رفتن به محتوای اصلی

تحریف دین

نام‌های دیگر: تحریف اسلام، تحریف ادیان، تحریف کتب آسمانی، تحریف مفاهیم اسلامی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

دگرگون کردن معارف و احکام دین در تاریخ، از جمله با جعل حدیث و تفسیر به رأی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در چهارمین کنگره بین‌المللی نهج‌‌البلاغه— ۱۳۶۳/۰۱/۲۶

سیر زمانی

از ۱۳۶۳ تا ۱۳۹۰
۱۳۶۳۱۳۹۰

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

در مورد امام باقر علیه‌الصلاةوالسلام حرف زیادی هست، منتها به دو نکته از زندگی آن حضرت من اشاره می‌کنم. یکی عبارت است از مبارزۀ آن حضرت با تحریف در معارف اسلامی و احکام اسلامی؛ این چیزی بود که در دوران امام باقر از همیشۀ پیش از زمان آن حضرت، مشروح‌تر و مبسوط‌تر و گسترده‌تر انجام شد. یعنی چه مبارزۀ با تحریف؟ مقصود از مبارزۀ با تحریف این است که دین مقدس اسلام اساساً با معارف و احکامی که دارد و با آیات قرآن برای جامعۀ اسلامی خصوصیاتی را و شرایطی را مقرر کرده ـ بلکه برای دنیای انسانی و زندگی بشر ـ که اگر مردمی آن معارف را بدانند و به آن پایبند باشند، ممکن نیست که در جامعه‌ای که به نام اسلامی وجود دارد، بعضی چیزها را تحمل کنند. مثلاً حکومت ستمگران را، یا حکومت فُسّاق و فُجّار[3] را، یا حکومت از دین بی‌خبرها را تحمل نمی‌کنند. تبعیض را و تقسیم غیر عادلانۀ ثروت در جامعه را قهراً تحمل نمی‌کنند و بسیاری از این فسادهایی که در جوامع اسلامی هست، این با احکام اسلامی و با نظام اسلامی سازگار نیست.

شاهدها (۶۱ پاراگراف)

معنای مبارزه با تحریف: آگاه کردن مردم از معارف و احکام اسلام

… منتها به دو نکته از زندگی آن حضرت من اشاره می‌کنم. یکی عبارت است از مبارزۀ آن حضرت با تحریف در معارف اسلامی و احکام اسلامی؛ این چیزی بود که در دوران امام باقر از همیشۀ پیش از زمان آن حضرت، مشروح‌تر و مبسوط‌تر و گسترده‌تر انجام شد. یعنی چه مبارزۀ با تحریف؟ مقصود از مبارزۀ با تحریف این است که دین مقدس اسلام اساساً با معارف و احکامی که دارد و با آیات قرآن برای جامعۀ اسلامی خصوصیاتی را و شرایطی را مقرر کرده ـ بلکه برای دنیای انسانی و زندگی بشر ـ که اگر مردمی آن معارف را بدانند و به آن پایبند باشند، ممکن نیست که در جامعه‌ای که به نام اسلامی وجود دارد، بعضی چیزها را تحمل کنند. مثلاً حکومت ستمگران را، یا حکومت فُسّاق و فُجّار[3] را، یا حکومت از دین بی‌خبرها را تحمل نمی‌کنند. تبعیض را و تقسیم غیر عادلانۀ ثروت در جامعه را قهراً تحمل نمی‌کنند و بسیاری از این فسادهایی که در جوامع اسلامی هست، این با احکام اسلامی و با نظام اسلامی سازگار …

اظهارنظر بی‌مایه و بی‌مستند دربارهٔ مفاهیم دینی به نام اسلام

در بازار اندیشه‌ى اسلامى، امروز این‌گونه است؛ هرکس از هر گوشه‌اى پیدا مى‌شود، راجع به مفاهیم عالى مذهبى و اسلامى و مفاهیم دینى - که فهم آنها، ادراک آنها، تشخیص آنها، به مایه‌هاى علمى در منابع دین احتیاج دارد و اینها آن مایه‌ها را ندارند - اظهار نظر مى‌کند و از خود حرف در مى‌آورد: اسلام این‌طور مى‌گوید، اسلام آن‌طور مى‌گوید! در پاى آن صحبت و پاى آن منبر، کسى هم نیست از او بپرسد این اسلامى که شما مى‌گویید، کجا این حرف را مى‌زند. همه‌ى مفاهیم بشرى را هم از نظر اسلام معنا مى‌کنند - آزادى را معنا مى‌کنند، انسانیت را معنا مى‌کنند، حقوق بشر را معنا مى‌کنند، عدالت را معنا مى‌کنند - معلوم هم نیست مستندشان کجاست؛ کدام اسلام!؟

