید که شما دعا کنید من شهید بشوم. زنی که تازه عروسی کرده، شوهر کرده، میگوید شما دعا کنید من شهید بشوم. یک ملتی که شهادت را میطلبند و دعا میخواهند برای شهادت، اینها از دخالت نظامی میترسند؟ اینها از حصر اقتصادی میترسند؟ همه عالم درهای ممالکشان را به ما ببندند همه و ما باشیم، این عدهای که، سی و چند میلیونی که در این ایران زندگی میکنیم، یک دیواری دور ایران بکشند و ما را در همین ایران حبس بکنند، ما این را ترجیح میدهیم به اینکه درها باز باشد و چپاولگرها بریزند به مملکت ما. ما میخواهیم چه بکنیم که به این تمدنی که از توحش بدتر است، این تمدنی که حیوانات بیابان در رفتارشان از آنها بهتر است، ما میخواهیم چه بکنیم به این تمدن برسیم. این دروازه تمدنی که شاه مخلوع میخواست به روی ما باز بکند، یعنی قدرتها را بر ما مسلط کند، و همه …… هستند در جرایمی که امریکا دارد مرتکب میشود. ما به چه دستگاهی، به چه دادگاهی شکایت ببریم از این قلدرها، و از اینها که زمام امور کشورهای بیچاره مظلوم را به دست گرفتند؛ و مع الاسف آن کشورهایی هم که ادعای استقلال میکنند دنبال او هستند؛ دنبال یک همچو جریمهای. باید از این دولتها پرسید که محاصره اقتصادی که شما میکنید و یک ملت مظلوم را میخواهید در تنگنای محاصره قرار بدهید، این با چه اصلی از اصول دنیا، از قوانین دنیا منطبق است. مجرد اینکه امریکا قدرت دارد و به شما امر میکند، همین عذر است برای شما که محاصره اقتصادی بکنید؟! و شما گمان میکنید که با محاصره اقتصادی ملت ما شکست میخورد و ملت ما قانع خواهد شد و خاضع خواهد شد؟!… گمان نکنید که موفق بشود آن به اینکه یک دخالت نظامی بکند. و اجازه بدهد ملت امریکا و مجلس امریکا به اینکه دخالت نظامی بکند. برای اینکه میداند ملت امریکا که دخالت نظامی به ضرر ملت امریکاست و به ضرر دولت امریکا است. و از حصر اقتصادی هم ابداً خوفی نداشته باشید. برای اینکه ملتهای دیگر و دولتهای دیگر تابع امریکا نیستند. درِ دنیا به روی ما بسته نخواهد شد. ما خدا را داریم. درِ دنیا به روی ما بسته بشود، در رحمت خدا به روی ما باز است. ما برای خدا میخواهیم اقدام کنیم. ما قیام کردیم برای خدای تبارک و تعالی. ما دیدیم که ظلم در این مملکت هست. ما دیدیم که چپاولگری در این مملکت هست. ما دیدیم که مستکبران، مستضعفان را دارند از بین میبرند. قیام کردیم. ما برای خدا قیام کردیم. درِ همه ممالک هم به …حالا دیگر چسبیدهاند به اینکه «ما خیر، محاصره اقتصادی میکنیم» بسم الله، محاصره اقتصادی بکنید ببینیم چه میکنید. اینها حرف است. محاصره! مگر دنیا تابع آقای کارتر [است؟] مگر همه دنیا میخواهند زحمت بکشند که آقای کارتر بشود رئیس جمهور! سران که میشناسند هم [دیگر] را. سران ممالک هم [دیگر] را میشناسند که از چه قماشی هستند. میدانند که قضیه، قضیه ملت نیست. قضیه، قضیه این است که من میخواهم چه …و ما امروز مبتلای با یک همچو انسانها یا آدمها یا موجوداتی هستیم که باید همه ملت ما با آن مبارزه کند. و ما نمیترسیم از اینکه در اقتصاد ما را منزوی کند. یا فرض کنید که دخالت نظامی. ما