شکسته شدن غرور بلقیس در برابر عظمت سلیمان و رفع مانع ایمان او
… خیال کرد اینها آب است و چون ناچار بود که وارد بشود ــ گفته بودند باید وارد بشوى ــ لباسش را بلند کرد که به آب تر نشود. وقتى لباسش را بلند کرد، قالَ اِنَّهو صَرحٌ مُمَرَّدٌ مِن قَواریر؛ سلیمان به او فرمود: اینها آب نیست، شیشه است؛ نمیخواهد لباست را بلند کنى. اینجا این عظمت سلیمانى که علم و قدرت و عزّت و ثروت و همه چیز را جمع کرده بود و در اختیار سلیمان قرار داده بود، ناگهان غرور بلقیس را شکست، و آن مانع اصلى را از سر راه او براى مسلمان شدن و ایمان آوردن برداشت.
اسلام آوردن قلبی بلقیس پس از شکسته شدن عجب و غرور او
… است دیگر. در مقام معارضه، بیشتر خصوصیّت فرعونى انسان ظاهر میشود. با این وضعیّت ممکن نبود که بلقیس ایمان بیاورد؛ اگر ایمان هم مىآورد، ایمان ظاهرى بود. ایمان از روى ترس بود. چرا؟ چون حالت سلطنت، حالت قدرت، حالت جبروت در باطن او اجازه نمیداد ایمان بیاورد. وقتى در مقابل این عظمت قرار گرفت ــ عظمتى که در یک انسانى در کمال قدرت و پیچیدگى جمع شده، امّا این انسان در عین حال خودش را بندهى خدا میداند ــ ناگهان آن شیشهى عُجب و غرورِ درون بلقیس را شکست: قـالَت رَبِّ اِنّی ظَلَمتُ نَفسی؛ بعد از آنکه این آیت عظیم را دید، اینجا بود که بلقیس زبان به مناجات پروردگار باز کرد و گفت پروردگارا! من به خودم ظلم کردم؛ وَ اَسلَمتُ مَعَ سُلَیمٰن؛[13] اسلام آورد، اسلامِ از روى دل؛ یعنى آن مانع برطرف شد. اینجا هم خداى متعال نشان میدهد که چطور یک انسانى، مادامى که اسیر طلسم کبر و کبریایى و جبروت درونى خودش است، ممکن نیست ایمان بیاورد؛ وقتى این طلسم شکست، ایمان آوردن او هم آسان میشود. این، آن درس بزرگ قرآنى و اسلامى است.