پدیدهٔ زشت اظهارنظر بی‌صلاحیت در دین، جاهلانه یا غرض‌آلود

این حادثه‌ى بسیار زشتى است که انسانهایى بدون داشتن صلاحیتهاى لازم، وارد در مقوله‌اى شوند و اظهار نظرهایى بکنند که آن اظهار نظرها اگر فرض کنیم که هیچ شائبه‌ى غرض و مرضى نباشد، تازه مى‌شود جاهلانه! اگر شائبه‌ى اغراض سیاسى و اغراض جناحى و اغراض سودجویانه و اغراض خائنانه در آن باشد که دیگر بدتر! این حادثه و پدیده‌ى بسیار زشتى است که در جامعه‌ى ما وجود دارد. البته مخصوص امروز نیست؛ همیشه بوده است؛ منتها امروز این خصوصیت را نسبت به گذشته دارد که در گذشته جهّال راجع به دین اظهار نظر مى‌کردند؛ منتها در دایره‌هاى محدود عامیانه. فرض کنید کسى به نام مبلّغ یا به هر نام دیگر راجع به دین حرفى مى‌زد؛ دایره‌ى محدودى و …

بحث‌های بی‌پشتوانه دربارهٔ دین، فقه و سیره در قالب شبه‌روشنفکری

راجع به اصل دین، راجع به فلسفه‌ى دین، راجع به مبانى اعتقادى، راجع به آنچه از معارف اسلامى که در قالب معارف جمهورى اسلامى ریخته شده است - مثل اصول قانون اساسى و غیره - راجع به فقه اسلام، راجع به سیره‌ى پیغمبر و ائمّه علیهم‌السّلام بحثهایى مى‌شود که نه به تاریخ متّکى است، نه به حدیث متّکى است، نه به قرآن متّکى است، نه به اصول فقه متّکى است، نه به مبانى شناخته شده‌ى دینى متّکى است، نه به اسلوب فقاهت - که یک فنّ بسیار عمیق و ظریفى است - متّکى است؛ به هیچ چیز متکى نیست؛ در قالبهاى شبه روشنفکرى و شبه علمى بیان مى‌شود، با تعبیرات خوش آب و رنگ! کسانى که در حیطه‌ى این کار قرار مى‌گیرند، متأسّفانه بخشى از خواص و از نخبگان جامعه‌اند؛ فرقش با گذشته این است. گفت:

عوض کردن نشانه‌های دین به دست شیطان پس از ناکامی در گرفتن ایمان

شاخصها مهم است. همیشه شیطان در میان جماعات اهل دین، از تحریف استفاده میکند و راه را عوضی نشان میدهد. اگر بتواند بگوید «دین را کنار بگذار»، این کار را میکند، تا از طریق شهوات و تبلیغات مضر، ایمان دینی را از مردم بگیرد. اگر آن ممکن نشد، این کار را میکند که نشانه‌های دین را عوضی بگذارد؛ مثل این که شما در جاده‌ای حرکت میکنید، ببینید آن سنگ نشان - آن نشانه راهنما - طرفی را نشان میدهد؛ در حالی که دست خائنی آمده آن را عوض کرده و مسیر را به آن طرف نشان داده است.

زشت کردن چهرهٔ اسلام به دست دشمنان و دوستان نادان

… گذشته، اسلام تنها شفابخش و فرشته‌ى نجات است. امروز هم مانند ۱۴۰۰ سال پیش، این ندا طنین‌افکن است: قَد جاٰءَکُم مِنَ الله نورٌ وَکِتٰبٌ مُبین * یَهدی بِهِ الله مَنِ اتَّبَعَ رِضوانَهِ سُبُلَ السَّلٰمِ وَ یُخرِجُهُم مِنَ الظٰلُمّْتِ اِلَى النّورِ بِاِذنِه! وَ یَهدیهِم اِلیٰ صِراطٍ مُستَقیم.[4] مهم آن است که چهره‌ى بى‌پیرایه‌ى اسلام دیده و شناخته شود. دشمنان در طول چند قرن و دوستان نادان و غافل در زمانى درازتر، چهره‌ى نورانى اسلام را زشت کرده و به غرض یا به سلایق جاهلانه، به آن افزوده یا از آن کاسته‌اند.

