نهی از یأس نسبت به عنایات الهی و نوید پیروزی و سرافرازی ملت
برادران عزیز، مایوس نباشید: لا تَیْاسُوا مِنْ رَوْحِ الله.[4] از آن چیزهایی که خدا عنایت به شما میکند و از آن عنایات الهی مایوس نباشید و نیستید و شما پیروزید و در دنیا سرافرازید. شما ملتی هستید که [اصل مبارزه هستید.] اگر یک ملتی بود که کاری از او نمیآمد، گوشهگیری کرده بود، انعزال کرده بود، نه امریکا با او مخالف بود، نه شوروی هم و نه سایر قدرتها؛ همان طوری که در زمان سابق، مثل برّه مردم را خوابانده بودند و آنها هم به جان این برّه …
نیاز امروز به امیدوار و دلگرم کردن ملت
ما امروز احتیاج به این داریم که این ملت را امیدوار کنیم و دلگرم. ما هر چه داریم از این ملت هست. ما هر چه داریم از این ملت است. از این تودههای عظیم انسان است. و ما الآن میبینیم که این قدر از ما کشته شده است از 15 خرداد بگیرید تا بعد از جنگ. اینها همه را در نظر بیاورید. آن قدر از ما کشته شده است، آن قدر از ما معلول شده …
امید، شرط پیروزی ملت، افزایش کشاورزی و دفاع ارتش و پاسدار
… که دستش وقتی که میخواهد به کار برود بلرزد. یک کشاورز را دلسرد کنیم که وقتی دستش میخواهد برای کشاورزی عمل کند بلرزد. و یک وکیل را دلسرد کنیم که وقتی بخواهد صحبت کند بلرزد. یا در سرحدات اشخاصی که مشغول هستند به خدمت، دلسردشان کنیم که آنها هم دستشان بلرزد. ما باید همه کوشش کنیم که امید ایجاد کنیم در این ملت؛ که با امید است که میتوانند اینها پیروز بشوند. با امید است که کشاورز میتواند قدرت کشاورزی را زیاد کند. و با امید است که ارتش و پاسدار میتواند در سرحدات جلوی دشمن را بگیرد. ما که همه به حسب قولمان دشمن با اسلام نیستیم. ما که با کشور خودمان دشمن نیستیم. ما که با مصالح کشور خودمان مخالفت نداریم. ما میخواهیم که این کشور و این اسلام و همه اینها- ان شاء الله- به خواست خدا درست بشوند. همه ما این آرزو را داریم. خوب، اگر همه ما این …
وظیفهٔ اهل فکر و قلم و صالحان در امید دادن به جامعه
این فحش دوم دوباره زیادترش میشود. باید یک فکری همه بکنند. آنهایی که اهل فکرند. اهل قلمند. آنهایی که صالحاند. این صُلَحا باید بنشینند و در صدد این باشند که امید بدهند به این جامعه. این مردم احتیاج به امید دارند. دیگران دارند اینها را ناامید میکنند. دیگران میگویند که همه به هم ریختند اصلًا مملکتی نیست اینجا. مایی که باید همه کوشش کنیم به اینکه نخیر، نظامی هست اینجا و این نظامی است که بهتر از نظامهای دیگری است. کجا سراغ دارید شما یک نظامی را که یک نفر بقّال هم آزاد …
لزوم کنار زدن یأس و زنده کردن امید، که از جنود الله است
… همینهایی که به ملتهای ضعیف تزریق کردند که ما هیچ نمیدانیم و هیچ نمیتوانیم. همینهایی که به ملتهای ضعیف به واسطه وابستگیشان به خارج گفتند که ما باید غربی باشیم. ما ارتشمان هم باید از غرب برایش یک کسی بیاید. کارخانههایمان هم باید از غرب بیاید راهش بیندازد. ما باید این جنود ابلیس را کنار بزنیم. و امید، که از جنود الله است در خودمان زنده بکنیم. به خودمان امیدوار باشیم. تکیه به اراده خودمان بکنیم. تبع اراده دیگران نباشیم.
