رفتن به محتوای اصلی

تحریف دین

نام‌های دیگر: تحریف اسلام، تحریف ادیان، تحریف کتب آسمانی، تحریف مفاهیم اسلامی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

دگرگون کردن معارف و احکام دین در تاریخ، از جمله با جعل حدیث و تفسیر به رأی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در چهارمین کنگره بین‌المللی نهج‌‌البلاغه— ۱۳۶۳/۰۱/۲۶

سیر زمانی

از ۱۳۶۳ تا ۱۳۹۰
۱۳۶۳۱۳۹۰

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

در مورد امام باقر علیه‌الصلاةوالسلام حرف زیادی هست، منتها به دو نکته از زندگی آن حضرت من اشاره می‌کنم. یکی عبارت است از مبارزۀ آن حضرت با تحریف در معارف اسلامی و احکام اسلامی؛ این چیزی بود که در دوران امام باقر از همیشۀ پیش از زمان آن حضرت، مشروح‌تر و مبسوط‌تر و گسترده‌تر انجام شد. یعنی چه مبارزۀ با تحریف؟ مقصود از مبارزۀ با تحریف این است که دین مقدس اسلام اساساً با معارف و احکامی که دارد و با آیات قرآن برای جامعۀ اسلامی خصوصیاتی را و شرایطی را مقرر کرده ـ بلکه برای دنیای انسانی و زندگی بشر ـ که اگر مردمی آن معارف را بدانند و به آن پایبند باشند، ممکن نیست که در جامعه‌ای که به نام اسلامی وجود دارد، بعضی چیزها را تحمل کنند. مثلاً حکومت ستمگران را، یا حکومت فُسّاق و فُجّار[3] را، یا حکومت از دین بی‌خبرها را تحمل نمی‌کنند. تبعیض را و تقسیم غیر عادلانۀ ثروت در جامعه را قهراً تحمل نمی‌کنند و بسیاری از این فسادهایی که در جوامع اسلامی هست، این با احکام اسلامی و با نظام اسلامی سازگار نیست.

شاهدها (۶۱ پاراگراف)

مقابلهٔ جدی ائمه (ع) با آمیختن مفاهیم قرآنی به تعلیمات مطلوب خلفا

اول، تبیین اسلام ناب و تبلیغ گستردۀ آن است. خیلی‌ها بودند که مصلحتشان در این بود که یا مفاهیم قرآنی را درست بیان نکنند، یا ضعیف انجام بدهند، یا آن را با آمیزۀ خطرناک و مسمومی از تعلیمات مورد علاقۀ خلفای زمان بپوشانند و مخلوط کنند. این خطر بزرگی بود و ائمه با این خطر جداً مقابله می‌کردند. لذا چه در اصول دین، مثل توحید و معاد و نبوت و بقیۀ اصول؛ و چه در فروع دین مثل همین احکامی که شما در کتاب‌های فقهی و حدیث مشاهده می‌کنید؛ از ائمه علیهم‌السلام [روایاتی] صادر می‌شد تا تفسیر درست قرآن و تبیین صحیح دین انجام بگیرد. این یک خط روشن. (67/3/19)

اختلاف دارندگان کتاب آسمانی نشانهٔ وجود تحریف در ادیان

… فيمَا اختَلَفوا فه﴾، ﴿وَ مَا اختَلَفَ فيه﴾ دربارۀ این کتاب اختلافی به‌وجود نیامد، اختلافی نکردند، ﴿اِلَّا الَّذينَ اوتوهُ﴾ مگر آن‌کسانی‌که کتاب به آنها داده شده بود، آن‌کسانی‌که همین کتاب آسمانی برای آنها آمد، خودِ آنها دربارۀ کتاب آسمانی اختلاف کردند. این به ما چه را نشان می‌دهد؟ نشان می‌دهد وجود تحریف را در ادیان آسمانی، در میان گفته‌های پیامبران. پیامبران وقتی آمدند، کتاب را، قانون را، مکتب را آوردند؛ بعد همان کسانی که این کتاب و قانون و مکتب به آنها داده شده بود، درباره‌اش اختلاف کردند. اختلاف کردند، یعنی چه؟ یعنی یک تیپ راست گفتند، یک تیپ خلافِ واقع گفتند؛ پس بنابراین هستند کسانی‌که پیروان یک دینی هستند و سخن دین را می‌زنند، اما خلاف واقع می‌گویند، اشاره به وجود نَسخ و تحریف در ادیان.