تحریف، بزرگ‌ترین بلای معنوی اسلام در عصر امام حسین (ع)

آن عبادت و تضرّع، آن توسّل و اعتکاف در حرم پیغمبر و آن ریاضت معنوی و روحانی، یک طرف قضیه است. از طرف دیگر تلاش آن بزرگوار در نشر علم و معارف و مبارزه با تحریف است. تحریف در آن روز، بزرگترین بلای معنوی برای اسلام بود که مثل سیلابی از فساد و گنداب، به سمت اذهان جامعه اسلامی سرازیر شده بود. دورانی بود که به شهرهای اسلامی و کشورها وملتهای مسلمان آن روز سفارش میشد بزرگترین شخصیت اسلام را لعن کنند! اگر کسی متّهم میشد به این که طرفدار جریان امامت و ولایت امیرالمؤمنین است، تحت تعقیب قرار میگرفت. «القتل بالظّنة و الأخذ بالتهمة».

ایستادگی امام حسین (ع) و دریدن پرده‌های تحریف

در چنین دورانی این بزرگوار، مثل کوه ایستاد و مثل فولاد پرده‌های تحریف را برید. کلمات و فرمایشات و خطاب آن بزرگوار به علما، چیزهایی است که بعضی از آنها که در تاریخ مانده است، نشان میدهد ایشان چه حرکت عظیمی را در این زمینه داشته است.

تحریف تورات و زبور و نماندن چیز کاملی از پیامبران گذشته

بنابراین چیز کاملی از پیغمبران گذشته نمانده وتوراة هم کم و بیش همین‌طور است و خیلی تحریف شده، زبور داود را هم که الان موجود است و عهد عتیق و عهد جدید را مسیحیها با هم چاپ میکنند و در اختیارشان هست آنرا مزامیر گذاشتند آن هم همینطور است. بنابراین: آنچه از معارف پیغمبران دراختیار مسلمان قرار میگیرد، مسلمان او را میپذیرد و قبول دارد، چون احکام متفاوتند،‌ اما معارف معارف یکسانی هستند، شناخت‌ها عوض نشدند و جهان‌بینی در تمام این کتابها آسمانی یکی است، اگر چه احکام بر حسب زمانهای مختلف تفاوتهای کم …

تحریف اسلام توسط حاکمان اموی و عباسی برای حفظ حکومت خود

اصل معارف اسلامى در خطر بود؛ حکام ستمگرى که بر مسلمین حکومت مى‌کردند، براى حفظ منافع خودشان مجبور بودند در اسلام دستکارى کنند. اگر اسلام به صورت ناب و خالص در اختیار مردم قرار مى‌گرفت، حکومت زمامداران اموى و عباسى بدون پایه و بدون استدلال مى‌شد. آنها براى این‌که حکومتهاى خودشان را پابرجا نگه دارند ناچار بودند که اسلام را تحریف کنند. اسلام مى‌گفت حکومت عدل، آنها مظهر ظلم بودند. اسلام مى‌گفت توجه به خدا، آنها بتهایى در قبال ذات مقدس پروردگار بودند. اسلام مى‌گفت احترام به انسان، آنها انسان را تحقیر مى‌کردند.

نقش قدرتمندان و فقیهان خودفروخته و وعاظ سلاطین در تحریف اسلام

اسلام مى‌گفت جامعه‌ى اسلامى که با احکام اسلامى اداره بشود، آنها جامعه را با هواهاى نفسانى اداره مى‌کردند. ناچار بودند براى این‌که حکومت خودشان و دائره‌ى سلطنت و قدرت خودشان را محفوظ نگه دارند، اسلام را تحریف کنند. این یک فاجعه‌اى است که از اوائل اسلام دچار آن شد و عامل اصلى هم قدرتمندان و زورمندان بودند و ابزار دست آنها هم فقیهان خود فروخته، وعاظ و سلاطین و کسانى که دین را به دنیا داده بودند تا در کنار دستگاه ظلمه به نوائى برسند و زندگى پست دو روزه‌ى دنیا را بگذرانند. یک وظیفه‌ى ائمه این بود که در مقابل این کجى قیام کنند. شما به امروز دنیا نگاه کنید، همین وضعى را که امروز بعضى از حکام جهان اسلام از قبیل آل‌سعود و امثال آنها ببینید چطور اینها با ادعاى اسلام ریشه‌ى اسلام را مى‌زنند؟ چطور اینها احکام اصلى اسلام را ندیده …

