انتقاد از برادرکشی سران گروههای افغان و ضربه زدن به ملت افغانستان
… است. ما در عین آنکه در امور داخلى هیچ کشورى دخالت نمیکنیم امّا مسائل جهان اسلام را مسائل خودمان میدانیم. ما مسئلهى بوسنى و هرزگوین[9] را مسئلهى خودمان میدانیم؛ ما مسئلهى کشمیر[10] را مسئلهى خودمان میدانیم؛ ما مسائل افغانستان[11] را مسائل خودمان میدانیم. دلهاى ما پُر از غصّه و درد است به خاطر برادرکشىهایى که در افغانستان انجام میگیرد. چرا این آقایان اینقدر برادرکشى میکنند؟ چرا ضربهاى را میزنند به ملّت افغانستان که در زمان تسلّط کمونیستها این ضربهها زده نشده؟ چه میخواهند؟ چه عذرى در مقابل ملّت افغان دارند؟ چه جوابى به امّت اسلامى دارند این آقایانى که در افغانستان در رأس کارند؟ چرا این کار را میکنند؟ ما به اینها پیغام دادیم، خصوصى گفتیم، دوستانه گفتیم، باز هم دوستانه میگوییم؛ امّت اسلامى مؤاخذه میکند، بازخواست …
نکوهش درگیری خونین رؤسای احزاب و مظلومیت مردم افغانستان
دیگر، حادثه افغانستان است که امیدواریم آن درگیریهای خونین، دیگر بین رؤسای احزاب این کشور تکرار نشود. مردم افغانستان، مردم مسلمان و مظلومی هستند و این، یک ظلم مضاعف است که سوء تدبیر بعضی از رؤسای احزاب، آنها را در مقابل هم قرار دهد و در خانه و کوچه و خیابان شهرشان - که حالا به اصطلاح آن را آزاد کردهاند - خون مردم بر زمین ریخته شود.
ایستادگی بر دید اسلامی در مسئلهٔ افغانستان با وجود سختیها
… قبول نکردن و مسائل جهانى را بر طبق معیارهاى خود حل کردن و راه آن را پیمودن. مسئلهى فلسطین را ما با معیارهاى خودمان حل میکنیم و بر اساس آن قضاوت میکنیم و نسبت به آن اقدام میکنیم؛ تابع هیچ قدرتى در دنیا نمیشویم. در مسئلهى بالکان[7] همینجور عمل میکنیم؛ در مسئلهى افغانستان در طول هشت سال جنگ با همهى آن عسرتها و سختىهایى که آن مسئله براى ما داشت،[8] ایستادیم و همانجورى که مبنا و روش اسلامى و دید اسلامى ما بود نسبت به این مسئله، حرکت کردیم. وقتى که این سیاستها مورد نظر باشد و آن مدیریّت وجود داشته باشد، آن وقت کشور، خوب اداره میشود.
آرزوی دشمنان برای آوردن همان بلا بر سر افغانهای مسلمان
آقایان، ایرانیان، مسلمانان، مردم دنیا! بدانید اینها در مورد جنگ ایران و عراق هم همین کار را میخواستند بکنند، منتها نتوانستند. آرزوى اینها این بود که آن بلائى که در اروپا بر سر مسلمانان بوسنى و هرزگوین آمد، در اینجا بر سر مسلمانان ایران بیاید؛ در افغانستان بر سر افغانهاى مسلمان همین بلا بیاید؛ اینها میخواستند، آرزو داشتند [امّا] نتوانستند. آنجا حالا ناخنشان بند شده است به این بیچارهها و هممنطقهاىهاى خودشان؛ آنها هم اروپایىاند دیگر. این، وضع دنیا است و فساد اخلاقى دنیا.
جریان داشتن تجاوزی مشابه در مرزهای افغانستان و تاجیکستان
… ادامه میدهم، این شعار، شعار قابل قبولى است؟ ببینید که چقدر دنیاى قدرتمند استکبارى امروز که در مقابل این روش وقیحانهى صهیونیستها سکوت میکند، مجرم و در جرایم و گناهان رژیم صهیونیستى شریک است. شبیه همین قضیّه امروز در اروپا در بالکان[5] در جریان است؛ شبیه همین قضیّه امروز در مرزهاى میان افغانستان و تاجیکستان در جریان است؛[6] و بسى جاهاى دیگر. آیا در این برهوت حاکمیّت ارزشهاى طاغوتى و معیارهاى غلط، اگر جوانانى مانند شما در خدمت آرمانهاى مقدّس الهى و انسانى، در دفاع از حق و حقیقت، در بزرگداشت آزادى و کرامت انسان، اسلحه به دست بگیرند و آموزش نظامى ببینند، برترین افتخار نیست؟