رفتن به محتوای اصلی

انتقادپذیری

نام‌های دیگر: انتقادپذیری مسئولان

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

پذیرش تذکر و انتقاد از سوی افراد و مسئولان و شنیدن عیوب خود.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار رئیس و جمعی از مدیران سازمان صداوسیماى جمهورى اسلامى ایران— ۱۳۶۹/۰۵/۰۷

سیر زمانی

از ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۹۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

در پایان فقط چند توصیه به دانشجویان عزیز بکنم: در محیط دانشگاه، محیط دانشجوئی، نقد منصفانه و متقابلاً نقدپذیریمتواضعانه هر دو لازم است. جوان، آن هم دانشجو، در محیط علمی باید ذهنش و زبانش باز باشد؛ نقد کند؛ البته منصفانه باشد. نقد را با عیبجوئی و با عصبانیت و با بهانه‌گیری نباید اشتباه کرد؛ اما نقادی باید کرد. در عین حال نقدپذیر هم باید بود. دیگران هم اگر از ما به عنوان دانشجو، به عنوان تشکل دانشجوئی نقد کردند، بپذیریم؛ یعنی تحمل کنیم؛ بپذیریم به معنای تحمل کردن است.

لزوم تشکر از یادآوری عیوب اساسی و دلسرد نشدن از تذکر

… من یک وقتى با آقاى هاشمى[14] صحبت میکردم راجع به بعضى از اشکالات؛ از ایشان شنیدم در ضمن صحبتهایشان که بله، فلان کس، فلان مدیر، در فلان بخش صداوسیما، شنیده که فلانى به آن کار تو معترض بوده، این دیگر روحیه ندارد و معترض است و ناراحت است و حال کار کردن ندارد. من این را به شما عرض بکنم: برادرها! از تذکّر، بى‌توقّعى‌تان نشود. یعنى کار باارزش شما، آن‌ وقتى آن ارزش والا را خواهد داشت که از عیوب اساسى خالى باشد. اگر چنانچه کسى عیوب اساسى را یادآورى کرد، شما باید از او تشکّر کنید. آن دستگاهى که در دستان هنرمند و باقدرت و زیر نظر مسئول[15] و صائب[16] شما است ــ یعنى دستگاه صداوسیما ــ دستگاه بسیار حسّاسى است؛ این شوخى نیست؛ این چیزى نیست که اگر آدم مثلاً مشاهده کرد که فلان گوشه‌ى آن هم یک اشکالى دارد، بگوییم حالا دیگر بالاخره این اشکال …