لزوم برخورد نظام اسلامی با تحریف دین و حقایق اسلام

همین طور تحریف. از مرزها، مرزهای عدم آزادی، یکیاش تحریف است. البته تحریف چون جنبه‌ی علمی دارد، قاعدتاً زبانهای علم و زبان دانشمندان میتوانند سریع در مقابل او بایستند و باید هم بایستند، جنبه‌ی سیاسیاش کمتر است. اما اگر در مواردی تحریف حقایق، تحریف دین، تحریف مسائلی که از اسلام در اختیار مردم قرار باید بگیرد، این به شکل محرّفی، تحریف شده‌ای، این مطالب بیان بشود و تحریف بشود، اینجا هم آنجائی است که حکومت اسلامی و نظام اسلامی باید برخورد کند. اینها بخشی از مرزهای آزادی بیان است. بنابراین بیان، بیان عقیده و اظهار عقیده در محیط سالم آزاد است. آنجائی که مصالح مملکت، مصالح کشور به این دلایلی که اشاره شد - شایعه پراکنی، تشنج، به هم زدن سلامت عمومی جامعه، و مصالح عمومی - با این بیان تهدید میشود، این …

تحریف معارف و احکام اسلامی در عصر بنی‌امیه با جعل حدیث و فتوای علمای درباری

محور دوّم، محور فکرى و عقیدتى و ایدئولوژیک بود؛ چون بنى‌‌‌امیّه فکر مردم را و اسلام مورد ایمان مردم را هم خراب کرده بودند. اسلامى که در اختیار مردم در دوران امام سجّاد قرار داشت، اسلام پیغمبر نبود. آن ‌‌‌قدر تحریف و غلط و خلاف عمدى و سهوى در معارف اسلامى، در عقاید اسلامى، در احکام اسلامى، در مقرّرات اسلامى وارد کرده بودند که اگر احکام و معارف انحرافىِ آن روز را یک کتاب بکنیم، یک کتاب ضخیم خواهد شد. خلفا پول ریخته بودند، علماى وابسته‌‌‌ى به دربارها حدیث جعل کرده بودند و فتوا داده بودند، مبلّغین و قرّاء و وابستگان گوناگون و سرسپرده‌‌‌هاى دستگاه هم این را در طول چندین سال در تمام اقطار(۲) اسلامى، مخصوصاً آنجاهایى که از مرکز اسلام فاصله داشتند، برده بودند؛ یک اسلام عوضىِ غلطِ مسخره‌‌‌اى درست کرده بودند که امام سجّاد باید آن را تصحیح میکرد. این کار هم کار خطرناکى بود؛ خطرش از کار اوّل کمتر نبود. آنجا با دستگاه سیاسى برخورد بود؛ اینجا، هم با دستگاه سیاسى، هم با دستگاه روحانى. اینجا است که امام سجّاد به دعا متوسّل …

ناچاری حاکمان به تحریف اسلام و تهی کردن آن از روح و محتوا

… مزاحم بود. اسلام پیغمبر، اسلام قرآن، اسلام جنگ بدر و حنین، اسلام ضد تجمل‌پرستی، اسلام ضد تبعیض، اسلام طرفدار مستضعفان، اسلام کوبنده‌ی مستکبران، به درد آن کسانی نمیخورد که میخواستند با ماهیت فرعونی، لباس موسوی بپوشند؛ با ماهیت نمرودی، لباس ابراهیمی بپوشند؛ امکان نداشت، مجبور بودند اسلام را تحریف کنند. امکان نداشت که اسلام را از دل مردم، از ذهن مردم یکباره دور کنند؛ چون مردم مؤمن بودند؛ مجبور بودند اسلام را از روح و محتوا و ماهیت خودش عوض کنند و خالی کنند.

اجیر کردن قلم‌به‌مزدان و جعل حدیث و منقبت در دوران خلافت اموی و عباسی

… انجام میگرفت. در رژیم گذشته با تظاهرات اسلامی مخالفت نمیشد، اما با معنای اسلام و با روح اسلام چرا؛ با جهاد اسلام چرا؛ با امر به معروف و نهی از منکر اسلام چرا؛ با بیان حقایق اسلامی چرا؛ اما با ظواهر اسلامی که به گاو و گوسفند آنها صدمه‌ای نزند، مخالفت نمیشد. این حالت در دوران خلافتهای اموی و عباسی هم وجود داشت. لذا برای اینکه اسلام را از روح و حقیقت خود خالی کنند، عده‌ای مزدور قلم به مزد و زبان به مزد داشتند. پول میدادند، حدیث درست میکردند؛ پول میدادند، منقبت برای آنها درست میکردند؛ پول میدادند، کتاب برای آنها مینوشتند. میگوید وقتی سلیمان‌بن عبدالملک از دنیا رفت، ما دیدیم کتابهای فلان عالم بزرگ - که اسمش را نمیآورم - بر حیوانات بار شد، بر استرها بار شد و از خزانه‌ی سلیمان‌بن عبدالملک بیرون آمد. یعنی این کتاب‌نویس، این محدث بزرگ، این عالم …