جایگزینی تحجر، قومیت‌گرایی، سکولاریسم و سازشکاری به‌جای مفاهیم اصیل

غرب در دهه‌های بیداری اسلامی و بویژه سالهای اخیر پس از شکستهای پیاپی از ایران و افغانستان تا عراق و لبنان و فلسطین و اینک مصر و تونس و ... کوشیده است پس از شکست تاکتیک اسلام‌ستیزی و خشونت علنی، به تاکتیک بدل‌سازی و تولید نمونه‌های تقلبی دست بزند، تا عملیات تروریزم ضد مردمی را به جای «شهادت‌طلبی»، «تعصب و تحجر و خشونت» را به جای «اسلامگرائی و جهاد»، «قومیت‌گرائی و قبیله‌بازی» را به جای «اسلام‌خواهی و امت‌گرائی»، «غربزدگی و وابستگی اقتصادی و فرهنگی» را به جای «پیشرفت مستقل»، سکولاریزم» را به جای «علم‌گرائی»، «سازشکاری» را به جای «عقلانیت»، «فساد و هرج و مرج» اخلاقی را به جای «آزادی»، «دیکتاتوری» را به نام «نظم و امنیت»، «مصرف‌زدگی، دنیاگرائی و اشرافی‌گری» را به نام «توسعه و ترقی»، «فقر و عقب‌ماندگی» را به نام «معنویت‌گرائی و زهد» قلمداد کند.

سخن گفتن با قرآن و نهج‌البلاغه برای مقابله با مفاهیم حقیقی آنها

… دینی هستند؛ یعنی نام دین را لازم دارند، عنوان دین را لازم دارند؛ اما حقیقت دین را برنمیتابند! اینها هم آن‌جایی که دین با همه‌ی واقعیّت خود، با حضور خود، با اقتدار خود در جامعه ظاهر میشود و نظام تشکیل میدهد و حکومت راه می‌اندازد، نمیتوانند آسان کنار بیایند. دیدیم کسانی به نام دین با قرآن و نهج‌البلاغه حرف میزدند؛ اما برای مقابله با مفاهیم حقیقی قرآن و نهج‌البلاغه!

نقش بیشتر تبلیغات موذیانهٔ دشمنان در تیره کردن تصویر اسلام

امروز هم اگرچه کج‌فهمی‌ها و سودطلبی‌ها از سوى خودی‌ها هنوز در کار تیره‌ کردن تصویر اسلام است ولى حقّاً تبلیغات دشمنان در این ‌باره بسى بیش از آن است، و آنان از راه‌هاى ظریف و موذیانه به این کار مشغولند. یک نمونه از تلاش خستگى‌ناپذیر دشمنان در این ‌باره، حجم عظیم تبلیغاتى است که علیه ایران اسلامى پس از قیام دولت اسلام در ایران به راه افتاده است. براى از رونق انداختن پیام نافذ این انقلاب بزرگ، آنان مهم‌ترین کار را تهمت زدن و خبر دروغ دادن دانسته‌اند. چندان …

تحریف قرآن و وارونه کردن معروف و منکر به دست فاسدان

دو نوع انحراف داریم. یک وقت مردم فاسد میشوند - خیلی وقتها چنین چیزی پیش می‌آید - اما احکام اسلامی از بین نمیرود؛ لیکن یک وقت مردم که فاسد میشوند، حکومتها هم فاسد میشوند، علما و گویندگان دین هم فاسد میشوند! از آدمهای فاسد، اصلاً دین صحیح صادر نمیشود. قرآن و حقایق را تحریف میکنند؛ خوبها را بد، بدها را خوب، منکر را معروف و معروف را منکر میکنند! خطّی را که اسلام - مثلاً - به این سمت کشیده است، صدوهشتاد درجه به سمت دیگر عوض میکنند! اگر جامعه و نظام اسلامی به چنین چیزی دچار شد، تکلیف چیست؟

