رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کشور همسایهٔ ایران و تحولات اشغال، جنگ و مردم آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در هشتمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد— ۱۳۶۵/۰۶/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۲
۱۳۶۵۱۴۰۲

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۱۳۵ پاراگراف)

جنایت‌های بیست‌سالهٔ آمریکا و خروج مفتضحانه، نمونهٔ ادعای آزادی و مردمی بودن

یک نمونه‌اش جلوی چشم شما همین افغانستان است. ۲۱ سال قبل از این آمدند افغانستان برای اینکه دولتی را که ادّعا میکردند مردمی نیست و آزادی در آن نیست، شکست بدهند؛ آمریکایی‌ها آمدند بیست سال در افغانستان جنایت کردند، انواع و اقسام جنایتها را انجام دادند، هر چه توانستند دزدیدند، بردند، خوردند، کشتند، نابود کردند، خانواده‌ها را از بین بردند، اخلاقها را خراب کردند، بعد از بیست سال همان حکومتی که علیه او وارد شده بودند آمد سرِ کار، افغانستان را دادند به او، با این فضاحت خارج شدند! این یک نمونه‌ای است که امروز جلوی چشم شما جوانها است.

انتظار مجازات عاملان جنایت و جلوگیری از تکرار آن از مسئولان

حادثه‌ی تلخ و مصیبت‌بار انفجار در مسجد منطقه خان‌آباد استان قندوز که به جان‌باختن جمع زیادی از مؤمنان نمازگزار انجامید، ما را داغدار کرد. از مسئولان کشور همسایه و برادر افغانستان جداً انتظار میرود که عاملان خونخوار این جنایت بزرگ را به مجازات برسانند و با تدابیر لازم از تکرار چنین فجایعی جلوگیری کنند. از خداوند متعال رحمت و علوّ درجه برای شهیدان این حادثه و شفای عاجل برای آسیب‌دیدگان و صبر و سکینه برای کسان و بازماندگان آنها مسألت میکنم.

کشوری برادر، هم‌زبان و هم‌دین که مصائبش کار آمریکاست

… است و لبخند و حرف زدن و حرفهای گاهی اوقات حق‌به‌جانب ادا کردن، امّا باطن قضیّه‌ یک گرگ، یک گرگ وحشیِ درنده که در خیلی از جاهای دنیا انسان مشاهده میکند؛ البتّه گاهی گرگ، گاهی روباهِ حیله‌گر؛ به شکلهای مختلف درمی‌آید. یک مظهرش امروز وضعیّت افغانستان است. افغانستان کشور برادر ما است؛ هم‌زبان، هم‌دین، از لحاظ فرهنگی هم‌فرهنگ؛ و واقعاً مشکلات افغانستان و مصیبت‌های افغانستان انسان را بشدّت متأثّر میکند. این حوادثی که دارد پی‌درپی پیش می‌آید، این حادثه‌ی روز پنج‌شنبه[5] این کشتارها، این مشکلات، این سختی‌هایی که اینها میکشند، اینها کار آمریکا است. بیست سال آمدند افغانستان را اشغال کردند و در این بیست سال انواع و اقسام ظلمها را به افغانها کردند؛ مجلس عزایشان را، مجلس عروسی‌شان را بمباران کردند، جوانهایشان را کشتند، عناصر فراوانی از اینها را بی‌جهت به زندانهای گوناگون انداختند، ده‌ها برابر -چندده برابر- …

حمایت از ملت افغانستان و وابستگی رابطه با دولت‌ها به رفتار آنها

به ‌هر حال در مورد افغانستان ما طرف‌دار ملّت افغانیم؛ دولتها می‌آیند و میروند؛ انواع و اقسام دولتها در این سالها در افغانستان سر کار آمده‌اند. دولتها می‌آیند و میروند، آن که باقی میماند ملّت افغانستان است؛ ما طرف‌دار ملّت افغانستان هستیم. نوع رابطه‌ی ما با دولتها هم به نوع رابطه‌ی آنها با ما بستگی دارد. و امیدواریم که ان‌شاءالله خدای متعال خیر مقدّر بفرماید برای مردم افغان و آنها را از این وضعیّت نجات بدهد و ان‌شاءالله وضعشان را به بهترین وجهی قرار بدهد و تفضّلات خودش را بر آنها نازل کند و بر ما ان‌شاءالله.