انحراف در شناخت معارف اسلامی بر اثر جهالت و غرض‌ورزی قدرتمندان در تاریخ

یک مطلب دیگری که وجود دارد - که امروز ما را هر چه بیشتر به نهج‌‌‌‌البلاغه محتاج میکند، بیشتر از گذشته - این است که ما در طول تاریخ اسلام متأسفانه با انحرافی که از کج‌‌‌‌فهمی و جهالت از یک سو و غرض‌‌‌‌ورزی و دشمنی از سوی دیگر حاصل شده، مواجه هستیم و این موجب آن شده است که ما در آنچه در اختیارمان از معارف اسلامی هست سردرگمیهایی داشته باشیم. در طول اسلام نادانیها و جهالت‌‌‌‌هایی وجود داشته، تنگ‌‌‌‌نظریها و خودخواهیهایی وجود داشته که موجب شده معارف اسلامی و حقایق اسلامی آنچنان که هستند و باید شناخته بشوند شناخته نشوند؛ و متقابلاً غرض‌‌‌‌ورزیها و خباثت‌‌‌‌ها و تعمد بر انحراف اسلام هم از اولین قرنهای پیدایش اسلام از سوی قدرتمندان و از سوی کسانی که خلوص و صفای اسلام به زیان آنها بوده است مشاهده شده. ما در طول تاریخ همواره احتیاج داشتیم به سرچشمه‌‌‌‌های خالص و زلال اندیشه‌‌‌‌ی اسلامی و ارکان فکریای که بتوان به آنها متکی شد. خوشبختانه قرآن کریم در اختیار مسلمانها همواره بوده، اگر چه در فهم قرآن هم همان بدبینیها و کج‌‌‌‌بینیها و نفهمیها و یا غرض‌‌‌‌ورزیها …

تهی‌کردن اسلام از روح و محتوا به دست صاحبان قدرت

… بود. اسلامِ پیغمبر، اسلامِ قرآن، اسلامِ جنگ بدر و حنین، اسلامِ ضد تجمل‌پرستی، اسلامِ ضد تبعیض، اسلامِ طرف‌دار مستضعفان، اسلامِ کوبندۀ مستکبران به درد آن کسانی نمی‌خورْد که می‌خواستند با ماهیت فرعونی، لباس موسوی بپوشند؛ با ماهیت نمرودی، لباس ابراهیمی بپوشند. مجبور بودند اسلام را تحریف کنند. امکان نداشت که اسلام را از دل مردم، از ذهن مردم یکباره دور کنند، چون مردم مؤمن بودند. مجبور بودند اسلام را از روح و محتوا و ماهیت خودش عوض کنند و خالی کنند. عین همان کاری که شما یادتان هست و شاهد بودید در دوران رژیم گذشته نسبت به مظاهر اسلامی انجام می‌گرفت. در رژیم گذشته با تظاهرات اسلامی مخالفت نمی‌شد، اما با معنای اسلام و با روح اسلام چرا، با جهاد اسلام چرا، با امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر اسلام چرا، با بیان حقایق …

تحریف احکام اسلام برای حفظ قدرت حاکمان ناشایست

… از سلاطین و زمامدارانی که به‌عنوان خلافت پیغمبر بر سر کار آمدند ـ مثل بنی‌امیه و مروانی‌ها ـ اینها به‌هیچ‌وجه شایستۀ آن نبودند که بر جامعۀ اسلامی حکومت کنند و در دوران زمامداری خودشان انواع فسق و ظلم و فساد و تبعیض و جهل و خلاصه انحراف‌های گوناگون وجود داشت. اگر قرار بود احکام اسلامی و آیات قرآنی همان‌طورکه هست، برای مردم تبیین بشود، امکان ادامۀ حکومت و زمامداری و قبضه‌کردن قدرت برای اینها نبود؛ این بود که دست به تحریف می‌زدند. حالا تحریف را هم از چندین راه انجام می‌دادند. یکی‌اش این بود که بعضی از فقها و علما و محدثین و قراء و چهره‌های موجّه و اینها را می‌فریفتند و در کنار خود نگاه می‌داشتند، به آنها پول می‌دادند یا آنها را می‌ترساندند. بعضی را با طمع، بعضی را با ترس وادار می‌کردند که همان چیزی را که مورد علاقۀ آنهاست در بین …

