برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیشهر جنوب عراق در تاریخ صدر اسلام و در جنگ تحمیلی.
امام خمینی
نخواستن بصره و پرهیز از خونریزی در آن
… یک قدم برای جنگ برنداشتهایم؛ اینها همه دفاع است. الآن هم که ما وارد شدهایم در خاک عراق، برای دفاع است، نه برای چیز دیگر. بیایند آنها کارها را انجام بدهند، ما فوراً بر میگردیم. بیایند آنها چیزهایی را که باید انجام بدهند، انجام بدهند، ما فوراً بر میگردیم. ما نه بصره را میخواهیم [و نه دیگر شهرها را.] بصره برادر ماست، ما میخواهیم که چه بکنیم؟ و ما همیشه احتراز داریم از اینکه در بصره یک وقتی خونی بریزد و در سایر شهرهای بغداد [هم]؛ برای اینکه ما میدانیم که آنها با صدام از اول بد بودند. ملت عراق از حالا بد نیست، از اول با این حزب بد بود؛ برای اینکه ملت عراق، اشخاصی که علاقهمند بودند به آنها، آنها را اینها از بین بردند؛ مثل آقای حکیم[3] که مردم علاقهمند بودند، مرجعشان بود، آن طور با …
دعوت اهالی به استقبال از رزمندگان و طرد بعثیان
و با الهام از اسلام بزرگ بر دشمنان اسلام بتازید که برادران عزیز شما و ملت شریف ایران از پشت جبههها به جبهه میآیند و با کمک شما عزیزان و برادران ایمانی، این غدههای سرطانی را از قلب یک کشور اسلامی بیرون ریخته و ملت شریف عراق را بر سرنوشت خود حاکم میگردانند. ای اهالی غیور بصره، به استقبال برادران مومن خود بیایید و دست ستمکار عفلقیهای کافر را از بلاد خود کوتاه کنید. ای اهالی محترم اعتاب مقدسه، ای جوانان غیور که در هر فرصت بر این ناپاکان تاختهاید، فرصتی را که خداوند به شما عنایت نموده غنیمت شمرید و مردانه قیام کنید و سرنوشت خویش را به دست گیرید. ای ارتشیان گرفتار حزب کافری که برای هواهای نفسانی خویش جوانان شما را به …
امام شهید سید علی خامنهای
اهمیت بصره بهعنوان دروازهٔ ایران در جنگ جمل
آمدند یک نقطهای را هم پیدا کردند که از مدینه دور باشد. و آن بصره بود. آمدند بصره. (65/3/9) یک شهر، یا اگر درست حساب کنیم، یک بخش از جامعۀ اسلامی را، از مدینه جدا میکردند. چون بصره که آنها در جنگ جمل بر آن حاکم شده بودند، درحقیقت دروازۀ ایران بود. اگر اینها بصره را گرفته بودند و تصرف کرده بودند، و امیرالمؤمنین از عهدهاش برنمیآمد، درحقیقت علی، ایران را از دست داده بود. پس میبینید که قضیۀ مهمی به نظر میرسد. (65/3/12) وارد بصره شدند، عدهای از مردم هم همراه اینها بودند. اهل بصره دو دسته شدند؛ یک عدهای گفتند که ما شما را قبول نداریم؛ بروید. یک عدۀ دیگر گفتند نهخیر، ما قبول داریم شما را، شما یاران پیغمبر هستید. عامل امیرالمؤمنین، استاندار امیرالمؤمنین را که …