تحقیر آمریکا در افغانستان و لزوم هشیاری ملت افغان

همین درک غلط موجب شد که آمریکا در افغانستان تحقیر شود، و پس از آن ورود پُر سر و صدا در بیست سال پیش، و پس از به کار بردن سلاح و بمب و آتش در برابر مردم بی‌دفاع و غیر نظامی، خود را در باتلاق حس کند و نیرو و ابزار نظامی خود را از آن بیرون بَرَد. البتّه ملّت بیدار افغان باید مراقب ابزارهای اطّلاعاتی و سلاحهای جنگ نرم آمریکا در کشورش باشد و هشیارانه در برابر آن بِایستد.

تأسف از کشتارهای دسته‌جمعی تروریستی در کابل و قندهار به دست مدعیان اسلام

... من همین جا از این فرصت استفاده کنم و تأسّف و تألّم خودمان را عرض بکنیم نسبت به حوادثی که در همسایگی ما در افغانستان دارد اتّفاق می‌افتد به وسیله‌ی همین کسانی که ادّعای اسلام میکنند و واقعاً از اسلام بویی نبرده‌اند. الان -[یعنی] از حدود یک ماه قبل به این طرف- شاید حدود هفت یا هشت حادثه‌ی کشتار دسته‌جمعیِ تروریستی اتّفاق افتاده؛در یکی شصت هفتاد نفر شهید شدند، در یکی پنجاه شصت نفر کشته شدند، در یکی بیست و چند نفر کشته شدند؛ در کابل، در قندهار، در جاهای دیگر. امضا هم میکنند و اعتراف هم میکنند که «ما کردیم»!چه کسی؟ داعش. توجّه بکنید، همان دستهایی که داعش را به وجود آوردند -چه در عراق، چه در سوریه- و آن جنایات را به وسیله‌ِی داعش مرتکب شدند و داعش را ابزاری قرار دادند برای آن همه ظلم بزرگ به مردم، همانها باز دارند …

خشونت حزب خلق مارکسیستی با دانشجویان مخالف در دانشگاه کابل

… مارکسیستی سرِ کار آمد؛ اوّلش قبل از پیروزی انقلاب ما بود و بعد مصادف شد با سالهای انقلاب و ادامه پیدا کرد -که آن‌وقتی که حکومت کمونیستی اعلام شد، بنده در ایرانشهر تبعید بودم؛ آنجا من شنفتم که در افغانستان حکومت کمونیستی آمده سرِکار و از قضایا خبر نداشتیم؛ حالا یواش‌یواش دارد خبرها منتشر میشود- در داخل دانشگاه کابل، مجموعه‌های وابسته به آن حزب خلق که حکومت را با کودتا در دست گرفته بود، میرفتند از داخل اتاقهای دانشجوها، دانشجوهایی را که فکر میکردند مخالفند میکشیدند بیرون، این‌قدر کتکشان میزدند که یا میمردند یا مُشرِف به مردن میشدند؛ همانها می‌آمدند این دانشجوها را میگرفتند میبردند و تحویل نیروهای حکومتی میدادند که زندانی [کنند]؛ یعنی حتّی محیط دانشگاه را آلوده‌ی به این‌جور فشارها و خشونتها کرده بودند؛ [امّا] در بین ما این‌جور نبود. همین دانشگاه تهران، محیط ضرب و زور شد، امّا از طرف گروه‌های مارکسیستی؛ از طرف منافقین، مجاهدین خلق؛ آنها بودند که آنجا را تبدیل کردند به انبارهای سلاح؛ بچّه‌های مسلمان، نه.

