رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «امام حسن (ع)»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «امام حسن (ع)»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعیدومین امام شیعیان، زندگی و صلح او.

امام خمینی

رسوا کردن دولت جابر اموی با خدمتی بزرگ

… فداء- تسلیت عرض می‌کنم. این خانه کوچک فاطمه- سلام الله علیها- و این افرادی که در آن خانه تربیت شدند که به حسب عدد، چهار- پنج نفر بودند و به حسب واقع، تمام قدرت حق تعالی را تجلی دادند، خدمتهایی کردند که ما را و شما را و همه بشر را به اعجاب درآورده است. خطبه فاطمه زهرا- سلام الله علیها- در مقابل حکومت و قیام امیر المومنین و صبر امیر المومنین در مدت بیست و چند سال و در عین حال کمک کاری به حکومت موجود و بعد هم فداکاری در راه اسلام و فداکاری دو فرزند عزیزش، امام مجتبی که یک خدمت بسیار بزرگ و دولت جابر اموی را با آن خدمت رسوا فرمود و خدمت بزرگ برادر ارجمندش حضرت سید الشهدا، چیزهایی بود که همه می‌دانید و می‌دانیم. و با اینکه عده کم و اسباب و ابزار جنگ پیش آنها کم بود، لکن روح الهی و روح ایمان آنها را آن طور کرد که بر همه ستمکاران عصر خودشان غلبه پیدا کردند و اسلام را زنده کردند و برای ما و شما برادرهای عزیز الگو شدند که ما از کمی عده و کمی عُده و کمی ابزار جنگ در مقابل …

رنج آن حضرت از اصحاب کج‌فهمی که در برابرش ایستادند

… از گرفتاری ما بیشتر بوده، آنها هم از دوستانشان مخالفت می‌دیدند، این دسته‌ای که قیام کردند در صفین[2]، در مقابل حضرت امیر ایستادند و شمشیر کشیدند به روی حضرت، اینها از دوستان حضرت بودند؛ مخلصین حضرت بودند، گرفتاری حضرت از مخلصینش شاید بیشتر بود تا از سایرین. امام حسن- سلام الله علیه- آن قدر گرفتاری که از این دوستان و اصحابش داشت از دیگران نداشت. اصحابی که توجه نداشتند که امام زمانشان روی چه نقشه دارد عمل می‌کند، با خیالهای کوچکشان، با افکار ناقصشان در مقابلش می‌ایستادند و غارتش کردند و اذیتش کردند، و- عرض می‌کنم که- شکستش دادند، معاهده با دشمنش کردند و هزار جور بساط درست کردند. شما گمان نکنید که این مشکلات برای من و شماست. هر چه مشکلات زیادتر باشد، اجرش زیادتر است؛ الهیتش زیادتر است. اگر آدم در حال خیلی وسعت، و در حال خیلی تفریح و تفرح، گرایش به اسلام بکند اینکه چیزی نیست. خوب، همه وقتی که وقت نتیجه بردن [است‌] حاضرند. آن روزی که …

امام شهید سید علی خامنه‌ای

انتخاب زنده ماندنی دشوارتر از شهادت

گاهی شهید شدن آسان‌تر از زنده ماندن است! حقّاً که چنین است! این نکته را اهل معنا و حکمت و دقّت، خوب درک میکنند. گاهی زنده ماندن و زیستن و تلاش کردن در یک محیط، به مراتب مشکلتر از کشته شدن و شهید شدن و به لقای خدا پیوستن است. امام حسن علیه‌السّلام این مشکل را انتخاب کرد.

تدبیر هوشمندانه برای ادامهٔ اسلام اصیل به شکل نهضت

راجع به صلح از ابعاد مختلف صحبت کرده‌‌ایم؛ حالا مسئله این است که بعد از صلح امام حسن مجتبىٰ (علیه الصّلاة و السّلام) کار به شکلى هوشمندانه و زیرکانه تنظیم شد که جریان اسلامى وارد کانال آلوده‌‌اى که به نام خلافت ــ و در معنا سلطنت ــ به‌‌ وجود آمده بود نشود؛ این هنر امام حسن مجتبىٰ (علیه‌‌السّلام) بود. امام حسن مجتبىٰ کارى کرد که جریان اصیل اسلام که از مکّه شروع شد و به حکومت اسلامى رسید و به زمان امیرالمؤمنین و به زمان خود او رسید، در یک مجراى دیگرى جریان پیدا بکند، منتها اگر نه به شکل حکومت ــ زیرا ممکن نیست ــ لااقل دوباره به شکل نهضت. این دوره‌‌ى سوّم اسلام است. اسلام دوباره شد نهضت؛ اسلامِ ناب، اسلامِ اصیل، اسلامِ ظلم‌‌ستیز، اسلامِ سازش‌‌ناپذیر، اسلامِ دور از تحریف و مبرّا از اینکه بازیچه‌‌ى دست هواها و هوس‌‌ها بشود، باقى ماند؛ منتها در شکل نهضت باقى ماند. و از زمان امام حسن (علیه الصّلاة …

