اوج مایههای مرثیهای شعر او و شایستگیاش برای نامبرداری در کشور
مایههاى مرثیهاى این شعر در اوج است. در این گوشهى اردبیل، تاجالشعراى اردبیل است؛ اما اگر مردم و ادباى کشور مىفهمیدند، مىشد تاجالشعراى کشور. این میزان مایهى شعرى در افراد، بسیار باارزش است. امروز هم بحمدالله چنین افرادى وجود دارند. امروز عصر من در بین جوانها یک بیت شعر از یکى از شعراى معاصر اردبیل[2] خواندم:
کمنظیری مسمط او در صحنهپردازی و تصویرسازی
… - چه اشعار غزلىشان و چه اشعار حسینىشان - را نگاه کردم. حقاً و انصافاً برجسته و بسیار خوب است. با اینکه شعرهاى بعضى از شعراى اردبیل مرثیه و مصیبت است، اما از جنبهى هنرى در اوج است. درست است که ترکیببند محتشم از لحاظ استحکام لفظ و معانى، بسیار خوب است؛ اما وقتى من مسمّط چهار مصراعى مرحوم تاجالشعراى یحیوى را نگاه مىکنم، مىبینم از لحاظ صحنهپردازى و تصویرسازى، کمنظیر است. من چند مصراع آن را در ذهن دارم:«آى باتدى صبح آچیلدى زینب نوایه گلدى