تحمل هتک، زندان، مسمومیت و شهادت در راه دفاع از اسلام
… چند سال در بالای منبر به علی فحش داد و آن حضرت صبر کرد. مگر حضرت علی غیر از این حرفی میزد که ما میزنیم؟ ما میگوییم احکام قرآن باید در مملکت ما عمل شود. آن حضرت هم همین را میفرمود. مگر شما از اصحاب حضرت امیر بالاتر هستید که جان خود را در راه دین میدادند؟ پیشینیان ما، بزرگان دین ما و ائمه معصومین- علیهم السلام- در راه دفاع از اسلام هتک شدند، سیلی خوردند، به شهادت رسیدند؛ زندان رفتند، مسموم شدند. پیروان علی و فاطمه و اولاد روحانی و جسمانی آن بزرگواران همواره با حکام جائر مقابله کردند. عمار یاسر، ...[11] عمر مبارک خود را در مقابله گذراند تا سرانجام در سن نود سالگی به دست «فئه باغیه»[12] به شهادت رسید. میثم تمار، این زبان گویای اسلام تا آنجا گفت و گفت …
کلیدهای ظهور و چراغهای نور الهی
و نیز (درود فرست) بر آل و اهل بیت او که مفاتیح ظهور و چراغهای نورند، بل نور بر سر نورند: فَمَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللهُ لَهُ نوراً (یَهْدیه الَیْهِم) فَما لَهُ مِنْ نورٍ[2] بویژه بر خاتم ولایت محمدی و مقبض فیوضات احمدی، که پس از ظهور پدرانش به عبودیت، خود مظهر ربوبیت خواهد شد؛ و «براستی عبودیت، گوهری است که کُنه آن، ربوبیّت است».[3] امام آنکه خلیفه حق در ملک و ملکوت، و وجودش گنجینه اسمای خدای حیّ لا یموت است؛ امام غایب و منتظَر، و ثمره و ولیده اولیای گذشته که جانهای ما فدای او باد! و بار خدایا! بر دشمنان او که راهزنان طریق هدایت و …
گشایشگر ظهور الهی و نمایانگر نور الهی
و خدایا؛ درود فرست بر آل او که ظهور الهی را گشایشگر و نور الهی را نمایانگرند بلکه نورٌ علی نور هم ایشانند، ریشه و شاخه درخت مبارکه زیتون و سدره المنتهی [درختی در بالاترین مکان بهشت] هم اوست[7] و هم او جنس و فصل کوْن جامع و حقیقت کلیه است.[8]
زحمات و جانبازیها برای حفظ اسلام
پیامبر اکرم آن همه مشقات را کشید و اهل بیت معظم او آن همه زحمات را متکفّل شدند و جانبازیها را کردند؛ همه برای حفظ اسلام است. اسلام یک ودیعه الهی است پیش ملتها که این ودیعه الهی برای تربیت خود افراد و برای خدمت به خود افراد هست و حفظ این بر همه کس واجب عینی است؛ یعنی، همه مکلف هستیم حفظ کنیم تا آن وقتی که یک عدهای قائم بشوند برای حفظ او، که آن وقت تکلیف از دیگران برداشته …
ذلتناپذیری ائمه (ع) الگوی ملت
امر دایر بر این است که ما چند روز دیگر در این دنیا باشیم با ذلت، یا اینکه ان شاء الله پیروز بشویم، یا با عزت برویم از این دنیا. ما ذلت را نمیپذیریم، آن طور که بزرگهای ما، ائمه ما- علیهم السلام- نپذیرفتند ما نمیپذیریم. ما از اینکه امریکا ما را محاصره اقتصادی بکند یا دخالت نظامی بکند ما از این نمیترسیم. ملت ما هم ان شاء الله نمیترسند. ملت ما حاضر نیستند دیگر تحت بار ذلت بروند و دیگران همه چیزشان را از بین ببرند و اینها را اسیر کنند. من امیدوارم که با این اراده مصممی که شما …
کلیدهای ظهور و چراغهای نور الهی
… الظهور و غایته، و صوره اصل النور و مادّته- الهیولی الاولی- و البرزخ الکبری الذی دَنی فرفض التعیُّنات فتَدّلی فکان قاب قوسی الوجود و تمام دائره الغیب و الشهود او ادنی الذی هو مقام العَماء، بل لا مقام هنا علی الرای الاسنی (عنقا شکار کس نشود دام بازگیر). و علی آله مفاتیح الظهور و مصابیح النور بل نورٌ علی نورٍ، غصن[1] الشجره المبارکه الزیتونه و السدره المنتهی و اصلهما، و جنس الکون الجامع و الحقیقه الکلیه و فصلهما، سیّما خاتم الولایه المحمدیه و مُقبِض[2] فیوضات الاحمدیه الذی یظهر بالربوبیه بعد ما ظهر آباوه علیهم السلام بالعبودیه، فانَّ العبودیه جوهرهٌ کنهها الربوبیه، خلیفه الله فی الملک و الملکوت و إمام ائمّه قُطّان الجبروت، جامع احدیه الاسماء الإلهیه و مظهر تجلّیات الاوّلیه و الآخریّه، الحجَّه الغائب المنتظر، و نتیجه مَنْ سلف و غَبَر- ارواحنا له الفداء و جعلنا الله من انصاره- و العنِ اللهم اعدائهم، قُطّاع طریق الهدایه، السالکین بالامم مسلک الضلاله و الغوایه