برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیبیاعتنایی به سرنوشت دین، جامعه و انقلاب و مسائل دیگران.
امام خمینی
رد تماشاچی بودن و اکتفا به نماز و روزه بهعنوان تکلیف
از آن ور آخوندهای درباریشان تبلیغ میکنند و افساد میکنند و بر ضد اسلام حرفها میزنند، تفرقه میاندازند بین مسلمین؛ از آن طرف هم، آنها به جان مردم افتادهاند و همه چیزشان را دارند میبرند. و ما هم کنار بنشینیم، تماشا کنیم؛ ما تماشاچی هستیم! ما چه کاری به این کارها داریم! ما میرویم نمازمان را میخوانیم و روزهمان را میگیریم و تمام شد! تکلیف همین است؟! امیر المومنین همین بود؟ سید الشهدا، اگر این فکر را میکرد که نمیرفت به کربلا، با یک عدد معدودی. این فکر را نمیکرد، این فکر غلط ما در ذهن او نبود. امیر المومنین، اگر بنا بود که خیر، هی مسامحه کند شمشیر نمیکشید هفتصد نفر را یکدفعه بکشد، تا آخر آن اشخاصی که …
رد بهانهٔ شغل در برابر کشتن امام حسین (ع)
… اسلام است؛ حفظ اسلام است! و باید چشمشان را باز بکنند که در دام نیفتند! امریکا دامش را الآن پهن کرده است در تمام ایران؛ در دام نیفتند! گول این تبلیغاتی که این گروهها میکنند، تبلیغ میکنند، گول اینها را نخورند؛ ببینند اشخاص صحیح سالم متعهد دانا چه میگویند! بخواهد آن بگوید من کشاورزم و چه کار دارم به این کارها، آن بگوید من، شما میتوانید بگویید من کشاورزم و امام حسین را میخواهند بکشند، من چه کار دارم؟ شما این حرف را میتوانید بزنید؟
هدف نقشهکشان: جمعیتی سرگرم عیش و بیتفاوت به مملکت و مذهب
و ما در سالهای طولانی، همه جهاتی که در ایران بود و اسباب را فراهم کرده بودند، همه جهات برای این بود که جوانهای ما را بِکشند طرف فساد. و نظر اصلی آنها این بود که یک جمعیتی در اینجا وجود داشته باشد که هر چه سرش میآورند توجه نداشته باشد؛ مملکتش به باد میرود، او عیش و عشرتش باشد، اشکالی ندارد؛ مذهبش عقب میرود، چون عیش و عشرتش به کار است، مانعی ندارد؛ اختناق در مملکت هست، اختناق در فحشا نیست، این اشکال ندارد؛ هر بساطی سرش درآورند، بیتفاوت باشد.
بیتفاوتی مردم بهمعنای بیتفاوتی به اسلام و کشور و بازتاب بد آن
سرنوشت ما آن قانون اساسی است. اگر بنا باشد که مردم بیتفاوت باشند معنایش این است که به اسلام بیتفاوت، به سرنوشتشان بیتفاوت، به کشورشان بیتفاوت. و این علاوه بر اینکه، انعکاسش در دنیا انعکاس بسیار ناجوری است، پیش اسلام و اولیای اسلام هم یک انعکاس بدی دارد.
نهی از بیتفاوتی نسبت به سرنوشت مملکت و مذهب و ملت
باید همه ما در این زمانی که احتیاج دارد اسلام به شما جوانها، پیغمبر اکرم احتیاج دارد به شما، الآن امیر المومنین احتیاج دارد به شما، رفع کنید این احتیاجش را. احتیاج این است که بیتفاوت نباشید نسبت به مملکتتان. احتیاج این است که قانون اساسی، اساس مملکت شماست. بیتفاوت نباشید که بروید سراغ کارتان، بنشینید که فرض کنید که میخواهم یک خیاطی بکنم، یا یک کار دیگری بکنم. سرنوشت مملکت شماست، سرنوشت مذهب شماست، سرنوشت کشور شماست، سرنوشت ملت شماست، بیتفاوت نباشید!