جلوگیری از تحریف اسلام و احکام آن به دست بی‌خبران و دشمنان

… باشند و بمانند، فریب دشمن و تبلیغات ترفندآمیز او را نخورند. وحدت و همدلى ما، نخستین آماج آنها است. باید اجازه نداد که بهانه‌هاى فرقه‌اى و مذهبى و طایفه‌اى، بهانه‌هاى اختلاف شود. باید اجازه نداد که فشارهاى توأم با وعده از سوى استکبار، اراده‌ها را ضعیف کند. باید اجازه نداد که بى‌خبران از اسلام و دشمنان خصلتى آن، درباره‌ى حلال و حرام خدا و تفسیر آیات خدا، به لاطائلات بپردازند و اسلام را به میل خود و در خلاف جهت پیام و رسالت اسلام و قرآن، تحریف و معنى کنند. اگر این کارها بشود ــ که البتّه نیز خواهد شد ــ اسلام پرچم نجات بشر را در بخش عظیمى از جهان خواهد گسترانید. به امید آن روز و با تکیه و اعتماد به وعده‌ى الهى، شما را به خدا مى‌سپارم.

عدم معارضهٔ دین ساختهٔ قدرت‌ها با قدرت‌ها

البتّه اعتقادات دینى همه جا مزاحم تجاوزطلبى استعمارگران نیست؛ آن دینِ تحریف‌شده، دینى که ساخته‌ى دست قدرتها باشد، با قدرتها به ‌طور طبیعى معارضه‌اى ندارد. اسلام، آن دینى بود یا مصداق تام ‌و تمام آن دینى بود که با حمله و یورش همه‌جانبه‌ى متجاوزانه‌ى دوَل استعمارى به مناطق اسلامى حقیقتاً معارضه میکرد؛ این را استعمارگران در مطالعات خودشان فهمیدند. زیاد شنیده‌اید، نمیخواهم تکرار کنم؛ در هند این را تجربه کردند، در …

جدا کردن اسلام از نفع مردم، فریبی که امام با آن جنگید

و این ارزشهایى که ما در انقلاب میخواهیم براى آنها تلاش کنیم، کارمان براى آنها است، دو مبنا دارد و بر دو پایه استوار است: یکى مکتب، یکى مردم. مکتبِ بدون مردم هم نیست؛ چون مکتب ما مکتبى نیست که از مردم جدا بشود. و اصلاً این یک فریب است که ما بیاییم اسلام را از نفع مردم و خیر مردم جدا کنیم، بگوییم ول کنید مردم را و سرنوشت مردم را، بچسبید، به دین و خدا و اسلام! این همان اسلام تحریف‌شده است؛ این همان چیزى است که امام از اوّل شروع مبارزه با این جنگید. بسیارى از آدمهاى خوب و عالِم، در این راه و در این صراطْ حرف امام را فهمیدند؛ و البتّه بعضى از متحجّرین و نادانها هم تا آخر نفهمیدند، هنوز هم بعضی‌ها این حقیقت را نمیفهمند. تفکّر اسلامى از مردم، از خیر مردم و براى مردم بودن، جدا نیست. هر چیزى که دیدید به نظر …

تفسیر قرآن به خواست قدرتمندان و تأثیر عالمان وابسته به حکومت بر اذهان

… اینکه آن کسانی که شوق دارند، دنبال این مسئله بروند، با این چهارچوب یک بار دیگر روایات را نگاه کنند و کتب تاریخ را ببینند. آنوقت معلوم میشود که زندگی موسی بن جعفر یا ائمه دیگر ما (علیهم السّلام) چه حقیقتی است که امروز هم همچنان مبهم و ناگفته و ناشناخته است. ائمه (علیهم السّلام) بعد از آنیکه احساس کردند در محیط امامت و محیط اهل بیت هدف پیغمبر برآورده نشد، یعنی «یزکّیهم و یعلّمهم الکتاب و الحکمة»[2] انجام نگرفت، بعد از آنی که دیدند تشکیل یک نظام اسلامی، تشکیل یک دنیای اسلامی آنطوری که پیغمبران خواسته بودند، بعد از دوران صدر اول بکلی فرمواش شد و جای نبوت و امامت را سلطنت گرفت، کسریها و قیصرها و قلدرها و اسکندرها و دیگر نامداران ظالم و طاغی تاریخ در لباس جانشینی و خلافت با نام سلسله‌ی بنیامیه و بنیعباس روی کار آمدند و قرآن به آن شکلی که ارباب مُلک و قدرت میخواستند، تفسیر شد و ذهنهای مردم تحت تأثیر عملکرد خائنانه‌ی آن عالمانی که سر در آخور مطامع و محبتهای مادىِ ارباب حکومت و مُلک داشتند قرار گرفت، یک نقشه‌ی کلی در زندگی ائمه به وجود آمد.