ثمرهٔ لشکرکشی غرب: ویرانی، فقر، کشتار و رونق مافیای مواد مخدر

نگاه به افغانستان که همه‌ی وعده‌های آمریکا و غرب در آن، فریب و دروغ از آب درآمده و لشکرکشی کم‌نظیر جبهه‌ی متحد غربی در آن، جز ویرانی کشور و فقر و کشتار مردم و اقتدار روزافزون مافیای موادمخدر به بار نیاورده است.

بمباران و حضور اشغالگرانهٔ آمریکا و انگلیس در پی منافع نامشروع آمریکا

ملت افغانستان فقط به این دلیل در یک سال و چند ماه گذشته بمبها و سلاحهای کشتار جمعی آمریکا و انگلیس و نیز دخالت و حضور اهانتبار و اشغالگرانه‌ی آنان را بر جسم و جان خود لمس کرده که دولت آمریکا منافع نامشروع خود را اینگونه تعریف کرده است.

لزوم دولتی دور از نفوذ بین‌المللی با زمامدارانی از خود مردم

… این آرامشی که علی‌العجاله بعد از گذشت سالهای متمادی به وجود آمده است، اگر دولتها بخواهند دخالت کنند و منافع خودشان - نه مصالح مردم افغان - را در میان کشور افغانستان دنبال کنند، به همراه نتیجه مجاهدت مردم افغان و آن همه رنجها و مرارتها از بین خواهد رفت. تشکیل دولت افغانستان باید از نفوذ بین‌المللی دور باشد. کسانی باید زمام کار افغانستان را در دست داشته باشند که از خود مردم و آشنا با رنجهای مردم افغانستان باشند. چهار نفر آدم را از آن طرف بردارند بیاورند؛ آدمهایی که افغانستان را درست نمیشناسند؛ دهها سال است که افغانستان را ندیده‌اند؛ سالهای سختی که مردم افغانستان گذرانده‌اند، اینها زندگی خود را در کشورهای اروپایی و غیره گذرانده‌اند؛ اینها چه میفهمند درد مردم افغانستان …

خرسندی از صلح و دولت فراگیر و پیوند امنیت آن با ایران

در مورد افغانستان: اوّلاً از این‌که احساس میشود یک دولتِ مورد اتّفاق گروهها و قبایل و طوایف افغانی بناست تشکیل شود و صلح و ثبات در افغانستان برقرار گردد، ما خوشحالیم. این‌که مردم مظلوم افغانستان از درگیریهای خونین و پُر از خسارتِ بیست‌وچند سال گذشته راحت شوند، برای ما یک مژده بسیار بزرگ است؛ هم به خاطر این که مردم مسلمانی هستند و غم آنها، غم ماست؛ هم به خاطر این‌که همسایه ما هستند و وضعیت و ثبات و امنیت افغانستان، با ثبات و امنیت کشور ما ارتباط نزدیک دارد. از همه جهت، از این‌که اینها آسوده شوند، ما خرسندیم. البته باید به نکاتی توجّه شود:

عدم دخالت ایران در امور و حمایت از ملت افغانستان

نکته سوم این است که ما هیچ دخالتی در کارهای افغانستان نمیکنیم - که چه کسی بیاید، چه کسی نیاید؛ چه کسی در رأس کار باشد، چه کسی نباشد - اما از ملت افغانستان حمایت میکنیم؛ همچنان که در بیست‌وچند سال گذشته، دولت و ملت ایران هرچه توانسته‌اند، انصافاً در قبال مردم مسلمان افغانستان کوتاهی نکرده‌اند. این کمکرسانیای که در هفته قبل صورت گرفت، حقیقتاً جای تشکّر و سپاس از ملت عزیز ما را دارد و من وظیفه خود میدانم از همه کسانی که این کمکها را به مردم افغانستان هدیه کردند؛ کسانی که دست‌اندرکار بودند و کسانی که این فکر را به میان آوردند و مطرح کردند، صمیمانه …

