… بیاید، در خواندنها و مداحیهای ما هم بیاید. (95/4/24) اگر توکل به خدا، آگاهی، بصیرت، ایجاد روح حماسه و فداکاری، اگر اینها نبود، این مجالس، تکلیف خودش را در این زمان انجام نداده؛ اینها چیزهایی است که میتواند مجالس حسینی ما را بهمعنای واقعی کلمه، حسینی کند. ارتباط معنوی میان ما و حسین علیهالسلام یک ارتباط فکریاحساسی است؛ هم ازلحاظ فکر، این ارتباط وجود دارد، هم ازلحاظ احساس و عاطفه. مردم امام حسین را دوست میدارند و غیر از اینکه به او معتقدند، عاشق او هم هستند. (59/8/16) من بالعیان دیدم که این روح حسینی و خون حسینی است که ما را به آگاهی و معرفت میرساند. (59/8/23)
راه و خون امام حسین (ع) پرچم حرکت امت اسلامی بهسوی اهداف اسلامی
… یک مزرعه است و اصلاً قضیه بهکلی منتفی بشود، میکرد و دیدید که نشد. (52/11/12) در چنین فضایی، مگر ممکن بود قضیۀ عاشورا ـ که با این عظمت در بیابانی در گوشهای از دنیای اسلام اتفاق افتاده ـ با این تپش و نشاط باقی بماند؟ یقیناً بدون آن تلاش، از بین میرفت. (68/6/29) راه حسینبنعلی و خون او، عَلَم و پرچم حرکت عظیم امت اسلام بهسوی هدفهای اسلامی است؛ این پرچم باید سرپا بماند. (83/4/16) و آنچه این یاد را زنده کرد، تلاش بازماندگان حسینبنعلی علیهالسلام بود.
زنده بودن عشق به کربلا و مرقد امام حسین (ع) در دل اهل معرفت
شروع جاذبۀ مغناطیس حسینی، در روز اربعین است که جابربنعبدالله را از مدینه بلند میکند و به کربلا میکِشد. این همان مغناطیسی است که امروز هم با گذشت قرنهای متمادی، در دل من و شماست. کسانی که معرفت به اهلبیت دارند، عشق و شور کربلا همیشه در دلشان زنده است. این عشق به تربت حسینی و به مرقد سرور شهیدان، سیدالشهدا، از آن روز شروع شده است. جابربنعبدالله جزو مجاهدین صدر اول است، از اصحاب بدر است. (85/1/1) اگر در جنگ بدر بوده، پس آنوقت قاعدتاً بیش از هفتاد سال داشته، لیکن عطیه از اصحاب امیرالمؤمنین است، آنوقت جوانتر بوده، چون تا زمان امام باقر هم عطیةبنسعد عوفی[7] علیالظاهر زندگی کرده. …
دوری اهلبیت از ذلت در سخن «هیهات منا الذله»
و پناهبرخدا از شرّ آن مغزهای نادان و زبانهای یاوهگویی که حاضرند بپذیرند که امام بزرگواری از اهلبیت عصمت و طهارت؛ آن امامی که پدر بزرگوارش میفرماید: «هَیهاتَ مِنیِّ الذِّلَّةُ»[4] ذلت از ما به دور است، «اَبَىٰ اللهُ ذَلِکَ» خدا اِبا و امتناع دارد که ما ذلیل باشیم، «وَ رَسولُهُ» پیغمبر اِبا و امتناع دارد، و مؤمنین اِبا و امتناع دارند، آن آغوشهای پاکی که ما را بزرگ کردهاند، اِبا و امتناع دارند که ما ذلت را بپذیریم، [حالا] امامی از این خاندان، و صاحب این نفَس و این گفتار، برود پیش حاکمی یا خلیفهای اظهار ذلت کند یا بهنحوی از انحا قبول ذلت کند. بهراستی که اگر زبانی این سخن را بگوید، باید دانست که از دل بیمعرفتی حرف میزند، و اگر مغزی این پندار را در خود بپروراند، باید فهمید که آشنا به اهلبیت عصمت و طهارت و مکتبشان و راهشان نیست.