تحریف تدریجی اسلام و قرآن به دست قلم‌به‌مزدان اموی و عباسی اگر مبارزهٔ ائمه (ع) نبود

… که استقامت ائمه‌ی ما در مقابل آن جریانهای فساد موجب این شد که امروز ما میتوانیم اسلام حقیقی را پیدا کنیم. امروز نسلهای مسلمان و نسلهای بشری میتوانند چیزی به نام اسلام، به نام قرآن، به نام سنت پیغمبر در کتب پیدا کنند، اعم از کتب شیعه و حتی در کتب اهل تسنن. اگر این حرکت مبارزه‌جویانه‌ی سرسخت ائمه (علیهم السّلام) در طول این دویست و پنجاه سال نبود، بدانید که قلم به مزدها و زبان به مزدهای دوران بنیامیه و بنیعباس اسلام را تدریجاً آنقدر عوض میکردند و میکردند که بعد از گذشتن یک دو قرن از اسلام هیچ چی باقی نمیماند؛ یا قرآنی نمیماند، یا قرآن تحریف شده‌ای میماند. این پرچمهای سرافراز، این مشعله‌های نورافشان، این مناره‌های بلند بود که در تاریخ اسلام ایستاد و شعاع اسلام را آنچنان پرتو افکن کرد که تحریف کنندگان و کسانی که مایل بودند در محیط تاریک حقایق را قلب کنند، آن تاریکی را نتوانستند به دست بیاورند. شاگردان ائمه …

از میان رفتن متون اصلی، آفت ادیان منحرف‌شدهٔ گذشته

… و این یکی از آفات تفکرات الهی است. وقتی زمان از منبع جوشش دین قدری فاصله پیدا میکند، ذهنها، خلاقیتها، و ابتکارات و جوشش‌های درونی انسانهای هوشمند آنها را به استنباط‌هایی که بیشتر متکی به سلیقه‌هاست سوق میدهد، و همین امر به صورت نامرئی ادیان را منحرف میکند. ادیان گذشته که منحرف شده‌اند، یکی از اصیل‌ترین آفات آنها این بوده که متون اولی و اصلیشان به طور کامل و سالم باقی نمانده است. ما البته قرآن را دست نخورده داریم، همین خود امتیاز بسیار بزرگی است و همین موجب شده که محوری برای استنباطهای گوناگون اسلامی، با همه آفاق وسیع اختلاف سلیقه‌ها، وجود داشته باشد. یعنی بالأخره نقطه‌ای هست که آراء و عقاید مختلف به‌ آن نقطه متکی باشند و آن قرآن است، …

تبیین دین و رفع تحریف‌ها از معارف و احکام از اهداف جهاد اهل‌بیت (ع)

… آشکار با پیرایه‌های سلطنت آمیخته شد و امامت اسلامی به حکومت جابرانۀ پادشاهی بدل گشت، ائمۀ اهل‌بیت علیهم‌السلام مبارزۀ سیاسی خود را به شیوه‌ای متناسب با اوضاع و شرایط، شدت بخشیدند. این مبارزه بزرگ‌ترین هدفش تشکیل نظام اسلامی و تأسیس حکومتی بر پایۀ امامت بود. بی‌شک تبیین و تفسیرِ دین با دیدگاه مخصوص اهل‌بیتِ وحی، و رفع تحریف‌ها و کج‌فهمی‌ها از معارف اسلامی و احکام دینی نیز هدف مهمی برای جهاد اهل‌بیت به‌حساب می‌آمد. اما طبق قراینِ حتمی، جهاد اهل‌بیت به این هدف‌ها محدود نمی‌شد و بزرگ‌ترین هدفِ آن، چیزی جز «تشکیل حکومت علوی» و تأسیس نظام عادلانۀ اسلامی نبود. بیشترین دشواری‌های زندگی مرارت‌بار و پر از ایثارِ ائمه و یاران آنان، به‌خاطر داشتن این هدف بود و ائمه از دوران امام …

