رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شهر جنوب عراق در تاریخ صدر اسلام و در جنگ تحمیلی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به ملت و ارتش عراق (دعوت از مردم عراق به قیام علیه رژیم بعث)— ۱۳۶۱/۰۴/۲۳

نخواستن بصره و پرهیز از خونریزی در آن

… یک قدم برای جنگ برنداشته‌ایم؛ اینها همه دفاع است. الآن هم که ما وارد شده‌ایم در خاک عراق، برای دفاع است، نه برای چیز دیگر. بیایند آنها کارها را انجام بدهند، ما فوراً بر می‌گردیم. بیایند آنها چیزهایی را که باید انجام بدهند، انجام بدهند، ما فوراً بر می‌گردیم. ما نه بصره را می‌خواهیم [و نه دیگر شهرها را.] بصره برادر ماست، ما می‌خواهیم که چه بکنیم؟ و ما همیشه احتراز داریم از اینکه در بصره یک وقتی خونی بریزد و در سایر شهرهای بغداد [هم‌]؛ برای اینکه ما می‌دانیم که آنها با صدام از اول بد بودند. ملت عراق از حالا بد نیست، از اول با این حزب بد بود؛ برای اینکه ملت عراق، اشخاصی که علاقه‌مند بودند به آنها، آنها را اینها از بین بردند؛ مثل آقای حکیم[3] که مردم علاقه‌مند بودند، مرجعشان بود، آن طور با …

دعوت اهالی به استقبال از رزمندگان و طرد بعثیان

و با الهام از اسلام بزرگ بر دشمنان اسلام بتازید که برادران عزیز شما و ملت شریف ایران از پشت جبهه‌ها به جبهه می‌آیند و با کمک شما عزیزان و برادران ایمانی، این غده‌های سرطانی را از قلب یک کشور اسلامی بیرون ریخته و ملت شریف عراق را بر سرنوشت خود حاکم می‌گردانند. ای اهالی غیور بصره، به استقبال برادران مومن خود بیایید و دست ستمکار عفلقیهای کافر را از بلاد خود کوتاه کنید. ای اهالی محترم اعتاب مقدسه، ای جوانان غیور که در هر فرصت بر این ناپاکان تاخته‌اید، فرصتی را که خداوند به شما عنایت نموده غنیمت شمرید و مردانه قیام کنید و سرنوشت خویش را به دست گیرید. ای ارتشیان گرفتار حزب کافری که برای هواهای نفسانی خویش جوانان شما را به …