برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعینفی برتری نژاد، رنگ، قوم و طبقه و یکسانی انسانها در اسلام و در حج.
امام خمینی
نفی برتری هر نژاد بر نژاد دیگر در اسلام
اسلام آمده است که همه نژادها با همند؛ مثل دندههای شانه میمانند؛ هیچ کدام بر هیچ کدام تفوق ندارند، نه عرب بر عجم و نه عجم بر عرب و نه ترک بر هیچ یک از اینها و نه هیچ نژادی بر دیگری و نه سفید بر سیاه و نه سیاه بر سفید، هیچ کدام بر دیگری فضیلت ندارند. فضیلت با تقواست، فضیلت با تعهد است، با تعهد به اسلام است. اینها تبلیغاتی بوده است، تلقیناتی بوده است که از ابرقدرتها که میخواستند ما را بچاپند، شده است و مع الاسف، بعض اشخاص مسلمان صحیح هم باورشان آمده.
نبود مرزبندی نژادی و قومی در اسلام
ما کراراً عرض کردیم به همه برادرهای کُردِمان که آمدند اینجا، برادرهای بلوچمان که آمدند اینجا، که اسلام این طور مرزهایی که در سایر مسلکها هست ندارد. اسلام با صراحت میگوید که آنی که پیش خدا کرامت دارد، آدم مُتقی است. آدمی است که روشش صحیح باشد؛ تقوا داشته باشد، فاسد نباشد؛ مُفسِد نباشد. و نسبت به همه عرب و عجم و کرد و ترک و اینها به طور علی السواء[1] بهمه نظر دارد. همان طور که خدای تبارک و تعالی در ایجاد …
نفی تبعیض میان فقیر و غنی و اقوام در برنامهٔ اسلام
اسلام برنامهاش این است که ما بین فقیر و غنی و نمیدانم، کُرد و ترک و لُر و اینها فرق نگذارد. همه برادر و همه برابر، و برای همه است. و شما باز همین نهضتی را که دارید، نهضت اسلامی، با همان نیت اسلامی و نهضت اسلامیش ادامه بدهید و امیدوارم که موفق بشویم به اینکه این جمهوری اسلامی را آن طوری که اسلام میخواهد ما پیاده کنیم. و اگر چنانچه آن طور بشود، مطمئن باشید که برای همه قشرها رفاه هست؛ هم …
نبود هیچ فرقی میان عرب و عجم و ترک و کرد در اسلام
من به وسیله شما به همه بانوان آن حدود سلام عرض میکنم، و این پیام مربوط به همه است. اسلام، ما بین عرب و عجم و ترک و کرد، هیچ فرقی نگذاشته است و ما مفتخریم که اسلام از میان عرب برخاسته، و در عین حال عرب را بر عجم و عجم را بر عرب برتری نداده است.
برابری همهٔ طبقات در اسلام و برتری تنها به تقوا
اسلام طبقهای را بر طبقه دیگر ترجیح نداده است. اسلام گرایش مادیگری ندارد. اسلام تمام طبقات را مساوی دانسته است؛ فقط به تقوا مردم را بر دیگری ترجیح داده است. لکن ما الآن مبتلا هستیم به گرفتاریهای زیاد، به خرابیهای زیاد؛ که باید با دست قدرتمند تمام طبقات و بخصوص عشایر این گرفتاریها رفع بشود. کوشش کنید که آرامش پیدا بشود در کشورتان. دنبالههای رژیم با اسمهای مختلف میخواهند آرامش نگذارند تحقق پیدا بکند؛ چون میبینند …
مخالفت اسلام با طبقهگرایی با وجود احترام ویژه به برخی اقشار
… در سطح عموم مردم حفظ کنید. اسلام اگرچه روى بعضى از قشرها تکیه میکند و براى آنها احترام خاصّى قائل است -مثلاً معلّمین، علماى دین، متعلّمین علم دین و علم زندگى، و همانطور که قبلاً گفتم کارگران، یا فلّاحین؛ اینها قشرهایى هستند که اسلام روى اینها تکیه میکند؛ روى بعضى از قشرهاى جامعه، اسلام بهطور خاص تکیه کرده و برایشان ارزشى قائل شده- امّا درعینحال اسلام با قشرگرایى مخالف است. اینکه ما بگوییم ما طرفدار قشر خودمان -یا به قول دیگران طبقهی خودمان- هستیم؛ نخیر، اسلام با این طبقهگرایى و طبقهبازى و قشربازى مخالف است. مؤمنین در تمام خانوادهی بزرگ اسلامى با هم برادرند و پیوند آنها پیوند برادرى است. بایستى همهی آحاد، این پیوند را در سطح بزرگ جامعهی خودمان و پس از آن در سطح وسیع امّت اسلامى حفظ کنند.من -همانطور که عرض کردم- آینده را بحمدالله آیندهی روشنى میبینم؛ …