تحریف قرآن و حقایق و وارونه‌کردن معروف و منکر به‌دست فاسدان

… اسلام بود، [تکلیف چیست؟] چون دو جور انحراف داریم. یک‌وقت مردم فاسد می‌شوند؛ خب خیلی اوقات چنین چیزی پیش می‌آید، اما احکام اسلامی از بین نمی‌رود؛ لکن یک‌وقت مردم که فاسد می‌شوند، حکومت‌ها هم فاسد می‌شوند، علما هم فاسد می‌شوند، گویندگان دین هم فاسد می‌شوند. از آدم‌های فاسد، دینِ صحیح صادر نمی‌شود اصلاً. قرآن را تحریف می‌کنند، حقایق را تحریف می‌کنند. خوب‌ها را بد می‌کنند، بدها را خوب می‌کنند، منکر را معروف می‌کنند، معروف را منکر می‌کنند. خطی را که به این سمت مثلاً کشیده است اسلام، می‌آیند صدوهشتاد درجه عوض می‌کنند به‌سمت دیگر. اگر جامعۀ اسلامی و نظام اسلامی به یک‌چنین چیزی دچار شد، تکلیف چیست؟

بیان درست مفاهیم تحریف‌شدهٔ اسلام و قرآن در محفل درس امام صادق (ع)

امام صادق علیه‌السلام مرد مبارزه بود، مرد علم و دانش بود و مرد تشکیلات بود. اما مرد علم و دانش بودنش را همه بسیار شنیده‌اید؛ محفل درس امام صادق و میدان آموزشی که آن بزرگوار به‌وجود آورد هم قبل از او و هم بعد از او در تاریخ زندگی امامان شیعه بی‌نظیر بود، همۀ حرف‌های درست اسلام و مفاهیم اصیل قرآن که در طول یک قرن و اندی تحریف شده بود به‌وسیلۀ مغرضان و مفسدان یا جاهلان، همۀ آنها را امام صادق به‌شکل درست بیان کرد و همین موجب بود که دشمن از او احساس خطر کند؛ اما مرد مبارزه بودنش را کمتر شنیده‌اید، امام صادق صلوات‌الله‌علیه مشغول یک مبارزۀ دامنه‌دار و پیگیر بود؛ مبارزه برای قبضه‌کردن حکومت و قدرت و به‌وجودآوردن حکومت اسلامی و علوی. یعنی امام صادق صلوات‌الله‌علیه زمینه را آماده می‌کرد تا بنی‌امیه را از میان ببرد و …

دگرگون‌سازی حکم خدا به خاطر حاکم ستمگر

فایدۀ دیگری که وجود عناصر شریعت‌مآب در دستگاه حکومت داشت، آن بود که اینان طبق میل و فرمان زمامدار ستم‌پیشه و مستبد، به‌سهولت می‌توانستند احکام دین را به اقتضای مصالح تغییر و تبدیل داده و در پوششی از استنباط و اجتهاد ـ که برای مردم عادی و عامی قابلِ تشخیص نیست ـ حکم خدا را به‌خاطرِ خدایگان[19] دگرگون سازند.

ناکامی قلم‌به‌مزدهای اموی و عباسی در تحریف اسلام به برکت مبارزهٔ ائمه (ع)

… استقامت ائمۀ ما درمقابل آن جریان‌های فساد، موجب این شد که امروز ما می‌توانیم اسلامِ حقیقی را پیدا کنیم؛ امروز نسل‌های مسلمان و نسل‌های بشری می‌توانند چیزی به نام اسلام، به نام قرآن، به نام سنت پیغمبر در کتب پیدا کنند، اعم از کتب شیعه و حتی در کتب اهل تسنن. اگر این حرکت مبارزه‌جویانۀ سرسخت ائمه علیهم‌السلام در طول این 250 سال نبود، بدانید که قلم‌به‌مزدها و زبان‌به‌مزدهای دوران بنی‌امیه و بنی‌عباس اسلام را تدریجاً آن‌قدر عوض می‌کردند و می‌کردند که بعد از گذشت یکی دو قرن از اسلام هیچ‌چیزی باقی نمی‌ماند؛ یا قرآنی نمی‌ماند یا قرآنِ تحریف‌شده‌ای می‌ماند. این پرچم‌های سرافراز، این مشعل‌های نورافشان، این مناره‌های بلند بود که در تاریخ اسلام ایستاد و شعاع اسلام را آن‌چنان پرتوافکن کرد که تحریف‌کنندگان و کسانی که مایل بودند در محیط تاریک، حقایق را قلب[36] کنند، آن تاریکی را نتوانستند به‌دست بیاورند. شاگردان ائمه علیهم‌السلام از همۀ فرقه‌های اسلامی بودند، مخصوص شیعه نبودند؛ از کسانی که به آرمان تشیّع یعنی به امامت شیعی اعتقاد نداشتند، کسانِ زیادی بودند که شاگردان ائمه بودند، تفسیر و قرآن و حدیث و سنتِ پیغمبر را از ائمه یاد می‌گرفتند. اسلام را همین …