اسلام و استقلال، شرط حمایت مردم افغانستان از هر حکومت

این نکته را هم عرض کنیم؛ هر حکومتی در افغانستان اگر میخواهد این مردم - که کوله‌بار بیست‌وپنج سال مبارزه را بر دوش دارند - او را حمایت کنند، باید دو چیز را مورد توجّه قرار دهد: اسلام و استقلال را. مردم افغانستان مسلمان و به پایه‌های اسلامی پایبندند. بنابراین اصول اسلامی برای آنها بسیار مهم است. هر حکومتی که بخواهد برای دلخوشی غربیها و امریکاییها، اسلام و اسلام‌گرایی را کمرنگ کند، بداند که از چشم مردم افغانستان خواهد افتاد. مردم افغانستان، اسلام و استقلال را میخواهند. این مردم، مردمی هستند که با نیروی مداخله‌گر خارجی کنار نمیآیند. ضربه‌ای که شورویها در افغانستان خوردند، از کشورهای اروپای شرقی نخورده بودند. در مجارستان و چکسلواکی و لهستان، شبیه قضیه افغانستان اتّفاق افتاد - یعنی …

لزوم اتحاد اقوام و کنار گذاشتن اختلافات قومی و مذهبی

نکته دیگری که عرض میکنم، این است که اقوام افغانستان - پشتونها، تاجیکها، هزاره‌ها، هراتیها، ازبکها، قزلباشها و گروهها و قبایل کوچکی که هستند - باید با هم متّحد شوند و اختلافات گوناگون قبیله‌ای و قومی و مذهبی و شیعه و سنّی را کنار بگذارند؛ با همدیگر زندگی کنند و یکدیگر را تحمّل کنند تا بتوانند کشوری را که دشمنان، آن را به ویرانه تبدیل کردند و تعصّبها و معارضه‌های داخلی و قدرت‌طلبیها هم این معنا را تشدید کرد، ترمیم کنند و بسازند. آنها باید به یکدیگر کمک و با هم همکاری کنند.

منطق بسیار ضعیف آمریکا برای حمله به افغانستان

… شعار میدهند که ما صلح میخواهیم. در مذاکرات سیاسی، مرتّب صلح را مطرح میکنند؛ اما در عمل آتش جنگ را برمیافروزند! این حادثه، حادثه‌ای بسیار مهمّ و تلخ است. همه جا تهدید به جنگ، تلخ است؛ اما وقتی یک بهانه غیرمنطقی به دنبال یک جنگ باشد، بسیار تلختر و سنگینتر است. منطق امریکا برای حمله به افغانستان، منطق بسیار ضعیفی است. هیچ کس را در دنیا قانع نکرد؛ حتّی سیاستمدارهایی که طرفدار امریکا هستند، تصریح کردند که قانع نشدند.

ظلم فرود آمدن آتش جنگ بر مردم بی‌اتهام به بهانهٔ وجود متهمان

این چه منطقی است که ما بگوییم چون در کشوری متّهمانی وجود دارند، پس به این کشور باید حمله کرد! آن متّهمان در کوهها، غارها و نقاط نامعلومند؛ اما این آتشها بر سر کسانی فرود می‌آید که هیچ‌گونه اتّهامی در این مسأله ندارند. این واقعیتی است. از این ظلم بالاتر چیست؟

