رفتن به محتوای اصلی

امام باقر (ع)شخص

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

پنجمین امام شیعیان و زندگی و مبارزهٔ فکری و سیاسی او.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع گروهی از خطبا و وعاظ در آستانه ماه محرم (بقای تشیع)— ۱۳۵۸/۰۸/۲۹

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۲
۱۳۵۸۱۳۶۲

فقط سال ۱۳۶۱همهٔ سال‌ها

بالاترین شخصیت تاریخ با مقامی درک‌ناشده جز نزد خدا و معصومان

ما مفتخریم که «باقر العلوم»[17] بالاترین شخصیت تاریخ است و کسی جز خدای تعالی و رسول- صلی الله علیه و آله- و ائمه معصومین- علیهم السلام- مقام او را درک نکرده و نتوانند درک کرد، از ما است.

سفارش به نوحه‌سرایی در منی و جنبهٔ سیاسی آن، با تردید گوینده در نام امام

… شهر نه، در سرتاسر کشور، تمام قشرهای مردم و عزاداران حضرت سید الشهدا مجتمع می‌شوند و احتیاج به اینکه زیاد زحمت کشیده بشود و تبلیغات بشود ندارد؛ با یک کلمه، وقتی مردم ببینند که این کلمه از حلقوم سید الشهدا- سلام الله علیه- بیرون می‌آید همه با هم مجتمع می‌شوند. اینکه بعضی از ائمه- شاید امام باقر بوده، من الآن خوب یادم نیست- می‌فرماید که برای من یک نفر نوحه‌سرا در منی‌ بگذارید که آنجا برای من گریه بکند و عزا بگیرد،[3] نه این است که حضرت باقر- سلام الله علیه- احتیاج به این داشته است و نه اینکه برای او شخصاً فایده‌ای داشته است، لکن جنبه سیاسی او را ببینید. در منی‌ آن وقتی که از همه اقطار عالم آدم می‌آید آنجا، یک کسی بنشیند یا اشخاصی نوحه‌سرایی کنند برای امام باقر و جنایت کسانی که با او مخالفت کردند و او را- مثلا- به شهادت رساندند، ذکر کند و این مساله موجی باشد در همه دنیا. این مجالس عزا را دست کم گرفتند.

نقل کار کردن ایشان در محل خود

و این فقط [مختصّ‌] علی بن ابی طالب- سلام الله علیه- نیست، حضرت صادق، حضرت باقر، آنها هم، از آنها نقل کرده‌اند که در یک محلی که داشتند، می‌رفتند کار می‌کردند. به حضرت صادق بعضی می‌گفتند آقا- حضرت صادق شغلش خیلی بود.