فراوانی راه تأویل و انحراف پس از رحلت پیامبر

خصوصیت دوم برای امام و آن شأن و وظیفه‌ای که برای امام وجود دارد، یا بگوییم آن فلسفه‌ای که برای امامت هست، این است که امام باید ایدئولوژی را، آن ایدئولوژی توحیدی را، تفکر اسلامی را، در تداوم زمان حفظ کند. وقتی پیغمبر آمد، مکتب را آورد، و بعد خود از میان مردم رفت، راه برای تأویل و توجیه و انحراف زیاد است. 1358/1 آن روز هم خطر بسیار زیادی داشته و آن روز از امروز هم حتی مهم‌تر بوده؛ زیرا:

توان دستگاه شام بر تغییر سنت پیامبر (ص) و جعل حدیث با خریدن راویان

… هر نماز! و مردم، مردم بی‌غرض، مردم که غرضی ندارند، مردم که با علی خصومت و پدرکشتگی ندارند، مردم هم لعن کنند، قبول کنند. مگر نتوانستند، مگر نکردند؟ گمراهی‌ای که کودکان بر آن پیر شدند و دنیا روزگارهایی بر آن گشت و توانستند. می‌توانستند قرآن را هم تغییر بدهند. می‌توانستند سنت پیغمبر را هم کلاً عوض کنند. می‌کردند، خیلی برایشان آسان بود. چند نفر راوی خوش‌نام را با پول می‌خریدند. همان‌طورکه احادیث پُرحجمی را درست کردند، صد برابر آن حدیث درست می‌کردند و همۀ احادیث درست پیغمبر را می‌شستند می‌ریختند دور. می‌کردند. چه کسی نگذاشت؟ حجربن‌عدی. چه کسی نگذاشت؟ رشید هجری. چه کسی نگذاشت؟ آن زن قهرمانی که از فلان گوشۀ مملکت آمده و در کاخ شام، رهبر این کاخ را افشا می‌کند. چه کسی نگذاشت؟ تعداد معدودی انسان ازجان‌گذشتۀ گستاخ که هم می‌فهمیدند، هم می‌گفتند. اینها نگذاشتند که قرآن …

مبارزهٔ ائمه (ع) با تحریف خطوط اصلی اسلام به دست قدرتمندان و جاهلان

و این دوران، از سال 204 تا سال 260 که سال شهادت امام عسکری علیه‌السلام و شروع غیبت صغری است، ادامه پیدا می‌کند. (65/4/28) در این دوره، امامان اهل‌بیت با کوشش و تلاش مستمر خود، در صدد بودند که در کنار فعالیت ایدئولوژیک و مبارزه با تحریف و تغییری که به‌وسیلۀ دست‌های قدرتمندان مغرض و مغزهای جاهل در خطوط اصلی ایدئولوژی اسلام پدید می‌آمد، کار پیگیر و درازمدت خود را برای ایجاد حکومت و رژیم اسلامی و عینیت‌دادن به ایدئولوژی اسلام و احیای قرآن و سنت پیامبر و مستقرساختن نظام علوی، آغاز و تعقیب کنند. پیشوای صادق/ ص12

القای افکار و گرایش‌های خاص به نام اسلام در دوران معاویه

خب، این وضعیتی است که از صدر اسلام شروع شد. دوران معاویه تمام می‌شود و احادیث جعلی سرتاسر آفاق جامعۀ اسلامی را پر می‌کند. در خلالی که معاویه داشت این کار را می‌کرد، عده‌ای هم [فرصت را] مغتنم می‌شمردند که افکار و گرایش‌های خاص خودشان را به نام اسلام؛ به خورد مردم بدهند؛ ازجمله یهودی‌ها فکر می‌کردند که اساطیر تورات را به این وسیله به خورد اسلام بدهند، که عاقبت، اسرائیلیات درست شد. ما یک سلسله روایت داریم به نام «اسرائیلیات»[8]، روایت‌های اسرائیلی، روایت‌هایی که یهود، مثل کعب‌الاحبار و بعضی دیگر درست کردند و به خورد مردم …