از این چیزها نمیترسیم. ما قبل از این حرفها، شاید شما هیچ کدامتان یادتان نباشد، همه این شلوغیها که حالا میبینید بود. ما شاهدش بودیم. ما در همان محلی که بودیم، یعنی خمین که بودیم سنگربندی میکردیم. من هم تفنگ داشتم. منتها من بچه بودم به اندازه بچگیام. بچه شانزده، هفده ساله. ما تفنگ …… و اهالی همه ایران بیدار باشند. و دستجمعی با هم بر خلاف این دشمن بزرگ و مخالف این دشمن بزرگ بپاخیزیم. و ان شاء الله پیروز بشویم، و پیروز خواهیم شد. و ما از این به بعد دیگر اجازه نخواهیم داد که اجانب در مملکت ما بیایند و آقایی کنند به ما. ما خودمان هستیم. هر چه هم میخواهند آنها فشار بیاورند و نقشه بچینند برای اینکه محاصره اقتصادی بکنند. ما از محاصره اقتصادی باکی نداریم. علاوه، مگر دنیا تابع آقای کارتر است که وقتی که بگوید باید محاصره اقتصادی بشود، همه دنیا بگویند چشم! ما محاصره اقتصادی میکنیم. این از اشتباهاتی است که این ابرقدرتهای خالی از عقل میکنند که خیال میکنند حالایی که من یک قدرتی دارم تمام مردم، تمام عالم تابع من هستند. حتی در مملکت خودشان هم، در همان پستهای وزارتشان هم با ایشان موافقت ندارند و ایشان را تقبیح میکنند. و ایشان را باید از …و اما قضیه اقتصاد: ما یک ملتی هستیم که به این گرسنگیخوردنها عادت کردهایم. ما سی و پنج سال، یا پنجاه سال میگویید ما در این گرفتاریها بودیم و عادت داریم به این گرسنگیخوردنها. ما روزه میگیریم، ما یک وقت غذا میخوریم. اگر بنا باشد که آنها محاصره اقتصادی بکنند، فرضاً که بتوانند و همه ملتها تبع ایشان بشوند، و حال آنکه این خیالی است خام، و همچو چیزی تحقق پیدا نمیکند. فرضاً که تحقق پیدا بکند، ما همان جو و گندمی که خودمان در مملکت خودمان کِشت میکنیم، اقتصاد میکنیم، و برای خودمان همان مقدار کافی است. ما در هر هفته یک روز گوشت میخوریم. گوشت خوردن خیلی چیز خوبی هم نیست. و یک وعده هم ممکن است غذا بخوریم. ما را از این چیزها اینها نترسانند. اگر امر دایر بشود بین اینکه آبروی ما حفظ بشود یا شکممان سیر بشود، ما ترجیح میدهیم که آبرویمان حفظ بشود، شکممان گرسنه …… باید بدانند که دنیا عوض شده است، و قدرتهای شیطانی از حربههای استعماری کهنه و نو خلع سلاح شدهاند. کارگزاران سیاست امریکا باید طرز تفکر و سیاستهای خود را تغییر دهند. و گمان نکنند اداره کل جهان در دست آنهاست، و همه کشورها چشم و گوش بسته در اختیار آنان هستند. باید توجه کنند که قطع رابطه و تحریم اقتصادی و لیستهای دروغین آنها دنیا را بر کشوری تنگ نخواهد کرد. چنانچه وارد نمودن مصر را در سازمان کنفرانس باصطلاح اسلامی[2]، با آن مقدمات و موخرات و بست و بند نمودن با حسین[3] و حسن[4] و حُسنی[5]، عقدههایی را که از بیداری ملتها و پرخاشگری آنها برای اینان حاصل شده است حل نخواهد نمود. عجب نیست که امریکا و سرسپردگان او …شما دولتهای خارج از ایران میبینید که آن قدر مشکلات برای ما، ابرقدرتها پیش آوردند و ما را محاصره اقتصادی کردند و کمک همین ملت، آن توطئهها را خنثی کرد. اگر شما این وضع را پیدا بکنید، ملت شما