رفتن به محتوای اصلی

بازی کودکان

نام‌های دیگر: بازی‌های سنتی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

بازی‌های کودکان، از بازی در کوچه تا بازی‌های سنتی در برابر سرگرمی اینترنتی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:گفت‌وگو با جمعی از جوانان و نوجوانان و اعضای گروه «کودک و نوجوان» سیمای جمهوری اسلامی ایران و برنامه‌ی نیمرخ— ۱۳۷۶/۱۱/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۷۶ تا ۱۳۹۲
۱۳۷۶۱۳۹۲

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

ترویج بازی‌های سنتی کودکان به‌جای سرگرمی اینترنتی

… کار بکنید؛ کارهای ابتکاری بکنید؛ اسباب‌بازی همین‌جور، بازىِ رایانه‌ای همین‌جور، عروسک همین‌جور، اینها چیزهایی است که لازم است. اسباب‌بازی رایج بچه‌های ما شده تفنگ. خب بابا! آمریکاییها که پدرجد ما در این کارند، الان پشیمانند، درآن درمانده‌اند که چه‌کار کنند. ما بچه‌های خودمان را که اَلَکدولَک بازی میکردند که تحرک داشت و خوب بود، گرگم‌به هوا بازی میکردند که کار بسیار خوبی بود و ورزش بود و بازی و سرگرمی بود، یا این چیزی که خط کشی میکنند و لىِ‌لىِ میکنند - بازىِ بچه‌های ما اینها بود - آورده‌ایم نشانده‌ایم پای اینترنت، نه تحرک جسمی دارند، نه تحرک روحی دارند، و ذهنشان تسخیر شده به وسیله‌ی طرف مقابل. خب بیایید بازی تولید کنید، بازی ترویج کنید، همین بازیهایی که بنده حالا اسم آوردم و ده‌تا از این قبیل بازی [که] بین بچه‌های ما از قدیم معمول بوده را ترویج کنید؛ [این] یکی از کارها است، اینها را ترویج کنید. ما همه‌اش نباید نگاه کنیم ببینیم که غربیها از چه‌جور بازیای حمایت میکنند، ما هم از همان بازی حمایت بکنیم. خب حالا من نمیخواهم راجع به بعضی از این ورزشها چیزی بگویم، اما خب ما خیلی کارهای خوب داریم که مال ما است؛ من …

بازی در کوچه و آموزنده نبودن بازی‌های غیرورزشی آن دوران

… و فوتبال و مانند اینها که خب بازى میکردیم، من آن ‌وقت در کوچه با بچّه‌ها والیبال بازى میکردم؛ خیلى هم والیبال را دوست میداشتم. الان هم گاهى ورزش دسته‌جمعى اگر بخواهیم بکنیم ــ البتّه با بچّه‌هاى خودم ــ به همان والیبال روى مى‌آوریم که ورزش خیلى خوبى است؛ لکن بازی‌هاى غیر ورزشى آن ‌وقت گرگم‌به‌هوا بود و بازی‌هایى بود که خیلى معنا و مفهومى در آن نبود؛ یعنى اگر فرض کنیم که بعضى از بازی‌ها ممکن است براى بچّه‌ها آموزنده باشد و انسان با تفکّر آنها را انتخاب کند، این بازی‌هایى که الان در ذهن من هست، واقعاً این خصوصیّت را نداشت، ولى خب بازى بود، سرگرمى بود و در کوچه بودیم و چیزى که میدانم براى شما حتماً جالب است، این است که من همان وقت معمّم بودم؛ یعنى در سنین بین ده و سیزده سالگى که ایشان سؤال کردند، من عمامه سرم بود، قبا تنم بود، قبل از آن هم همین‌جور. از اوایلى که مدرسه رفتیم من با قبا رفتم مدرسه؛ منتها تابستانها با سر برهنه میرفتم، زمستان که میشد، عمامه سرم میپیچیدم. مادرم عمامه مىپیچید؛ چون مادرم …