تأخیر تشکیل حکومت علوی پس از شهادت امام حسین بنا بر روایت
«عَن اَبی حَمزَةَ الثُّمالِیِّ بِسَنَدٍ عالٍ»، در کافی است حدیث، «قالَ سَمِعتُ اَباجَعفَرٍ عَلَیهِالسَّلامُ یَقولُ: یا ثابِتُ[14]اِنَّ اللّهَ تَبارَکَ وَ تَعالَی قَد کانَ وَقَّتَ هَذَا الاَمرَ فِی السَّبعینَ فَلَمّا اَن قُتِلَ الحُسَینُ صَلَواتُاللهِعَلَیهِ اشتَدَّ غَضَبُ اللهِ تَعالی عَلَی اَهلِ الاَرضِ فَاَخَّرَهُ اِلَی اَربَعینَ وَ مِائَةٍ فَحَدَّثناکُم فَاَذَعتُمُ الحَدیثَ فَکَشَفتُم قِناعَ السَّترِ وَ لَم یَجعَلِ اللهُ لَهُ بَعدَ ذَلِکَ وَقتاً عِندَنا وَ یَمحُوا اللهُ ما یَشاءُ وَ یُثبِتُ وَ عِندَهُ اُمُّ الکِتابِ»[15]خداوند سال 70 را برای تشکیل حکومت علوی مقدر فرموده بود. چون حسین علیهالسلام کشته شد، خداوند بر مردم خشمگین شد و آن را به سال 140 تأخیر انداخت. ما این زمان را به شما گفتیم و شما آن را افشا کردید و پردۀ کتمان را از آن برداشتید. لذا دیگر خداوند وقتی را برای آن به ما نفرمود. و خدا هرچه را اراده کند، محو یا اثبات میکند و سرنوشت مکتوب، نزد اوست. ابوحمزه میگوید: «فَحَدَّثتُ بِذَلِکَ اَباعَبدِاللهِ …
گزارش فرماندار مدینه به معاویه از رفتوآمد سرشناسان عراق و حجاز نزد امام
..در نزدیکیهای مرگ معاویه، این فعالیتِ سازمانیافته، بیشتر و آهنگ آن شتابندهتر بود؛ تاآنجاکه فرماندار مدینه بر سرِ گزارشی که از فعالیتهای امام بهدست آورده بود، به معاویه نوشت: «اما بعد. عمروبنعثمان، مأمور مربوطه، گزارش داد که مردانی از عراق و کسانی از سرشناسان حجاز، نزد حسین رفتوآمد میکنند و گمان قیام او هست. من دراینباره تفحص کردم و خبر یافتم که وی ـ حسین ـ هماکنون قصد برافراشتن پرچم مخالفت دارد. نظر و فرمان خود را بنویس.»[3]
بر حسین بودنِ کسی که دعوت امام به یاری را با پیشکش اسب و شمشیر پاسخ داد
… بلکه حتی آن صورتی که برای حق نجنگی هم داخل است در مفهوم با باطل بودن؛ این را اینها نفهمیدند. نبوت میآید صفوف را مشخص میکند، میگوید آنکسانیکه با ما هستند بیایند، گفت ای گروه هر که ندارد هوای ما سرگیرد و برون رود از کربلای ما[5] برود، با ما نیست دیگر. آنکسیکه حسینبنعلی، در بین راه او را طلب میکند که بیا با ما کمک کن، میگوید یَابنَرسولالله این اسبم را خدمت شما تقدیم کنم یا این شمشیرم را، او روشن است که دیگر با حسین نیست؛ او بر حسین است نه با حسین. و لذا میبینید که محدثین ما مینویسند و میگویند آن بیسعادت، راست هم میگویند، واقعاً بیسعادت. و ای بدبختمردمی که چون او، هموارۀ زمان بیسعادت باشند؛ ای بیسعادت! پیغمبرها میآیند معین میکنند راه را، میگویند این است، اگر مردی، اگر دنبال حقی، اگر برای …