پیوند زدن نظریه‌های نامعقول به اسلام برای پذیرش مردم

خُب این، این‌قدر نامعقول و نادرست است که اگر به اسلام و به یک ریشۀ اعتقادی و ایمانیِ مردم متصل نشود، برای کسی قابل قبول نیست؛ اما اینها آمدند این را به اسلام متصل کردند و ازاین‌گونه حرف‌ها زیاد زدند که در تاریخِ یکی، دو قرن اول اسلام ازاین‌قبیل مطلب الی‌ماشاءالله فراوان است. راه می‌انداختند این چهره‌های نامدار را خلفا در کنار خودشان مکه می‌بردند، مدینه می‌بردند، به مردم عرضه می‌کردند، در مجامع عمومی آنها را مطرح می‌کردند، و آنها را وسیله‌ای برای تأیید خودشان قرار می‌دادند...یکی از راه‌های تحریف دین این بود؛ این‌گونه افراد …

طرح اندیشه‌های ساختگی به نام اسلام توسط خلفا تا شکل‌گیری ذهنیت مردم

یک راه تحریف این بود که خود خلفا وقتی‌که بر اریکۀ قدرت تکیه می‌زدند، احساس می‌کردند که هرچه بگویند مردم مجبورند از آنها قبول کنند؛ یک حرفی را، یک فکری را، یک مبنایی را همین‌طوری مطرح می‌کردند به نام اسلام و به‌صورت فرهنگ رایج درمی‌آوردند و این در همه‌جای دنیای اسلام مدام گفته می‌شد، مدام تکرار می‌شد، مدام دهان‌به‌دهان می‌گشت، تا می‌شد ذهنیت مردم. مثلِ‌اینکه بعضی از سرداران دستگاه عبدالملک مثل حَجاج و اینها معتقد بودند یا این‌طور اظهار می‌کردند که خلافت از نبوت بالاتر است؛ حالا اینها به این قانع نبودند که عبدالملک‌بن‌مروان و اولاد عبدالملک و آن فَسَقه و فَجَره به‌عنوان جانشینی پیغمبر باشند ـ که این …

توطئهٔ دستگاه‌های سیاست، روحانیت وابسته و جاهلان دُگم علیه اسلام خالص

… اگر خط امامت در تاریخ اسلام نبود ـ یعنی امامت شیعی ـ یقیناً اسلامی که امروز ما داشتیم، اسلامی بود که با اسلام واقعی، فرسنگ‌ها فاصله داشت؟ هیچ‌چیز از اسلام نمی‌ماند، آن‌قدر که دست‌های توطئه‌گر و همۀ آن غرض‌ورزها و جاهل‌ها علیه این اسلامِ واقعی کوشیدند. تمام دستگاه‌هایی که از اسلامِ خالص به‌نحوی ضربت می‌دیدند، علیه اسلام توطئه کردند. هم دستگاه‌های سیاست، هم دستگاه‌های روحانیتِ وابستۀ به رژیم‌های جبار عباسی و اموی، و هم افراد دُگم و جاهلی که از اسلام جز ظواهری را نمی‌دیدند؛ حتی این گروه سوم! یعنی اگر چنانچه متوکل عباسی یا مروان اموی یا عبدالملک به‌خاطر فلان مصلحتِ سیاسی خود، لازم می‌دانستند که فلان بخش از اسلام را تحریف بکنند، فلان قاضی هم برای اینکه آقایی و ریاست علمی و دینی و نزدیکی‌اش به دستگاه خلافت محفوظ بماند، او را در این …

ناچاری معاویه به عوض‌کردن قرآن برای ماندن در کاخ‌نشینی

معاویه شروع کرد به تخریب افکار. اسلامی که پیغمبر ازطرف خدا آورده بود، با کاخ‌نشینانی چون معاویه سر سازش نداشت، و معاویه چون می‌خواست در این دنیا زنده بماند و کاخ‌نشین باشد، مجبور بود که قرآنِ محمد را عوض کند، و عوض کرد. اسلامی که پیغمبر اسلام ازطرف خدا آورده بود، حقیقت را از آنِ دین، از آنِ تقوا، از آنِ نزدیکی به خدا، و فضیلت را از برای این ارزش‌ها معرفی می‌کرد. و معاویه هیچ‌کدام را نداشت؛ نه دین داشت، نه تقوا داشت، نه عبادت درستی می‌کرد، نه به وظایفش عمل می‌کرد، درعین‌حال …

