نقد استفادهٔ روحانی دارای خودروی شخصی از خودروی دولتی
گزارش آمده که روحانى عقیدتى ـ سیاسى در یکى از دستگاهها خودش ماشین دارد، ماشین دولتى سوار میشود. بنده نوشتم که حق ندارد این کار را بکند؛ جواب براى من آمد که آقا این رویّه است؛ همه میکنند! این آقا خودش یک ماشین دارد که خب براى خودش لازم است، یکى هم خانمش دارد؛ خب نمیشود که از ماشین خودش، خانمش استفاده کند. عجب! این چه حرفى است؟
ممنوعیت استفاده از امکانات دولتی برای دارندگان امکانات شخصی
بنده الان دارم اعلام میکنم، قبلاً هم نوشتم این را و گفتم که آقایان حق ندارند آن وقتى که امکانات شخصى دارند، از امکانات دولتى استفاده بکنند. ماشین دارید، ماشین سوار شوید بیایید وزارتخانهتان، بیایید به محلّ کارتان؛ ماشین دولتى یعنى چه؟ والله اگر من مورد ملامت قرار نمیگرفتم از طرف مردم که مدام ملاحظهى جهات امنیّتى را توصیه میکنند، با پیکان مىآمدم بیرون.
پرهیز امیرالمؤمنین (ع) از استفاده از اموال عمومی حتی در سرما
یک نفرى میگوید در یکى از جنگها یا یکى از مسافرتهاى امیرالمؤمنین دیدم حضرت در یک نقطهاى خوابیده ــ هوا هم سرد بود ــ زیر یک قطیفهى نازکى میلرزد! یَرعَدُ؛ حضرت میلرزید! آمدم گفتم یا امیرالمؤمنین! چرا شما میلرزید؟ هواى به این سردى، خب یک چیزى رویتان بیندازید. فرمود که من دوست نمیدارم از اموال شما چیزى بردارم؛ همین قطیفه را با خودم از مدینه آوردهام، و مایل نیستم که از اموال شما چیزى را استفاده کنم.[18] این وضع امیرالمؤمنین است. خب، او سر قلّه است، ما دو هزار پا، سه هزار پا، چهار هزار پا، پنج هزار پا پایینتر از آن قلّه! بالاخره در جهت او باید حرکت کنیم. این درس امیرالمؤمنین است به ما. خلاصه، هر چه از ابعاد زندگى این بزرگوار را که بخواهیم ما دنبال بکنیم، همینجور آموزنده و درسدهنده …
نقد خرج بیحد بیتالمال از سوی مسئولان
خب حالا شما چه جورى میخواهید محبّت و اطمینان مردم را جلب کنید؟ مردم باید به من و شما اعتماد داشته باشند. اگر ما دنبال مسائل خودمان رفتیم، به فکر زندگى شخصى خودمان افتادیم، دنبال تجمّلات و تشریفاتمان رفتیم، در خرج کردن بیتالمال هیچ حدّى براى خودمان قائل نشدیم ــ مگر حدّى که دردسر قضائى درست بکند ــ هرچه توانستیم خرج کردیم، مگر اعتماد مردم باقى میماند؟ مگر مردم کورند؟ مردم ما ــ ایرانىها ــ همیشه جزو هوشیارترین ملّتها بودهاند؛ امروز به برکت انقلاب از هوشیارترینهایند؛ از هوشیارها هم هوشیارترند. آقایان! مگر مردم نمىبینند ما چه جوری زندگى میکنیم؟ آن وقتى که جوان حزباللّهىِ ما میرفت در جهاد یا سپاه یا فلان …
رد تندروی ادارهٔ وزارتخانه در مسجد و لزوم امکانات به اندازه
… تقسیم بکنیم، حق نداریم ما این را جزو مخارج دولت حساب کنیم و به حساب آن از سوبسید مردم بزنیم؛ نه آقا، این خلاف است. حد بگذارید براى این کارها. دستگاهها باید بخشنامه کنند و در مورد این تغییر دکوراسیونها و تغییر خانهها و خرجهاى اضافى باید حدّى معیّن بکنند. من مثل بعضى از تندروىها نمیگویم که برویم در مسجد بنشینیم وزارت کنیم؛ نه، در مسجد نمیشود. وزارت کردن، یک ساختمان میخواهد، چهار تا اتاق میخواهد، یک تعداد مسئول میخواهد، یک مقدار هم بالاخره امکانات براى زندگى آن آقایى که میخواهد خدمت بکند؛ امّا در حدّى.