اهداف پنهان آمریکا پشت نمایش قضیهٔ افغانستان

مجموعه قرائن و شواهد نشان میدهد که پشت این نمایشی که امروز در قضیه افغانستان وجود دارد، چیز دیگری است. افغانستانِ مظلوم و بدون حامی، در مقابل و دمِ چَکِ اینها قرار گرفته است؛ به خاطر این‌که یک نفر، یا ده نفر، یا صد نفر، یا هزار نفر در داخل این کشور متّهمند که قضایای انفجارهای نیویورک و واشنگتن را آنها راه انداختند؛ اما پشت این صحنه، مسأله دیگری است. اوّلاً قرائن نشان میدهد که دولت امریکا در صدد است همان کاری را که در خلیج فارس کرد، در این منطقه هم بکند؛ یعنی بیایند در آسیای میانه و شبه‌قارّه مستقر شوند و دست و پای خود را باز کنند و به بهانه این‌که در این‌جا امنیّت نیست، حضور داشته باشند. ثانیاً قصدشان …

عدم همکاری ایران در حملهٔ آمریکا به ملت مظلوم افغانستان

… و از ملت ایران تقاضای کمک کنند!؟ بیست‌وسه سال است که شما هرچه در توان داشتید، به این ملت و این کشور ضربه زدید؛ حال توقّع دارید به شما کمک کنند!؟ چه کمکی!؟ اگر ملت افغانستان، ملت مسلمانی هم نبود، مظلوم هم نبود، همسایه ما هم نبود، این درخواستِ کمک بیجا بود؛ چه برسد به این‌که این ملت، ملت مظلوم و محرومی است. واقعاً دل انسان به حال ملت افغانستان میسوزد. توقّع کمک از جمهوری اسلامی!؟ نه؛ در حمله امریکا و متّحدانش به افغانستان، ما هیچ‌گونه کمکی نخواهیم کرد.

بی‌گناهی مردم و ریشهٔ فقر آنان در دخالت قدرت‌ها

… کسانی که در طول سالهای متمادی، دست‌پرورده قدرتهای بزرگ بوده‌اند؟ قبل از کودتای بیست‌وچند سال پیش، کسانی که در رأس قدرت بودند، وابسته به قدرتهای بزرگ بودند. بعد هم که کمونیستها بر سرِکار آمدند، وابسته به شوروی بودند. بعد هم که خود مردم میدانند و میبینند. در این اواخر، همیشه سرنوشت مردم افغانستان را دخالت قدرتها رقم زده است. دلیل فقر و عقب‌ماندگی مردم افغانستان اینهاست؛ والّا مردم افغانستان، آزاده، شجاع و بسیار بااستعدادند و از فرهنگ بسیار عمیق و قدیمی برخوردارند. ما مردم افغانستان را میشناسیم و قرنها با هم زندگی کرده‌ایم. ما میدانیم اینها مردم بسیار بااستعدادی هستند. هیچ چیزِ اینها از مردم دیگر دنیا کمتر نیست؛ خیلی چیزهایشان بیشتر هم هست. این مردم چه گناهی کرده‌اند که باید قربانی اهداف و سیاستهای گوناگون شوند؟ در این …

لزوم وحدت گروه‌های جهادی برای کاهش آلام مردم و پایان جنگ

ادامه‌ی رنج‌ و محنت‌های‌ مردم‌ مسلمان‌ افغانستان‌ موجب تأسّف است. وحدت‌ گروه‌های‌ جهادی‌ افغانستان بسیار لازم است. گروه‌های‌ جهادی‌ و احزاب‌ مختلف‌ افغانستان‌ باید با همکاری‌ صادقه‌ به‌ منظور کاهش‌ اختلافات‌ و تکیه‌ بر اعتقادات‌ و ایمان‌ مذهبی‌ مردم، زمینه‌ی ایجاد راه‌حلّی‌ برای‌ کاهش‌ آلام‌ مردم‌ افغانستان‌ و پایان‌ جنگ‌ در این‌ کشور را به‌ وجود آورند.

