برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیدودمان خلافت اموی و مواجههٔ آن با اهلبیت (ع) و جامعهٔ اسلامی.
امام خمینی
نابودی با حرکت اسلامیسیاسی امام حسین (ع)
… شهید میشود، قبل از تولد او اطلاع داده بودند به حسب روایات ما. وقتی که آمد مکه و از مکه در آن حال بیرون رفت، یک حرکت سیاسی بزرگی بود که در یک وقتی که همه مردم دارند به مکه میروند، ایشان از مکه خارج بشود. این یک حرکت سیاسی بود، تمام حرکاتش، حرکات سیاسی بود؛ اسلامی- سیاسی، و این حرکت اسلامی سیاسی بود که بنی امیّه را از بین برد، و اگر این حرکت نبود، اسلام پایمال شده بود.
لعن آنان، فریادی بر ستمگران جهان و زنده نگهداشتن آن
… الله و صلحا بر روح بزرگ حماسی او باد- هیچ گاه غفلت نکنند. و بدانند آنچه دستور ائمه- علیهم السلام- برای بزرگداشت این حماسه تاریخی اسلام است و آنچه لعن و نفرین بر ستمگران آل بیت است، تمام فریاد قهرمانانه ملتها است بر سردمداران ستم پیشه در طول تاریخ الی الابد. و میدانید که لعن و نفرین و فریاد از بیداد بنی امیه- لعنه الله علیهم- با آنکه آنان منقرض و به جهنم رهسپار شدهاند، فریاد بر سر ستمگران جهان و زنده نگهداشتن این فریاد ستمشکن است.
تلاش برای تبدیل اسلام به حکومت عربی و احیای عروبت جاهلی
… اصلاح کنند تا وسیله بتواند باشد. اسلام مع الاسف بعد از صدر اول یک مدت کمی، دیدید در تاریخ که بنی امیه با اسلام چه کردند و بنی العباس. و بعد هم که اسلام توسعه پیدا کرد و افتاد به دست ایرانیها و سلاطین با اسلام چه کردند؟ اصلًا مسخ کردند، یک چیز دیگرش کردند. بنی امیه اسلام را میرفت تا اینکه بکلی متبدل کنند مقصد اسلام را، که یک مقصد الهی- معنوی داشت متبدلش کنند به یک حکومت. آن هم حکومت عربی که اصلًا مقصدش عربیت باشد در مقابل سایر ملل. درست مقابل مقصد اسلام که ملیتها را میخواست کنار بگذارد و همه بشر ملت واحده باشند و برای یک رژیم، برای یک طایفهای دون طایفهای. برای یک رنگی با رنگ دیگر فرقی نباشد. بنی امیه آمدند، همان عروبت را گرفتند که اگر آنها موفق شده بودند اسلام را متبدل میکردند، به …
بد نمایاندن اسلام با ادعای خلافت و شکست ابدی آن با قتل سیدالشهدا
… را آن قدری که میتوانستیم کردیم؛ منتها زورمان نرسید آنها غلبه کردند؛ چنانکه اولیای حق هم بسیاریشان مغلوب شدند، لکن مکتب محفوظ بود؛ سید الشهدا- سلام الله علیه- با همه اصحاب و عشیرهاش قتل عام شدند، لکن مکتبشان را جلو بردند؛ شکست در مکتب نبود پیشروی بود؛ یعنی بنی امیه را تا ابد شکست داد قتل سید الشهدا؛ یعنی آن اسلامی که بنی امیه میخواست بد نمایش بدهد و با ادعای خلافت بر خلاف همه موازین انسانی عمل بکند، آن را سید الشهدا- سلام الله علیه- با نثار خون خودشان آن رژیم را، رژیم فاسد را، شکست داد، و لو مقتول شد؛ ما اگر در رژیم سابق در این مبارزه شکست میخوردیم و آن مکتبمان محفوظ میماند، دست نخورده میماند، و خودمان از بین میرفتیم خیلی اهمیت نداشت؛ برای اینکه سید الشهدا هم کشته شد؛ امیر المومنین هم در جنگ با معاویه شکست خورد.