با شما مثل ملت ایران با دولت ایران باشد و تمام قدرتهای شما جمع بشود، متمرکز بشود و در مقابل قدرتها بایستد و آقایی کنید نه نوکری، خدمتگزار ملت و اسلام باشید تا بزرگی بکنید بر همه دولتهای قدرتمند، آن بهتر است یا اینکه قطع …… خواهد آمد. آنها در خارج نشستهاند، در پاریس نشستهاند و نقشه میکشند برای اینکه بیایند و جای حکومت اسلامی را بگیرند و خودشان حکومت کنند. شما دارید یک اشخاصی را که اگر این حکومت از بین رفت، آنها را بیاورید و فوراً به طور اعجاز همه کارها را انجام بدهید؟ شما دارید حکومتی را که در این حالی که ما در جنگ هستیم و در محاصره اقتصادی به حسب واقع هستیم- و لو اینکه لفظاً گفتهاند نه، لکن عملًا هست- و طلبهای ما را خارجیها نمیدهند، چیزهایی که ازشان خریدهاند دولت، به آنها نمیدهد و همه جا در مخالف با این جمهوری اسلامی مشغول فعالیت هستند، شما یک حکومتی دارید که اگر این جمهوری اسلامی که همه جایش را میگویید خراب است، این خراب برداشته بشود، یک حکومت اسلامی زمان رسول الله جای او بنشیند؟ اگر سراغ دارید معرفی کنید، معرفی کنید که اینها افرادی هستند که اگر این حکومت از بین برود، تمام کارهایی را که حالا زمین مانده است یا اینکه نتوانسته است این دولت انجام بدهد، آنها انجام میدهند، آنها همه آوارهها را مسکن برایشان با یک روز یا ده روز یا یک ماه …… که در این سال، انسجام و قدرت ارتش شجاع و سپاه پاسداران غیور و سایر قوای مسلح نظامی و ملی اسلامی ما بیش از سالهای پیش است، و ملت رزمنده ما بیش از سابق پشتیبان آنان هستند، و داوطلبان شهادت در راه خداوند متعال روز به روز افزایش یافته و منتظر فرمان الهی هستند. امروز متفکران ملت بزرگ ما، در اثر محاصره اقتصادی، مغزهای خود را به کار انداختهاند و نقصانهای موجود را به طور چشمگیری رفع و زیانهای ناشی از محاصره را با کوشش شبانه روزی خود به مقدار زیاد جبران نمودند.… تمام دکانهای نانوایی بسته شده بود و قحطی وجود پیدا کرده بود، حتی یک روز، که اواخر امور بود، من با یک بچهای که همراهم بود داشتیم میرفتیم، یکدفعه این بچه به من گفت: آی نون! که نان را، مدتها بود نان سنگک را ندیده بود. شما میدانید که ما الآن در حال جنگ هستیم؛ و به حسب حال جنگ، آن هم جنگ با تمام ابرقدرتها و آن هم اینکه ما را محصور کردهاند، مدتهاست ما محصور اقتصادی هستیم و مشغول جنگ هستیم، مع ذلک با کوشش خود ملت و با کوشش دولت اینجا باز رفاه نسبی هست. و من امیدوارم که این جنگ بزودی تمام بشود و لشکر اسلام بر کفر غلبه کند. و ان شاء الله این مملکت یک مملکت با رفاهی، یک مملکت با سعادتی، باشد که ملتهای ما، ملت ما، در این کشور با سعادت و سلامت باشند.