وظیفهٔ نویسندگان و گویندگان در امید دادن به ملت و مأیوس نکردن او
امید در خودتان ایجاد کنید. نویسندههای ما، گویندگان ما همهشان دنبال این باشند که به این ملت امید بدهند. مایوس نکنند ملت را. بگویند توانا هستیم. نگویند ناتوان هستیم. بگویند خودمان میتوانیم و واقع همین طور است، میتوانیم. اراده باید بکنیم.
امید دادن به ملت ایستاده در برابر شرق و غرب، بهترین خدمت نویسندگان
نویسندههای ما بهترین خدمتشان امروز این است که این ملتی که ایستاده در مقابل شرق و غرب و نمیخواهد تحت نظام شرق یا نظام غرب باشد، امید به آنها بدهند که میتوانید تا آخر وابسته به شرق و غرب نباشید. اگر این نویسندهها، این گویندهها به جای اینکه به هم اشکالتراشی بکنند، به جای اینکه به جان هم بریزند، با هم امید در ملت ایجاد کنند. اطمینان در ملت ایجاد کنند. استقلال روحی در ملت ایجاد کنند. اگر این خدمت را این رسانههای گروهی، این مطبوعات، این نویسندگان، این …
لزوم امیدواری به سبب پیروزی قطعی قیام الهی و اسلامی
همیشه امیدوار باشید، همیشه اطمینان قلب داشته باشید؛ شماها پیروزید. وقتی برای اسلام یک نهضتی باشد، یک قیامی، قیام الهی باشد، قیام اسلامی باشد؛ این قیام اسلامی خواه ناخواه پیروز است.
یأس از جنود شیطان و امید از جنود خدا
… طور یاسآمیزی با من تماس میگرفتند- حتی این روزهای آخر- که چنانچه با اینها وارد مذاکره نشویم؛ چه خواهد شد و چه خواهد شد، از دست ما خواهد رفت. به ایشان گفتم اشتباه میکنی [بگذارید کار] به اتمام برسد مقصود من این است که هیچ وقت یاس را در قلب خودتان وارد نکنید. یاس از جنود شیطان است؛ امید از جنود خداست. همیشه امیدوار باشید. پشتوانه شما، خدا و اسلام است. کسی که پشتوانهاش اسلام است از چه بترسد؟ با یک اشاره همه تمام میشود. اتکال کنید به خدای تبارک و تعالی، اتکال کنید به قرآن و اسلام، و پیش بروید. اینکه یک کسی، مثلًا فرض کنید، سردی با شما میکند، همراهی با شما نمیکند، اینها چیز …
وعدهٔ گشایش نزدیک به مبارزان با اطمینان قلبی
قیام مردان حق از اعصار قبل از اسلام و از بدو اسلام توام با مشکلات عظیمه بوده است که گرفتاریهای شما آقایان محترم و فشارهای دستگاه جبار در قبال آنها سهل است؛ مع ذلک با ملاحظه ظروف و مشکلات داخل و خارج باید از این پایداری تشکر کنم. با اطمینان نفس به شما آقایان محترم وعده فرج قریب میدهم، چه عمر من در این آخر وقت به آن برسد یا نه.
نزدیک بودن شکستن بتها با وجود کمحوصلگی ما
… شاید بیاید این، محتمل هست که این بنای ظلم شاهنشاهی بعد از چهارده قرن از بین میرود و بحمد الله رفت از بین. بتها همه به رو افتادند، این بتها هم خواهند از بین رفت، حالا چه بتهایی که تراشیده بودند از سنگ یا بتهایی که خود ملتها یا بعض از ملتها میتراشند با آدم. اینها هم رفتنی هست، منتها ما حوصلهمان کم است. تمام دنیا از اول تا آخرش پیش حق تعالی یک جور پیداست، این ور و آن ور ندارد که یک راه دوری باشد. پیش ما این طور است که خیلی راه دور است که هزار سال طول میکشد، دو هزار سال طول میکشد. نخیر اینها قریب است، نزدیک است و میشود، و بتها شکسته خواهد شد ان شاء الله. و آتشافروزیها و بتپرستیها و آتشپرستیها هم ان شاء الله از بین خواهد رفت.