دعوت کوفیان از امام حسین (ع) و صفآراییشان در برابر او
… که امیرالمؤمنین از دست اینها گِله و شکایت میکردکه چرا وقتی میگویم بیایید جنگ، نمیآیید؟ باز همینها بودند که بزرگانشان، نامه نوشتند، رفتند خدمت امام حسن مجتبی صلواتاللهعلیه که آقا بیا، ما این شهر را دربست میدهیم در اختیار تو و ایشان تشریف نیاوردند. باز همینها بودند که بزرگانشان نامه نوشتند به حسینبنعلی علیهالسلام که «اَنَّهُ لَيسَ عَلَينَا اِمَام»[7] امامی نداریم، پیشوایی نداریم، حاکمی نداریم و خدا این طاغیه را بر ما مسلط کرده، و شما بیا. و راست هم میگفتند سلیمانبنصرد، حبیببنمظاهر، مسلمبنعوسجه[8] و غیرهذلک. و باز همینها بودند که آمدند در یک جنگ بسی نابرابر و نامتعادلی، درمقابل حسینبنعلی علیهالسلام صف کشیدند و آن فاجعه انجام گرفت. باز همینها بودند که بعد از اندکی، یک ماجرایی در تاریخ بهوجود آوردند که در تاریخ اسلام جزو نمونههای بسیار نادر و پرشکوه است؛ ماجرای توّابین. رفتند بهقصد اینکه بروند جانفشانی کنند و توبۀ نرسیدن به ماجرای عاشورا و واقعۀ کربلا. باز همینها بودند که غالب …
تبریک میلاد و آرزوی پیروی از ایشان و خاندانش
… که توفیق عنایت کرد تا یک بار دیگر این محفل قرآنی شیرین و مطلوب و عزیز را در این حسینیّه داشته باشیم. از جناب آقای خاموشی و سازمان اوقاف تشکّر میکنم به خاطر برگزاری این دورهی از مسابقات و بحمدالله ترویج قرآن کریم به شکلهای مختلف و پیدرپی در سراسر کشور. تبریک عرض میکنم میلاد حضرت اباعبدالله الحسین (علیه الصّلاة و السّلام) را و امیدوارم که خداوند متعال، ما را از پیروان این بزرگوار و این خاندان مکرّم قرار بدهد.
هدرنرفتن خون سیدالشهدا در کربلا
این را هم ما بدانیم که اساساً در فرهنگ قرآنی، هر خونی که در راه خدا ریخته بشود، بجا ریخته شده، هدر نمیرود؛ هیچ خونی هدر نمیرود؛ حتّی اگر چنانچه پیروزی حاصل نشود، خونی که ریخته شد، هدر نمیرود. خون جناب حمزه در اُحد ریخته شد؛ هدر رفت؟ نه. بالاتر از همه، خون سیّدالشّهدا (سلام الله علیه) در کربلا ریخته شد؛ هدر رفت؟ نه. خونی که در راه حق ریخته میشود هدر نمیرود. قرآن هم ناطق به این معنا است؛ قرآن میفرماید: وَ مَن یُقاتِل فی سَبیلِ اللَهِ فَیُقتَل اَو یَغلِب فَسَوفَ نُؤتیهِ اَجرًا عَظیمًا.[9] فرق نمیکند؛ چه پیروز بشوید، چه کشته بشوید، شکست بخورید، پیروز نشوید، نفْس این حرکت …
انوار حسینی، رسانندهٔ فطرتهای پاک به اوج در خط جهاد و شهادت
