گرانی هست البته، اما نمیشود در یک انقلاب هیچ چیز نباشد. لازمه هر انقلاب این است که یک اختلافاتی باشد، یک- عرض بکنم که- اشرار در اطراف چه بکنند. در هر شاه مردگی که در سابق واقع میشد یک دفعه ایران به هم میخورد؛ شاه میمرد، یک دفعه خانها سر در میآوردند و دزدها سر درمیآوردند و به هم شلوغ میشد تا دوباره یک زحمتی کشیده بشود، باز یک آرامش نسبی پیدا بشود، آن هم نسبی. و الحمد للَّه حالا آن مسائل کم است، نه اینکه نیست، هست ولی کم است. اگر اینهایی که یادشان است جنگ جهانی دوم- که به ما هیچ مربوط نبود، ما سرپل بودیم، سر راه بودیم- آمدند گرفتند اینجا را و به مجردی که گرفتند، همه چیز نادر شد، دیگر هیچ پیدا نمیشد.
اجاره شدن استانداریها و تیول شدن استانها در گذشته
… در راهها مردم را لخت میکردند، به عوض دزدها! با دزدها رفیق میشدند. همین امروز من خواندم، در یکی از اخبار خارجی، گفته بود که پاسدارها ژاندارمری را اجاره میدادند، برای اینکه آنها از مردم چیز بگیرند، این مبلغ را باید بدهند! سابق هم استانداریها این طور بود. استانداری هر استانی اجاره میشد! فلان کس که میخواهد استان خراسان را بگیرد، چه قدر خراسان سعه دارد و چه قدر میشود از آنجا دزدی کرد و چپاول کرد، به همان نسبت باید یک مقداریش را به صدر اعظم وقت بدهد تا حکومت آنجا را به او بدهد! دیگر آنجا تیول او است. دیگر هر چه مردم شکایت کنند و هر چه او ظلم بکند اصلًا سران کشور ترتیب اثر نمیدادند، این وضع بود.