نقل حکایت اذان در عراق: میزان، لطمه نزدن به امپراتوری
… اینها میترسند؛ از هیچ چیز نمیترسند، الّا از اسلام و اگر چنانچه کسی باشد که با آنها کاری نداشته باشد، البته آنها هم کاری با او ندارند؛ همان طوری که از قراری که گفتهاند، انگلیسیها که آمده بودند به عراق. کسی بالای مناره اذان میگفت. گفت: این چه میگوید؟ گفتند: این اذان میگوید. گفت: به امپراتوری انگلستان که لطمهای نمیزند؟ گفت: نه. گفت: هر چه میخواهد بگوید. میزان، لطمه نزدن به امپراتوریهاست. آن وقت به انگلستان، حالا به امریکا. انسان این معناست [که باید توجه کند].
آوردن رضاخان بر سر کار
رضا خان که آمد، اوّل با یک صورت ظاهر اسلامی آمد و کم کم قدرت را به دست گرفت و به حسب آن چیزی که انگلستان تصدیق کرد، او را آنها آوردند. آن وقت قدرت مال آنها بود و این مامور بود به اینکه این کشور را آن مقداری که امکان دارد، در مقابل قدرتهای بزرگ ایستادگی بکنند، آن ارگانها را درهم بشکند با اختلاف رویهها. دنبال آن هم پسرش- که به نظر من، خبیثتر از پدر بود- همان معنا را دنبال کرد با یک وضع دیگری. …
اشاره به انتخاب عامل سرکوب از سوی انگلیسیها
… هستند یک دستهای که این طور هستند و تجلیل از رضا خان و غمض عین از این همه جنایتی که آن آدم وارد کرد به ایران. هر کس آن وقت را یادش هست، و آن مسائلی که در آن وقت یادش هست، و آن مصیبتهایی که برای بانوان پیش آوردند یادش باشد میفهمد که این آدم چه عنصری بود. و آن وقت هم انگلیسها کار میکردند، انگلیسها کی را انتخاب کردند برای سرکوبی، در هر صورت اینها از مسئله ما خارج است.