… که در این امری که کردیم، در این پیروزی که به دست آوردیم ما استقامت داشته باشیم، پایداری داشته باشیم. جنگها کمبودی دارد، جنگها شهادت دارد، جنگها خوف دارد برای بسیاری، جنگها گرسنگی دارد، جنگها گرانی دارد، جنگها خرابی دارد، و همه چیزهایی که لوازم جنگ است. خصوصاً جنگی که در ایران پیش آمده است، و خصوصاً نهضتی که ایران کرده است که موجب این شده است که قدرتهای بزرگ در مقابل او دست به یک توطئهها زدهاند و میزنند که محاصره اقتصادی یکی از آنهاست. جنگ این معانی را دارد و شما که میخواهید کشور خودتان را نجات بدهید، شمایی که قیام کردید و قریب صد هزار کشته دادید و قریب بیشتر از صد هزار، بیشتر از صد هزار، معلول داشتید تا پیروز شدید و به اینجا رسیدید، باید استقامت داشته باشید. پایداری داشته باشید. این متاعی …… خدا هستی. چشمت از خداست، گوشت از خداست، قدرتت از خداست، دستت از خداست، پایت از خداست، همه از اوست. من نمیتوانم اسمش را هم امانت بگذارم، باز یک نفسانیتی هست در کار. وقتی همه از او هست، در راه او اگر دادید کاری نیست، این چیزی که از خود اوست در راه خود او. اگر بنا باشد که ما این ارزش انسانی را ادراک بکنیم و این ارزش الهی را ادراک بکنیم، نباید متاثر بشویم از اینکه ما را در تنگنای اقتصادی قرار دادند. تنگنای اقتصادی، هر کاری بکنند راجع به دنیاست، راجع به طبیعت است. ما را در هجوم نظامی قرار بدهند، یکوقت خودشان مستقیماً، یکوقت با ایادیشان. ما نباید از این معنا اصلًا آزرده بشویم. چرا آزرده بشویم؟ ما مامور خدا هستیم و خدای تبارک و تعالی، همه نعمتها را به ما عطا فرموده است. و آن چیزهایی که عطا کرده، در راه او باید صرف …… انسان اگر غفلت کند قوایش قوای شیطانی است. چشمش هم شیطانی است. دستش هم شیطانی است. دیگر آن طوری که هست. لکن اگر تربیت کند خودش را همه الهی میشود. همه قوای شما قوه الهی میشود و قوه الهی غلبه خواهد کرد. خداوند ان شاء الله شما را بر همه دشمنان اسلام غلبه بدهد. و شما ابداً، ایران ابداً نباید خوف این معنا را داشته باشد که اینها میخواهند محاصره اقتصادی بکنند. اینها میخواهند محاصره نظامی بکنند. نه ما از محاصره اقتصادیاش میترسیم! کسی که اسلام را، نهضت اسلامی را منشا همه چیزها میداند، و میخواهد مجاهده کند با یک طایفهای که میخواهند هجوم کنند بر اسلام و بر کیش انسان و بر مملکت انسان و بر نوامیس این مملکت و اینها، این خوف از این ندارد که کسی حمله بکند همان طوری که آنجا یک نفرشان مقابل …… و همه دنبال این باشند که آقای کارتر رای پیدا بکند و غلبه بکند بر رقیبهای خودش در قضیه جمهوری. این یک ننگی است برای بشر؛ برای انسان. مگر اروپاییها یا سران کشورهای اروپایی انسان نیستند. خوب آنها باید توجه به این معنا بکنند که این آقا آخر چه میخواهد درست کند. اینکه توبرهاش را برداشته و دور دارد میگردد و گدایی میکند، که [با] این [تحریم] اقتصاد [ی]، تو هم با ما موافق [باش]. تو هم با ما موافقت کن. تو هم با ما [باش]. این دنبال این میگردد رای پیدا بکند. همه عالم خودشان را ذلیل این بکنند و زحمت برای خودشان ایجاد بکنند و ننگ برای خودشان ایجاد بکنند. اینهایی که همه میگویند ما برای حقوق بشر مثلًا اقدام میکنیم، یک سی و چند میلیون جمعیت را در محاصره اقتصادی- به خیال خودشان- درآورند، و یکوقت هم- فرض کنید- به …… تمام افکار، افکار آنهایی که میخوردند مال این ملت را، متوجه این معناست. هیچ وقت از مداخله نظامی نترسید. هیچ وقت