تحریف اسلام و دورماندن اهل‌بیت (ع) از ذهن و عاطفهٔ مردم

خب در یک‌چنین زمینه‌ای، اسلام دارد تحریف می‌شود، قدرت‌ها دارند خودشان را هرچه بیشتر در مغزها و دل‌های مردم جا می‌کنند و خاندان پیغمبر دارند از افق ذهن و عاطفۀ مردم دور می‌مانند. (52/11/29) علاوه‌بر همۀ اینها، مردم را طوری بار آورده بودند، به کیفیتی روحیات انسانیِ مردم را عوض کرده بودند، که مردم، پست‌فطرت و دَنیّ‌الطبع و کوچک و بی‌شخصیت شده بودند؛ حاضر بودند برای خاطر دلخوشی حاکم، استاندار و خلیفه، هر جنایتی را مرتکب بشوند. نگویید …

دگرگون‌شدن اسلام در معارف، مقررات حقوقی و اخلاقیات

… که در اسلام وجود دارد، آن عدل مطلقی که در جامعۀ اسلامی منظور شده است، آن حالت توجه اُخرویِ توأم با تلاش دنیوی که در متن اسلام مقرر شده است، آن ارزش و کرامتی که برای انسان در منطق اسلام معیّن گشته است، آن ارزش‌های اصیلِ دستِ اولِ اسلامی، دارد فراموش می‌شود. اسلام، هم در معارف و هم در فروع دین ـ یعنی در مقررات حقوقی ـ و هم در اخلاقیات، یک چیز دیگری شده است و دارد می‌شود.

تزریق و توسعهٔ اصول ضد اسلامی همراه با فراموشی اصول اسلام

ازطرفی اصول اسلام فراموش می‌شود، ازطرف دیگر اصول ضد اسلامی دارد تزریق می‌شود و توسعه پیدا می‌کند. عبدالملک مروان عقیدۀ به جبر را ترویج می‌کند و مردم را جبری‌مسلک بار می‌آورد؛ برای اینکه بتواند بر مردم آسان حکومت کند و آنچه را که می‌خواهد، در میان مردم به‌جا بیاورد، نیروی مقاومتی در میان مسلمان‌ها جلوی او را نگیرد و مانع کار او نشود، اراده و اختیار را که …

حفظ ظاهر اسلام و تهی‌شدن آن از روح و معنا در عصر اموی

اگرچه ظاهر اسلام در برخی از مسائلِ چشمگیر حفظ شده بود، اما از روح اسلام و معنای اسلام خبری نبود و به‌تدریج مردم را به‌وسیلۀ علمای وابستۀ به دستگاه خلافت، به‌سمتی می‌کشاندند که بعد از گذشت چند سال، مردم دیگر از قرآن و از دین چیز درستی و زیادی نمی‌دانستند. دینی که بنی‌امیه به مردم تلقین می‌کردند، دینی بود که در آن، توحید به‌معنای حقیقی کلمه وجود نداشت و عبادتِ طواغیت در آن، مانع از اسلام و ایمان مردم به‌حساب نمی‌آمد. دینی بود که در آن تکاثر ثروت، اشرافی‌گری، تجملات، و عیش و شهوات ایرادی نداشت. و دینی بود که در …

افشای تحریف‌ها و چهرهٔ تحریف‌کنندگان در کار علمی امام صادق (ع)

پس کار علمی امام صادق عبارت بود از تفسیر درست قرآن، بیان درست معارف الهی، بیان درست احکام الهی، افشاکردن تحریف‌هایی که در معارف و احکام و تفسیر قرآن انجام گرفته، و افشای چهرۀ کسانی که این تحریف‌ها را انجام دادند. این کار علمی امام صادق [بود، همراه با] تربیت شاگردانِ درست و رهاکردن آنها در میان انبوه تودۀ مسلمان و ملت مسلمان در اقطار عالم اسلامیِ آن روز، که چندین برابر کشور کنونی ما بود؛ این خط اول. (67/8/8)

مبارزه با تحریف‌ها و ارائهٔ تفسیر درست از دین

همان‌طورکه [بارها] عرض کردم، امام صادق هم مثل بقیۀ ائمه علیهم‌السلام این سه‌تا کار را انجام داد؛ اول حفظ خلوص دین و ارائۀ یک تفسیر درست از دین و مبارزۀ با تحریف‌ها، کج‌روی‌ها و دروغ‌ها، اضافه‌شدن‌ها، بدفهمیدن‌ها، رذالت‌کردن‌ها در بیان معارف. دوم مسئلۀ بیان امامت، بیان مسئلۀ خلافت، یا به تعبیر امروزی، ارائۀ نظریه و تِز خود در باب حکومت. کسانی که در روند مبارزات انقلابِ اسلامی وارد بودند، می‌توانند این نکته را بفهمند؛ سال 1347 که از نجف درس‌های امام در باب حکومت اسلامی رسید، مبارزه شکلش عوض شد؛ تا …

