رفتن به محتوای اصلی

آیت‌الله ناصری دولت‌آبادیشخص

نام‌های دیگر: آیت‌الله محمدعلی ناصری، محمد ناصری دولت‌آبادی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

عالم و معلم اخلاق اصفهان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام تسلیت در پی درگذشت همسر حجت‌الاسلام والمسلمین ناصری دولت آبادی— ۱۴۰۰/۰۱/۰۸

سیر زمانی

از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲
۱۴۰۰۱۴۰۲

فقط سال ۱۴۰۲همهٔ سال‌ها

نیاز جامعه به اخلاق و معنویتی که امثال او تأمین می‌کنند

خدا ان‌شاءالله درجات آقای ناصری را عالی کند. خدا ان‌شاءالله ایشان را مشمول لطف خاصّ خودش قرار بدهد ــ که لابد هم ایشان مشمول لطف الهی هستند ــ و نگذارد جای ایشان خالی بماند. واقعاً وجود امثال ایشان خیلی مغتنم است. ماها خیلی احتیاج داریم به آن چیزی که امثال آقای ناصری میتوانند برای جامعه تأمین کنند؛ اخلاق، معنویّت، توجّه. ان‌شاءالله که خداوند جنابعالی را و بقیّه‌ی آقایان را هم محفوظ بدارد.

کلام دلی و برخاسته از اخلاص او و اثرش بر مستمعان

… برای همایش بزرگداشت مرحوم آقای ناصری (رضوان الله علیه) بیان کردند، برنامه‌ی خوبی است؛ یعنی جوانب موضوع، مورد ملاحظه قرار گرفته، منتها مهم این است که بتوانید این عناوین را در ضمنِ تبیینِ علمی و متقن، به ذهن مخاطبین منتقل کنید؛ ما اینها را امروز احتیاج داریم. وقتی که کسی مثل خود آقای ناصری با مردم مواجه میشود، کار آسان است؛ برای اینکه این کلامی که از شخصی مثل آقای ناصری صادر میشود، یک کلام دلی و معنوی و ناشی از اخلاص و ناشی از توجّه است؛ نه در آن اِغلاقی[1] وجود دارد، نه در آن اصطلاحی وجود دارد، نه یک چهارچوب علمی خاصّی به آن داده میشود؛ مثل آب روانی از دل میجوشد و جاری میشود؛ آن کسانی که مستمع هستند، مثل اینکه پای چشمه نشسته‌اند و دارند آب را مینوشند؛ مشکلی نیست. چه چیزی مسئله را حل کرده؟ همان اخلاص، همان نفَس گرم و روح متّصل به الطاف الهی و توجّهات الهی؛ این، مشکل را حل میکند. وقتی خود ایشان ــ ایشان یا امثال ایشان ــ زنده است و …

از بازماندگان سلف که مجلس و حتی سخن عادی‌اش بهرهٔ معنوی داشت

مرحوم آقای ناصری جزو بقیّةالسّلف[2] بودند؛ یعنی ایشان یک نمونه‌ای از آنهایی بودند که ما اسمهایشان را شنیده‌ایم. و انسان از مجلس ایشان استفاده میکرد، نشستِ با ایشان التذاذ معنوی به آدم میداد. حرف معمولی هم که زده میشد همین‌جور بود؛ یعنی این‌جور نبود که حالا مثلاً فرض کنید یک جلسه‌ی درسیِ بحثیِ آن‌جوری باشد؛ نه، حرف معمولی [هم] که زده میشد، انسان بهره‌مند میشد. ما چند جلسه توفیق داشتیم خدمت ایشان بودیم. و ایشان از مرحوم آقای آسیّدجمال[3] هم استفاده کرده بودند. من الان درست یادم نیست که …