من نمیتوانم برای- خدمتگزاری- جوانی که برای خدمتگزاری به اسلام شب تا صبح، شب زنده داری میکند، در حال خطر واقع میشود، مجاهده میکند، ارزش برای این ما نمیتوانیم حساب بکنیم که ارزش این چقدر است، اجرت این چقدر است، مگر غیر از خدا میتواند کسی به این اعمال پاداش بدهد؟ مگر طبیعت و زینتهای طبیعت، پاداش یک موجودی است که برای خدا قیام کرده است و برای خدا خودش را به خطر انداخته است؟! آن چیزی که دل ما را خوش میکند این است که برای شما پیش خدای تبارک و تعالی یک حسابی باز است و الّا ما نمیتوانیم از شماها تشکر کنیم یا خدای نخواسته به شما اجر بدهیم. ما همچو قدرتی نداریم، آنچه هست این است که شما از خدا هستید، برای خدا هم کار کردید و خدا هم اجر شما را میدهد. اجری که خدا میدهد، آن ارزش دارد، ارزش عمل شما آن است که خدا به شما میدهد إنَّ اللهَ اشْتَرَی مِنَ الْمُومِنِینَ اَنْفُسَهُم وَ اَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ[1] جنّت، آن جنتی که لقای خداست، جنتی که لقای دوستان خداست؛ آن برای شما کافی است. و از آن که گذشت، دیگر در عالَم طبیعت نمیشود برای اعمالی که برای خداست یک چیزی قرار داد. هر چه مربوط به عالَم طبیعت است، مادون آن چیزی است که برای خداست.توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
سرای پاداش الهی و معنا و توصیف آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع ایرانیان مقیم خارج درباره جامعیت اسلام— ۱۳۵۷/۰۷/۲۴
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۳۱۳۵۷۱۳۶۳
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۷ پاراگراف)
تفاوت جنت خاص «عبادی» با جنت عباد صالح
… إلی رَبِّکِ حالا دیگر هیچ چیز دیگر برای تو نمیشود. تو برگرد به سوی خدای «خودت»: «رَبِّکِ». ربِّ نفس مطمئنّه. فَادْخُلی فی عِبادی نه عباد الله، عباد صالحین نه. «عبادی». با این ریزهکاری. وقتی که واقع شدی در عباد، آن وقت وَ ادْخُلی جَنَّتی نه الجنَّه. آن جنت مال دیگران است. آن جنت با همه عرض و طولش مال «عباد صالح» است، «عبادی» نیست. مالِ «عبادی» آنچه دیگر هیچ نیست جز عبادت، آن هم عبادت «هو» وقتی آنجا رسیدی، «ادخلی جنّتی». جنّتِ لقاء، جنّت ذات؛ نه جنت دیگران. جنّت شما که ان شاء الله همه وارد بشوید در آن جنت، با این جنت فرق دارد. آن جنتِ «عباد صالح»، «عباد الله الصالحین» است. اما این جنتی است که انتساب به هیچ جا ندارد، الّا به «هو». آن وقت «نفس مطمئنّه» وارد شده است در یک منبع نور و در یک کمال مطلق، …بهشت یعنی لقای خدا و لقای دوستان خدا، پاداش مؤمنان
… را خوش میکند این است که برای شما پیش خدای تبارک و تعالی یک حسابی باز است و الّا ما نمیتوانیم از شماها تشکر کنیم یا خدای نخواسته به شما اجر بدهیم. ما همچو قدرتی نداریم، آنچه هست این است که شما از خدا هستید، برای خدا هم کار کردید و خدا هم اجر شما را میدهد. اجری که خدا میدهد، آن ارزش دارد، ارزش عمل شما آن است که خدا به شما میدهد إنَّ اللهَ اشْتَرَی مِنَ الْمُومِنِینَ اَنْفُسَهُم وَ اَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ[1] جنّت، آن جنتی که لقای خداست، جنتی که لقای دوستان خداست؛ آن برای شما کافی است. و از آن که گذشت، دیگر در عالَم طبیعت نمیشود برای اعمالی که برای خداست یک چیزی قرار داد. هر چه مربوط به عالَم طبیعت است، مادون آن چیزی است که برای خداست.ظهور ماورای دنیا بهعنوان بهشت پس از خروج از پردهٔ طبیعت