از میان رفتن تقریباً همهٔ معارف اصلی مسیحیت و یهودیت

… به‌وجود بیاید؛ باید یواش یواش از بین میرفت. اگر اسلام کسانی را نداشت که بعد از پیغمبر این معارف عظیم را در ذهن تاریخ بشری و در تاریخ اسلامی نهادینه کنند، باید از بین میرفت؛ تمام میشد و اصلاً هیچ چیزش نمی‌ماند؛ اگر هم میماند، از معارف چیزی باقی نمی‌ماند؛ مثل مسیحیت و یهودیتی که حالا از معارف اصلیشان تقریباً هیچ‌چیز باقی نمانده است. این‌که قرآن سالم بماند، حدیث نبوی بماند، این همه احکام و معارف بماند و معارف اسلامی بعد از هزار سال بتواند در رأس معارف بشری خودش را نشان دهد، کار طبیعی نبود؛ کار غیرطبیعی بود که با مجاهدت انجام گرفت. البته در راه این کار بزرگ، کتک‌خوردن، زندان‌رفتن و …

احتمال جنجال و آبروریزی در صورت وجود انگیزه‌های سیاسی و خائنانه

به مردم آگاه ضربه مى‌زند، راه مردم آگاه را مى‌زند، راه نخبگان را مى‌زند؛ لذا باید برخورد شود. عرض کردم، برخورد در این‌جاها، برخورد فکرى است؛ برخورد علمى است؛ برخورد در میدان مباحثه است؛ شجاعانه. البته بدیهى است که اگر ما توانستیم این فرض را قبول کنیم که پشت سر این کارها انگیزه‌هاى سیاسى وجود دارد، خداى نکرده انگیزه‌هاى خائنانه وجود دارد، انگیزه‌هاى فساد انگیزى وجود دارد، آن وقت باید منتظر بود که اگر شما در میدان علم هم وارد شدید، جنجال کنند؛ آبروریزى کنند؛ لجن‌پراکنى کنند؛ ولى بکنند.

تحریف دین به دست وعاظ‌السلاطین و آخوندهای درباری

امروزه گر چه مغزهاى علیل تحلیلگران مادّى هنوز عاجز از فهم و تحلیل حوادث اسلامى در ده سال اخیر است و آنان بدرستى نمیتوانند بفهمند که چه شد که پس از تلاش دویست‌ساله‌ى استعمار در کشورهاى اسلامى و پس از هزاران شیوه‌ى موفّق براى راندن اسلام از صحنه‌ى زندگى و حتّى از صفحه‌ى ذهن و دل مردم در این کشورها، و مهم‌تر از آن، پس از قرنها بدآموزىِ قدرتهاى استبدادى و ایادى آنان و پس از تحریفهاى بى‌شمارى که به‌ وسیله‌ى وعّاظ‌السّلاطین و آخوندهاى دربارى در دین پدید آمده و صفا و خلوص آن را مخدوش ساخته و به دارویى بى‌اثر و جسمى بى‌جان بدل کرده بود، امروز دوباره اسلام در قلب میهن اسلامى پَر و بال گشوده و سایه‌ى رحمت خود را بر سرتاسر جهان اسلام گسترده و چون خورشیدى روشنگر در دل همه‌ى مسلمین تافته و به آنان روح و نشاط و امید بخشیده است و چگونه اسلام که بتدریج به دست فراموشى سپرده میشد و هرگز هیچ امیدى را در دل جستجوگر انسانهاى دردمند و بى‌تاب برنمى‌انگیخت، اکنون به یگانه امید روشن ملّتهاى مسلمان، مخصوصاً جوانان و بیداردلان و دردمندان تبدیل یافته است. آرى، فهم و تحلیل درست این حوادث شگفت‌آور اگرچه براى مغزها و ذهنهاى بیگانه از حقیقت اسلام و بى‌خبر از سرگذشت واقعى اسلام ناممکن است، لیکن براى صاحبان بصیرت، پاسخ در یک کلمه است: معجزه‌ى انقلاب.