ــ اینجا فطرتی پاک را، دلی روشن را، دستی خدمتگزار به ضعیفان را میبینیم که رشتهئی از انوار خورشید حسینی، آنها را در خط نورانی جهاد و شهادت، به کار میاندازد و دارندهی آنها را به اوج میرساند. مجید قربانخانی مصداق آیهی: فَمَن یُرد الله ان یهدیه یشرح صدره للإسلام است. او لایق این عروج بوده و دل با صفا و روح با مرام او ظرفیت آن را داشته است.. گوارایش باد و الحقنا الله به انشاءالله
عزای سیدالشهدا (ع) الگوی عزای زنده و زندهکننده
… نباید عقب بیفتد؛ این جهتگیری، جهتگیری گرایش به نخبگی و نخبگانی، نباید عقب بیفتد؛ [لذا] جلسه را تشکیل دادیم. این تشکیل جلسه یک پیامی برای ما دارد؛ پیامش این است که ما گرچه در عزا هستیم، امّا عزای ما به معنی ماتم گرفتن و افسرده شدن و یک گوشه نشستن نیست؛ جنس عزای ما از جنس عزای سیّدالشّهدا (علیه السّلام) است؛ زنده و زندهکننده است. عزاداریم امّا این عزا ما را به حرکت و پیشرفت و شوق بیشتر به کار وادار میکند. من میخواهم این پیام را در دل و جان خودمان، به معنای واقعی کلمه نفوذ بدهیم، احساس کنیم عزاداریِ ما هم باید ما را به پیش ببرد. من البتّه در زمینهی مسائل لبنان و آنچه مربوط به این شهید …
نگاه مرحمت سالار شهیدان به شهید و مادرش
ـ با شوق و عطش، این کتاب شگفتیساز را خواندم و چشم و دل را شستشو دادم. همه چیز در این کتاب، عالی است؛ روایت، عالی؛ راوی، عالی؛ نگارش، عالی؛ سلیقهی تدوین و گردآوری، عالی، و شهید و نگاه مرحمت سالار شهیدان به او و مادرش در نهایت علوّ و رفعت .. هیچ سرمایهی معنوی برای کشور و ملّت و انقلاب برتر از اینها نیست. سرمایهی باارزش دیگر، قدرت نگارش لطیف و گویایی است که این ماجرای عاشقانهی مادرانه به آن نیاز داشت.
آرزوی آموزش همگان در مکتب حسینی
این مراسم در حالی برگزار میشود که هنوز عطر اربعین حسینی نوازشگرِ شامّهی دلها و جانهای بیدار است. امیدواریم که همهی ما در مکتب حسینی آموزش ببینیم و امیدوارم که شما جوانها در دانشگاه حسینی رتبه بیاورید، همچنان که بحمدالله در دانشگاههای نظامی خودتان رتبه آوردهاید. من به همهی دانشآموختگان دانشگاههای افسری نیروهای مسلّح که از امروز وارد چرخهی اجرائی نیروهای مسلّح میشوند و همچنین به همهی جوانان سردوشیبگیر که گام اوّل را در راه ورود در نظام نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی برمیدارند تبریک عرض میکنم. به ملّت ایران هم به …
سرور شهیدان و چراغ روشن همهٔ نسلها و دورانها
سلام بر سرور شهیدان، چراغ روشن همهی نسلها و دورانها و سلام بر همهی شهیدانی که در راه او قدم نهادند.
