رفتن به محتوای اصلی

انتقاد از مسئولان

نام‌های دیگر: انتقاد از دولت، انتقاد دانشجویی، انتقادات مردم

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

انتقاد مردم، دانشجویان و نیروهای سیاسی از دولت و مسئولان و حدود آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع اقشار مختلف مردم (مقایسه نهادهای نظام اسلامی و شاهنشاهی)— ۱۳۵۹/۱۱/۲۷

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۶
۱۳۵۹۱۳۶۶

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

آسانی ایراد گرفتن بیرونیان و دشواری حل مشکلات

و اشخاصی که خارج ایستاده‌اند و اشکال می‌کنند، از باب اینکه خودشان در گود نیستند، اشکال کردن یک چیز آسانی است. اما حل اشکال مشکل است. خوب، البته اشخاصی خارج نشسته‌اند، می‌گویند: چرا چه شد؟ چرا نشد؟ چرا باید بشود؟ چرا فلان کار باید بشود؟ باید بکنند. لکن وارد نیستند ببینند که مشکلات چی است. در یک همچو زمانی که دولت و ایران مبتلای به همه گرفتاریهایی که می‌بینید هستند و همه دولتها، همه جهان به …

حل خصوصی گله‌ها و پرهیز امروز از اعلام اشتباهات به مردم

… باشد. اشکالی پیدا می‌شود خودشان ابتدا بروند پشت تریبون و به مردم اعلام کنند که همچو چیزی شده است، این تضعیف می‌کند دولت را و امروز حفظ این دولت واجب است؛ یعنی، یک واجب شرعی است، برای ما امروزه همان طوری که رفع آن فساد واجب بود، حفظ این دولت هم الآن واجب است. آقایان اگر یک وقتی- همه علمای بلاد را عرض می‌کنم خصوصاً، ائمه جمعه که خوب، هفته‌ای یک دفعه عمومی صحبت می‌کنند- اگر یک وقت پیشامدی کرد، از استاندار یک جایی، از رئیس دیگر یک جایی یک گله‌ای دارند، حل کنند خودشان، پی‌اش هم به مقامات مربوطه رجوع کنند، به مردم نروند بگویند که مردم، این چه کرده، او چه کرده است. این اسباب تضعیف می‌شود و امروز صلاح ما نیست که ما یک همچو دولتی که دارد با جان و دل برای مردم خدمت می‌کند [تضعیف کنیم‌]، البته هر خدمتگزاری یک اشتباهاتی هم گاهی دارد، همیشه همین طور بوده است. همین شما هم که خدمتگزار هستید گاهی در بینتان یک نفر اشتباه می‌کند، نباید ما اشتباهات را که واقع می‌شود این را برویم به مردم اعلام کنیم که یک همچو چیزی شده است، خودمان خصوصی حلش کنیم، بخواهیم او را، در یک جلسه خصوصی که هستیم، علما هستند، با هم صحبت کنید. استاندارها هم حالا این طور نیستند که اگر علما آنها را دعوت کنند نیایند، مثل سابق نیست؛ حالا یک طوری است که اینها از خود مردم هستند، می‌آیند پیش مردم، با مردم تفاهم می‌کنند، و همین طور سایر مقامات امروز بحمد الله، همه مردمی هستند. از نخست وزیرش و رئیس جمهورش …

نامناسب بودن وقت و لحن تندتر از اسرائیل در متن داده‌شده به مجلس

… به هم بدهید و ثابت کنید به دنیا که ما وحدت داریم، وحدت ما این طور شده است و در روزی که هفته وحدت است چرا شماها می‌خواهید تفرقه ایجاد کنید؟ چرا می‌خواهید بین سران کشور تفرقه ایجاد کنید؟ چرا می‌خواهید دو دستگی ایجاد کنید؟ چه شده است شما را؟ کجا دارید می‌روید؟ این تذهبون؟[1] من نمی‌توانم که آن طوری که می‌خواهم، با شما صحبت کنم و نمی‌خواهم در روز عید رنجش برای شما پیدا کنم، لکن شما انصاف بدهید که در یک همچو وقتی، وقت یک همچو اموری است؟! وقت یک همچو تاییدی است از کاخ سفید؟ وقت یک همچو تاییدی است از ریگان؟ لحن شما در آن‌ چیزی که به مجلس دادید، از لحن اسرائیل تندتر است، از لحن خود کاخ‌نشینان آن جا تندتر است. شما چه شده است این طور شدید؟ شما که این نبودید بعضیتان. من بعضیتان را می‌شناسم، شما این طور نبودید.

نفی حق گله از کمبودها در زمانی که همه‌چیز در معرض خطر است

خوب، در یک همچو وقتی که همه چیز ما، در معرض خطر است، ما حق داریم که بنشینیم هی گله کنیم از که اینکه مثلًا فلان چیز کم است، فلان چیز زیاد است؟ خوب نمی‌تواند. مساله بالاتر از این معنایی است که من و شما خیال کنیم؛ مساله، مسئله امریکا است نه مسئله صدام. مسئله فرانسه هست، مسئله شوروی است.

اشکال مردم ناتوانی در کارهاست نه چپاول و قتل عام

… هستند برای ملت، بروید زندگیهای آنها را ببینید؛ و بروید زندگیهایی که آنها داشتند در سابق ببینید. اعمال اینها را ببینید؛ و اعمال آنهایی که سابق متصدی امر بودند ببینید. ببینید که جمهوری اسلامی همان رژیم شاهنشاهی است، یا نه. این با آن زمین تا آسمان فرق دارد. اگر هم اشکالی دارند و اشکالی مردم به اینها دارند، آن اشکال نیست که شما دارید. چپاول می‌کنید مردم را، قتل عام می‌کنید. می‌گویند مثلًا نتوانستید خیلی کار انجام بدهید.