تلاش برای تبدیل اسلام به رژیم طاغوتی و وارونه معرفی کردن آن
… پاسداران انقلاب اسلامی تبریک عرض [میکنم] و بحق باید این روز معظم را «روز پاسدار» بنامیم. روز ولادت با سعادت بزرگ پاسدار قرآن کریم و اسلام عزیز است. پاسداری که هر چه داشت در راه هدف اهدا کرد؛ و اسلام عزیز را از پرتگاه انحراف رژیم طاغوتی بنی امیه نجات داد. رژیم منحط بنی امیه میرفت تا اسلام را رژیم طاغوتی، و بنیانگذار اسلام را بر خلاف آنچه بوده معرفی کند. معاویه و فرزند ستمکارش[2] به اسم خلیفه رسول الله با اسلام آن کرد که چنگیز با ایران؛ و اساس مکتب وحی را تبدیل به رژیم شیطانی نمود. اگر فداکاری پاسدار عظیم الشان اسلام و شهادت جوانمردانه پاسداران بزرگ و اصحاب فداکار او نبود، اسلام در خفقان بنی امیه و رژیم ظالمانه آنان وارونه معرفی میشد، و زحمات نبی اکرم- صلی الله علیه و آله- و اصحاب فداکارش هدر میرفت.
… و دل، از او تبعیت میکنند و پیشوای آنان است. اما سلطان و پادشاه کسی است که با قهر و غلبه بر مردم حکم میراند. مردم دوستش ندارند. مردم قبولش ندارند. مردم به او اعتقاد ندارند. (البته مردمی که سرشان به تنشان بیرزد.) درعینحال، با قهر و غلبه، بر مردم حکومت میکند. بنیامیّه، امامت را در اسلام به سلطنت و پادشاهی تبدیل کردند و هزار ماه - یعنی نود سال! - در دولت بزرگ اسلامی، حاکمیت داشتند. بنای کجی که بنیامیّه پایهگذاری کردند، چنان بود که بعد از انقلاب علیه آنان و سقوطشان، با همان ساختار غلط در اختیار بنیعبّاس قرار گرفت. بنیعبّاس که آمدند، به مدّت شش قرن، به عنوانِ خلفا و جانشینان پیغمبر، بر دنیای اسلام حکومت کردند. خلفا یا به تعبیر بهتر …
جلوگیری از آموختن کفر و فسق برای پنهان ماندن رفتار خود
در روایتی از امام صادق و علیهالصّلاةوالسّلام نقل شده است که فرمود: «انّ بنیامیّة اطلقوا تعلیم الایمان، و لم یطلقوا تعلیم الکفر، لکی اذا حملوهم علیه لم یعرفوه»[2] یعنی بنیامیّه اجازه دادند که مردم ایمان را یاد بگیرند و بفهمند ایمان چیست؛ اما اجازه ندادند که مردم بفهمند کفر و فسق چیست! چرا نگذاشتند مردم این را درست بفهمند؟ برای اینکه اگر خودشان رفتاری کردند که مردم را به سمت کفر و فسق سوق دادند، مردم نفهمند اینها چه کار میکنند، و مشتشان جلوِ مردم باز نشود. این، رفتار بنیامیّه است؛ رفتار طاغوتهاست. گاهی برای خاطر دل مردم، یا تظاهر به همایمانی با مردم، اسمی از خدا میآورند؛ اما نمیگذارند در زندگی آنها، نبایدها بر طبق نظر خدا و اسلام، اندکی محو و نابود شود. زندگیشان آلوده است. این، رفتار طاغوتها و نقطه مقابل …
جریان مخالف حکومت اسلامی با ریشه در دوران مکه