شکفتگی چهرهٔ آن حضرت با سنگینتر شدن مصائب عاشورا
… (علیهالسّلام) به همهی آسمان و زمین میارزد، جانهای پاک و طیب و طاهر آن اصحاب، آن جوانان، آن اهلبیت، قابل مقایسهی با جان هیچ کسْ دیگر نیست؛ اینها در این میدان به خاک و خون غلتیدند، فداکاری کردند، فدا شدند، حرم معزز پیغمبر و امیرالمؤمنین به اسارت افتادند؛ این حوادث خیلی سنگین است، خیلی تلخ است، خیلی سخت است، اما آنچه که بر تحمل این حوادث تلخ و سخت مترتب شد، آنچنان بزرگ است، آنچنان باعظمت و ماندگار است که تحمل این حوادث سخت را بر کسی مثل حسینبنعلی (علیهالسّلام) و یاران او و خانوادهی او آسان میکند. این را بزرگان نقل کردهاند، مرحوم حاج میرزا جواد آقای ملکی (رضوان الله علیه) در مراقبات - که حرف ایشان سند است، حجت است - تأکید میکنند که در روز عاشورا هرچه مصیبتها سنگینتر میشد، چهرهی حسینبنعلی (علیهالسّلام) برافروختهتر، آثار شکفتگی در آن بزرگوار بیشتر آشکار میشد. این حقایق پرمغز، پر راز و رمز، اینها باید دائماً در مقابل چشم ما باشد.
شکر امام در دعای عرفه بر آفریده شدن در دولت اسلام
شما بحمداللَّه جوانهائی هستید که خدای متعال به شماها توفیق داده در محیط دینی و اسلامی پرورش پیدا کنید؛ این فرصت خیلی خوبی است؛ این شبیه همان چیزی است که امام حسین (علیهالسّلام) در دعای عرفه به خدای متعال عرض میکند و میگوید: من تو را شکر میکنم که مرا در دولت اسلام - دولت پیغمبر - به وجود آوردی. البته فاصلهی ما با او خیلی زیاد است، فاصلهی زمین تا آسمان است؛ اما در آن جهتیم. این برای ما توفیقی است، برای شما جوانها توفیقی است.
دعوت امیرالمؤمنین از امام حسین به صبر در مصیبت
… مثل روز وفات پیغمبر در کوفه، ضجه و گریه بلند شد؛ آن شهر بزرگ کوفه یکپارچه مصیبت و حزن و اندوه بود. حضرت را میآوردند؛ امام حسین (علیهالسّلام) آمد نزدیک. در این روایت دارد که اینقدر حضرت در همین مدت کوتاه گریه کرده بودند که پلکهای حضرت مجروح شده بود. امیرالمؤمنین چشمش افتاد به امام حسین، گفت: حسین من گریه نکن، صبر داشته باشید، صبر کنید؛ اینها چیزی نیست، این حوادث میگذرد. امام حسین را هم تسلا داد.
بهرهگیری از استدلال و اقناع در آغاز و ادامهٔ نهضت
… را بخصوص شما جوانها با خواندن آثار خوب، با تأمل، با گفتگو با انسانهای مورد اعتماد و پخته، نه گفتگوی تقلیدی - که هر چه گفت، شما قبول کنید. نه، این را من نمیخواهم - از بین ببرید. کسانی هستند که میتوانند با استدلال، آدم را قانع کنند؛ ذهن انسان را قانع کنند. و حتّی حضرت ابیعبداللهالحسین (علیهالسّلام) هم از این ابزار در شروع نهضت و در ادامهی نهضت استفاده کرد. حالا چون ایام مربوط به امام حسین (علیهالسّلام) است، این جمله را عرض کرده باشیم:
بزرگترین شهید تاریخ و پدیدآورندهٔ حماسهٔ بیدارکنندهٔ امت
اولاً تسلیت شهادت بزرگترین شهید تاریخ بشریت، حضرت اباعبداللَّه الحسین و پدیدآورندهی حماسهی فراموش نشدنی و بیدارکنندهی امت اسلام در طول تاریخ؛ ثانیاً خوشآمد به شما برادران و خواهران عزیز که به مناسبت سالگرد بیداری مردم بیدار و هوشیار قم، از آن شهر تشریف آوردید و این مجلس با صفا و پر از صمیمیت را تشکیل دادید.