وضعیت بی‌مانند او در میان امامان: رنج از سوی دوستان افزون بر دشمنان

امام حسن شخصیتی است که در زمان خودش، به وضعیتی دچار شد که هیچ‌یک از امامان در آن وضعیت قرار نگرفتند. خود پیغمبر با همۀ شدت‌ها و رنج‌ها، و امیرمؤمنان با همۀ دردها و غم‌ها، و ائمۀ دیگر با همۀ ستمدیدگی‌ها، هیچ‌کدام در وضعیت امام حسن قرار نگرفتند و این عظمت حسن‌بن‌علی را نشان می‌دهد. زیرا دیگر ائمۀ هُدیٰ اگر از سوی دشمن رنج می‌دیدند، از سوی دوستان، آن زخم‌ها التیام می‌یافتند. اگر دشمنی بود که آنها را می‌کوبید، دوستانی بودند که قدر آنها را می‌دانستند، اما امام حسن مجتبی این‌طور نبود. نزدیک‌ترینِ یارانِ امام حسن به او گفت: «یا مُذِلَّ المُؤمِنینَ»[1]. حجربن‌عدی یقین داشت که حسن‌بن‌علی امام است، در امامت او شکّی نداشت، اما تاکتیک او را تخطئه می‌کرد. می‌گفت این تاکتیک شما مؤمنین را به ذلت کشاند. مؤمنین چه کسانی بودند؟ مؤمنین یعنی آن خواص …

تفاوت شرایط عینی جامعهٔ تحت حکومت امام با قلمرو معاویه

حالا امام حسن علیه‌السلام درمقابل معاویه قرار گرفته است. مردم به امام مجتبی مؤمنند؛ یعنی به ظاهر با او بیعت کرده‌اند و حکومت او را عموم مردمی که در قلمرو حکومت علوی بودند، گردن نهادند...اما شرایط عینیِ دو حکومت و دو منطقه‌ای که در یک منطقه امام مجتبی علیه‌السلام قرار دارد و در یک منطقه معاویه، بسیار باهم متفاوتند. چیزهایی در جامعه‌ای که حسن علیه‌السلام بر آن حکومت می‌کند وجود دارد، که در هر جامعه‌ای و در زیر سایۀ هر حکومتی، این‌گونه مسائلی وجود داشته باشد، فلج‌کننده است. و درمقابل، معاویه از امتیازاتی در اجتماعِ خود برخوردار است که در هر حکومتی و در هر جامعه‌ای، این امتیازات باشد، او کامیاب و موفق می‌شود. نویسندۀ عرب‌زبان مصری، عباس عقّاد، حکومت علی علیه‌السلام و معاویه را این‌طور بیان می‌کند: بعد از مرگ عثمان، معاویه بر منطقه‌ای حکومت می‌کرد که در آن مطلقاً اختلاف و نفاق نبود و همه باهم، هم‌دل و هم‌زبان بودند، و علی علیه‌السلام به حکومت منطقه‌ای رسید که در آن …

حق عظیم امام حسن (ع) بر بقای اسلام

… بشود، امام حسین هم باید در همین ماجرا کشته می‌شد، اصحاب برجسته هم باید کشته می‌شدند، حجربن‌عدی‌ها هم باید کشته می‌شدند، همه باید از بین می‌رفتند، کسی که بماند و بتواند از فرصت‌ها استفاده بکند و اسلام را در شکل ارزشی خودش بازهم حفظ کند، دیگر باقی نمی‌ماند. این، حق عظیمی است که امام مجتبی علیه‌الصلاةوالسلام بر بقای اسلام دارد. (1369/1/22)
همهٔ شاهدهای امام شهید سید علی خامنه‌ای