سفارش به کودکان، نوجوانان و بزرگسالان بیسواد به آموختن سواد و علم
و این بچّهها و نوجوانان را ــ چه پسرها، چه دخترها ــ و همه را من توصیه میکنم که به درس و سواد و علم اهمّیّت بدهند؛ چون علم و سواد مخصوص بچّهها هم نیست، بزرگها هم همینجور [باشند]. در آن روستاى دیگر[2] خواهرى که آمده بود آنجا تا به خواهرها سواد یاد بدهد، از من میخواست که سفارش کنم خواهرها بروند پیش او درس بخوانند و سواد یاد بگیرند؛ این خیلى خوب است. اینجا هم من به شما سفارش میکنم، مردهایى که سواد ندارند، زنهایى که سواد ندارند، سواد را …
بیسوادی لکهٔ ننگ جامعه و زمینهٔ سوءاستفادهٔ قدرتهای بزرگ
اوّلاً برادران و خواهران نهضت سوادآموزى بدانند که در حال جهادند؛ رفتن در شهرهاى دورافتاده و روستاها و درِ خانهها و مساجد، و بدون چشمداشتِ احسنتى و تشکّرى، علم را و سواد را که ارزندهترین هدیهها است، به مردم دادن، یک جهاد است. و بىسوادى براى همهى جوامع انسانى، بالاخص براى یک جامعهى مسلمان انقلابى، مخصوصاً در این دوران و در این عصر پُرزحمت که قدرتهاى بزرگ از بىسوادى مردم و ناآگاهى مردم ــ که آن هم نتیجهی بىسوادى است ــ دارند استفاده میکنند، یک لکّهى ننگ است. به بىسوادها نمیخواهم اهانت بکنم، امّا بىسوادى لکّهى ننگى است و خود بىسوادها و باسوادها در کنار آنها، تلاش کنند این لکّهى ننگ را بشویند. این حرکتى که امسال تابستان شروع شد[2] و شما عزیزان نهضت سوادآموزى با پیشگامى دولت و رئیسجمهور محترممان این کار را انجام دادید و پیشرفتهایى کردید، خیلى باارزش بود امّا نگذارید نیمهکاره بماند؛ وسط راه نمانید، تا آخر بروید.
بیمعنا بودن بیسوادی پس از انقلاب و لزوم آغاز دوباره
… و دانش هیچ خبرى نداشتند. یعنى مبارزهى با بىسوادى در صدر اسلام و تحریص و تحریض[7] به علم و دانش، جامعهى اسلامى را حدود هفت قرن، هشت قرن جلوتر برد [حتی] از همهى دنیاى متمدّن آن روز. بعد البتّه ماها رجعت کردیم، مسلمانها تنبلى کردند، کار ما به اینجا رسید. حالا [باید] دوباره شروع کنیم؛ حالا که دوباره انقلاب شد، دوباره اسلام سر کار آمد، دیگر بىسوادى معنى ندارد. این راجع به شما برادران و خواهران نهضت [سوادآموزى].