پس عدم گردم عدم چون ارغنون گویدم کإانَّا إلیه راجعون[35] دخترم! دنیا و هر چه در آن است جهنم است که باطنش در آخرِ سیر ظاهر شود و ماورای دنیا تا آخر مراتب بهشت است که در آخر سیر پس از خروج از خِدْر طبیعت ظاهر شود و ما و شما و همه، یا حرکت به سوی قعر جهنم میکنیم یا به سوی بهشت و ملا اعلا.تفاوت بهشت اهل ایثار با بهشت دیگران و امید به جنت لقاء
آن مرتبه اخلاص است که یک ضربت را با عبادت ثقلین، عبادت جن و انس مقابل کرده است.[2] شما این اخلاصتان و این شهادت طلبی و این ایثار برای خداست که ارزش به شما داده است، و ارزش او را هیچ معیاری نمیتواند اندازهگیری کند. عزیزان من، حفظ کنید این نعمت را؛ خداوند به شما یک همچو نعمتی داده است که شما را با عنایت ذاتی خودش، با دست غیبی خودش متحول کرده است به یک انسانهای خالص برای خود، و انسانهایی که جان و هر چه دارند، در راه خدا ایثار میکنند و انَّ اللهَ اشْتَری مِنَ الْمُومِنینَ انْفُسَهُمْ وَ امْوالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّه[3] آن جنتی که مشتری به شما عطا میکند، با جنتی که برای دیگران تحقق پیدا میکند، فرق دارد. امیدوارم که این جنت، جنت لقاء باشد.تفاوت بهشت رسولالله با بهشت دیگران
… در روایتی است که خطاب به حضرت سید الشهداست.[3] آن وقت است که به شما میگویند که فادخلی فی عِبادی. نه فی عباد الله؛ نه فی عباد دیگر. «فی عِبادی». یک عنایت خصوصی است مال خودم. این بشر مالِ خودش است. وقتی این طور شد، جنّتش هم فرق دارد با جنّتهای دیگر. شما خیال نکنید که بهشت شماها و ماها مثل بهشت رسول الله است. خیر، آن وضع دیگری است، «جنّتی» است. «الجنّه» مال همه [است] ان شاء الله؛ لکن وقتی به آنجا رسید، «جنّتی» است دیگر. دیگر دل به جای دیگر نمیرسد. پس دنبال چه میگردید شماها که با قلمتان، با زبانتان، کوشش میکنید که مثلًا یک چیزی دستتان بیاید. شما خیال میکنید که دست میشود. مطلب دستتان که آمد، دیگر مطمئن میشوید، نه! وقتی دستتان آمد، زیادتر متزلزل میشوید، نگرانیها بیشتر …برادری و محبت اهل بهشت از نعمتهای بزرگ الهی
من معذرت میخواهم که چند کلمه موعظه کنم شما را. شما محتاج به موعظه نیستید، لکن تذکر، برادرها، خودش یک امری است. یکی از عذابهایی که در جهنم اهل جهنم به آن مبتلا هستند، خِصامُ اهل النّار[1] است. و یکی از نعمتهایی که اهل بهشت متنعّمند؛ آن اخوانی که اخْواناً عَلی سُرُرٍ مُتَقابِلین،[2] آن برادری و محبت که بین اهل بهشت است، یکی از نعمتهای بزرگ خداست و آن خصامی که در جهنم است، یکی از عذابهایی است که بر اهل جهنم است که دائم توی سر هم میزنند.پدید آمدن بهشت و جهنم از عمل انسان
… به صورتهای خوب در میآید، به صورتهای مناسب در میآید، و از بعد از مرگ انسان همراه آدم است تا آخر؛ و مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّهٍ شَرّاً یَرَهُ[2]؛ هر کس هر مقدار، هر ذرهای که عمل شرّ به جا بیاورد، آن هم در آن عالم میبیند؛ خود او را در آن عالم میبیند. جهنم و بهشت از عمل من و شما موجود میشود؛ عمل ما ابزار کار است برای آنجا. بنا بر این هدر ندهید این عمر را؛ این عمر شریفی که خدای تبارک و تعالی به شما داده است که در اینجا کسب کنید و کارهای خوب بکنید و هدایت کرده شما را برای کارهای خوب، کارهای مفید برای جامعه، کارهای مفید برای خودتان. این برای این است که خدای تبارک و تعالی علم …