مبارزهٔ امام حسین (ع) با تحریف، بزرگ‌ترین بلای معنوی اسلام در آن روز

ازطرف دیگر، تلاش آن بزرگوار در نشر علم و معارف و مبارزه با تحریف است. تحریف در آن روز، بزرگ‌ترین بلای معنوی برای اسلام بود که مثل سیلابی از فساد و گنداب، به‌سمت اذهان جامعۀ اسلامی سرازیر شده بود. دورانی بود که به شهرهای اسلامی و کشورها و ملت‌های مسلمانِ آن روز، سفارش می‌شد بزرگ‌ترین شخصیت اسلام را لعن کنند! اگر کسی متهم می‌شد به اینکه طرف‌دار جریان امامت و ولایت امیرالمؤمنین است، تحت تعقیب قرار می‌گرفت. در چنین دورانی، این بزرگوار، مثل کوه ایستاد و …

تحریف و نابودکردن اسلام به‌دست بنی‌امیه به‌سبب مخالفت با آن

… چراکه نیندیشیدند و فکر نکردند، شکر نعمتِ اندیشۀ خدا را نگزاردند. اما خب، از ظاهر چه می‌فهمیدند! دیدند که این آقا، همان کارهایی را که اینها دیدند و شنیدند از دیگران، انجام می‌دهد، همان نماز و همان نیاز و همان صلوات و همان جهاد؛ جهاد هم می‌کردند با دشمنان خدا! اینها با اسلام مخالف بودند و چون با اسلام مخالف بودند، اسلام را تحریف می‌کردند. نکته اینجاست. بنی‌امیه چون مخالف با اسلام بودند، اسلام را هضم می‌کردند، در فانی‌کردن و نابودکردن اسلام سعی می‌کردند. به چه وسیله‌ای این کار را می‌کردند؟ با انواع و اقسام وسایل. (52/11/29)

غربت مسائل امامت و تفسیر قرآن در فرهنگ غیرشیعی ناشی از دست‌کاری‌ها

عمدۀ مسائل امامت که شما می‌بینید در فرهنگ غیر شیعی دچار یک غربت و بی‌توجهی است، ناشی از همین دست‌کاری‌هاست. یا بسیاری از مسائل مربوط به تفسیر قرآن و آیات الهی در آن روزگار، مشمول همین دست‌کاری‌ها شده. و علت اینکه ائمه علیهم‌السلام نسبت به بعضی از علمای نزدیک به دستگاه خلافت حساسیت نشان می‌دادند، مثل محمدبن‌شهاب زُهری که امام سجاد علیه‌السلام آن نامۀ توبیخ‌آمیز را برای او نوشتند ـ و حقیقتاً عبرتی است برای همه ـ یا آن بیان امام باقر به یکی از بزرگان علمای …

اسلام وارونه: ظاهر اسلام بدون فواید آن و با چهره‌ای هولناک

… اسلام را، به شکلی آرایش بدهد و سازمان بدهد و معرفی کند که با خلافت دستگاه بنی‌امیه و بنی‌عباس سازگار باشد...این حدیثی که از قول امیرالمؤمنین نقل شده که «لُبِسَ الاِسلامُ لُبسَ الفَروِ مَقلوباً»[3]، این تحقیقاً در دوران زندگی ائمه در جامعۀ اسلامی مصداق داشت. [حضرت] خبر داده بود که یک روزی جامۀ اسلام را می‌پوشند، اما مثل پوشیدن یک پوستین به‌صورت پشت‌ورُو؛ این را می‌پوشند اما درست مثل‌اینکه یک نفری پوستین را پشت‌ورُو پوشیده باشد. خب پوستین پشت‌ورُو همان پوستین است، اما وقتی انسان پوستین را درست پوشید، هم گرم‌کننده است، هم ظاهرش زیباست و هم یک لباس درست است، هیچ ترس‌آور هم نیست. اما وقتی همین پوستین را به‌صورت پشت‌ورُو تن کردید، آن گرم‌شدن را ندارد، آن نرمی و راحتی را ندارد و از این‌طرف هم پوشنده به‌شکل یک حیوانی، یک هیولایی جلوه می‌کند.