وجود اقلیت بیاعتنا در هر دوره حتی دههٔ ۶۰ همزمان با جبههها
… اگر شما از امید صحبت کنید، میگویند شما از واقعیّتها خبر ندارید. چطور ممکن است از واقعیّتها کسی خبر نداشته باشد؟ واقعیّتی که آنها میگویند، همین واقعیّتهای اقتصادی است، همین مشکلات معیشتی است؛ اینها را همه خبر دارند، همه از این رنج میبرند؛ در این شکّی نیست. بعضی برای اینکه امید را در دلها بکشند، اشاره میکنند به اینکه در لایههای اجتماعی، کسانی هستند که دغدغهی دین و ایمان و انقلاب ندارند؛ خب بله، [امّا] مخصوص امروز نیست؛ دههی ۶۰ هم که جبههها آنجور مملو و سرشار از جوانهای مؤمن بود، یک عدّهای در شهرهای بزرگ، در تهران، بیخیال و بیاعتنا راه میرفتند، نه فقط احساس مسئولیّت نمیکردند، مسئولین را مسخره هم میکردند! شما نگاه کنید شرححال شهدا و رزمندهها را؛ اینها وقتی که میآمدند در شهرهای بزرگ ــ بخصوص شهرهای بزرگ ــ احساس دلتنگی میکردند که [این] به خاطر همین پدیده بود. دههی ۶۰، دههی اوّل انقلاب، از این حوادث وجود داشت؛ این جای تعجّب ندارد. امروز هم البتّه هستند …
نقد کسانی که همچون پیش از انقلاب سخن میگویند، مینویسند و تبلیغ میکنند
البتّه یک مرحله پایینتر، آن بىتفاوتها هستند؛ کسانى هستند که واقعاً نسبت به انقلاب بىتفاوتند؛ این هم به نظر ما پسندیده نیست. بعضى امروز همانجور صحبت میکنند، همانجور مینویسند، همانجور منبر میروند، همانجور تبلیغ میکنند که قبل از انقلاب میکردند. انگار نه انگار در این مملکت، انقلابى به وجود آمده، اسلام زنده شده، اسلام مطرح شده، قرآن احیا شده، شریعت اسلامى مبناى نظام ادارهى کشور قرار گرفته؛ انگار این چیزها اتّفاق نیفتاده. نسبت به نظام بیتفاوت [هستند]؛ چرا، نسبت به بعضى از اشکالات و نارسایىها خیلى تیز و دقیقند. کسانى را ما میشناسیم که در تمام دوران تسلّط طاغوت، یک کلمه حرف به عنوان نهى از منکر در مقابل آن همه مفاسد به زبانشان جارى نشد، حالا در نظام اسلامى که جُلّ[16] امور …
گله از مردمی که حساسیت و احساس مسئولیت صدر اسلام را از دست دادند
عرضم به هارون نیست، از هارون گلهمندی نیست. هارون اگر این کارها را نکند، هارون نیست. طبقۀ هارون حکم میکند که تا وقتیکه این طبقه وجود دارد، اینجور کاری انجام بدهد؛ از او که گلهمندی نیست. گلهمندی از مردمیست که آن حساسیت صدر اسلام را فراموش کرده بودند، آن هوشیاری و درک را که در صدر اسلام داشتند، از دست داده بودند، درمقابل این وضع، احساس تکلیف نمیکردند، احساس مسئولیت نمیکردند، دردشان نمیآمد؛ این برای چیست؟ از بس تبلیغات مضر موذیانۀ رذالتآمیز روی مردم کار کرده بود. این دستهای تبلیغی و دستگاههای تبلیغی در اقطار[20] جامعۀ اسلامی و کشور اسلامی، سالیانی روی مغز مردم، روی روحِ مردم، روی روحیۀ مردم مدام کار کرده بود، کار کرده بود، کار کرده بود تا به …
همسرنوشتی مسلمان ساکت در برابر حاکم جائر با او در قیامت
… مُدخَلَهُ»[19] یعنی اگر کسی ببیند حاکمی در جامعه بر سر کار است که اینطوری است: «مَن رَاَیٰ سُلطاناً جائِراً» ظلم میکند، حرام خدا را حلال میشمارد، حلال خدا را حرام میشمارد، حکم الهی را کنار میزند، عمل نمیکند و دیگران را به عمل وادار نمیکند یعنی. در میان مردم با گناه عمل میکند، با دشمنی عمل میکند، با ظلم عمل میکند ـ یعنی حاکمِ فاسدِ ظالمِ جائر که یزید مصداق کاملش بود ـ اگر کسی چنین چیزی را ببیند در جامعۀ اسلامی، در میان امت من، پیغمبر فرمود: «لَمْ یُغَیِّرْ بِقَوْلٍ وَلَا فِعْلٍ» با زبان و عمل علیه او اقدام نکند، «کانَ حَقّاً عَلَی اللهِ اَن یُدخِلَهُ مُدخَلَهُ» یعنی خدای متعال این ساکتِ بیتفاوتِ بیعمل را هم به سرنوشتی دچار میکند که آن ظالم را دچار کرده است در قیامت؛ یعنی با او در یک صف و در یک جناح قرار میگیرد. این را پیغمبر فرموده است. اینکه عرض کردیم پیغمبر حکم این مطلب را زبانی فرمودند اینهم یکی از نمونههایش. پیغمبر پس مشخص کرده بودند که اگر نظام اسلامی منحرف شد چهکار باید کرد. امام حسین هم استناد میکند به همین فرمایش پیغمبر.
جایز نبودن بیتفاوتی عالم و لزوم شناخت حق و ایستادن در کنار آن
… و گرسنگی ستمدیده را؛ اَلّا یُقِرّوا. باید عکسالعمل نشان بدهیم، واکنش نشان بدهیم. امروز، در قضیّهی غزّه، این [وظیفهی] واکنش بر دوش همهی ما وجود دارد؛ باید واکنش نشان بدهیم؛ عدّهای گرسنهاند، عدّهای زیر بمبارانند، عدّهای دارند صدتا صدتا به شهادت میرسند. در این جبههبندیهای متعدّدی که وجود دارد در سطح جهان، در سطح کشور، عالِم ــ چه عالِم دانشگاه، چه عالِم حوزه ــ باید اوّلاً تلاش کند حق را بشناسد، حق مشخّص بشود، در کنار حق بِایستد؛ بیتفاوتی، نگاه کردنِ بیتفاوت، برای عالِم و دانشمند جایز نیست.