امید دادن به بیمار رو به مرگ برای دلخوشی او
… برای کارهایی که انجام میدهید، هر چه خوب رفتار کنید با آنها برای شما پیش خدای تبارک و تعالی اجْر است. فرضاً یک مریضی به نظر شما حتماً از این مرض نجات پیدا نمیکند، لکن اولًا اینکه دست غیب هم در کار هست که آن ماورای نظر امثال ماست و شما هم مایوس نباشید. و ثانیاً اینکه چه بهتر که یک مریضی که از این دنیا میخواهد برود با دل خوش از شما برود، با امید باشد. این طور نباشد که به او گفته بشود تو خوب نمیشوی. همین در زود مردن او و در طولانی شدن مرض او کمک میکند و با دل افسرده از این دنیا میرود. لکن اگر به او امید دادید، محبت کردید، نوازش کردید، خدمت صادقانه کردید، با روی خوش خدمت کردید به این مریضها که افسردهاند اکثراً، اگر این طور باشد، بر فرض اینکه از این دنیا هم برود با یک روح امیدوار و شیرین از این دنیا میرود و این برای شما ارزشمند است خیلی.
توصیه به ایستادگی و مأیوس نشدن از آشفتگیها
… میکنند. و حالا این مخالفتی که، آشفتگی که تازه دیدید، این روی زمزمه ریاست جمهور است و در این هم شکست میخورند، لکن اینها دست برنمیدارند. بعد در مجلس شورا که میخواهند مردم وکیلشان را معین کنند منتظر مصیبتهای زیادتر باشید. آنجا دیگر آشفتگی بیشتر خواهد شد. لکن باید با قدرت [بایستید] هیچ مایوس نباشید. هیچ این آشفتگیها شما را مایوس نکند [تا] آن روزی که ما باید به آن مسائل اساسی برسیم و بعد ان شاء الله این مسائل دوم را شروع بکنیم.
مأیوس نشدن از پیشامدها و پیشروی با قدرت
… طوری که همه ملت قیام کردند برای اینکه مملکت خودشان را درست بکنند، خرابیهای چندین ساله را هم جبران بکنند. همین اجتماعشان پشتوانهاش خداست. وَ یَدُ الله مَعَ الْجَماعَه[1]. یک جمعیت وقتی کاری را میخواهند انجام بدهند زود انجام میگیرد. و این مایه دلخوشی است. و هیچ وقت هم ما مایوس نخواهیم شد از این کارهایی که پیش میآید. و با قدرت، با قوه، پیش میرویم.
پشتوانه بودن خدا و تعلق مملکت به امام زمان (عج)
… که شماها با قدرت جسمی و روحی که دارید در این نهضت پیش بروید و ابداً به خودتان هیچ یاس راه ندهید که یاس از جنود شیطان است. یکی از جنود شیطان، یاس است. و این شیاطین که یاس را دارند ایجاد میکنند اینها هم از جنود شیطان هستند. و شما یاس به خودتان راه ندهید. امیدوار باشید. پشتوانه شما خدای تبارک و تعالی است. و مملکت، مملکت امام زمان است. و شما ان شاء الله پیروز خواهید بود. خداوند شما ورزشکارها را و اهالی قزوین را که سوابق دارند و سوابق دینی دارند، خداوند همه را حفظ کند.
