البتّه به مساجد خیلى باید اهتمام بشود. بنده به این سنّت پیشنمازى خیلى معتقدم؛ حالا شاید بعضىها هم واقعاً قبول نداشته باشند. خود بنده چون مدّتها پیشنماز بودم و پیشنمازى کردهام، میدانم پیشنمازى چقدر کار خوبى است، چقدر کار مؤثّرى است، چقدر کار پُرفعّالیّت و پُرتلاشى است. غالباً کسانى که پیشنمازى نکردهاند، نمیدانند پیشنمازى یعنى چه؛ بعضىها هم که رفتند در مسجد نمازى خواندند و فورى دویدند بیرون به دنبال کار دیگر، نه آنها طعم پیشنمازى را میفهمند، نه دیگران طعم آنها را میفهمند؛ نه، پیشنمازى یعنى آدم مسجد را واقعاً محلّ کار خودش بداند؛ قبل از وقت برود آنجا، حتّى قبل از دیگران برود آنجا، اوضاع مسجد را ببیند، اگر اشکالاتى در وضع ظاهرى مسجد هست برطرف کند، سجّادهاش را پهن کند، بنشیند آنجا، منتظر مردم بماند که مردم بیایند، با یکیک آنها که مىآیند تا آنجایى که میتواند تماس بگیرد، به آنها محبّت بکند، از آنها احوالپرسى کند، مشکلى دارند در آن حدّى که برایش میسور است برطرف کند ــ نه اینکه بشود پادوى کارهاى خدماتى مردم که در بعضى از مساجد چنین چیزهایى وجود دارد که قطعاً غلط است؛ نه ــ بنشیند آنجا تا مردم به او مراجعه بکنند، درد دل بکنند، خودش را عرضه کند بر مردم، در معرض مراجعات مردم قرار بدهد، نماز را که تمام کرد براى مردم مسئلهاى بگوید، براى مردم دینى بگوید، تفسیرى بگوید، حرفى بزند و پا شود برود بیرون. یعنى اینجور [باشد]، ساعتى از وقت خودش را در اینجا صرف بکند؛ اینجور پیشنمازى به نظر بنده خیلى فرد مفید، مؤثّر، بابرکت و جلبکنندهى عواطف [است]. در سایهى این پیشنمازى است که وقتى این پیشنماز به آن کسانى که دیگر با مسجد او سر و کار دارند و رفت و آمد دارند، حتّى کسانى که وقت هم نمیکنند بروند مسجد امّا دورادور میدانند این آقا چه آقاى خوبى است، از دیگران شنیدهاند، وقتى در حوزهى اینها اشاره کند که فلان کار باید انجام بگیرد، نه بودجه میخواهد، نه قدرت قانونى میخواهد، نه بخشنامه میخواهد؛ آن کار طبق نظر او و گفتهى او انجام خواهد گرفت.امام جماعت
نامهای دیگر: ائمهٔ جماعات، ائمهٔ جماعت، امامت جماعت، پیشنماز
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
روحانی پیشنماز مسجد و نقش و وظایف او در ارتباط با مردم.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار اعضای شورای مرکزی نمایندگان ولىّ فقیه در دانشگاههای کشور— ۱۳۶۹/۰۷/۰۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۹ تا ۱۳۹۵۱۳۶۹۱۳۹۵
فقط سال ۱۳۸۵همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
مخالفت با غیبت و تأخیر پیشنماز و لزوم دانستن مسجد چون خانهٔ خود
… دو روز در هفته، سه روز در هفته برای اقامهی نماز جماعت به مسجد نمیروند. میگوییم چرا؟ میگوید گرفتار شدم؛ سرم شلوغ بود. یا میرود نماز، ولی دیر میرود؛ مردم در صف جماعت منتظر نشستهاند؛ حالا آقا بعد از مدتی دوان دوان میآید؛ گاهی یک کیف سامسونت هم دستش است! من با این روش موافق نیستم. پیشنماز مسجد، باید مسجد را خانهی خود، جایگاه خود و ادارهی خود بداند؛ وقتی وارد مسجد شد، «کالسّمک فی الماء» باید باشد؛ احساس کند که اینجا جای اوست و عجلهای برای بیرون رفتن از مسجد نداشته باشد؛ این درست است. جلسات مذهبی هم همین طور است. البته در درجهی اول مسجد، بعد هم در درجهی بعد، جلسات مذهبی و عُرفیات فراوانی که ما در این زمینه بحمداللَّه داریم. این اولین وظیفهی ماست و این را باید قدر بدانیم.