باور به داشتن کاری در جهان، اساس هر ایدئولوژی زندگیساز
هر ایدئولوژیِ زندگیساز، نقطۀ اساسیاش این است که من اینجا برای کاری هستم. اگر معتقد به خداست، میگوید مرا برای کاری آوردند؛ اگر معتقد به خدا نیست، میگوید من بههرحال کاری دارم اینجا. ببینید اساسیترینِ نقاطِ یک فلسفۀ فکری که الهامبخش یک زندگی فردی و اجتماعی بشود، همین است: ﴿رَبَّنا ما خَلَقتَ هذا باطِلاً﴾. الهی است، معتقد به خداست؛ لذا میگوید پروردگارِ ما، تو این آسمان و زمین را، اینهمه غوغا را، به بیهوده و پوچی نیافریدهای، ﴿سُبحانَكَ﴾ تو از این منزه و پیراستهای که کار بیهوده بکنی؛ پس من مسئولیتی دارم، پس من باید راهی را بپیمایم، پس من درمقابل این نظم عجیب …
مخالفت مراکز فرهنگی و سیاسی جهان با جوامع مبتنی بر ایدئولوژی
… قدرت که امروز برای شما جمع حاضر در بخشهای مختلف پیدا شده است، فرق میکند با دست یافتن به قدرت در عرفهای سیاسی عالم. در آنجاها ادّعا هم ندارند که در صدد این هستند که فلاح و صلاح انسان و پیشرفت بشریت و امثال اینها را تحقّق بخشند و به بشر سعادت و خوشبختی دهند. مراکز فرهنگی و سیاسی عالم رسماً اعلام کردهاند که با جوامع مبتنی بر ایدئولوژی و مکتب و تفکّر پایهای مخالفند. بدیهی است وقتی که مبنا، یک تفکّر و یک اندیشه منظم و مدوّن نباشد، هدفها هم به همان نسبت تابع حوادث و پیشرفتهای عالم و امیال مردم و گروهها خواهد بود. بنابراین نمیشود کسی ادّعا کند که من به دنبال آرمانهای والای مورد نیاز بشر هستم؛ ادّعا هم نمیکنند. ما چرا؛ ما این را ادّعا میکنیم. مسؤولان این نظام با این امید هم وارد این میدان شدهاند که بتوانند از اهداف الهی که مورد اعتقاد آنهاست، چیزی را تحقّق بخشند و در …
لزوم پیوستن معتقدان به ایدئولوژیهای دیگر به صف ملت بر گرد اسلام و امام
… این امّت است؛ این است که قدرت عظیم ملّت ما را به وجود آورده است؛ این مُشت بههمفشرده را باز نکنید. به توصیهی این حکیم فرزانه، این امام روشنبین، بدرستی بیندیشید که ما را به «وحدت کلمه» توصیه میکند. امروز وحدت کلمه بر محور اسلام و بر محور امام است. آن کسانی که اعتقاد به ایدئولوژیهای دیگر دارند، آن کسانی که اسلام را از بُن دندان نپذیرفتهاند، آن کسانی که اگرچه با اخلاص و با فداکاری آمادهاند برای اعتلای ایران و ملّت ایران فداکاری بکنند امّا این فداکاری را از اسلام نیاموختهاند، آنها هم باید در صفوف ملّت و بر گِرد محوری که میتواند این ملّت را بر دُور خود جمع کند، یعنی اسلام و قرآن و امام، جمع بشوند. امروز روزی نیست که صاحبان ایدئولوژیهای دیگر مسئلهی ایدئولوژی را پیش بکشند؛ امروز روزی نیست که کسانی که اسلام را نپذیرفتهاند و قبول نکردهاند، خود را از زیر سایهی اسلام بیرون بکشند. اسلام یک ملّت را تکان داد؛ باید این حرکت و این جنبش را قدر دانست؛ در سایهی این جنبش است که این ملّت روسپید خواهد شد؛ در سایهی این جنبش است که انقلابِ این ملّت بارور و ثمربخش خواهد شد.