در [خصوص] بودجه هم، حالا مسئولین محترم دولتی میگویند بودجهی سال آینده را میخواهند عملیّاتی تنظیم کنند. قبلاً هم مکرّر گفته میشد «بودجهی عملیّاتی»؛ حتّی میگفتند بودجهای که تنظیم کردیم بودجهی عملیّاتی است، بعد معلوم میشد نه، عملیّاتی نیست، هزینهمحور است. «بودجهی عملیّاتی» یعنی هزینه ـ فایده؛ آن مقداری که هزینه میشود، در قبالش عمل و فایده وجود داشته باشد؛ این بودجهی عملیّاتی است. حالا بودجه را که دولت تنظیم میکند و به مجلس میدهد، شاکلهی بودجه محفوظ بماند؛ نه اینکه دست نخورد؛ چرا، بالاخره یک جاهایی هست که مجلس ایراد دارد، حق هم دارد، باید اصلاح کند؛ امّا آن شاکله و آن پیکرهی کلّی بودجه دست نخورد. ثانیاً منابع غیر واقعی در بودجه داخل نشود؛ یکی از مشکلات ما این بوده. هزینهها غالباً واقعی است، هزینهها غالباً تخلّف پیدا نمیکند، امّا منابع و درآمدها خیلی اوقات غیر واقعی است. در بودجههای سالهای مختلف میبینیم دیگر: دولت از فروش فلان چیز اینقدر درآمد داشته باشد! [در حالی که] چنین فروشی اصلاً نه امکان دارد، نه وجود دارد. در بودجه، منابع را واقعی کنند؛ این هم یک توصیهی دیگر که عرض کردیم.بودجه
نامهای دیگر: بودجهٔ عملیاتی، بودجهٔ فرهنگی، بودجهٔ نظامی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تنظیم، تخصیص و مصرف بودجهٔ کشور و بخشهای گوناگون آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار رئیس و اعضاى شوراى عالى انقلاب فرهنگى— ۱۳۶۸/۰۹/۲۱
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
اولویت دادن به نیازهای فرهنگی در بودجه و صرفهٔ اقتصادی آن
مسئلهی پول و بودجه، باید در کار فرهنگى یک مشکل عمده به حساب نیاید. به این معنا که ما مشکلات فرهنگى و نقایص فرهنگى را در ردیف نیازهاى بودجهاى در آخرهاى لیست قرار ندهیم، بلکه در اوّلهاى لیست -اگر نگوییم در ردیف اوّل- قرار بدهیم. و اگر درست فکر بکنیم این به صرفهی اقتصادى مملکت هم هست، یعنى کشور زیان نخواهد کرد از اینکه ما بودجهی بیشتر را، امکانات بیشتر را به کارهاى فرهنگى -بخصوص در بخش فرهنگ آموزشى- متوجّه کنیم؛ زیرا خود این براى آیندهی کشور تولید امکانات میکند.بازگشت سریع عایدی بودجهٔ صرفشده در کار فرهنگی
پس این قسمت را از این جهت عرض کردم که اگر ما امروز بودجه -ارزیاش یا ریالیاش- را به کار فرهنگى متوجّه میکنیم، باید توجّه کنیم که این اگرچه ممکن است در کوتاهمدّت به درد کارهاى اقتصادى ما و گردش امور اقتصادى کشور نخورد، امّا در اندکى بعد از کوتاهمدّت -نه اینکه در بلندمدّتِ زیاد- عایدیاش فوراً به خود ما برمیگردد. مثلاً همین مسئلهی انتشارات و مسئلهی کاغذ که ما باید بتوانیم کتاب و نشریّهی علمى و مانند اینها در اختیار داشته باشیم؛ خب کاغذ را در اختیار دستگاههاى فرهنگى باید گذاشت تا بتوانند [این کار را] انجام بدهند. این یک مسئله است که ما در نگرش به عرصهی فرهنگى کشور …