پیدایش اسلام وارونه بر اثر تحریف اصالت‌ها، احکام و معارف اسلام

ببینید؛ واقعاً وقتی‌که اصالت‌های اسلام، احکام اسلام، معارف اسلام در یک جامعه تحریف بشود، یک‌چنین حالتی پیش می‌آید. نگاه کنید به دنیای امروز، تصدیق خواهید کرد؛ در خیلی از کشور‌های اسلامی، واقعاً «لُبِسَ الاِسلامُ لُبسَ الفَروِ مَقلوباً» است. خیلی چیزها هست که برای اسلام نیست، اما در این جوامع وجود دارد؛ و خیلی چیزها هست که برای اسلام است، اما در این جوامع وجود ندارد. در …

وظیفهٔ امامان از امام سجاد (ع) به بعد در برابر حرکت دستگاه حاکم

در اینجا یک شغل برای امامان، از امام سجاد علیه‌السلام به بعد به‌وجود می‌آید، و آن، مبارزۀ با تحریف است. امام سجاد علیه‌السلام و دودمان و جانشینانش باید با تحریف مبارزه کنند؛ یعنی درست در نقطۀ مقابل حرکتی که دستگاه حاکم به‌وجود آورده است، اینها یک حرکتی ایجاد کنند و یک جریان تازه‌ای به‌وجود بیاورند؛ و خلاصه برای اسلام، برای نشان‌دادن اسلام و معرفی طرز فکر اسلامی و ایدئولوژی اسلامی و ساختن افکاری بر مبنای اسلام، تلاش کنند. این کار اول آنهاست و این همان چیزی است که غالباً مردم از آن خبر دارند و شما این را شنیده‌اید که امام سجاد علیه‌السلام و مخصوصاً امام …

فاصلهٔ اسلامِ رایج در عصر امام سجاد (ع) با اسلام پیامبر (ص)

محور [بعدی]، محور فکری و عقیدتی و ایدئولوژیک بود. چون بنی‌امیه فکر مردم را و اسلام مورد ایمان مردم را هم خراب کرده بودند. اسلامی که در دوران امام سجاد در اختیار مردم قرار داشت، اسلام پیغمبر نبود. آن‌قدر تحریف و غلط و خلاف عمدی و سهوی در معارف اسلامی، در عقاید اسلامی، در احکام اسلامی، در مقررات اسلامی وارد کرده بودند که اگر احکام و معارف انحرافی آن روز را یک کتاب بکنیم، یک کتاب ضخیم خواهد شد. خلفا پول ریخته بودند؛ علمای وابستۀ به دربارها حدیث جعل کرده بودند و فتوا داده بودند؛ مبلغین و قُرّا و وابستگان گوناگون و سرسپرده‌های دستگاه هم این را در طول چندین سال، در تمام اقطار اسلامی، مخصوصاً آنجاهایی که از مرکز اسلام فاصله داشتند، برده بودند؛ یک اسلام …

حذف بخش‌های مخالف حکومت و برجسته‌کردن تأویل‌های به سود آن

… با قرآن وفق می‌دهد، نه ارتباطشان با دولت‌های غیر مسلمان با قرآن وفق می‌دهد، و نه ارتباطشان با دولت‌های مسلمان با قرآن وفق می‌دهد؛ اما با وجود همۀ اینها، قرآن و اسلام و دین را یدک می‌کشند برای محکم‌کردن پایه‌های حکومتشان، و برای توجه‌دادن مردم به خودشان. خب، وقتی‌که اسلام و قرآن و حکومت و معارف اسلامی و دین و همۀ اینها، مقدمه‌ای برای حکومت‌کردن بر مردم شد، حالا هر جایی از قرآنِ اسلام که با حکومت اینها مخالف بود، آنجا را چه‌کار می‌کنند؟ آنجا را حذف می‌کنند، آنجا را مسکوت می‌گذارند؛ اگر کسی بگوید، سرش داد می‌کشند! هر جایی که با تأویل و تفسیر و توجیه و ردوبدل‌کردن و لابه‌لاکردن به نفع حکومتشان شد، آنجا را درشت می‌کنند، بزرگ می‌کنند، برجسته می‌کنند. این یک کاری است که همۀ قدرتمندان تاریخ، از اول تا حالا انجام داده‌اند. از دین، از معارف دینی، از احکام دینی، و از واژه‌های دینی به سود خودشان استفاده کرده‌اند، درحالی‌که در عملِ آنها دین وجود نداشته.