از این حرفهایی که میزنند که ما مداخله نظامی میکنیم، از این هیچ وقت نترسید. بلکه آن وقت هم که مداخله نظامی بکنند به نفع ماست. از حصر اقتصادی ... اگر ما را محاصره اقتصادی بکنند ما فعالتر میشویم. به نفع ما هست. بکنند ما را محاصره، از این هم هیچ نترسید. از این دشمن؛ دشمنی که آمده در داخل ما و ما را میخواهد از داخل فاسد کند، این ترس دارد که ما به جان هم بیفتیم، من شما را لعن کنم، خدای نخواسته شما من را لعن کنید، و ملت با صورتهای مختلف، حزبهای مختلف، جمعیتهای مختلف [در برابر هم قرار بگیرند] در عرض چند ماه …امر دایر بر این است که ما چند روز دیگر در این دنیا باشیم با ذلت، یا اینکه ان شاء الله پیروز بشویم، یا با عزت برویم از این دنیا. ما ذلت را نمیپذیریم، آن طور که بزرگهای ما، ائمه ما- علیهم السلام- نپذیرفتند ما نمیپذیریم. ما از اینکه امریکا ما را محاصره اقتصادی بکند یا دخالت نظامی بکند ما از این نمیترسیم. ملت ما هم ان شاء الله نمیترسند. ملت ما حاضر نیستند دیگر تحت بار ذلت بروند و دیگران همه چیزشان را از بین ببرند و اینها را اسیر کنند. من امیدوارم که با این اراده مصممی که شما برادرها و خواهرهای محترم دارید ما ان شاء الله پیروزی را در آغوش بکشیم، و بر همه …… هم اختیارش با خودش [است] آن نمیخواهد نمیبرد. یک وقت کشور شما در یک حالی واقع شده است که وظیفه شرعی الهی است که کارهایی بکنید که وابسته به غیر نباشید. الآن ما یک وضعی داریم که چنانچه خدای نخواسته خودکفا لااقل نشویم و نتوانیم خودمان خودمان را اداره بکنیم. خوب، آنها ما را تهدید کردند با این که حصر اقتصادی میکنیم. و آن دولتها هم بسیارشان با اینها موافقاند، و لو اینکه ملتها موافق نیستند. لکن خوب بعضیها موافقاند با اینها. و ما باید در عین حالی که به نظر من این هیاهوها هیچ واقعیتی ندارد، لکن ما چنانچه در سطح یک احتمال ضعیفی هم بدهیم باید مجهز بشویم. شما در حال جنگید الآن. یک جنگی است که جنگ اقتصادی است، و یک محاربهای است، یک محاربهای الآن ما بین اسلام و کفر است. محاربه اقتصادی یکیش است.… با مردم نیست. این اختیاری است که خدا دست اوست و او امر کرده است به این معنا. یعنی نمیشود که ما تحت نظارت یک کشوری باشیم که به دین اعتقاد ندارد و ما برویم تحت بیرق کُفر. این یکی از مسائل مهم است. ما باید کوشش کنیم و اقتصاد خودمان را خودمان اداره بکنیم. حالایی که ما در مقابل یک همچه قدرت شیطانی واقع شدیم و او هم تهدید کرده است که ما همه کشورهای دنیا را تجهیز میکنیم که در را به سوی شما ببندند، ما در عین حالی که اعتقادمان این است که حرفی است و واقعیت نخواهد پیدا کرد، لکن اگر ما یک درصد احتمال هم بدهیم باید قیام کنیم. باید غافل نباشیم از اینکه دشمن نمیتواند بکند. خوب، شاید یک وقت شد. برای آن روز شاید باید همه قشرهای ملت؛ هر کس هر جوری که میتواند یک تولیدی بکند، که مثلًا باغدارها میتوانند تولید بکنند، دامدارها میتوانند تولید بکنند، و کشاورزها میتوانند تولید کنند، اشخاص میتوانند کمک کنند به کشاورزها، کارخانهها میتوانند تولید کنند، …