امید به اصلاح با تشخیص عیبها و درصدد علاج برآمدن
… میکنم- قیامی که مردم کردند، انقلابی که مردم کردند. همین مردم بودند که از سایه پلیس میترسیدند. همین مردم با مشتِ گره رفتند جلو و گفتند ما اصل دستگاه را نمیخواهیم! یک تحول روحی بود که خدای تبارک و تعالی در این ملت ایجاد کرد. کسی نمیتوانست این کار را بکند. الحمد للَّه دو تحول الآن حاصل شده است برای مملکت ما که به فکر افتادند که درست بکنند: اولِ هر کار این است که انسان مرض را تشخیص بدهد، و به فکر علاج بیفتد. الآن شما در آموزش و پرورش که هستید، اساتید دانشگاه که در دانشگاه هستند، هر که در هر جا هست، عیبها را الآن آنهایی که علاقه دارند به کشور خودشان، آنها عیبها را فهمیدند؛ و درصدد علاج هم برمیآیند و برآمدند. و امیدواریم که با این معنایی که الآن بیدار شدند و عیبها هم تشخیص دادند و درصدد علاج هم هستند، با این وضع ان شاء الله درست میشود، و امیدی هست که درست بشود. البته نباید ما بنشینیم که بعدها درست بشود.
امید به دیدن آیندهای بسیار روشن در ایران
… که در زمان طاغوت بود به یک صورت اسلامی، به یک صورت انسانی، این کارهایی که شما انجام میدهید انسانی است؛ اسلامی است. و از روی رضا و رغبت عمل میکنید؛ با اشتیاق عمل کنید این یک تحول روحی است، یک تحقق روحانی است، که باید ما امیدوار به او باشیم، و امیدوار هستیم. و امید است که آتیه بسیار روشنی را در ایران ببینیم؛ و شما ان شاء الله بهترش را ببینید.
نوید بهبود تدریجی اوضاع کشور و رفع نارضایتیها
… سپاه راضی هستم، و به هیچ وجه نظرم از شما برنمیگردد. اگر سپاه نبود، کشور هم نبود. من سپاه پاسداران را بسیار عزیز و گرامی میدارم. چشم من به شماست. شما هیچ سابقهای جز سابقه اسلامی ندارید. سلام مرا به همه برسانید. من از همه شما متشکرم. من به همه دعا میکنم. اوضاع ان شاء الله به تدریج درست میشود؛ نارضایتیها رفع میشود. خطرْ مملکت را تهدید نمیکند، زحمت ما را فراوان میکند. آنها را سرکوب میکنیم. باید بیشتر کار کرد؛ باید بیدار بود. اوضاع مملکت خوب میشود و این طور نمیماند. به دولت دستور میدهم سریعاً به کارهای شما رسیدگی کند و بودجهتان را هر چه زودتر بپردازد. خداوند همه شما را تایید کند.
مأیوس نبودن در همهٔ مراحل نهضت از حبس و تبعید تا پاریس
یکی از جنود ابلیس «یاس» است. در اموری که انسان باید با امید و طُمَانینه[1] و تصمیم عمل بکند شیاطین ایجاد یاس میکنند و با این ایجاد یاس جوانهای ما را در آن مسائلی که باید با تصمیم جدّی پیش ببرند گاهی سست میکنند. من آن قدری که یاد دارم، از اول نهضت تا حالا که اینجا نشستم، چه آن وقت که در حبس بودم، و چه آن وقت که در تبعید به ترکیه بودم، و چه آن وقت که در عراق بودم، و چه آن وقت که به پاریس آمدم، و چه آن وقت که شاه با آن طَمْطَراقها[2] و قدرتها بود، و چه آن وقت که او[3] رفت و بختیار شروع کرد، من هیچ وقت مایوس از مسائل نبودم.