درس عزت و افتخار از او درسی گرانبها برای ملت
… در خدمت امنیت ملت، آن را بهکار ببرد. در میان کسانی هم که دانش را برای مصلحت کشور و امنیت ملت بهکار میبرند، آنهایی که صفوف پُرخطرتر را انتخاب کردهاند، بیشتر مورد ستایش قرار میگیرند. علاقه و محبّت من به افسران جوان و دانشجویان رشتههای نظامی بدین خاطر است. برای یک ملت، درس عزّت و افتخار از حسینبنعلی علیهالسّلام درس گرانبهایی است. میدانهای گوناگونی هم برای بروز دادن عزّت و افتخار ملی وجود دارد؛ اما جوانمردانی که در نیروهای مسلّح همچون حصارهای مستحکمی از کشور و ملتشان حراست میکنند، چهرههای زیباتری از عزّت و افتخارات ملی را به نمایش میگذارند. شما جوانان عزیز قدر این موقعیت والا را …
عشق و ارادت مردم اردبیل به سیدالشهداء
دین، وفاداری، غیرت، شجاعت و عشق و اخلاص به خاندان رسالت، از جمله خصوصیات شما مردم عزیز است که من آن را خوب میشناسم. بسیاری از مردم کشورمان هم عشق و ارادت شما به خاندان پیامبر، بخصوص به سیدالشهداء و حسینبنعلی علیهالسّلام را میشناسند.
آثار و برکات شخصیت، قیام و شهادت او در تاریخ اسلام
… باعظمتی، چنین چیزی مشاهده نشده است. اوّلاً از نسل او یازده امام و یازده خورشید فروزان، معارف اسلامی را بر دلهای آحاد بشر تابانیدند؛ اسلام را زنده کردند، قرآن را تبیین کردند، معارف را گسترانیدند، تحریفها را از دامن اسلام زدودند و راه سوء استفادهها را بستند. یکی از این یازده امام، حسینبنعلی علیهالسّلام است که پیامبر طبق روایت فرمود: «انا من حسین[2] و حسین سفینة النّجاة و مصباح الهدی».[3] با آن همه آثار و برکاتی که در آن شخصیت، در آن شهادت و بر آن قیام در تاریخ اسلام مترتّب شده است، او یکی از ذرارههای فاطمه زهراست. یکی از این خورشیدهای فروزان، امام باقر، و یکی دیگر امام صادق علیهماالسّلام است که معارف اسلامی، مرهون زحمات آنهاست. نه فقط معارف شیعی که ائمّه معروفِ اهل سنّت، یا بیواسطه، یا باواسطه، بهرهمندان از فیض دانش آنها هستند. این کوثر فزاینده روزبهروز درخشندهتر، …
دوران حیات پیامبر، دوران ۲۵ ساله و دوران ۲۰ سالهٔ پس از شهادت امیرالمؤمنین (ع)
این سه دوره، یکی دوران حیات پیامبر اکرم است. دوم، دوران جوانی آن حضرت، یعنی دوران بیستوپنجساله تا حکومت امیرالمؤمنین است. سوم، دوران فترت بیست ساله بعد از شهادت امیرالمؤمنین تا حادثه کربلاست.