چاره‌جویی کشورهای منطقه برای حل مسائل افغانستان و کوتاه کردن دست غریبه‌ها

همکاری کشورهای منطقه در زمینه‌ی مسائل امنیّتی نیز حائز اهمّیّت است. کشورهای منطقه باید برای حلّ مسائل تلخ افغانستان چاره‌جویی کنند و با همکاری فعّال خود در این زمینه، به ناامنی در منطقه پایان دهند و از این طریق، دست فتنه‌انگیز غریبه‌ها نیز از افغانستان کوتاه خواهد شد.

گرفتاری بزرگ مردم مستعد افغانستان پس از پیروزی بر اشغالگران روس

یکی از مسائل امروز ما، مسأله گرفتاری مردم افغانستان است که حقیقتاً یکی از ابتلائات بزرگ برای یک ملت است. بعد از آن سوابق درخشان در مبارزه با اشغالگران روسی و رسیدن به پیروزی، قابل مطالعه است که چرا رحمت الهی رو برگرداند و چه شد که آنها دچار این مخمصه عجیب شدند؟ ملت مظلوم، ملت فقیر، ملت عقب نگهداشته شده، ملت با استعداد - که من سالهای متمادی از نزدیک با عناصر و برادران افغانی آشنا بودم - مردم بسیار با استعداد و صالح برای کارهای بزرگ، ولی دچار چنین ضعف و گرفتاری در طول تاریخ یک قرن یا کمتر از یک قرن گذشته و حالا هم به این شکل! حالا هم گرفتاری عظیم اخیر و فتنه این گروه سفّاک[2] ، واقعاً مشکل بزرگی برای این ملت است. این، برای هر انسان مسلمانی (ولو همسایه نباشد؛ ولو فرهنگ و دینِ واحد نداشته باشد) و برای هر انسان با انصاف و آزاده‌ای، رنج‌آور است.

ابعاد انسانی، اسلامی و ملی مسئلهٔ افغانستان برای ایران

… شدّت و با به‌کار گرفتن تعصّبات مذهبی و قومی و طایفی همراه نبود. متأسفانه الان این‌طور شده است. میببینید که همه مشکلات این دنیای کنونی، بخصوص در بخشهایی که مردمی فقیر و دولتهایی ضعیف زندگی میکنند، به سرانگشت خیانتکار آنها برمیگردد و این، مسأله خیلی مهمّی است. مسأله افغانستان یک جنبه انسانی برای ما دارد و آن، دلسوزی است. یک جنبه اسلامی دارد و آن، احساس تکلیف است. یک جنبه سیاسی و ملی هم دارد و آن، جلوگیری از ایجاد خطر برای کشور و ملت است. همه جنبه‌ها، در وضع کنونی ما جمع است. باید همه مسؤولین و دست‌اندرکاران کشور، از جمله نیروهای مسلّح، آماده باشند تا هرچه را که مسؤولان کشور و مسؤولان سیاسی و امنیتی صلاح دیدند و هر راهی درست و به نفعِ کشور دانستند، در وقت خود، با قدم قاطع و اقدام سریع، انجام گیرد و طی شود. این، توصیه حتمی ما به …

استمداد از دولت‌ها، علما و آزادگان جهان اسلام برای مظلومان هزاره و دیگر اقوام

اینجانب از همه‌ی دولتهای مسلمان، از همه‌ی علمای مسؤول و متعهد جهان اسلام، از همه‌ی آزادگان و دلسوزان امت اسلامی، برای مظلومان هزاره و دیگر اقوام مظلوم افغانستان استمداد میکنم، از مردم مؤمن پاکستان که قسمتی از ارتش آن در خدمت به کمپانیهای نفتی، بر سر زن و مرد و کودک بامیان بمب و آتش میریزد، استمداد میکنم. نگذارید میلیونها مردم محروم افغانستان ، اینگونه قربانی فتنه‌ی طالبان شوند، نگذارید جنگ مذهبی با خونریزی این گروه غافل و متحجر و سنگدل، در افغانستان و خدای نخواسته در نقاط دیگر دنیای اسلام ریشه بگیرد. نگذارید آن بخش از ارتش پاکستان که بذر ناآرامی را در منطقه …