در دوران امام حسن، یک جریان مخالف آنچنان رشد کرد که به صورت یک مانع توانست ظاهر بشود. البتّه این جریان مخالف در زمان امام مجتبىٰ به وجود نیامده بود؛ سالها قبل به وجود آمده بود. اگر کسى بخواهد یک قدرى دور از ملاحظات اعتقادى و صرفاً متّکى به شواهد تاریخى حرف بزند، شاید بتواند ادّعا کند که این جریان حتّى در دوران اسلام به وجود نیامده بود، بلکه ادامهاى بود از آنچه در دوران نهضت پیغمبر، یعنى دوران مکّه وجود داشت؛ زیرا بعد از آنکه خلافت به دست بنىامیّه رسید، یعنى زمان عثمان ــ چون عثمان از بنىامیّه بود ــ تواریخ سنّى و شیعه هر دو نقل کردهاند ــ اینها مسائل اعتقادى نیست و از دیدگاه اعتقادى اصلاً ما بحث نمیکنیم؛ یعنى من خوش ندارم از آن دیدگاه مسائل را بررسى کنم؛ …
زمامداری بدون رضایت مردم و رفتار به شیوهٔ کسری و قیصر
«وَ تَاَمَّرتُمْ عَلَی النّاسِ بِغَیرِ رِضیً مِنهُم» ببینید! عین همان حرفی که در نامۀ سران شیعه به حسینبنعلی [وجود داشت] اینجا هم هست. میگوید شما بدون اینکه مردم راضی باشند، خشنود باشند، زمام امر مردم را بهدست گرفتید، «وَ حَمَلتُموهُم عَلَی غَیرِما اَمَرَکُمُ اللهُ بِهِ» مردم را به غیر آنچه خدا فرمان داده بود، وادار کردید. خدا میگوید که باید زمامداران و حاکمان و امیران، مردم را وادار کنند بر اطاعت خدا و شما مردم را وادار کردید بر طاعت خودتان. قرآن میگوید که باید زمامداران، مردم را وادار کنند به پیمودن راه تکامل و تعالی، شما مردم را از پیمودن این راه باز داشتید. «وَ عَمِلتُم فیهِم بِاَعمالِ کِسرَیٰ وَ قَیصَرَ» نام شما خلیفه بود و شما آرم خلافت پیغمبر را بر سینه و سر و دوشتان آویختید و گفتید ما خلیفۀ پیغمبریم، اما عملاً و علناً رفتارهای امپراتوران فارس و روم را انتخاب کردید، مثل کسری و قیصر عمل کردید؛ گناه از این بالاتر! بعد شما که این کارها را کردید، با مردم اینطور عمل کردید، «فَاَتَیناهُم» ما آمدیم بهسوی این مردم، «لِنَأمُرَ فیهِم بِالمَعروفِ وَ نَنهَی عَنِ المُنکَرِ» [تا در میان مردم به نیکیها فرمان دهیم و از بدیها نهی کنیم.]
تبدیل جنگ صریح با اسلام به جنگ پنهان زیر پوشش دوستی
… گفت یا اباعُماره! ـ کُنیۀ حمزه ـ آنچه که ما و تو بر سر آن میجنگیدیم، امروز دست ماست؛[13] حکومت عثمان. اینجا بود که آنچه را که میخواستند، یافتند. منظور اینکه ابوسفیان را نمیشود گفت اسلام آورده بود بهمعنای واقعی، [بلکه] تسلیم شده بود برای حفظ جان خودش؛ منتها شکل کار عوض شد؛ یک روز صریح درمقابل اسلام میایستادند و بیرودربایستی با اسلام میجنگیدند، مثل جنگ احد؛ اما روزی که بنیامیه در جامعۀ اسلامی بهعنوان خاندان پیغمبر معرفی شدهاند، جنگ صریح با اسلام دیگر معنی ندارد؛ جنگ نهانی، جنگی در زیرِ روپوشی از دوستی و خیرخواهی است.