نهی از ترس ناتوانی و امید به اصلاح امور
ان شاء الله امیدواریم که به خواست خدای تبارک و تعالی امور اصلاح بشود و هیچ خوف اینکه نتوانید در ذهنتان نیاید. قدرتمند باشید؛ همه با هم قدرتمند. شما یک همچو قدرتی را عقب زدید؛ این آشفتگیها دیگر داخلی و مال خودمان است، غیر آن بود که همه قدرتها دنبالش بودند. همه قدرتها. یعنی قدرتهای کوچک ممالک اسلامی، قدرتهای بزرگ امریکا و شوروی و انگلستان، همه پشت سر این بودند،[1] که …
امید به خدا و غلبه بر مشکلات با یاری او
امام: ما امیدمان به خداست و مایوس از خدا نیستیم؛ و بر مشکلات به امید خدا غلبه میکنیم. و به مادیات این نظر را نداریم؛ غلبه را با مادیات نمیدانیم. غلبه با معنویات است. و مادامی که شَعْبِ[4] ما به خدای تبارک و تعالی اتکال بکنند، پیشرفت خواهند کرد. و اگر خدای نخواسته انحراف پیدا شد، زوال برای همه هست
امیدبخش بودن وضع کنونی ایران
ما نمیدانیم واقعاً چه بکنیم با این وضع فعلی ایران؛ البته وضعْ امیدبخش است، وضعْ امیدبخش است؛ این طور نیست که حالا ما نگران باشیم که وضع چرا این جور است؛ اما خوب، میبینید چه میکند؛ چه دیوانگی راه انداختند. لکن همه این مسائل ارزش دارد که یک ملتی را نجات دهد. نباید ما نگران باشیم از اینکه فدایی میدهیم؛ این سیره انبیا بوده است که این کارها را میکردهاند. انبیا، اولیا، در مقابل ظَلَمه، در مقابل اشخاصی که ظلم …
لزوم قوت، دلخوشی و بیهراسی مردم
اینها مصیبتهای ماست و بشارتها. در همه اینها بشارت است: بشارت پیروزی ملت، بشارت قطع ایادی اجانب ان شاء الله، بشارت قطع این دودمان و رفتن اینها از این مملکت یا از این عالم. اینها همه بشارت است و مردم باید قوی، دلخوش [و] بیهراس باشند.
امیدواری به سبب استوارتر شدن ملت با افزایش جنایات
ما از این جنایات پی در پی و کشتار وحشیانه ناراحت و در عین حال امید داریم. ناراحتی برای آنکه جوانان رشید روحانی و دانشگاهی و بازاری و سایر طبقات را که امید برای آتیه کشور هستند از دست دادهایم و میدهیم؛ و امیدواریم؛ چون میبینیم این جنایات شاهانه و این کشتار وحشیانه نتوانست و نمیتواند نهضت این ملت بیدار بپاخاسته را به سستی گرایاند؛ هر چه جنایت و قتل افزایش یافت ملت در اراده آهنین خود قویتر و مستحکم تر شد.
نهی جوانان از یأس و پیروزی حق
من با کمال تاسف از وضع ایران، به شما دانشجویان داخل و خارج امیدوارم؛ امید روزی که کشور از لوث وجود اجانب و عمال آنها پاک شود. شما ای جوانان عزیز! یاس به خود راه ندهید، حق پیروز است. این است شمهای از وضع ایران. بسیار [ی] دیگر از ممالک مسلمین نیز گرفتاریهای بیحد دارند؛ آن لبنان که به مشتی خاک تبدیل شده است، چه خساراتی جانی و مالی که به مسلمین و خصوص شیعیان وارد نشده است؛ اجانب و عمال خائن آنها به جنگهای خانمانسوز دامنمیزنند و مردم را …
نویدهای الهی تقویتکنندهٔ امید به آیندهای نزدیک
پس از اهدای سلام و تحیت، شماره بیست مکتب مبارز و مرقوم هیات مدیره را ملاحظه نمودم. هجوم ناراحتیها و تراکم نگرانیهای ناشی از وضع رقتبار مسلمین- عموماً- و ملت عزیز ایران- خصوصاً- و عدم توجه مقامات مسئول به مصالح مسلمین و رفتار وحشیانه دستگاه ظلم با ملت ایران و خصوصْ علما و محصلین حوزههای علمیه و جوانان غیور دانشگاهی، تاب و توان را میبرد و انسان آگاه را در تحت فشار خُرد میکند، اگر نباشد امیدها و نویدهایی؛ و با خواست خداوند متعال نویدهایی در کار است که امید را به آتیه نزدیکی تقویت میکند. طبیعی ساختمان بشری است که هر چه ستمکاری و ظلم و بیعدالتی در جامعه و ملتی اوج گیرد، به همان نسبت قوه مقاومت در ملت رشد میکند. شاهد زنده، اوضاع اخیر ایران است.