جلوگیری تاکنونی از آتش جنگ و خطر بزرگ و نزدیک آن در منطقه

اینجانب به کمک خداوند و با همکاری و همدلی مسؤولان کشور، تا کنون از برافروخته شدن آتشی در این منطقه که به آسانی قابل اطفاء نیست، جلوگیری کرده‌ام، ولی همه باید بدانند که خطر، بسی بزرگ و فراگیر و بسی نزدیک است، و جز با وادار کردن ارتش پاکستان به عدم دخالت در افغانستان و وادار کردن رؤسای گروه طالبان به انقیاد در برابر منطق عقل سلیم و رها کردن کارهای فاجعه آفرین و جبران خطاهای گذشته، نمی‌توان از آن اجتناب کرد.

تأثر از افتادن کشور به دست جاهلان و ریخته شدن خون مسلمانان

امریکاییها بدانند که با این جنجالها و شیطنتها و شرارتهایی هم که در کشور همسایه شرقی ما - افغانستان - راه انداخته‌اند، راه به جایی نخواهند برد. من البته برای ملت افغانستان خیلی متأثّرم. حیفِ این ملت؛ حیفِ این کشور افغانستان که دست یک مشت جهّال بیفتد که نه مصلحت خودشان را میدانند، نه اسلام را میشناسند، نه سیاست را میشناسند، نه توطئه و فریبهای بیگانگان و طواغیت را میفهمند چیست؛ همه چیز را بازیچه خیال میکنند. خون این همه مسلمان در افغانستان ریخته میشود. حقیقتاً بنده خیلی غصّه‌دار و ناراحتم از وضعی که در افغانستان هست. امیدوارم خدای متعال خودش تفضّلی کند و این ملتی را که توانست در مقابل شوروی، آن ایستادگیها را بکند، از دست جهّال و آدمهای خام نجات دهد.

دخالت بیگانگان و برخی همسایگان و زیان آن برای خود حامیان

بیگانگان در افغانستان دخالت میکنند؛ بعضی از کشورهای همسایه هم متأسّفانه به دخالت میپردازند و خیال میکنند به خیرشان است. در حالی که اگر آن کاری که آنها میخواهند بکنند، انجام شود - که خیلی هم بعید است بتوانند آن کار را انجام دهند - اوّلین کشور و دولتی که صدمه خواهد خورد، خود آن دولتی است که حالا اینها را کمک و حمایت میکند! خودِ آنها بیشتر متضرّر خواهند شد؛ اما حالا نمیفهمند. این تجربه ما در این‌گونه مسائل است.[2]

بمباران مسلمانان مظلوم بامیان و بیزاری اسلام و امت اسلامی از آن

عدّه زیادی از مردم از دست میروند. من شنیدم منطقه «بامیان» را که یک مشت مسلمان مظلوم و مؤمن در آن به‌سر میبرند، بمباران میکنند؛ چون زیر نفوذشان نیست! اینها کارهایی است که اسلام از آن متنفّر است؛ امّت اسلامی از این کارها بیزار است. ملت افغانستان ملت مسلمانی است؛ در مقاومت در برابر افراد ظالم و ستمگر، ملت ریشه‌دار و باسابقه‌ای است. اینهایی هم که امروز این کارهای خلاف را میکنند، نمیتوانند کار را به جایی برسانند. مطمئنّاً ضربه خواهند خورد و ضرر خواهند کرد. به‌هرحال، این کسانی که در …

تأسف و تألم شدید از اوضاع آن

حضور آقای ربّانی، رئیس‌جمهور قانونی افغانستان، در کنفرانس سران کشورهای اسلامی در تهران دارای اهمّیّت است. اوضاع افغانستان موجب تأسّف و تألّم شدید است.