امنیت و نبود رعب برای زن یهودی در قلمرو امیرالمؤمنین (ع)
در زندگی روزمرهاش با مردم همچو بود که شنیده بود که در لشکری که از معاویه- ظاهراً- آمده بود در یک جایی یک خلخالی را از پای یک زن یهودی در قلمرو امارت ایشان، یک خلخالی را از پای یک زن یهودی بیرون آوردند؛ همچه ناراحت میشود که میفرماید که اگر انسان- قریب به این معنا- بمیرد، این بَرَش عیبی نیست، نباید بر او خردهگیری کنند.[3] بین خودشان رحیم، دوست، رفیق؛ به طوری که هیچ رُعبی در آن محیط نبوده است.