رد انحصار تولید علم در چند کشور و پیامد آن: عقبماندگی و رابطهٔ ظالمانه
دانشمند شدن یک ملت هم به این نیست که دانستههای دیگران را فرا بگیرد. آن، مقدمهی کار است. علم یک دامنهی وسیعی دارد؛ انحصاری نمیتواند باشد که ما فرض کنیم یک مجموعهای از کشورها و یا ملتها هستند که نخبگان اینها علم را باید تولید کنند، مرزهای جدیدی را برای علم تعریف کنند، یک مقداری خودشان استفاده کنند، یک مقداری هم که زیاد آمد، بدهند دیگران استفاده کنند. این نمیشود. این نسبت، این شکل کار، معنایش همین عقبماندگی دائمىِ بخشی از کشورها، همین رابطهی ظالمانهی بین کشورها، همین مسئلهی دنیای اول و دنیای دوم و دنیای سوم و شمال و جنوب و همین حرفهائی است که جزء ادبیات رائج سیاسی در این قرن و قرن قبل بوده و شده.
استحکام عزم جوانان ایرانی در برابر آپارتاید علمی سلطهگران
در شرایط کنونی که بشریت سرخورده از مکتبها و دسیسهها در صدد یافتن راهی مطمئن به سوی معنویت و عدالت و عقلانیت است، ملت عزیز ایران به ویژه نسل جوان و دانشجوی آن با نشاط و بالندگی قلههای علم و معرفت را یکی پس از دیگری فتح میکند و دسیسههای دشمنان از جمله آپارتاید علمی که از سوی سلطهگران جهانی تعقیب میشود با عنایت الهی فقط موجب استحکام عزم و اراده آنان را فراهم کرده است.