نفی برتری نژاد، رنگ و سرزمین و تجاوز به یک انسان تجاوز به همه
میان نژادها، رنگها، مردم سرزمینها هیچ تفاوت نیست، و اینها مایهی برتری کس یا ملتی نیست. انسانیت پیوسته است، و تعرض به یک انسان تجاوز به همهی انسانیت است؛ بدون دخالت خصوصیات جغرافیائی و نژادی. برتریجوئی و انحصارطلبی برادری را به جان برادری افکند و خونی که جاری شد دیگر فرو ننشست، و شبیه آن ضربه و آن انگیزه، جویهای خون به راه انداخت و میان برتری جویان و قربانیان برتریجوئی دریاهای خون پدید آورد و آسایش از بشر گرفته شد. پیغمبران مردم را به بندگی خدا - …
برابری انسانها مانند دندانههای شانه در ندای پیامبر
«النّاسُ سُواسيونَ کَاَسنانِ المُشطِ»[9]؛ یک شانه را دست بگیرید، از اول شانه تا آخر شانه، یک دانه از این دانههای شانه را میبینید که از یک امتیاز بیشتری برخوردار باشد؟ همه در یک حد، همه در یک سطح، همه با یک حجم، همه به یک شکل، برابر و چه زیبا! انسانیّت همین است. «الناس سُواسيون» برابرند انسانها، «کَاَسنانِ المُشط» مثل دندانههای شانه. این ندای پیغمبر است: «کُلُّکُم مِن آدَم وَ آدمُ مِن تُرابٍ»[10] انسانها همه فرزندان آدمند.
غیبت برابری در حقوق و احکام و فرصتها، پایهٔ اساسی اسلام، در جامعهٔ پس از پیامبر (ص)
… مردمانی که از فضیلتها و ارزشهای این گروه بینصیب بودند، سرنوشت شما و سرنوشت آنها را در دست گرفتند. و این چوب بسیار سخت و سهمگینی بود. اشتباه کردید؛ طوری به ظواهر اسلام دل خوش کردید که از بطون اسلام، از معنای اسلام، از مغز اسلام دور ماندید و نفهمیدید. دلتان خوش بود که در راه خدا جهاد میکنید، دلتان خوش بود که سرزمینهای ناگشوده را میگشایید و ثروتها و مکنتها و قدرتها را بهسوی خودتان جذب میکنید، اما توجه نداشتید که پایۀ اصیلی از پایهها و بنیانهای اساسی اسلام، یعنی برابری در حقوق، برابری در احکام، برابری در حدود، برابری در فرصتها و امکانات زندگی، در جامعۀ شما نیست. مردمی در جامعۀ شما، شب از گرسنگی نمیخوابند؛ مادرشان باید بچهها را با دیگی که درون آن چیزی جز آب خالص نیست سرگرم کند و بخواباند[5]...اینقدر اختلاف طبقاتی است.
برابری همه در برابر خدا و معیاربودن بندگی و اطاعت در تقرب
… و حق را به او نمیگوید تا اگر او با حق مخالفت کرد، گناهکار نباشد، اما نسبت به مؤمنالطاق این جانبداری بیجهت و بیدلیل وجود ندارد و حق را به او میگویند که اگر هم مخالفت کرد و به جهنم رفت، به جهنم رفته باشد! خب این حرفی است که در اسلام اصلاً قابل قبول نیست. انسانها همه در عرض هم و درمقابل خدا برابرند؛ آن کسی به خدا نزدیکتر است، که عبادت او، بندگی او، اطاعت او بیشتر باشد. معنی ندارد فرزند امام بهصِرف اینکه از خاندان امام است، ازطرف امام، مورد یک جانبداریای قرار بگیرد، بعد هم خدا در قیامت آن را امضا کند. این حرفی است که اصلاً از منطق اسلام صدها فرسنگ دور است و فاصله دارد.