مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «امام حسن عسکری (ع)»
برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعییازدهمین امام شیعیان و زندگی او در سامرا.
امام خمینی
نگه داشتن امام در سامرا زیر فشار و حبس
میگویند مردیکه[2] از [مدینه] برمیدارد امام- علیه السلام- را میآورد در اینجا، یا حضرت عسکری را در سامرا چندین سال نگه میدارد و تحت فشار و در نظام، در عَسْکر ... در جُند ایشان را نگه میدارد و محبوس است امام- علیه السلام- در آنجا. این از باب این [بود] که نماز میخواست بخواند؟ خوب ...، خود آنها هم نماز میخواندند، به نماز چه کار داشتند؟ چون امام- علیه السلام- پسر پیغمبر بود، آن وقت پسر پیغمبر خیلی هم [مورد احترام بود]؛ اگر پسر پیغمبر سر جای خودش مینشست و کار نداشت به مردم، چیزی نبود؛ …
امام شهید سید علی خامنهای
فضایل مورد اعتراف موافق و مخالف و شهادت در بیستوهشتسالگی
این روزها متعلق به امام عسگری (سلاماللّه علیه) است، که میتواند الگوی همهی مؤمنان، بخصوص جوانان باشد. این امامی که موافقان، شیعیان، مخالفان، غیر معتقدان، همه، شهادت دادند و اعتراف کردند به فضل او، به علم او، به تقوای او، به طهارت او، به عصمت او، به شجاعت او در مقابل دشمنان، به صبر و استقامت او در برابر سختیها، این انسان بزرگ، این شخصیت باشکوه، وقتی به شهادت رسید، فقط بیست و هشت سال داشت. در تاریخ پرافتخار شیعه، این نمونهها را کم نداریم. پدر امام زمان عزیز ما با آن همه فضیلت، با آن همه مقامات، با آن همه کرامات، وقتی با سم و جنایت دشمنان از دنیا رفت، فقط بیست و هشت سال داشت؛ این میشود الگو؛ جوان احساس میکند یک نمونهی عالی در مقابل چشم دارد. آن امام بزرگوار، جوادالائمه (علیهالسّلام) است که در بیست و پنج سالگی شهید شده است؛ این امام عسگری (علیه الصّلاة و السّلام) است که در بیست و هشت سالگی به شهادت رسیده است؛ و این همه فضیلت، این …
ساماندهی ارتباط با سراسر جهان اسلام از سامرا
… داده]. «سُرَّ مَن رأىٰ» یک شهر بزرگ آنچنانى نبود [بلکه] شهرى بود، پایتختى بود که تازه درست کرده بودند و سران و اعیان و رجالِ حکومت و به قدرى از مردم عادى که حوائج روزمرّه را رفع کنند [حضور داشتند]. سُرّ مَن رأىٰ یا سامرا بعد از بغداد یک شهر نوبنیاد بود. در این شهر سامرا با آن همه شدّت عمل، این دو بزرگوار یعنى حضرت هادى و حضرت عسکرى توانستند این همه ارتباطات را با سرتاسر دنیاى اسلام تنظیم کنند. اینها خیلى مهم است؛ یعنى ما این ابعاد زندگى ائمّه را وقتى نگاه کنیم میفهمیم اینها چه کار داشتند میکردند. آن وقت فقط هم این نبود که مسئلهى نماز و روزه جواب بدهند یا طهارت و نجاست جواب بدهند. در موضع «امام» با همان معناى اسلامى خودش قرار میگرفتند و در موضع …
نوشتن خط برای احمد بن اسحاق تا نامههای بیامضای امام شناخته شود
… بهدست کسانی که بر قم تسلط دارند ـ حکام عباسی زمان ـ اگر احمدبناسحاق را زیر فشار قرار دادند که این نامه از کجاست و چگونه است، بگوید نمیدانم و ارتباط خود را با نامه انکار کند؛ و ازطرف دیگر از روی خط تشخیص بدهد که نامه ازطرف امام است و احتیاج به امضا نباشد. حضرت در جواب میفرماید: عیب ندارد، و خط را مینویسند؛ احمدبناسحاق خط را نگاه میکند و آشنا میشود؛ منتها بعد، امام به او توضیح میدهند، میگویند: «گاهی با قلم ریز خواهم نوشت و گاهی با قلم درشت، اشتباه نکنی»، یعنی درست دقت کن و مراقبت کن.
اعتراف همگان به فضل و شجاعت او و شهادتش در ۲۸ سالگی
… میرسد و دستگاه جبار زمان این ذریۀ پیغمبر را بیش از آن تحمل نمیکند؟! پاسخ به این سخن را زندگی و شخصیت امام جواد به ما میدهد. او مظهر مبارزۀ با باطل بود، او کوششگر برای [برقراری] حکومت الله بود. او برای خدا و قرآن مبارزه میکرد، او از قدرتها نمیترسید. (62/6/17) [یا امام حسن عسکری] امامی که موافقان، شیعیان، مخالفان، غیر معتقدان، همه شهادت دادند و اعتراف کردند به فضل او، به علم او، به تقوای او، به طهارت او، به عصمت او، به شجاعت او درمقابل دشمنان، به صبر و استقامت او در برابر سختیها؛ این انسان بزرگ، این شخصیت باشکوه، وقتی به شهادت رسید، فقط بیستوهشت سال داشت، پدر امامِ زمانِ عزیز ما، با آنهمه فضیلت، با آنهمه مقامات، با آنهمه کرامات، وقتی با سَم و جنایت دشمنان از دنیا رفت، فقط بیستوهشت سال داشت (90/12/10) و در طول این مدت بیستوهشت سال هم دائماً یا در زندان بودند یا در تبعید...ائمۀ ما اینطور بودند. (51/11/24)