تربیت قاسم از کودکی پس از درگذشت پدرش
… شهادت خواهم رسید؟ امام حسین خواست که این نوجوان را آزمایش کند - به تعبیر ما - فرمود: عزیزم! کشتهشدن در ذائقه تو چگونه است؟ گفت «احلی من العسل»[54]؛ از عسل شیرینتر است. ببینید؛ این، آن جهتگیرىِ ارزشی در خاندان پیامبر است. تربیتشدههای اهل بیت اینگونهاند. این نوجوان از کودکی در آغوش امام حسین بزرگ شده است؛ یعنی تقریباً سه، چهار ساله بوده که پدرش از دنیا رفته و امام حسین تقریباً این نوجوان را بزرگ کرده است؛ مربّی به تربیتِ امام حسین است. حالا روز عاشورا که شد، این نوجوان پیش عمو آمد. در این مقتل اینگونه ذکر میکند: «قال الرّاوی: و خرج غلام»[55]. آنجا راویانی بودند که ماجراها را مینوشتند و ثبت میکردند. چند نفرند که قضایا از قول آنها نقل میشود. از قول یکی از آنها نقل میکند و میگوید: همینطور …
خضوع ملت ایران و بسیاری از غیرمسلمانان در برابر او
… امر به معروف و حرکت و حضور سیاسی است و در جایی که لازم است، بیان مواضع و تبیین سیاسی در مقابل دنیای استکبار - هم در جبهه فرهنگی - یعنی آدم سازی، خود سازی، خودسازی فکری و اشاعه فکر و فرهنگ - اینها وظیفه همه کسانی است که امام حسین علیه السّلام را الگو میدانند. خوشبختانه ملت ما همه نسبت به حسینبنعلی علیه السّلام خاضعند و آن بزرگوار را بزرگ میشمارند. حتی خیلی از غیر مسلمانها این گونهاند.
برکات حکومت حسینی حتی اگر شش ماه طول میکشید
… با نجات هانی هم قدرت پیدا میکردند، روحیه مییافتند، دارالاماره را محاصره میکردند، عبیدالله را میگرفتند؛ یا میکشتند و یا میفرستادند میرفت. آن گاه کوفه از آنِ امام حسین علیهالسّلام میشد و دیگر واقعهی کربلا اتّفاق نمیافتاد! اگر واقعهی کربلا اتّفاق نمیافتاد؛ یعنی امام حسین علیهالسّلام به حکومت میرسید. حکومت حسینی، اگر شش ماه هم طول میکشید برای تاریخ، برکات زیادی داشت. گرچه، بیشتر هم ممکن بود طول بکشد.
آمادگی برای ادارهٔ جامعه مانند پیامبر در صورت رسیدن به قدرت
پس هدف، عبارت شد از انجام این واجب، که حالا شرح میدهم این واجب چیست. آن وقت بهطور طبیعی انجام این واجب، به یکی از دو نتیجه میرسد: یا نتیجهاش این است که به قدرت و حکومت میرسد؛ اهلاً و سهلاً، امام حسین حاضر بود. اگر حضرت به قدرت هم میرسید، قدرت را محکم میگرفت و جامعه را مثل زمان پیغمبر و امیرالمؤمنین اداره میکرد. یک وقت هم انجام این واجب، به حکومت نمیرسد، به شهادت میرسد. برای آن هم امام حسین حاضر بود.
توان تحمل بار سنگین شهادت به آفرینش الهی
خداوند امام حسین، و دیگر ائمه بزرگوار را طوری آفریده بود که بتوانند بار سنگینِ آن چنان شهادتی را هم که برای این امر پیش میآمد، تحمّل کنند، و تحمّل هم کردند. البته داستان مصائب کربلا، داستان عظیم دیگری است. حال اندکی قضیه را توضیح دهم. برادران و خواهران نمازگزارِ عزیز! پیغمبر اکرم و هر پیغمبری وقتی که میآید، یک مجموعه احکام میآورد. این احکامی را که پیغمبر میآورد، بعضی فردی است و برای این است که انسان خودش را …
یاد امام حسین (ع) بهعنوان پاسدار بزرگ اسلام در روز پاسدار
روز بسیار بزرگ و جمع با شکوه و زیبایی است. خدا را سپاسگزاریم که این توفیق را به ما عطا کرد که در روز پاسدار، به یاد پاسدار بزرگ اسلام، حضرت ابیعبداللَّه علیهالسّلام و کسانی که راه آن بزرگوار را رفتند، با شما بقیه آن سلف و مجموعه و زمره طیّبه مجاهدین فیسبیلاللَّه، دیداری داشته باشیم.