امید به همراهی خدا با ملت
و امیدوار باشید به اینکه خدا با شماست. و شما مادامی که قدر بدانید از نعمت الهی، نعمتهایی که خدا به شما داده است؛ این نعمت وحدتی که به شما داده است، این نعمت انقلابی که به شما داده است، این جوانهایی که به شما داده است، انقلابی که در جبههها، الآن هم مشغول به خدمت هستند، این اساتیدی که به شما داده …
امید به پیروزی اقتصادی، سیاسی و فرهنگی با توجه به خدا
… باشید پیروزی نیست. و من امیدوارم که همان طور که تا حالا همه قشرها توجه به خدا داشتند و فکر این نبودند که زندگیام چطور است، تا آن وقتی که مستقر بشود جمهوری اسلامی، و احکام اسلام مستقر بشود، همین حال باقی باشد. و ما ان شاء الله پیروز بشویم و پیروز میشویم. من به شما عرض کنم تا این چهرههای نورانی و متوجه به خدا هست، پیروزی همراه است. و ما امیدواریم که هم از جهت اقتصادی، هم از جهت سیاسی، هم از جهت فرهنگی، پیروز بشویم. و اگر خدای نخواسته یک روز قضیه دخالت نظامی باشد ما همه با هم سرباز اسلام هستیم. خداوند همهتان را ان شاء الله حفظ کند. موفق باشید.
اطمینان به شکست نخوردن ملت و پایان یافتن مشکلات
… میکنم، حالا شما با من موافقت کنید، نخیر مخالفت کنید، ده تا هم فرض کنید که چوب لایِ چرخ بگذارید، من کارم را دارم انجام میدهم. رسیدم به آن کاری که انجام دادم، دو تا چیز بردم: یکی ثواب خدا، یکی رسیدن به مطلب. نرسیدم، ثواب خدا سر جای آن هست، شکست توی کار نیست. شما ملت شکست نمیخورید ان شاء الله، و به پیش میروید، و ان شاء الله همه این مشکلات تمام خواهد شد.
امیدواری امام به پیروزی از زمان آگاهی از وحدت ملت
… با اختلاف آمال و آرزوها، با اختلاف فهم و شعور آنها، همه با هم مجتمع شدند و همه با هم دست به هم دادند و یک مطلب را خواستند. این نیست الّا اینکه دستِ غیبی در کار است: خدای تبارک و تعالی به وسیله امام زمان- سلام الله علیه- [این تحول را در مردم پدید آورد]. از آن وقت یاس در من هیچ وقت نبوده است؛ از آن وقت بسیار امیدوار شدم که این مطلب به پیروزی خواهد رسید. البته این معنا که پیروزی به این سهلی و به این زودی نصیب بشود، [فکر نمیکردم] یک ملتی که هیچ ندارد در مقابل یک قدرت شیطانی؛ مثل امریکا و انگلستان به صراحت و شوروی هم پشتیبانی داشتند، همه قوای شیطانی دست به هم داده بودند در مقابل یک مشتْ ملت. لکن اینجا قوای …